เจียงเยี่ยน ดับเทพพิฆาตมาร

    ตอนที่ 71 พลังเทพดับสูญสยบฝ่ายธัมมะ!



    เจียงเยี่ยนนำสาวกคุนหลุนราวสามพันคนมาเยือนเขาบู๊ตึ๊ง ที่จริงมันตั้งใจจะมาช่วยไป๋เหวินโจวรับมือกับฝายธัมมะ แต่ระหว่างที่มาถึงเชิงเขาก็ได้ยินข่าวลือว่าไป๋เหวินโจวถูกจับ สร้างความร้อนรุ่มกังวลยิ่ง หวนนึกถึงหากชาวยุทธ์ขึ้นเขาบู๊ตึ๊งไปรวมตัวกันได้ แม้เจียงเยี่ยนจะมีกำลังมาก แต่ห้าสำนักใหญ่ฝ่ายธัมมะก็มีฝีมือสูงส่ง ถ้าต้องต่อสู้กันจริงๆ เจียงเยี่ยนกับซูโหยวเสวียนซึ่งเป็นยอดฝีมือสองคนของวังนิรมลคงยากจะชนะได้ จึงสั่งล้อมเขาบู๊ตึ๊งไว้สั่งห้ามให้ทุกคนขึ้นไป เพื่อตัดกำลังอีกฝ่ายเจียงเยี่ยนกล่าวว่า “หากผ่านข้าไม่ได้ ก็อย่าริอ่านขึ้นเขาบู๊ตึ๊ง”ศิษย์สำนักหนานไห่ (ทะเลใต้) สองคน ชักกระบี่ออกมา พวกมันอายุประมาณยี่สิบกว่าปี มีนิสัยวู่วาม คนหนึ่งตวาด“เด็กน้อย เจ้าเป็นใคร?”หัวหน้าค่ายดาบทองกวงทง ซึ่งเป็นหัวหน้าค่ายโจรกล่าวว่า“นี่คือประมุขเจียงเยี่ยนแห่งวังนิรมล พวกเจ้ารู้จักแล้วยังไม่รีบมาคุกเข่าคารวะ”มือกระบี่สำนักหนานไห่หัวร่อ “หากเด็กน้อยก็เป็นประมุขได้ ข้าคงเป็นฮ่องเต้แล้ว”ขณะที่มันหัวร่อ หัวหน้าค่ายดาบทองกระโดดฟันดาบใส่มันด้วยพลังเร่งร้อนรุนแรง มือกระบี่สำนักหนานไห่ยกกระบี่เข้าปะทะ มิคาดดาบทองมีความคมยิ่งถึงกับตัดกระบี่ออกเป็นสองส่วนหัวหน้าค่ายดาบทองเตะถูกเอวมัน มือกระบี่สำนักหนานไห่ก็กลิ้งไปหลายทอด มือกระบี่อีกคนเห็นศิษย์พี่มันพลาดพลั้งเสียทีก็ตวาดดังลั่น แทงกระบี่ใส่หัวหน้าค่ายดาบทอง กวนทงกวาดดาบฟันกระบี่มันขาด จากนั้นสะบัดฝ่ามือกระแทกมันล้มลงไป

    เจ้าสำนักคุนหลุนเหลียงจื่อนำศิษย์คุนหลุนนับร้อยเดินทางมาถึง เห็นชาวยุทธ์หลายร้อยคนยืนออกันอยู่ก็เดินเข้ามา พอมันเห็นเจียงเยี่ยนก็ตกใจ เหลียงจื่อเคยร่วมมือกับหลี่กวนหยางบุกวังนิรมลมาก่อน ดังนั้นมันไม่สบายใจยิ่งหัวหน้าค่ายดาบทองประกาศอย่างถือดีว่า “ไม่ว่าผู้ใดก็ห้ามขึ้นเขา ถ้าประมุขเจียงไม่อนุญาต”

    มือดาบสามคนเห็นหัวหน้าค่ายดาบทองโอหังก็ทะยานเข้ามา ดาบทั้งสามรวมเป็นหนึ่งเดียว มีอานุภาพเกรี้ยวกราด แต่มีเงาสีดำหนึ่งพุ่งมา เฮ่อจวงพลันจี้กระบี่ฝนโลหิตเกิดเป็นแสงสีแดงพุ่งใส่มือพวกมันได้ยินเสียงร้องโอดโอย มือดาบทั้งสามถูกลมปราณกระบี่เฮ่อจวงแทงใส่ ต้องทิ้งดาบหล่นลงพื้นถอยกายไปฝ่ายธัมมะหันไปมองหน้ากัน เพียงแค่ลูกน้องยังเก่งกาจถึงเพียงนี้ เจียงเยี่ยนเป็นประมุขไม่ยิ่งเก่งกาจกว่าหรือ พวกมันลังเลไม่กล้าลงมืออีก

    เหลียงจื่อเดินเข้ามา กระชากเสียงว่า “เฮ่อจวง เจ้าบังอาจกล้ามาอาละวาดที่นี่”เฮ่อจวงเห็นอาจารย์เก่าก็ตกใจเล็กน้อย มันกล่าวว่า “ข้าเพียงแค่ทำตามคำสั่งประมุขเจียง”เหลียงจื่อแค้นเฮ่อจวงที่เคยจะลอบสังหารมันเพื่อชิงคัมภีร์กระบี่พายุดาวตกของสำนัก จึงชักกระบี่ออกมา ตวาดว่า “ขอดูว่าเพลงกระบี่เจ้าคู่ควรที่จะมาละวาดที่เชิงเขาบู๊ตึ๊งหรือไม่?”เหลียงจื่อทะยานกายแทงกระบี่ใส่เฮ่อจวง เพลงกระบี่คุนหลุนเกรี้ยวกราดทรงพลัง ชั่วพริบตาก็แทงออกยี่สิบกระบี่ เฮ่อจวงฝีมือกระบี่ก็มิใช่ชั่ว มันสะบัดกระบี่ต้านรับได้ทุกกระบวนท่า เหลียงจื่อพลันใช้เพลงกระบี่พายุดาวตก ตัวกระบี่เปล่งพลังสีเหลืองเรืองรอง ทุกกระบี่แฝงด้วยลมปราณมหาศาล รุนแรงราวกับดาวตกถล่มจากฟากฟ้า เฮ่อจวงได้แต่ตั้งรับอย่างสุดกำลังเหลียงจื่อแทงกระบี่ออกด้วยความรวดเร็วดุจแสง เฮ่อจวงยกกระบี่ขวาง แต่พอกระบี่ทั้งสองปะทะกัน เฮ่อจวงถึงกับง่ามมือฉีกขาดกระบี่หลุดลอยออกจากมือเจ้าสำนักคุนหลุนแทงกระบี่อีกครั้ง ขณะที่กระบี่จะแทงใส่อกเฮ่อจวง กระบี่คล้ายถูกพลังลมอันใดกระแทก เบี่ยงเบนเสียจังหวะเฮ่อจวงใช้อากาสนี้ฟาดฝ่ามือใส่อกเหลียงจื่อ เห็นแน่ชัดเหลียงจื่อไม่อาจหลบทันต้องบาดเจ็บสาหัสแน่ แต่เฮ่อจวงหยุดฝ่ามือ กล่าวว่า“เจ้าสำนัก ข้ามิได้ลอบสังหารท่าน มิเช่นนั้นฝ่ามือนี้คงฟาดท่านไปแล้ว”เหลียงจื่อถามว่า “แล้วผู้ใดกระทำ?”

    “ข้าจะสืบหาให้เอง” เสียงเจียงเยี่ยนดังขึ้นเจียงเยี่ยนสะกิดกายเข้าหาเหลียงจื่อ กล่าวเบาๆ ว่า “ท่านร่วมมือกับหลี่กวนหยางซึ่งเป็นฝ่ายอธรรม ยังจะกล้ามางานชุมนุมชาวยุทธ์ฝ่ายธัมมะหรือ? เห็นแก่ท่านเป็นสหายบิดาข้า ข้าจะไม่บอกเรื่องเหล่านี้ออกไป ท่านถอยไปเถอะ” เหลียงจื่อนิ่งเงียบ จากนั้นถามว่า “เจ้าใช่หรือไม่ที่ใช้พลังใส่กระบี่ข้าเมื่อสักครู่”“เจ้าสำนักเหลียงกล่าวล้อเล่นแล้ว” เจียงเยี่ยนตอบเลี่ยงเหลียงจื่อรู้สึกอัดอั้น แต่หากให้มันต่อสู้กับเจียงเยี่ยน มันก็สู้ไม่ได้ มันจึงถอยกายไปช้าๆ กลับไป แต่กงซุนเฉินซึ่งมีฝีมืออันดับสองของสำนักคุนหลุนไม่ยอมแพ้ มันกระโดดเข้าวงต่อสู้จากนั้นแทงกระบี่ใส่เฮ่อจวงทันที มันตวาดว่า“ศิษย์ทรยศ!”เจียงเยี่ยนแค่โบกฝ่ามือเบาๆ กระบี่กงซุนเฉินก็หลุดออกจากมือลอยขึ้นฟ้า เจียงเยี่ยนจี้นิ้วใช้ดรรชนีกระบี่เทพสวรรค์เกิดเป็นแสงสีดำพุ่งกระแทกกงซุนเฉินล้มลง กงซุนเฉินถึงกับพูดไม่ออก จะลุกขึ้นก็ลุกไม่ได้ เนื่องจากถูกสกัดจุดไว้ ศิษย์คุนหลุนจึงรีบเข้ามาประคองมันออกจากวงต่อสู้ชาวยุทธ์ฝ่ายธัมมะหน้าซีดเผือด สำนักคุนหลุนเป็นหนึ่งในห้าสำนักใหญ่ฝ่ายธัมมะกลับถอนตัวง่ายดายเช่นนี้ พวกมันจะเอาหน้าไปไว้ที่ใดมีคนผู้หนึ่งตะโกน “อย่าได้กลัวเด็กน้อย เข้าไปกันเถอะ”ชาวยุทธ์สี่สิบกว่าคนถือดาบกระบี่เข้าจู่โจมเจียงเยี่ยน เด็กหนุ่มดวงตาเจิดจ้ายิ่งกว่าแสงตะวัน มันกางมือคว่ำลงจากนั้นกดช้าๆ
    ปัง!
    ชาวยุทธ์สี่สิบกว่าคนถูกลมปราณบังคับให้คุกเข่าทิ้งอาวุธอย่างลืมตัว ชาวยุทธ์เจ็ดแปดร้อยคนเห็นเช่นนั้นก็หน้าซีดเผือด เด็กหนุ่มเพียงผู้เดียวไฉนร้ายกาจถึงเพียงนี้แต่ขณะเดียวกันได้ยินเสียง “อมิตพุทธ”เสียงอันอ่อนโยนเมตตาชอนไชเข้าหูผู้คนนับพันในสมรภูมิ ชาวยุทธ์ทั้งสี่สิบกว่าคนที่คุกเข่ารู้สึกร่างกายเบาสบาย ลุกขึ้นได้ทันที ลมปราณเสียงนั้นทำลายพลังกดดันของเจียงเยี่ยนได้!เจียงเยี่ยนขมวดคิ้ว ทราบว่ามีสุดยอดฝีมือมาแล้ว

    ชาวยุทธ์ต่างร้อง“เส้าหลินมาแล้ว!”“พวกโจรคุนหลุน เจ้าตายแน่”

    ศิษย์เส้าหลินราวร้อยกว่าคนเดินทางมาถึง ผู้นำหน้าคือหลวงจีนไว้ผมหนวดเคราขาวโพลนถือไม้เท้าพระธรรมสีทอง ใบหน้าแดงเปล่งปลั่ง คือเจ้าอาวาสวัดเส้าหลินอี้ฟางไต้ซือ (มหาสมณะเอกเมตตา) ด้านข้างของท่านคือหลวงจีนชาวชมพูทวีปอี้หมิงไต้ซือผู้ใช้ฝ่ามือโพธิสัตว์ อีกผู้หนึ่งคือหลวงจีนชรานามอี้กงไต้ซือ หลวงจีนชราผู้ดูแลตึกตั๊กม้อเจียงเยี่ยนเคยพบอี้หมิงไต้ซือ จึงรีบเข้าไปคารวะ จะอย่างไรวัดเส้าหลินก็เคยส่งคนไปช่วยสกุลเจียงต่อต้านไป๋เหวินโจว ดังนั้นถือว่ามีพระคุณต่อมันอี้หมิงไต้ซือจึงแนะนำเจ้าอาวาสและอี้กงไต้ซือให้รู้จัก เจ้าอาวาสเส้าหลินกล่าวว่า“นี่คือประสกเจียงเยี่ยนหรือ? ในอดีตอาตมารู้จักกับเซี่ยงเทียนบิดาเจ้า มังกรย่อมมีบุตรเป็นมังกรจริงๆ”“ข้าเจียงเยี่ยนละอายไม่กล้ารับ” เจียงเยี่ยนตอบ“ก่อนหน้าที่จะมาถึง อาตมาได้ยินว่ามีคนขัดขวางไม่ให้ชาวยุทธ์ขึ้นเขาบู๊ตึ๊ง นึกไม่ถึงกับเป็นเจ้า” อี้ฟางกล่าว“ข้ามีเหตุผล ขอไต้ซือเข้าใจด้วย”อี้หมิงกล่าวขึ้นบ้าง “เจ้าเป็นศิษย์ไป๋เหวินโจวย่อมต้องออกหน้าช่วยเหลือแทนอาจารย์ แต่เรื่องไป๋เหวินโจวฆ่าคนเส้าหลิน หากต้องการยุติเรื่องนี้ ให้ขึ้นเขาไปถกหาข้อยุติกัน”เจียงเยี่ยนกล่าวว่า “หากไต้ซือคิดขึ้นเขา ก็เชิญเถอะ”จากนั้นตะโกน “อี้หมิงไต้ซือหลวงจีนชาวชมพูทวีปมีพระคุณต่อข้า หากท่านจะขึ้นเขาก็อย่าได้ขวาง เข้าใจหรือไม่?”“ทราบแล้ว!” คนของคุนหลุนนับพันรับเสียงกระหึ่ม อี้หมิงไต้ซือถามว่า “แล้วผู้อื่นเล่า?”“ขออภัยด้วย ข้ายังให้ขึ้นเขาไม่ได้” น้ำเสียงเจียงเยี่ยนนอบน้อมแต่วาจาช่างโอหังหลวงจีนชรานามอี้กง เป็นหัวหน้าตึกอรหันต์ของเส้าหลิน ท่านตวาดว่า“ประสกเจียง เจ้าไม่เห็นแก่บุญคุญที่วัดเส้าหลินเคยยื่นมือช่วยเจ้าก็แล้วกันไป แต่หากคิดขัดขวาง เราก็ไม่เกรงใจแล้ว!”เจียงเยี่ยนกล่าวว่า “หากไต้ซือมีความสามารถ ก็เชิญขึ้นเขาไป”

    คำพูดนี้แฝงความหมายท้าสู้ อี้กงแม้เป็นบวชมานาน แต่การพำเพ็ญจิตใจไม่เท่าศิษย์พี่เจ้าอาวาสและศิษย์น้องอี้หมิง ท่านก้าวเท้ายาวๆ ออกมา จากนั้นกวาดกรงเล็บออกกรงเล็บมังกร!พลังกรงเล็บของอี้กงยิ่งใหญ่คล้ายมังกรกางเล็บขยี้ศัตรู ขอเพียงกระทบถูกเพียงแค่เล็กน้อยร่างกายอาจถูกฉีกกระชากเป็นหลายส่วน เจียงเยี่ยนพลันกางกรงเล็บออกบ้าง มันตะกุยใส่กรงเล็บมังกรอย่างหักโหม วิชาที่มันใช้คือ ‘กรงเล็บเพชฌฆาต’ สุดยอดวิชาของไป๋เหวินโจว!ตอนที่สองอาจารย์ศิษย์อยู่เขาคุนหลุนสิบห้าวัน ไป๋เหวินโจวได้สอนวิทยายุทธเพิ่มเติมให้ แต่กรงเล็บเพชฌฆาตเป็นสุดยอดวิชาไม่อาจสำเร็จโดยง่าย เจียงเยี่ยนเพียงแค่เลียนแบบท่าทางเท่านั้นกรงเล็บเพชฌฆาตผสานพลังเทพดับสูญมีอานุภาพยิ่งใหญ่กว่ากรงเล็บมังกรหลายเท่า พลังมันกรีดอากาศจนปริแตก อี้กงรีบหดกรงเล็บกลับ ได้ยินเสียงแควก ชายเสื้อของหลวงจีนอี้กงขาดออก ท่านรีบถอยไปทันทีเจียงเยี่ยนเร่งพลังเทพดับสูญขึ้น มันประกบมือเข้าหากัน ทันใดนั้นด้านซ้ายขวาของหลวงจีนอี้กงก็มีคลื่นกำแพงอากาศบีดอัดใส่ ท่านตกใจรีบใช้กรงเล็บมังกรฉีกกระชากแรงอัดอากาศนั้นกรงเล็บมังกรเปล่งแสงสีทองเข้มเป็นรูปเล็บมังกร ฉีกกระชากกำแพงอากาศได้สำเร็จ มิคาด เจียงเยี่ยนพุ่งตัวมาต่อยใส่ท่านตรงๆ อี้กงรีบกวาดกรงเล็บใส่ตัวเจียงเยี่ยนปรากฎไอสีดำขึ้น คือไอของเหล่าอสูร กรงเล็บพอกระทบถูกก็ไม่สามารถทะลุไอนั้นได้ หมัดเจียงเยี่ยนต่อยถูกท้องท่าน พลังอัดอากาศกระแทกท่านปลิวกระเด็นไป!อี้กงไต้ซือร่างลอยตกถึงพื้นแต่ไม่เป็นอะไร แต่ท่านมีสีหน้าซีดเผือด กล่าวว่า“วีรบุรุษเกิดจากคลื่นลูกหลัง ศิษย์พี่เจ้าอาวาส อาตมาละอายนัก ไม่ขอเป็นหัวหน้าตึกตั๊กม้ออีก นับแต่นี้จะตั้งใจศึกษาพระธรรมไม่ใช้วิทยายุทธ์”อี้กงไต้ซือท้อแท้ยิ่ง ฝึกวิชามาห้าสิบกว่าปี ยังสู้เด็กหนุ่มผู้หนึ่งไมได้ พูดเสร็จก็เดินจากไป อี้ฟางไต้ซือลำบากใจยิ่งรีบกล่าว “นี่…”เจียงเยี่ยนก็ลำบากใจไม่น้อยที่ทำให้เกิดเรื่องเช่นนี้ แต่ไม่นานก็ได้ยินเสียงฝีเท้านับร้อยลงมาจากเขา เจ้าสำนักบู๊ตึ๊ง ง้อไบ๊ คงถงและพวกมาถึง เจียงเยี่ยนยิ้มที่มุมปาก พวกเจ้าสำนักใหญ่มาครบ นับว่าหลงกลมันแล้ว!

    ------ จบตอน -----เจียงเยี่ยนคิดจะทำอะไรกันแน่ โปรดติดตามตอนต่อไป รับรองบู๊หนักมาก


    คล้ายกับเรื่องเจียงเยี่ยน ดับเทพพิฆาตมาร ที่คุณอ่าน