Chok-Dee โชค ทะลุมิติไปพร้อมระบบต่างโลก

หลังกินข้าวเหนียวปลาเค็มเสร็จ โชคยืดเส้นยืดสาย มองน้องสาวทั้งสองที่กำลังเตรียมตะกร้าใบไม้ “วันนี้พี่จะเดินเข้าไปในป่าด้านหลังทุ่งนาหน่อย พวกเธอสองคนไปหาผักกับเห็ดตามปกติได้มั้ย? อย่าไปไกลเกินนะ”
นินพยักหน้า “ได้ค่ะพี่ แต่พี่ระวังตัวด้วย ล่าสุดมีคนเห็นเสือโคร่งตัวเล็กๆ แอบมาใกล้หมู่บ้าน”
โอตาเป็๲ประกาย “พี่โชค! ถ้าเจอรังนกหรือไข่มดแดงเยอะๆ เอากลับมาด้วยนะคะ โอหิวของแปลกๆ แล้ว!”
โชคหัวเราะหึๆ ในใจ “ของแปลกๆ เหรอ... เดี๋ยวพี่เอาโจ๊กซองมาให้เลย” แต่ปากก็พูดออกไปว่า “ได้ๆ พี่จะดูให้”
เขาจึงเดินแยกทางกับน้องสาว เดินลัดเลาะเข้าไปในป่าไม้กว้างที่อยู่หลังทุ่งนา ต้นไม้สูงใหญ่ ใบไม้หนาทึบ แสงแดดสาดลอดลงมาเป็๲ลำๆ กลิ่นดินชื้นและใบไม้เน่าลอยคลุ้ง โชคเดินไปพลางคิดพลาง “ชีวิตโบราณแบบนี้ ถ้าไม่มีระบบ คงอดตายก่อนอายุยี่สิบห้าแน่”
เขาลองถามในใจเบาๆ “ระบบ... วิธีหาแต้มทำยังไงดีวะ? ช่วยหาของมีค่าบ้างได้มั้ย?”
ติ๊ง!
【ตอบโฮสต์】
【ระบบสแกนพื้นที่รอบตัว 100 เมตร】
【พบไอเทมแลกแต้ม: แร่โพแทช (คุณภาพต่ำ) ปริมาณประมาณ 10 กรัม อยู่ทางซ้ายมือ 40 เมตร】
【มูลค่า: 1,000 แต้ม】
【คำเตือน: โฮสต์ต้อง๼ั๬๶ั๼หรือจับไอเทมด้วยตนเองเพื่อยืนยันการ๦๱๵๤๦๱๵๹ก่อนแลก】
โชคตาโต “โห... ระบบเจ๋งว่ะ! แร่โพแทช? นี่มันปุ๋ยเคมีโบราณชัดๆ เดินไปดูหน่อย!”
เขารีบเดินอ้อมกอไผ่ไปทางซ้ายตามคำแนะนำ เดินได้ไม่ถึงห้านาที ก็เห็นก้อนหินสีขาวปนเทาโผล่พ้นดินเล็กน้อย โชคยื่นมือไปจับทันที มันเย็นเฉียบและหนักมือพอสมควร
ติ๊ง!
【ยืนยันการ๦๱๵๤๦๱๵๹สำเร็จ】
【แลกแร่โพแทช 10 กรัม ได้ 1,000 แต้ม】
【ยอดแต้มสะสมปัจจุบัน: 1,000】
โชคยิ้มกว้างจนแก้มปริ “ฮ่าๆ! ง่ายขนาดนี้เลยเหรอ? เดี๋ยวพรุ่งนี้มาหาเพิ่มอีกสิบก้อน ชีวิตดีขึ้นแน่!”
เขานั่งพักใต้ต้นไม้ใหญ่ แล้วถามต่อ “ระบบ แนะนำไอเทมหน่อยสิ แต้มน้อยๆ ก่อน อยากได้ของที่ใช้ได้จริงในยุคนี้”
หน้าต่างร้านค้าลอยขึ้น
【ร้านค้าพื้นฐาน】

โจ๊กสำเร็จรูป (รสไก่) : 1 แต้ม/ซอง
บะหมี่ซองสำเร็จรูป : 1 แต้ม/ซอง
มีดพับเหล็กธรรมดา : 5 แต้ม
มีดล่าสัตว์คมกริบ (ระดับ 1) : 20 แต้ม
จักรยานไม้-เหล็ก 2 ที่นั่ง (แบบเรียบง่าย) : 50 แต้ม
... (ไอเทมอื่นๆ ปลดล็อกตามระดับ)

โชคอ่านแล้วน้ำลายไหล “โจ๊กซองหนึ่งแต้ม? บะหมี่หนึ่งแต้ม? ถูกโคตร! ถ้าซื้อร้อยซองก็แค่ร้อยแต้ม... ส่วนจักรยานห้าสิบแต้ม? นี่มันเปลี่ยนชีวิตชาวบ้านเลยนะเว้ย! เดินทางสะดวกขึ้นเป็๞กอง”
เขานั่งหัวเราะคิกคักคนเดียว “ถ้าพี่เอาโจ๊กไปให้โอ... เดี๋ยวมันต้องถามว่าพี่ไปขโมยมาจากไหนแน่ ฮ่าๆ”
แต่โชคยังไม่รีบซื้อ เขาลุกขึ้นยืน มองไปรอบป่า “เดี๋ยวก่อน... เก็บแต้มเพิ่มอีกหน่อยดีกว่า วันนี้ยังมีเวลา ไปหาของป่าอื่นๆ ต่อ ระบบช่วยสแกนเพิ่มได้มั้ย?”
ติ๊ง!
【สแกนต่อเนื่อง 100 เมตร: พบรังผึ้งน้ำผึ้งป่า 500 กรัม ทางทิศตะวันออก 80 เมตร มูลค่า 300 แต้ม】
โชคกำหมัด “ดีมาก! วันนี้พี่จะกลับบ้านด้วยมือเปล่าไม่ได้แน่นอน”
ขณะเดียวกัน ไกลออกไปนิดหนึ่ง นินกับโอกำลังเก็บใบผักป่า โอหันไปถาม “พี่นิน... พี่โชควันนี้ดูแปลกๆ นะ เหมือนยิ้มคนเดียวบ่อยๆ”
นินยิ้มบางๆ “คงเพราะฝันร้ายเมื่อคืนมั้ง... แต่พี่โชคดูมีแรงขึ้นเยอะเลยนะ ดีแล้วล่ะ”