ณเมืองเบเฮม เสื้อผ้ากันหนาวจากหนังแกะมีปีก ราคาเพียง 500 บีเกว เท่านั้นมีใครสนใจไหมครับ เฮ่อ เหนื่อยจังชายหนุ่มถ้อนหายใจ ถ้าฉันไม่ป่วยเป็โรคบ้านั่นอย่างน้อยคงเป็อัศวินได้ เด็กหนุ่มได้ครุ่น คิดภายในใจ "แค่ก...แค่ก"อีกแล้วเนี่ย วันนี้อาการเราไม่ค่อยดีเลยวันนี้ อย่างน้อยก็ขายของได้ดี วันนี้เก็บร้านเร็วกว่าปกติ ดีกว่าก่อนกลับอย่างน้อยก็ซื้อพวกอาหารแห้งเก็บไว้ดีกว่าพอไกลหน้าหนาวอาหารจะแพงขึ้นอีกชายหนุ่มก็ได้เอามือล้วงกระเป๋าข้างแล้วครุ่นคิดก็คงไม่แปลกพวกเสื้อกันหนาวก็คงแพงขึ้นด้วยระหว่างเดินไปซื้อของ โหมีแต่เสื้อผ้าสวยๆทั้งนั้นเลยมันคงแพงมากอย่างน้อยถ้าฉันมีเครื่องมือที่ดีก็คงจะตัดเย็บมันออกมาได้สวยกว่าแน่ฉันมั่นใจ กึ๊บๆ กึ๊บๆ รีคทางหน่อย รีคทาง ดูนั่นกองอัศวินม้า!ท่านอัศวินศักดิ์สิทธิ์ วันนี้พวกเค้าจะไปปรามมอสเตอร์ที่ทางใต้เพื่อยึดป้อมปราการที่ถูกพวกมอสเตอร์ยึด พวกคนจำนวนหนึงได้พูดกัน เด็กหนุ่มได้ทำสีหน้าด้วยความเป็กังวน งั้นก็หมายความว่ามิเรเธอจะต้องไปด้วยสินะ นั่นสิเธอเป็อัศวินสายซัพพอตร์ถ้าขาดเธอไปก็คงแย่ เด็กหนุ่มเตรียมจะหั่นหลังกับ โหดูสิท่านมิเร อัศวินสายซัพพอตร์ขั้น 3 อายุแค่17ปี แต่ถึงขั้น3แล้วหรอเนี่ย พลังในการรักษาของเธอนี่สุดยอดก็ไม่แปลกก็เธอมีคอร์เขียวรูปแบบมรกต เป็คอร์ที่หายากแล้วใช้ได้หลายรูปแบบไม่ว่าจะ ต่อสู้ รักษา ป้องกัน โหสุดยอด ฉันเองก็อยากมีคอร์บ้างจังสีอะไรก็ได้ เห้ย!อย่าพูดไปถ้าแกไม่รู้อะไรมันจะมีอยู่คอร์หนึงเป็คอร์ต้องคำสาปสีดำสนิทคนที่มีมันอายุไข้ที่มีชีวิตอยู่เต็มที่ก็30ปีและก่อนตายนะโคตสยองก่อนเค้าจะเ็ปทุกข์ทรมานและจะเปลวไฟสีดำคลอกถ้าไม่ตายก็จะกลายเป็อสูริญญา แกจะยังพูดว่าสีอะไรก็ได้อยู่ไหม เออใช้ถ้ามีคอร์แบบนั้นฉันยอมฆ่าตัวก่อนดีกว่า ดีกว่า เลิกพูดเถอะ ดูนั่น ท่านมิเร มานู่นแล้วไหนๆ เด็กหนุ่มได้เดินออกไปจากฝูงชนและคิดในใจ มิเร เธอคงจะไม่ลืมมันใช่ไหมเธอกับฉัน....ภาพที่เห็นชายหนุ่มได้หันหลังและค่อยเดินจากไปหายฝูงชนไปอย่างช้าและลับให้ไป ''กลับมาแล้วภาพที่เห็นคือเด็กสาวอายุ 12 ขวบไว้ผมสีเงินผมสั้น ตากลมโต กับแก้มสีชมพูอ่อนๆ เป็ไงบ้างคะพี่คาน่อน วันนี้ขายดีไหม แน่นอนสิ ขายออกไปตั่งหลายตัว เกือบลืมวันนี้พี่ซื้อยากิโซบะมาฝากเราด้วยเมอาทำตาเป็ประกาย โห จริงหรอ เมอา รักพี่ที่สุดเลย "เย้ๆ"ว่าแต่เมอา อาการป่วยของเธอเป็ไงบ้างเธอยิ้มแล้วตาหรี่ลงเล็กน้อยแล้วพูดเสียงแพรวเบา ก็ดีขึ้นแล้วนะคะพี่ คาน่อนเอาของบางอย่างออกจากกระเป๋าดูนี่สิวันนี้พี่ซื้อคริสตัลว่างป่าวมาทดสอบ มาด้วยละ คริสตัลว่างป่าว ทดสอบ? เมอาเอานิ้วชี้ไว้ที่ริมฝีปากและได้ทำหน้างง งวย มันไว้วัดว่าเราจะมีคอร์อยู่ไหม และถ้ามีคอร์สีอะไร พี่เลยจะซื้อมาทดสอบหนู? ใช่พี่จะทดสอบเราคนที่มีคอร์จะสอบอัศวินระดับสูงได้เลย แล้วมันจะทำให้หนูหาเงินเลี้ยงพี่ได้ใช่ไหม เอ่อ คือว่า คาน่อนทำสายตาเลิ่กลั่ก....ก็ได้นะ เมอายิ้มอย่างออนโยน เธอรับนี่ไป แล้วหลับตาเพ่งจิตคิดถึงคริสตัลที่ถือไว้ในมือ คริสตัลเริ่มมีแสงออกมาหลากสีสรับไปมา คาน่อนตาเบิกกว้าง กลืนน้ำและพูดออกมาคริสตัลปฏิกิริยาหลากสียังก็ต้องเป็ที่สุดยอด น้องเรามีคอร์ที่สุดยอดอยู่อนาคตเธอจะต้องสบายแน่นอน จริงหรอคะพี่ ใช่เมอาได้นั่งบนเตียงมองมาที่คาน่อนแล้วแล้วยิ้มเล็กน้อยตาของเธอเริ่มหรี่ลงในมือทั้ง2ข้างประกบ คริสตัลไว้ที่หน้าอก งั้นเดียวพี่ขอเอาข้าวของไปเก็บก่อน ส่วนของเราเดียวพี่เก็บไว้ให้ในตู้กับข้าวนะ คาน่อนหันหลังไปได้หลับตาและคิด แค่นี้ฉันก็ไม่ต้องห่วงอะไรอีกแล้ว ทันไดนั้นโอ้ย!พี่หนูหนาว หนูเจ็บ! คาน่อนรีบทิ้งของในมือและวิ่งไปหาเมอาภาพที่เค้าเห็นเมอาตัวซีด คริสตัลในมือเป็สีดำสนิด คาน่อนวิ่งไปกอดน้องสาวและเต็มไปด้วยน้ำตา พี่ทำไมต้องร้องไห้ด้วย เมอาพูดได้เสียงอ่อนโยน แค่นี้หนูก็เลี้ยงดูพี่ได้แล้วหนูจะเป็อัศวินแข็งแกร่งพี่ก็จะไม่ลำบากอีกแล้ว หนูทำได้แล้วนะอืมๆ คาน่อนได้กัดริมฝีปากจนเืไหล เมอาน้องพักผ่อนเถอะนะน้องพยามได้ดีมาก คาน่อนได้เลียริมฝีปากที่มีเืออกและปล่อยให้เมอาหลับ และเค้าก็ได้เดินไปอาบน้ำ ภายในอ่างอาบน้ำเค้าได้คิดในใจว่าทำไมเื่แบบนี้ต้องเกิดกับเราพี่น้องคนที่มีคอร์ต้องสาปส่วนใหญ่จะตายก่อนอายุ30ปี แค่ฉันคนเดียวก็พอทำไมเื่แบบนี้ต้องมาเกิดกับเธอถ้าฉันตายไปเธอจะอยู่อย่างไงมันต้องมีวิธีใช่ถ้าไปถามมิเรเธอต้องรู้แน่ๆ3เดือนเธอคงจะกลับมามันมีความเป็ไปได้อยู่ที่ฉันจะสามารถรักษาเธอขอแค่เธอมีชีวิตที่ดี ฉันเป็ไงก็ช่างในคืนคาน่อนร้องมาอย่างเงียบเพราะไม่้าให้เมอาคิดมาก ใน่นั้นคาน่อนได้คิดถึง อดีต ตัวฉัน เกิดจากแม่ที่ทำงานหอนางโลม ไม่รู้ว่าพ่อคือใครแล้วก็ไม่อยากรู้ ด้วย ตอนฉันอายุได้6ขวบ แม่ก็เลิกเป็สาวขายบริการ แม่ก็ได้มีผู้ชายที่ชอบเค้า เป็ชนชั้นสูง ผู้ชายคนนั้นบอกว่ารักแม่และจะรับฉันกับแม่ไปเลี้ยงดู แต่พอแม่ท้องมันก็ไม่คิดจะรับผิดชอบตอนแม่เองก็เสียใจมากแต่ก็ทำไรเพราะฝ่ายนั้นมีอำนาจแม่เพียงแค่คนธรรมดาทั่วไปเรียกอะไรมากไม่ได้แต่เพื่อความอยู่รอดแม่ก็ได้ขอเงินเป็ค่าเลี้ยงดู มันได้ให้เงินมาก้อนหนึงและตัดขาดทุกสิ่งทุกอย่าง แม่ได้ใช้เงินที่มันให้มา ลงทุนทำธุรกิจเล็กๆ แม่เองเปิดร้านตัดเย็บเสื้อผ้าตอนนั้นเมอาก็เกิดมาแล้วเราเองช่วยแม่เลี้ยงดูเมอาด้วยและยังต้องช่วยแม่ทำงานด้วยเพราะพอตอนเราอายุ10 ตอนนั้นเมอาก็อายุ 5ขวบแล้ว และเป็่เวลาที่พบกับ เจอกับ มิเรเด็กสาว ผมสีทองดวงตาเขียวมรก ตอนนั้นผมได้พาเมอา ออกมาเล่นข้างนอก ตอนนั้นผมก็เห็นเธอนั่งมอง มาที่พวกเรา ผมเลยเข้าไปถามเธอน่ะมีอะไรหรอเห็นมองมาที่พวกเรา เธอเลยทำถ้าทางใ ป่าวคะ ฉันแค่ อยากรู้พวกคุณเล่นอะไรกัน คาน่อน ? ชื่อของฉัน แล้วชื่อของเธอละในตอนนั้น เธอเงียบแล้ว มองมาที่ผมแล้วเธอยิ้ม ออกมา ฉันชื่อ มิเร คะ อายุ10 ขวบ ฝากตัวด้วยนะ โหเราอายุเท่ากันเลยนะ นับตั่งแต่นั้นพวกเราก็เพื่อนกันแล้วเราก็เริมสนิทกันมากขึ้นไป เมอาก็ชอบเธอมาก พวกเราชอบมาเล่นด้วยกันบ่อยๆผมได้คุยเื่ราวของผมที่ผ่านมาแต่เธอก็ไม่รังเกลียดผมเลยใน่วันหยุดเรียน เธอก็มักจะออกมาเที่ยวเล่นกับพวกเรา เสมอ จนกระทั้งเธออายุ 14 เธอก็มาบอกลา และสารภาพว่าเธอเป็ลูกของขุ่นนางเธอทดสอบว่าเธอนั้นมีคอร์เขียวมรกตเธอต้องไปเรียนต่อที่โรงเรียนวีรชน ออก้า เธอมีความฝันว่าอยากจะเป็อัศวินได้ปกป้องผู้คน จนกว่าจะถึงตอนนั้นขอให้ในใจนายมีแค่ฉันได้ไหม ฉันสัญญาฉันจะมีแค่เธอคนเดียวในใจ มีเรตอนนั้นเธอคงจะเป็อัศวินที่เก่งมากแน่ๆ หลังจากนั้นเราก็เห็นแผ่นหลังของเธอคอยๆหายไปจนลับสายตา หลังจากนั้นเราก็รอคอยเธอ มาตลอด พอ เราอายุ 16 แม่ก็ป่วยหนักเริ่มมีปานสีดำขึ้นตามตัวเราก็รู้ทันทีถึงแม้ผมจะไม่ได้เรียนหนังสือก็รู้ ว่าแม่ป่วยโรคที่หายากมากๆเป็โรคคำสาปสีดำ เป็โรคที่ไม่มีทางรักษาให้หายไดผู้ป่วยจะหนาวตลอดเวลาใน่กลางคืนเป็่เวลาที่อาการของโลกรุนแรงที่สุดปานดำจะเริ่มขึ้นจนทั้งตัวเป็สีดำสนิทหลังจากนั้นคนผู้นั้นจะตายแล้วหลังจากนั้นจะมีเปลวไฟสีดำแผดเผาร่างจนเหลือไว้แต่อัญมณีสีดำหรือก็คือคอร์ ก่อนแม่จะตายแม่ได้บอกว่าฝากดูแลน้องด้วยนะตัวเรายังจำคำพูดวันนั้นของแม่ได้ดี แน่นอนว่าเมอาเสียใจมากคืนนั้นเธอร้องไห้จนหลับแต่ผมเป็ครอบครัวคนสุดท้ายที่ เธอมีผมจะต้องเข็มแข็งที่สุดผมจะต้องไม่ร้องไห้ หลังจากนั้นผมก็เริ่มมีอาการเหมือนแม่แต่ว่าของผมรุ่นแรงกว่ามากจากที่ผมได้อ่านหนังสือตัวเราคงอยู่ได้เต็มที่แค่ 3 ปี ส่วนเมอาก็อยู่ได้ 4 ปี แน่นอนว่าตัวเราต้องตายไปก่อนแน่นอน อย่างน้อยตอนเราไม่อยู่แล้วคงจะฝาก เมอาไว้กับ มิเร ได้ เมอาก็ชอบมิเรมาก คงไกล้ถึงเวลาที่เราได้พบกันแล้วสินะ