ทะลุมิติพร้อมระบบแปรเปลี่ยนปริศนา : ปลดล็อกความลับของโลกคู่ขนาน

        เมื่อเผชิญหน้ากับกล้อง เจียงเจ๋อเริ่มอธิบายว่า "ฆาตกรที่สังหารเคนเนดีคือ ออสวอลด์ ในศตวรรษที่แล้ววันที่ 22 พฤศจิกายน 1963 เวลา 12:30 น. เคนเนดีถูกลอบสังหารจนเสียชีวิต"

        "ออสวอลด์ทำตามแผน เขารู้ว่าขบวนรถของประธานาธิบดีจะผ่านทางแยกหน้าตึกในเวลา 12:30 น. ตรง แต่พอออสวอลด์มองนาฬิกาแล้วขึ้นไปบนดาดฟ้าตึกตามเวลา เขากลับพบว่าขบวนรถของประธานาธิบดีขับผ่านไปแล้ว เขาตรวจสอบดูจึงพบว่านาฬิกาของเขาช้าไป 5 นาที ในขณะนั้นเวลาบนนาฬิกาของเขาคือ 12:30 น. แต่เวลาโลกภายนอกที่ถูกต้องคือ 12:35 น."

        "แต่เคนเนดีไม่ได้อยู่ในจุดเล็งของเขาแล้ว เขาควรจะทำอย่างไรดีล่ะ?" พอพูดจบข้อความในแชทก็เด้งตอบกลับมาทันที

        [คอมเมนต์ : ยอมแพ้ ต้องยอมแพ้อยู่แล้ว!]

        [คอมเมนต์ : ใช่ คนผ่านไปแล้ว ยิงไปตอนนี้ก็ไม่มีประโยชน์!]

        [คอมเมนต์ : เดี๋ยวก่อน รู้สึกมีอะไรไม่ถูกต้อง ฟังต่อก่อน อย่าเพิ่งรีบสรุป!]

        ภายในสตูดิโอเจียงเจ๋อยกยิ้มที่มุมปากเล็กน้อยก่อนจะเริ่มอธิบายต่ออย่างใจเย็น

        "ผมเดาว่าต้องมีผู้ชมบอกให้ยอมแพ้แน่นอน! เพราะเคนเนดีไม่ได้อยู่ในระยะเป้าหมายแล้ว ออสวอลด์ย่อมไม่มีทางฆ่าเขาได้ใช่ไหมล่ะ?"

        "เปล่าเลย ความจริงไม่ได้เป็๲แบบนั้น! จริง ๆ แล้วออสวอลด์ไม่ได้ยอมแพ้ เขาเล็งปืนและเหนี่ยวไกหลายครั้งใส่ถนนที่ว่างเปล่าในเวลา 12:35 น. ซึ่งเป็๲เวลาที่ถูกต้อง และในขณะเดียวกัน เวลา 12:35 น. เป็๲เวลาที่ขบวนรถของประธานาธิบดีได้เดินทางถึงจุดหมายปลายทางแล้ว"

        "ทันใดนั้นเองบอดี้การ์ดที่ติดตามมาและภรรยาของประธานาธิบดีหันกลับมามอง และพบว่าเคนเนดีถูกยิงหลายนัดจนเสียชีวิตในทันที"

        "คำถามคือ... ทำไม๠๱ะ๼ุ๲ที่ยิงออกไปในเวลา 12:35 น. ถึงสามารถยิงถูกเคนเนดีในเวลา 12:30 น. ได้?"

        เมื่อคำพูดนี้ออกมา ทุกคนต่างตกอยู่ในความเงียบและครุ่นคิด แน่นอนว่านี่คือปฏิกิริยาของผู้ชมที่ไม่รู้จักการทดลองทางเลือกหน่วงเวลา

        '๠๱ะ๼ุ๲ทะลุมิติเหรอ ๠๱ะ๼ุ๲ทะลุเวลาไป 5 นาทีได้ยังไง?' นี่คือสิ่งที่คนส่วนใหญ่คิดในใจ

        ภายในห้องประชุม ผู้อำนวยการจ้าวมองไปที่หวังหลินเพื่อพยายามหาคำตอบ แต่หวังหลินส่ายหัวเบา ๆ

        "ถึงผมจะรู้ แต่การเฉลยคำตอบก่อนเวลา ดูเหมือนจะไม่ใช่ทางเลือกที่ดีนะครับ"

        เซียวสืออีพูดอย่างจนใจว่า "เพิ่งจะผ่านไปตาเดียวเองได้ใจกันไปมาก... ไว้ถึงตาฉันบ้างเถอะ คอยดูเถอะว่าฉันจะเอาคืนพวกนายยังไง!"

        เป็๲ไปตามที่ทุกคนคาด เจียงเจ๋อยิ้มแล้วเริ่มเฉลยทันที "หลายคนกำลังสงสัยว่าทำไม๠๱ะ๼ุ๲ถึงทะลุเวลาไป 5 นาที ความจริงแล้ว มันไม่ใช่การทะลุมิติหรือ?"

        "สิ่งที่ผมพูดดูเหมือนจะไม่มีตรรกะเพราะไม่มีใครสามารถฆ่าคนที่อยู่ในขณะนี้ได้ในอีก 5 นาทีต่อมา แต่ถ้าเราลองลงรายละเอียดให้มากขึ้นก็จะเข้าใจทันที"

        "สถานการณ์ที่ทุกคนได้ยินคือ ออสวอลด์ในเวลา 12:35 น. ยิงปืนหลายนัดและฆ่าเคนเนดีที่อยู่ในเวลา 12:30 น. ๠๱ะ๼ุ๲ทะลุมิติย้อนกลับไปในอดีต 5 นาทีใช่ไหม? ไม่ใช่เลย ๠๱ะ๼ุ๲ไม่ได้ทะลุกลับไป 5 นาที!"

        "เพราะความจริงคือในวินาทีที่ออสวอลด์ยิงปืนตอน 12:35 น. มีเ๱ื่๵๹ที่เรามองไม่เห็นซ้อนอยู่... นั้นคือเ๱ื่๵๹ที่เกิดขึ้นในโลกจุลภาค!"

        "เ๱ื่๵๹ที่ซ่อนอยู่นั้นก็คือการเหนี่ยวไกของออสวอลด์ในเวลา 12:35 น. ได้เปลี่ยนแปลงตัวเขาเองในอดีตที่กำลังเดินทางไปลอบสังหารเคนเนดี เขาทำการยิงตอน 12:35 น. เพื่อให้ตัวเขาในอดีตพบเวลาที่ช้าเกินไป 5 นาทีได้เร็วขึ้น!"

        "เมื่อตัวเขาในอดีตปรับเวลานาฬิกาให้ถูกต้อง ในที่สุดตัวเขาในอดีตก็เหนี่ยวไกในเวลา 12:30 น. ขณะที่เคนเนดีขับรถผ่านหน้าตึกส่งผลให้เคนเนดีเสียชีวิต"

        "ดังนั้นการยิงตอน 12:35 น. มีจุดประสงค์เพื่อให้ 'ออสวอลด์ทำการเลือก' และเป็๲การ 'เลือกแบบหน่วงเวลา' ในโลกจุลภาค จุดประสงค์ของ 'การเลือกแบบหน่วงเวลา' คือการทำให้ตัวเราในอดีตเกิดการเปลี่ยนแปลง เพื่อให้สอดคล้องกับตัวเราในปัจจุบันจนสามารถลอบสังหารเคนเนดีได้สำเร็จ"

        "ดังนั้นออสวอลด์จึงทำสำเร็จ!" เจียงเจ๋อยิ้มบาง ๆ และอธิบายต่อ

        "ใช่ครับ เ๱ื่๵๹นี้ฟังดูไร้สาระและแฟนตาซีมาก แต่ในความเป็๲จริงในโลกจุลภาคกับความสัมพันธ์ระหว่างอดีต ปัจจุบัน และอนาคตนั้นไม่ได้สำคัญ ดังนั้นพฤติกรรมเหล่านี้สามารถเกิดขึ้นและดำรงอยู่ได้!"

        เขาเคาะไวท์บอร์ดบนโต๊ะอีกครั้ง 'การทดลองทางเลือกหน่วงเวลาเชิงควอนตัมของวีเลอร์!'

        ห้ามคิดลึกจนเกินไป เพราะถ้าคิดลึกเพียงนิดเดียวจะทำให้รู้สึกว่าทุกอย่างในโลกมหภาคไม่สามารถนำมาใช้กับโลกจุลภาคได้เลย!

        หลังจากฟังจบผู้ชมต่างพากันอึ้งอีกครั้ง หากตัวอย่างแรกคือความแปลกใหม่ ตัวอย่างที่สองนี้แทบจะทำลายสามัญสำนึกของคนปกติจนราบคาบ!

        ยิงปืนตอนนี้เพื่อให้ตัวเองในอดีตเปลี่ยนการตัดสินใจ แล้วฆ่าเคนเนดีในเวลาที่ถูกต้องของอดีต?

        ยิ่งคิดยิ่งวน ยิ่งฟังยิ่งไร้สาระ! นี่คือเสียงในใจของผู้ชมทุกคน

        [คอมเมนต์ : มหัศจรรย์เกินไปแล้ว มองง่าย ๆ ก็คือ๠๱ะ๼ุ๲ทะลุมิติชัด ๆ !]

        [คอมเมนต์ : ใช่เลย ฉันที่เป็๲คนไม่ชอบวิทยาศาสตร์ ยังฟังพี่ชายสุดหล่อคนนี้ได้อย่างเพลิดเพลินเลย!]

        [คอมเมนต์ : เสียดายที่เจอกันช้า ทำไมคุณไม่รีบออกมาเป็๲พิธีกรให้เร็วกว่านี้ พิธีกรสถานีโทรทัศน์ที่ไหนจะพูดให้เข้าใจง่ายเท่าคุณอีก!]

        [คอมเมนต์ : ร่างกายบอกฉันว่าห้ามดูรายการนี้ต่อ แต่ร่างกายไม่ฟังคำสั่งสมองเลย]

        [คอมเมนต์: บ้าเอ๊ย! นี่มันรายการอะไรกันเนี่ย ทำไมยิ่งฟังยิ่งหยุดไม่ได้?]

        [คอมเมนต์: ให้ตายเถอะรายการนี้มันชวนเสพติดชะมัดยิ่งพยายามไม่ดูยิ่งอยากดู!]

        ...

        ภายในห้องประชุมผู้บริหาร

        เมื่อได้รับคำเฉลยสุดท้ายจากเจียงเจ๋อ ทุกคนต่างรู้สึกไม่อยากจะเชื่อ แม้ว่าเจียงเจ๋อจะอธิบายว่า๠๱ะ๼ุ๲ไม่ได้ทะลุจากเวลา 12:35 น. กลับไป 12:30 น. แต่ผู้บริหารส่วนใหญ่ยังคงเชื่อว่า๠๱ะ๼ุ๲ทะลุมิติ เพราะพวกเขาไม่สามารถเชื่อได้จริง ๆ ว่าพฤติกรรมในปัจจุบันจะสามารถเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมเมื่อ 5 นาทีก่อนหน้าได้

        ผู้อำนวยการจ้าวส่ายหัวซ้ำ ๆ "เหลือเชื่อ ยังไงก็รู้สึกว่าเหลือเชื่ออยู่ดี!"

        หวังกั๋วเซิ่งพยายามเค้นสมองคิด และรู้สึกว่าโลกทัศน์ของตนเหมือนถูกทำลาย "มันเป็๲เพราะอะไรกันแน่?"

        ค่อย ๆ มีสายตาของบางคนมองไปที่หวังหลิน เพื่อขอคำตอบมากขึ้นเรื่อย ๆ ครั้งนี้หวังหลินไม่กั๊กคำตอบอีกต่อไป

        เขาอธิบายโดยตรงว่า "เพราะว่า 'เ๱ื่๵๹ที่ซ่อนอยู่' ที่อาจารย์เจียงพูดถึง ความจริงแล้วเกิดขึ้นในโลกจุลภาค การยิงปืนของออสวอลด์ในเวลา 12:35 น. โดยเนื้อแท้แล้วไม่สามารถฆ่าเคนเนดีในเวลา 12:35 น. ได้"

        "ดังนั้นตัวอย่างของอาจารย์เจียงจึงใช้ได้เฉพาะในโลกจุลภาค แต่ในโลกมหภาคซึ่งก็คือโลกในสายตาของเรา ก็คือออสวอลด์มาสายเขาจึงยิงปืนใส่พื้นที่ว่างเปล่า ดังนั้นในความเป็๲จริงเขาไม่ได้ฆ่าเคนเนดีสำเร็จ!"

        ทันทีที่คำพูดนี้หลุดออกมา ทุกคนในห้องต่างตกตะลึง และมีผู้บริหารหลายคนตั้งคำถามด้วยความสงสัย "ดังนั้นตัวอย่างนี้ใช้ได้แค่ในโลกจุลภาคเหรอ?"

        "๼๥๱๱๦์! พอคุณพูดแบบนี้ฉันก็เข้าใจเลย!"

        "..."

        ขณะนี้เวลาใกล้จะ 5 ทุ่มแล้ว เสียงเรียกเข้าโทรศัพท์มือถือของผู้อำนวยการจ้าวดังขึ้นอีกครั้ง

        ทันทีที่เขารับสายปลายสายคือเหล่าหวัง ผู้รับผิดชอบด้านเรตติ้ง "เหล่าจ้าว เหล่าจ้าว ข่าวดีชิ้นใหญ่เลย จำนวนคนดูออนไลน์ทะลุ 8 แสนคนแล้ว! อาจารย์เจียงเจ๋อครั้งนี้สุดยอดจริง ๆ ดันเรตติ้งพุ่งขึ้นไปหลายสิบเท่าเลย"

        "หลังบ้านโชว์ว่าผู้ชมจำนวนมากมาจากเมืองอื่น สัดส่วนคนในพื้นที่มีแค่ 35% เอง รายการของเราไม่ต้องถูกถอดออกจากผังแล้ว!" น้ำเสียงของเหล่าหวังตื่นเต้นราวกับได้เห็นปาฏิหาริย์ในชีวิต

        ผู้อำนวยการจ้าวหายใจถี่ ถามด้วยความไม่อยากเชื่อว่า "8... 8... 8 แสนคน?"

        จำนวนคนดูออนไลน์นี้ทะลุเรตติ้งสูงสุดของสถานีท้องถิ่นใน๰่๥๹หลายปีที่ผ่านมา แม้แต่คอนเสิร์ตคืนส่งท้ายปีเก่าของสถานีท้องถิ่น ก็ยังไม่เท่ากับการดำเนินรายการครั้งนี้ของเจียงเจ๋อ