เสียงผี จาก ภูเขา (นิยายสั้นจบในตอน)

     วันนี้จะมาเล่าเ๱ื่๵๹ ที่เจอระหว่างที่วิดีโอคอล คุยกับน้องสาวให้ฟังกันครับ เ๱ื่๵๹นี้อาจไม่ได้น่ากลัวสำหรับผมมาก แต่ทำให้น้องสาวของผมกลัวชนิดที่ว่า วันถัดมาต้องนัดเพื่อนไปทำบุญกันเลย

เ๱ื่๵๹นี้เกิดเมื่อ2 ปีที่แล้ว คือน้องสาวผมเนี่ยรวมกับเพื่อนสาวอีก 2-3คน หางานเสริมระหว่างเรียนทำกัน โดยลักษณะงานทำเกษตรกรรมการปลูกผัก ซึ่งสถานที่มันคือท้องไร่ ท้องนา

ซึ่งเขาก็ไปทำกับเพื่อนทุกวัน ก็ดูเป็๲งานไม่หนักมาก และรายได้ก็ถือว่าดีระดับหนึ่ง

มีวันหนึ่ง จู่ๆ หัวหน้าหน้าก็พาไป ทำงานในไร่อีกที่ ที่ลึกเข้าไปจากถนนใหญ่มาก ในนั้้นประกอบด้วย ท้องทุ่งนาที่กว้างใหญ่ และมีเถียงนาเล็กๆ ติดกับเถียงนา มีบ่อน้ำ ที่ขุดไว้สำหรับเลี้ยงปลา เลี้ยงกุ้ง

ทำงานกัน๻ั้๹แ๻่เช้า ถึง เย็น จนเวลาประมาณ 18:00น.

หัวหน้างาน เข้าไปในตัวเมืองยังไม่กลับ เพื่อนๆ ของน้องสาว 3คน ขอออกไปซื้อของข้างนอก โดยซ้อนรถกันออกไป ทิ้งให้น้องสาวผมอยู่คนเดียวลำพัง กับบรรยากาศที่กำลังจะมืด ในท้องนาที่กว้างใหญ่ และ ห่างไกล…

สาเหตุที่ต้องรออยู่ที่เถียงนาก็เพราะบนเถียงมีของใช้ ของหลายๆคนอยู่ คือพูดง่ายๆ คือ เขาใช้ให้เฝ้าของให้นั่นแหละ

น้องผมเป็๲คนกลัวผีมาก แต่ก็ไม่อยากขัดใจเพื่อน

เมื่ออยู่คนเดียวจึงวิดีโอคอลมาหาผม เพื่อให้คุยเป็๲เพื่อนระหว่างรอเพื่อนกลับมา

ผมก็เป็ดวิดีโอคอลคุยด้วย น้องก็บอกว่า เนี่ยมีแต่ไร่แต่นา ไม่มีคนเลย ระหว่างนั้นก็แพลนกล้องไปมา…

ระหว่างที่แพลนกล้อง ผมก็เห็นว่ามีเด็ก นั้งอยู่ข้างๆน้องสาวผม เป็๲เด็กที่น่าจะอยู่ในวัยหัดเดิน เป็๲เด็กผู้หญิง ผมสั้น หน้าตาก็ดูใสสื่อ คือผมว่ายังไงก็คนแน่ๆ

คือน้องผมเปิดกล้องหน้า  และก็เห็นว่าเด็กคนนั้นนั้งอยู่ข้างๆ แบบนั้งติดๆ เลย เมื่อเห็นกล้อง เด็กก็มองกล้องด้วยนะ

เด็กก็มองเข้ามาในกล้องแบบ อยากรู้ยากเห็น ตามประสาเด็กอ่ะ

ผมเลยถามน้องผมกลับ…

     “ ไหนว่าอยู่คนเดียวไง? แล้วเด็กที่อยู่ข้างๆ ล่ะ ”

     “ เอาดีดี อยู่คนเดียววว ”

     “ อยู่คนเดียวได้ไง ก็เห็นอยู่เนี่ยว่าอยู่กับเด็ก”

     “ พูดดีๆ อย่าแต่งเ๹ื่๪๫ ”

     “ พูดจริง!! จะโกหกทำไมวะ นั้งอยู่ติดกันเลยนะ น้องมองกล้องด้วยนะเมื่อกี้ ”

     “ เดี๋ยวๆๆ หยุด เ๹ื่๪๫นี้ถึงบ้านค่อยคุยกัน เปลี่ยนเ๹ื่๪๫ก่อน ”

แล้วก็เปลี่ยนเ๹ื่๪๫คุยกัน คุยไปได้ประมาณ30นาที น้องบอกว่าเพื่อนมาแล้ว แค่นี้ก่อนนะ แล้ววางสายไป

2 ชั่วโมงต่อมา…

น้องกลับมาถึงบ้าน น้องก็มาถามอีกรอบ

     “ ที่ว่าเห็นเด็กนั้งข้างๆ นี่ จริง หรือ โกหก ”

     “ จริง!! เห็นนั้งอยู่ข้างๆ จริงๆ ตอนแพลนกล้องไปเด็ก มันมองกล้องอยู่เลย ”

น้องหยิบโทรศัพท์ โทรหาเพื่อน ที่อยู่ด้วยกัน..

     “ เธอตอนที่ขี่รถมาน่ะ เห็นเรานั้งอยู่กับใครไหม? ”

คำตอบของเพื่อนทำน้องผมขนลุก เพราะเห็นก็ตอบว่า

     “ เห็น!! ก็เห็นมีเด็กนั้งข้างๆ ”

     “เฮ้ย…ฉันนั้งอยู่คนเดียวนะ ”

เพื่อนของน้องอธิบายต่อว่า ตอนที่ขี่รถอยู่ไกลๆ อ่ะ เห็นนั้งอยู่กับเด็กจริงๆ แต่ พอขี่เข้ามาใกล้ๆ ก็ไม่เห็นแล้ว เพื่อนก็เข้าใจว่าเด็กน่าจะวิ่งกลับไปหา พ่อ-แม่ เขาแล้ว

แต่น้องก็ยืนยันว่า อยู่คนเดียวจริงๆ!! และ ไม่มีคนงานอยู่แถวนี้ด้วย

วันรุ่งขึ้น น้องกับเพื่อน นัดรวมตัวกันเข้าวัดทำบุญ หลังจากทำบุญเสร็จสายๆ ไปถามหัวหน้างาน เกี่ยวกับพื้นที่ตรงนี้ ว่ามีอะไรไหม?

ซึ่งหัวหน้างานตอบว่าไม่รู้ เพราะพึ่งซื้อที่ มา และไม่รู้ประวัติ

...และทุกคนล่ะครับ คิดว่าเด็กคนนี้ใช่คนจริงๆ หรือเปล่า หรือ ๰่๭๫เวลานั้น มันเป็๞เวลาของเขา เราเลยมองเห็น…

ในมุมผมคือ ก็เหมือนเด็กธรรมดาคนหนึ่ง ไม่ได้มีความน่ากลัวอะไรเลย ชุดที่ใส่ก็ชุดเด็กทั่วไป เขาเห็นกล้องเขาก็มองแบบอยากรู้ อยากเห็น ทั่วไป ไม่มีความน่ากลัวเลย…

แต่ในอีกมุม ถ้าเป็๞เด็กที่ตายตรงนี้จริงๆ ก็แอบน่าสงสารอยู่นะ เขาเด็กมาก คงแบบเห็นคนนั้งอยู่คนเดียว เลยอยากเข้าไปเล่นด้วยมั้ง แต่ติดตรงที่ น้องเรา มองไม่เห็นเขานี่แหละ