Galactic Imperium

ตอนที่หนึ่งร้อยหกสิบ  The Company 6

Corporate war

สงครามบริษัท

คือสงครามที่แต่ละบริษัทนั้นจะส่งกองทหารรับจ้างพนักงานรักษาความปลอดภัยของตนเอง สายยลับฯลฯ

ไปต่อสู้ จารกรรมกับบริษัทคู่แข่งของตนเอง

การต่อสู้นั้นมีคนที่ถึงตายในสถานที่ที่ไม่มีใครรู้จักมีการใช้ช่องว่างของกฎหมายเช่น การฆ่าคนในแดนต้องห้ามที่กฎหมายเอื้อมไปไม่ถึง หรือทำการทดลองกับพวกเผ่าเร่ร่อน ที่เป็นคนเร่ร่อนอยู่ในพื้นที่ที่กฎหมายเอื้อมไปไม่ถึง

แม้อำนาจควบคุมประชากรนับล้านล้านจะดูมากมายล้นฟ้า

แต่เมื่อลงมามองดูในภาคพื้นดินจะค้นพบว่ามีสิ่งมากมายที่เรามองข้ามไปหากเรามองแค่จากมุมมองของความเป็นท่านจักรพรรดิแต่อย่างเดียว

เรียกว่าหากไม่มีกบฏหรือแม้แต่มีกบฏยึดครองนครตึก Hive city หากไม่ใช่นครตึกที่สำคัญนัก

ตำแหน่งของท่านจักรพรรดิก็ไม่มีความจำเป็นต้องรับรู้เกี่ยวกับปัญหาที่เกิดขึ้นเพราะมันเล็กเกินไป

แต่พอมามองจากสายตาของคนระดับล่าง...ที่อย่างน้อยเป็นแค่ท่านซีอีโอที่มีทรัพย์สินหลายพันล้านธรรมดา

เราจะค้นพบมุมมองอีกแง่มุมหนึ่งที่แตกต่างออกไป

ได้ค้นพบว่ามันมีเรื่องราวและเงื่อนไขมากมายที่ทำให้ประชาชนของจักรวรรดิของผม

ไม่ได้ชีวิตแบบกัปตันเคิร์กในสตาร์เทรก

แตก่ลับกลายเป็นพวกเสพเติดโฮโลเน็ต

มีชีวิตในโลกเสมือนเสียเป็นประชากรส่วนใหญ่

อาจจะเพราะแม้เราจะมีเทคโนโลยีที่ทำให้การผลิตสินค้า อาหาร เครื่องจักรที่อยู่อาศัยราคาถูกมากกว่าโลกปัจจุบันที่ผมจากมาเท่าไรก็ตาม

การเสกสิ่งของในโลกเสมือนนั้นประหยัดกว่ามาก

มองในอีกแง่หนึ่งบรรดาท่านซีอีโอหรือรันเนอร์ที่ออกมาเบียวไซเบอร์พังก์ในโลกของความเป็นจริงก็คงนับได้ว่าเป็นประชากรที่นิสัยผิดปรกติจากประชากรทั่วไปของจักรวรรดิของผมนั่นเอง

เราจะไปเสี่ยงตายในโลกความจริงทำไมในเมื่อโลกเสมือนมีทุกสิ่งที่เราต้องการแล้ว?

หากจะตอบแบบกำปั้นทุบดินคงเป็นเหตุผลเดียวกับที่พวกโจรสลัดพยายามจับมนุษย์ที่ไม่ใช่มนุษย์โคลนหรือแอนดรอยด์ไปเป็นทาสขายในตลาดมืด

คนธรรมดามีคุณค่ามากกว่า

การกดขี่ข่มเหงชาวบ้านหรือความรู้สึกเหนือกว่าคนอื่นนั้นสำคัญกว่าจำนวนเงินที่เราจะได้หรืออันตรายที่เราต้องเผชิญฃ

พวกบริษัทและรันเนอร์ที่เบียวไซเบอร์พังก์จังยังคงสู้และแย่งชิงผลประโยชน์ในโลกความจริงด้วยประการฉะนี้

ผมจึงได้พยายามเอางบประมาณที่ได้มาไปกว้านซื้อพวกบริษัทรักษาความปลอดภัยและบริษัททหารรับจ้างมาเป็นส่วนหนึ่งของบริษัทของผม

และส่งพวกเขาไปเสี่ยงตายในนครใต้ดินของนครตึก

เพื่อเพิ่มค่าประสบการณ์ในการบัญชาการรบของผมเอง

และเป็นการปราบปรามอาชญากรรมและเพิ่มจำนวนลูกน้องที่ผมสามารถใช้งานได้ด้วยในเวลาเดียวกัน

เมื่อกฎหมายให้อำนาจกับบริษัทใหญ่ๆในการทำเรื่องราวต่างๆ

แบบเดียวกับโลกความจริง

ท่านจักรพรรดิก็ต้องแปลงร่างลงมาทำเรื่องท่ำทในนามจักรพรรดิไม่สะดวกนั่นเอง

สงครามบริษัทนั้นได้เริ่มร้อนแรงมากขึ้นเมื่อมีบอสอดัมบอสหนุ่มไฟแรงที่ตามสายตาของทุกคนใช้เวลาจำนวนมากไปกับการทำงาน

โดยไม่มีการแวะไปหาฮาเร็มของตนเองหรือคู่ขาเมียเก็บในบริษัทเลยแม้แต่น้อย