ณ.มหาวิทยาลัย
รถซุปเปอร์คาร์คันหรูเลี้ยวเข้ามหาลัยอย่างไว ก่อนที่จะเลี้ยวเข้าไปจอดในที่จอดรถของทางวิทยาลัยจัดเตรียมไว้ให้พิเศษ เพราะนอกจากพวกเขาสามพี่น้องจะมีธุรกิจครอบครัวแล้ว พวกเขายังเป็ส่วนหนึ่งในการจัดตั้งมหาลัยนี้อีกด้วย เมื่อรถจอดสนิทแล้วทั้งสามใบเถาก็เปิดประตูรถลงมาพร้อมกันจนทำให้นักศึกษาที่เดินผ่านไปผ่านมาแถวนั้นมองตามกันเป็แถว
“พี่กันต์กับพี่ซันพาใครมาด้วยนะ”
“นั่นสิยัยนั่นเป็ใครมากับพี่ซันของฉันได้ยังไง”
“เดี๋ยวคงต้องเจอของจริงกันสักหน่อยแล้วกล้าดียังไงมารถเดียวกันกับพี่กันต์ของฉัน”
เสียงของนักศึกษากลุ่มหนึ่งที่นั่งแอ๊วหนุ่มๆอยู่ตรงโต๊ะหินอ่อนใต้ต้นไม้ใหญ่พูดขึ้นกันในกลุ่ม ขณะที่หันไปเห็นผู้หญิงที่ไม่คุ้นหน้าลงมาจากรถของคนที่พวกเธอชอบ ก่อนที่จะมองตามอรไปด้วยสายตาที่โกรธเคืองเป็อย่างมากเมื่อเห็นอรมารถคันเดียวกับคนที่พวกเธอหมายปอง
“แยกตรงนี้นะคะหนูจะไปตามหาเพื่อนๆต่อ”
“จะไปไหนก็เชิญ”
“เฮียซันอีกแล้วนะ เคยเห็นหนูเป็น้องสาวเฮียบ้างไหมเนี่ย”
“ก็เห็นว่าเป็น้องไงเลยไม่อยากสปอยเดี๋ยวนิสัยจะเสียไปมากกว่าเดิม”
เสียงของผู้เป็พี่คนโตพูดว่าน้องสาวตัวแสบเสร็จ ก็เดินหนีหายเข้าไปในอาคารทิ้งให้กันต์กับอรยืนงงกันอยู่สองคน
“ดูซิทำหน้าเป็ตูดลิงไปได้ ถึงเฮียเขาจะปากร้ายแต่เฮียเขาก็คอยปกป้องอรตลอดไม่ใช่หรอ”
กันต์พูดขึ้นเมื่อเห็นน้องสาวของตัวเองทำหน้ามุ่ย สงสัยจะงอลคนที่เป็พี่ใหญ่ แต่เธอก็รู้ดีว่าซันไม่มีทางง้อเธอเหมือนกันต์แน่ ดีแต่สรรหาคำมาว่าเธอมากกว่าที่จะมาโอ๋เธอ ก็เหมือนกับเื่เมื่อหลายปีก่อนที่ยังเป็ปมในใจของเธอจนถึงทุกวันนี้
“อรไม่โกรธแล้วก็ได้ค่ะ งั้นอรไปก่อนนะคะ ตอนเย็นเจอกันนะคะ”
“เครครับ ตั้งใจเรียนด้วยนะอย่าดื้อล่ะ ใครแกล้งอะไรให้รีบมาบอกพวกพี่เลยนะ”
กันต์รีบบอกผู้เป็น้องสาวด้วยความเป็ห่วง ก็แหงล่ะน้องสาวทั้งคนแถมยังสวยด้วยใครจะไม่ห่วงได้ล่ะ ถ้าเกิดมีหนุ่มๆจีบน้องสาวล่ะก็ต้องผ่านพี่ชายทั้งสองคนไปก่อน ถ้าไม่เข้าตาอย่ามีหวังจะได้แอ้ม เพราะเขาจะไม่ปล่อยให้เื่มันซ้ำรอยเหมือนหลายปีก่อนอีกแน่นอน
“ค่าเฮียกันต์สุดหล่อ และแสนดีของหนู”
อรเอ่ยปากชมผู้เป็พี่ชายด้วยน้ำเสียงที่ออดอ้อน ก่อนจะส่งยิ้มหวานให้ผู้เป็พี่ของตน และเดินจากไปหาเพื่อนที่แถวๆโรงอาหาร
แต่ทว่าเธอกลับไม่รู้เลยว่ามีนักศึกษาสาวกลุ่มเดิมคอยแอบดูเธอคุยกับพี่เธออยู่ไกลๆ และสาวๆกลุ่มนี้กำลังคิดหาวิธีจัดการกับเธออยู่ โดยที่ไม่ดูให้ดีเสียก่อนว่าเธอเป็ใคร
Partกร
นักศึกษาหนุ่มปีสี่ กร หรือ กิตติภพ คณะช่างยนต์ที่ชอบมาหมกมุ่นกับเพื่อนที่เรียนอยู่กับคณะพาณิชยศาสตร์อยู่เป็ประจำ เพราะทั้งกลุ่มเขามีกันอยู่แค่สามคน และเพื่อนเขาอีกสองคนก็เรียนอยู่คณะพาณิชยศาสตร์จึงทำให้เขาเรียนช่างยนต์อยู่เพียงลำพัง
“ทำไมมึงไม่ย้ายมาเรียนคณะกูเลยละว่ะสาวๆเยอะนะเว้ย จะได้ไม่ต้องเทียวไปเทียวมาอยู่แบบนี้”
เสียงของแดนเอ่ยขึ้น ขณะที่สายตาก็มองไปยังสาวๆปีหนึ่งที่เข้ามาไหม่ พร้อมกับยิ้มโปรยเสน่ห์เพื่อเพิ่มความฮอตให้ตัวเอง
“ไม่ใช่ทางกูว่ะ”
กรพูดตอบกลับขณะที่มือเขี่ยหน้าจอมือถืออยู่ โดยไม่ละสายตามามองคนที่ถาม
“แต่สาวๆปีนี้ขาวๆสวยๆทั้งนั้นเลยนะเว้ย โดยเฉพาะคนนั้นนะตัวเล็กน่ารักสเปคกูเลยว่ะ”
ทอยพูดขึ้นขณะที่สายตาเขาเหลือบไปเห็นผู้หญิงตัวเล็กๆตัวขาวๆสัดส่วนดูเป๊ะไปเสียทุกอย่าง หลังจากสิ้นเสียงของทอยแดนก็ไม่รีรอหันมองตามยังไว แต่ทว่าอีกคนกับไม่สนใจนั่งเขี่ยโทรศัพท์ต่อโดยที่ไม่หันไปมองตามเพื่อน เขาคิดว่าคงเป็ผู้หญิงทั่วไปที่มาเดินโปรยสเน่ห์ให้พวกเขาหลง แต่สำหรับเขาที่ไม่ต้องทำอะไรก็มีสาวๆมาหลงสเน่ห์เขาอย่างไม่ลืมหูลืมตา
“เห้ยใอ้กร มึงหยุดเล่นโทรศัพท์ก่อนดิ มึงเงยหน้าขึ้นมาดูดิโครตน่ารักเลยนะมึง” แดนพูดขึ้น ก่อนที่จะลุกขึ้นดึงโทรศัพท์มือถือออกจากมือของกรอย่างไว เพราะแดนไม่อยากให้เพื่อนพลาดของดีที่อยู่ตรงหน้า
กรไม่ได้ว่าอะไรกลับได้แต่ทำหน้านิ่วคิ้วขมวด ก่อนที่จะหันไปมองตามที่เพื่อนของเขาบอก เขาถึงกับอึ้งเมื่อเห็นหญิงสาวตัวเล็กน่ารักผิวขาวเนียน สัดส่วนทุกอย่างดูลงตัวสุดๆ จึงทำให้เป็จุดเด่นในการมองเป็อย่างมาก มองยังไงก็ไม่มีเบื่อ
กรในตอนนี้ถึงกับอึ้งอ้าปากค้างกันเลยทีเดียว หัวใจของเขาในตอนนี้เต้นรัวแบบที่ไม่เคยเป็มาก่อน มันเต้นรัวซะจนจะทะลุออกมาเสียให้ได้เลย
“เฮ้ย กูพึ่งเห็นใอ้กรอึ้งได้ขนาดนี้เป็ครังแรกเลยว่ะ” ทอยพูดขึ้นเมื่อเห็นเพื่อนของตนมองจ้องแบบไม่ยอมลดละสายตาเลยทีเดียว
“อึ้งบ้าอึ้งบออะไร ไม่เห็นจะสวยตรงไหนเลย” กรรีบพูดปัดเพื่อนทันที ทั้งที่ในใจของเขาอยากจะรีบวิ่งไปขวางหน้าเธอไว้เพื่อทำความรู้จักเธอจนใจจะขาด
“เออ กูจะคอยดูแล้วกัน” แดนพูดขึ้นก่อนที่จะหัวเราะในลำคอพร้อมยิ้มมุมปาก
เพราะเขารู้นิสัยเพื่อนคนนี้ของเขาดี เพราะถ้ามันตอ
บว่าไม่นั่นก็แปลว่าใช่เป็ไม่ผิดแน่ ใอ้คนปากไม่ตรงกับใจ
1K
