ทันที ที่เข้ามายังแคว้นพยัคฆ์ อี้เฉินกับซีเผิง เร่งฝีเท้าเดินทางกลับไปยังสำนักเซียนทันที
แคว้นพยัคฆ์ภายในเขตเหมืองหลวงห้ามบินทะยาน พวกเขาจึงใช้เวลาเดินทางถึง1หนึ่งชั่วยามจึงถึงสำนักเซียน
รอบนอกสำนักเซียนเปลี่ยนไปอยากมาก ลานกว้างเต็มไปด้วย
กลุ่มศิษย์สำนักนอก 20คนจับกลุ่มพูดคุย อี้เฉินเข้าไปไต่ถามทันที
ทุกท่านรู้จักหญิงสาวสาวนามว่า ซีเยว่ เยว่ฉาน กงหนาน เวินรั่วเจียง
กลุ่มจอมยุทธต่างหน้านิ่วคิ้วขมวด "เจ้าเป็นใครมาจากไหนกล้าถามหาสาวงามสำนักเซียน" หลาย ๆ คนต่างมองพวกเขาด้วยแววตาไม่สบอารมณ์
มีบางคน แพร่จิตสังหาร กล้ามาถามหาเหล่านางฟ้าของพวกเขา
อี้เฉินกล่าว"คือข้าแค่อยากทราบเฉย ๆ พวกนางอยู่ที่นี่ใช่หรือไม่"
"เจ้านี่ถามแปลก ๆ พวกนางก็ต้องอยู่สำนักเซียนนะสิ หรือพวกเจ้า2คนหมายตาสาวงามสำนักเซียน"
"ฮ่าๆ ไม่ต้องอายพวกเราเองก็หมายตาพวกนางเหมือนกัน ผู้ชายเหมือนกันไม่ต้องปิดบัง"
"ใช่ๆ พวกเราได้แค่เฝ้ามองเท่านั้น"
"พวกเจ้าสู้เข้าละ สักวันอาจเป็นวันของพวกเจ้า2คน" พวกเขาต่างหัวเราะเยาะ
เหล่าหญิงที่ได้ยินพวกเขาสนทนากันต่างพากันรังเกียจพวกอี้เฉินกับหนุ่ม ๆ ที่คิดแบบนั้น
พวกเขาสองคนแค่ยิ้มรับ "ข้าขอตัวทุกท่าน"
หลังจากที่พวกเขารู้ว่าพวกนางอยู่ที่นี่ปลอดภัยดีอี้เฉินคิดอยากจะพาซีเผิงเข้าไปหาซีเยว่แต่ทำไม่ได้
พวกเขาไม่มีพลังที่จะทำอะไรที่นี่ก็ได้ มีวิธีเดียวต้องให้ซีเผิงเป็นศิษย์ในสำนักก่อน
อี้เฉินพาซีเผิง เดินตรงดิ่งเข้าไปภายในประตูทดสอบสีดำทันที
"เจ้าดูไอ้สองคนนั้นสิ มันเข้าไปภายในประตูทดสอบแล้ว"
ชายหนุ่มคนหนึ่งกล่าว"ข้าคุ้นหน้าคนที่สวมหน้ากากชายชราอยู่เหมือนกันเหมือนข้าจะเคยเห็นเขาที่ไหนมาก่อน"
"ไอ้สองคนนี้มันใจกล้าจริง ๆ อยากจะเจอสาวงามขนาดยอมตายเข้าสำนักเลยงั้นหรือ"
"ข้านับถือใจพวกมัน ยอมตายเพื่อได้เห็นสาวงาม"
ไม่นานข่าวแพร่กระจายออกไปทั่วสำนัก "มีคนอยากเจอสาวงามของสำนักเราถึงขนาดยอมตายเข้าประตูทดสอบ" หนุ่มภายในสำนักต่างสรรเสริญ
พวกอี้เฉิน พวกเขาคิดว่าพวกอี้เฉินทำไปเพื่ออยากเห็นใบหน้าสาวงาม
แต่สาว ๆ ภายในสำนักกลับไม่ชอบใจ พวกเขามองว่าเป็นพวกพวกโรคจิต หื่นกาม แม้แต่สาวงามอย่างพวกซีเยว่ กงหนาน
ที่รู้ว่ามีชื่อของพวกนางอยู่ในนั้นด้วย ต่างเดือดดาล "มันเป็นใครกล้าคิดไม่ซื่อกับพวกเรา"
ทันทีที่อี้เฉิน เข้าไปภายในประตูทดสอบ เขาเตือนซีเผิง
"ถ้าเจ้าไม่ไหวให้ถอยกลับออกไป ตอนที่ข้าเข้ามาที่นี่ใช้เวลาไปเกือบ สองเดือนกว่าเจ้าสำนักจะมารับตัวข้าไป"
ซีเผิงพยักหน้า "แล้วเจ้าเข้ามาทำอะไรที่นี่"
"ข้าจะเลื่อนขั้นพลังที่นี่ ที่นี่เป็นมิติล่มสลายอย่างที่เจ้าเห็น กฎเกณฑ์ฟ้าดินน่าจะไม่มาก หากข้าเลื่อนขั้นพลังที่นี่
หน้าจะมีมหันตะสายฟ้าไม่รุนแรงมาก"
อี้เฉินแยกตัวออกไปจากซีเผิงไกล ก่อนเขาจะหยิบใบชาสีเลือดออกมา แล้วกินมันเข้าไปทั้งสองใบ
ประสบการณ์ในการหยั่งรู้ของเขาหลั่งไหลเข้าไปภายใน ทะเลความรู้อย่างบ้าคลั่ง
ร่างอี้เฉินเปล่งประกาย เสียงท่องคัมภีร์อึกทึกครึกโครมในกายา ทะเลความรู้ค่อยๆ ขยายใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ
เขาใช้เวลาสะสมประสบการณ์นานเกือบ15วัน
ก่อนร่างกายจะสั่นไหวอย่างรุนแรง กายาเหมือนเปล่งเสียงท่องคัมภีร์ออกมา
ร่างกายขับเคลื่อนเต็มกำลังอักขระอัดแน่นทั่วทั้งกายา เหมือนจะเปลี่ยนแปลงไปอีกระดับ
เลือดในกายาสูบฉีดอย่างบ้าคลั่ง หมายยกระดับเลือดในกาย เป็นอยู่แบบนี้อีกถึงหนึ่งชั่วยาม ประสบการณ์ที่สั่งสมเริ่มตกผลึก
ท้องฟ้า ที่ล่มสลาย ที่มิติลับแห่งนี้ เริ่มหมุนวนอย่างบ้าคลั่ง ก่อนที่จะก่อรูปเป็นสายฟ้าสีแดง เสียง "ครืน!" ดั่งทั่วท้องฟ้า
คราวนี้สายฟ้า แปลกประหลาดอย่างมาก มันไม่ได้ผ่าฟาดลงมา มันหมุนวนอย่างบ้าคลั่งอยู่บนท้องฟ้าที่พังทลายอยู่นานสองนาน
ก่อนมันจะรวมตัวกันอย่างบ้าคลั่ง เป็นมังกรสายฟ้าสีแดงตัวใหญ่ หลาย10จั่ง
ซีเผิงที่อยู่ไกล ๆ ยังหวาดหวั่นในใจ "นั้นมันมหันตะสายฟ้าอะไรกัน เหตุใดมันถึงแปลกประหลาดเช่นนี้"
อี้เฉินเบิกตากว้าง อย่างไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง หางอี้เฉินรับการโจมตีตรง ๆ ได้ตายแน่
อี้เฉินสำแดง"วิชาหมื่นโลก" เพื่อป้องกันการโจมตี ของมังกรสายฟ้าสีอย่างบ้าคลั่ง
มังกรสายฟ้าตัวนี้มันเหมือนมังกรสายฟ้าที่อี้เฉินมี มันเป็นแค่ร่างเงาสายฟ้ารวมตัวกันเท่านั้น
ทันทีที่โดนมังกรสายฟ้าสี ตะปบกรงเล็บเขาใส่ วิชาหมื่นโลก รอบดันแหลกสลาย วิชาหมื่นโลกแตกหายไปกว่าครึ่ง
อี้เฉินกระอักเลือดคำใหญ่ หน้าอกมีแผลฉีกขาดขนาดใหญ่ จากสายฟ้าหากลึกกว่านี้อีกนิดเขาคงตายไปแล้ว
อี้เฉินตะโกนออกมา อย่างบ้าคลั่ง แววตาแดงก่ำแพร่จิตสังหารออกมาไม่รู้ตัว "ฆ่า"
อี้เฉินพุ่งทะยานออกไป หมายทำลายมังกรสายฟ้าสีแดง
ให้สลายหายไปเขาต้องเดิมพันไม่มังกรสายฟ้าสีแดงสลายไปก็เป็นตัวเขาที่ตายตก
อี้เฉินสำแดงวิชากายามังกร ร่างทั้งร่างมีเกล็ดสีแดงทั่วกาย คล้ายกับสวมชุดเกาะสงคราม
บนศีรษะมีเขามังกรหนึ่งคู่ อี้เฉินระเบิดปราณพลังสีเลือดแพร่กระจายท่วมท้นท้องฟ้า
หนึ่งหมัดที่ต่อยออกไปดั่งมีมังกร พุ่งทะยาน รอบ ๆ มีเสียงอากาศแตกระเบิดเป็นทางยาว
มังกรสายฟ้าสีแดง ที่โดนการโจมตีของอี้เฉินร่างมันเลื่อนรางลงไป เห็นได้อย่างชัดเจน
มังกรสายฟ้าสีแดง คำรามก้องฟ้า เหมือนมันจะเดือดดาลจากการโจมตีของอี้เฉิน
ก่อนเรียกสายฟ้าสีแดงลงมาทั่วทิศ รอบบริเวณกลายเป็นอาณาเขตสายฟ้าสีแดง อย่างสมบูรณ์
สายฟ้าแลบแปลบปลาบ หลั่งไหลลงมาดั่งสายน้ำ
ร่างกายอี้เฉิน เริ่มมีแผลจากการถูกฟ้าผ่า เลือดอาบย้อมร่าง จากสายฟ้าที่รุนแรงมากเกินไป
"อ๊าก"
ผมสีขาวอี้เฉินโบกสะบัดอย่างบ้าคลั่ง พุ่งเข้าใส่สายฟ้าสีแดงหมายจะจบการต่อสู้ครั้งนี้
เขาสำแดงวิชาอสูรคลั่งเพิ่มพลังรบไปอีกเท่าตัว
อี้เฉินหมุนควงหมัดอัดปราณพลังสีเลือดเต็มแรง หมัดที่ปล่อยออกไป แหวกอากาศเสียงดัง "ฟืบ"
เข้าใส่มังกรสายฟ้าสีแดงอย่างบ้าคลั่ง หมัดนั้นก่อรูปเป็นมังกรเลือดขนาด4จั้งพุ่งดิ่งเข้าใส่มังกรสายฟ้าสีแดง
มังกรสายฟ้าสีแดง คำรามอย่างบ้าคลั่ง มันหลอมรวมสายฟ้ารอบทิศ สร้างอาณาเขตสายฟ้าป้องกันกายาร่างเงามัน
แต่เมื่อหมัดที่ก่อรูปเป็นมังกรเลือดของอี้เฉิน โดนเขตแดนรอบบริเวณกลับแหลกลาญ พุ่งดิ่งเข้าใส่มังกรสายฟ้า
"ตูม"
ร่างมังกรสายฟ้าที่โดนหมัดเข้าไป ถึงกับสลายหายไปทันที
ปราณพลังขั้นวีรชน แพร่กระจายทั่วทิศ อี้เฉินเลื่อนขั้นพลังสำเร็จเป็นขั้นวีรชน
ซีเผิงพูดพึมพำ"อี้เฉินเลื่อนขั้นวีรชนสำเร็จแล้วหรือ"
อี้เฉินเป็นปีติ เขาเลื่อนขั้นพลังย่อยไปเป็นขั้นวีรชนในทีเดียว ใบชาหยั่งรู้สีเลือด ช่วยได้มากจริง ๆ
อี้เฉินนั่งรักษาบาดแผล อยู่3วันก่อนออกจะออกจากปิดขั้นพลัง