(Credit in the picture)
ข่าวลือเื่คนน่าสงสัยที่มาปรากฏตัวตอนกลางคืนเริ่มแพร่ออกไป และพูดถึงกันหนาหูมากขึ้นตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมา
ซึ่งแน่นอนว่าตอนนี้ ข่าวนี้ไม่ได้จำกัดแค่ในวงนักเรียนหรือทหารยามอีกต่อไป แต่รู้ไปถึงเหล่าอาจารย์และอัศวินทั้งหลาย
ด้วยเหตุนี้ ความกังวลและหวาดกลัวเริ่มก่อตัวขึ้นท่ามกลาง Garreg Mach ทำให้ทางวิทยาลัยได้ออกกฎเข้มห้ามนักเรียนออกนอกรั้วกำแพงชั้นในหลังพระอาทิตย์ตกดิน
“โอ๊ย แย่ชะมัด ไม่ยุติธรรมเลย” Sylvain หนุ่มผมแดง หน้าตาหล่อเหลา บ่นอิดออดขณะกำลังยืนอ่านป้ายประกาศอยู่กับนักเรียนหญิงบ้าน Blue Lions อีกคน เธอมีผมสีบลอนด์ทอง ยาว เป็ลอนใหญ่ ถักเปียหลวมๆ ไว้ด้านหลัง ทั้งสองไม่ได้สังเกตเห็น Byleth ตอนที่เขาเดินผ่านด้านหลังไป
Byleth นึกสงสัยว่า จนถึงตอนนี้ Sylvain จะรู้หรือยังว่าคนที่เคยเกือบมีเื่กับเขาเมื่อสองสัปดาห์ก่อน คืออาจารย์ที่ Garreg Mach
“ก็น่าจะดีกับเธอแล้วล่ะ Sylvain” Ingrid นักเรียนหญิงคนนั้นกล่าว
“โธ่ จะดีได้ยังไงล่ะ แบบนี้ฉันก็อดไปหาสาวๆ ที่หมู่บ้านน่ะสิ... พวกเธอคงคิดถึงฉันแย่” Sylvain ยังคงบ่นต่อไป
“นี่ เธอห่วงแต่เื่แบบนี้เองเหรอ” Ingrid ขึ้นเสียงใส่
“โอ๊ย ไม่เห็นจะต้องดุขนาดนี้เลย ผู้หญิงอะไรน่ากลัวชะมัด....
โอ๊ยๆๆ ฉันขอโทษ พอได้แล้วแม่คุณ”
Sylvain กล่าวขณะที่ Ingrid กำลังรัวฝ่ามือตีเขา
เช่นเดียวกับนักเรียนบ้าน Blue Lions คนอื่นๆ Sylvain และ Ingrid ต่างมาจากอาณาจักร Faerghus
พ่อของ Sylvain เป็ขุนนางผู้ครองแคว้น Gautier ซึ่งจัดเป็เขตแนวชายแดนของอาณาจักร Faerghus ส่วนพ่อของ Ingrid นั้นเป็ขุนนางประจำแคว้น Galatea ในอาณาจักรเดียวกัน ทั้งสองคนเป็เพื่อนสนิทกันมาั้แ่จำความได้ นอกจากนี้ทั้งคู่ก็ยังเป็เพื่อนกับ Dimitri และ Felix มาั้แ่ยังเด็ก
Sylvain มีนิสัยรักสนุก เป็คนสบายๆ และด้วยความที่มีหน้าตาหล่อเหลา ทำให้เขาเป็ที่ชื่นชอบของสาวๆ และเขาเองก็ชื่นชอบสาวๆ มากเช่นกัน ส่วน Ingrid แม้จะมีหน้าตาน่ารัก แต่ก็ดูเหมือนจะเป็ผู้หญิงคนเดียวที่ Sylvain ไม่กล้าจีบแม้ว่าจะอยู่ใกล้ชิดเขามากที่สุด อาจเป็เพราะการที่เป็เพื่อนกันมาั้แ่เล็ก หรือเพราะ Ingrid มีนิสัยจริงจัง และมักดุเขาอยู่บ่อยๆ แต่นั่นก็เพราะความหวังดี นอกจากนี้ เธอยังเป็คนที่ต้องคอยตามสะสางเื่สาวๆ ให้ Sylvain อยู่เป็ประจำ ราวกับเป็พี่สาวของเขายังไงอย่างงั้น แม้ว่าอันที่จริงแล้ว Sylvain เป็ฝ่ายที่อายุมากกว่าอยู่เล็กน้อย
เสียงของคนสองคนยังคงดังไล่หลังมาเรื่อยๆ ขณะที่ Byleth กำลังก้าวเท้า มุ่งหน้าไปยังห้องทำงานของ Lady Rhea
บรรดาอาจารย์ ถูกเรียกไปรวมตัวกันที่นั่นโดยด่วน ซึ่งคาดเดาได้ไม่ยากว่าจะต้องเกี่ยวกับเื่ข่าวลือเป็แน่
ในตอนนั้น Byleth ไม่รู้เลยสักนิดว่า สิ่งที่กำลังจะได้รับแจ้งในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า จะเป็เื่ร้ายแรงยิ่งกว่า และทำให้ความตรึงเครียดจากข่าวลือใน Garreg Mach ยิ่งแย่ลงไปอีก
เมื่อบรรดาอาจารย์มาอยู่กันพร้อมหน้า Lady Rhea จึงเริ่มแจ้งกับทุกคน
“อย่างที่ทราบกัน ว่าตอนนี้มีข่าวลือเื่คนแปลกหน้ามาวนเวียนที่นี่ตอนกลางคืน และยังทำร้ายคนบริสุทธิ์อีกด้วย... ที่ผ่านมาบรรดาอัศวินของโบสถ์ทำงานกันอย่างหนักเพื่อสืบสวนเื่นี้ แต่ถึงกระนั้นก็ยังไม่ได้ข้อเท็จจริง หรือหลักฐานใดๆ ที่จะมีน้ำหนักมากพอ...
และตอนนี้เกรงว่า สถานการณ์ของโบสถ์เราจะยิ่งเลวร้ายลง เพราะ Flayn ที่อยู่กับพวกเรานั้น ได้หายไปตัวไป”
บรรดาอาจารย์ที่ยืนอยู่ต่างขยับตัวพร้อมกันด้วยอาการใจากสิ่งที่ได้ฟัง
Byleth เริ่มประมวลความคิด และนึกถึงสิ่งที่ Seteth พูดกับเขาเมื่อวันอาทิตย์ ทำให้เขาเริ่มรู้สึกผิดที่ไม่ได้คิดจริงจังกับเื่นี้มาก อีกทั้งยังเป็ห่วง Flayn เพราะเธอเองก็เป็เพียงเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ
และในตอนนั้นเอง Seteth ได้ก้าวออกมาจากมุมๆ หนึ่งของห้อง
Byleth เพิ่งสังเกตเห็นว่าเขาก็อยู่ในห้องด้วยในตอนนั้นเอง ราวกับว่า Seteth ถูกความมืดในมุมนั้นกลืนไว้ ซึ่งก็เป็ที่เข้าใจได้ในสถาการณ์เช่นนี้ และ Byleth เองก็รู้สึกเห็นใจเขา
“ผู้คนพากันบอกว่า คนแปลกหน้าที่ออกมาทำร้ายผู้คนตอนกลางคืนนั้น คือ death knight... ที่ออกมาล่าิญญา...
และถ้าหากเป็เขาจริงๆล่ะก็ มันเป็ไปไม่ได้เลยที่ Flayn จะรอดจากเขา”
Seteth พูด น้ำเสียงเจือไปด้วยความเ็ปอย่างถึงที่สุด
ชื่อนี้ Byleth เคยได้ยินที่ไหนซักแห่ง...
ใช่แล้ว Dimitri เคยเอ่ยถึงที่โรงอาหารตอนนั้น
“Seteth คุณก็รู้นี่ ว่าความร้อนใจจะทำให้เรามองความจริงบิดเบือนไป คุณต้องใจเย็นๆ ก่อนนะ” Lady Rhea ปลอบเขาอย่างเห็นอกเห็นใจ
“เมื่อเป็เช่นนี้ เกรงว่าลำพังเหล่าอัศวินและทหารจะยังไม่เพียงพอสำหรับสถานการณ์ที่เร่งด่วนเช่นนี้ จึงอยากได้รับความช่วยเหลืออีกทางจากพวกคุณด้วย” Lady Rhea หันมากล่าวกับบรรดาอาจารย์
“และสำหรับเื่นี้ อันที่จริงอยากให้เก็บเป็ความลับ... แต่ฉันก็รู้ดีว่า ในเมื่อมันเป็ความลับ ก็เป็ธรรมดาที่ทั้ง Garreg Mach จะรู้กันโดยทั่วในอีกไม่ช้า เพราะฉะนั้น พวกคุณไม่ต้องจริงจังกับจุดนี้มาก็ได้ อีกอย่างจะได้ง่ายต่อการสืบเื่นี้ด้วย”
Lady Rhea กล่าว และหันมายิ้มน้อยๆ ให้ Byleth
…………………………………….
Byleth รู้สึกร้อนใจเกี่ยวกับการหายตัวไปของ Flayn เป็อย่างมาก จนเขาเองก็ยังอดนึกแปลกใจไม่ได้ คงเป็เพราะ Seteth เคยคุยเื่นี้กับเขาแล้ว เพียงแต่เขาคิดว่าเป็ความวิตกกังวลจนเกินพอดีของ Seteth เอง...
ถ้าเพียงแต่เขาคอยจับตา Flayn ให้มากกว่านี้...
Byleth มุ่งหน้าไปยังห้องเรียนบ้าน Black Eagles และเริ่มพูดคุยกับนักเรียนเื่การสืบสวนการหายตัวไปของ Flayn
เขาคิดว่าอาจารย์ประจำบ้านคนอื่นก็คงทำแบบเดียวกัน
.png)
นักเรียนต่างตกอกใกับเรืองนี้และเริ่มพูดคุยกัน
“ไม่นะ โถ่ Flayn หวังว่าเธอจะไม่เป็อะไร... หวังว่าเธอจะไม่..”
Bernardetta กล่าวขึ้นด้วยความวิตก
“เดี๋ยวๆ Bernie ถ้า Seteth ได้ยินเข้า เขาคงหมดสติไปเลยแน่ๆ”
Dorothea ปราม
“ถ้าเราช่วยกันสืบหาข้อมูล คงจะช่วยได้ไม่น้อยเลยทีเดียว คงมีคนเห็น Flayn ก่อนที่เธอจะหายตัวไป” Edelgard กล่าว โดยมี Hubert เห็นด้วย
“นี่ ฉันได้ยินมาว่า Flayn ก็มี Crest เหมือนกัน ฉันเคยคิดมาตลอดว่านี่มันไม่ได้สำคัญอะไร แต่ตอนนี้ มันอาจเป็ประเด็นหนึ่งก็ได้นะ” Lindhart กล่าว
ทุกคนหันไปมองเขา
“อย่าบอกนะว่า...”
Ferdinand เอ่ยขึ้น แต่ก็ไม่ได้กล่าวให้จบประโยค
ใช่แล้ว Crest... ถ้าพูดถึงสิ่งนี้ มีคนคนหนึ่งที่สนใจศึกษาเื่นี้อย่างจริงจังจนเกือบเหมือนคลั่งไคล้หมกมุ่น... Byleth คิด
…………………………………..
บ่ายวันนั้น การเรียนการสอนจบเร็วขึ้น เพราะโบสถ์เพิ่งออกกฎให้เป็เช่นนั้น เพื่อให้นักเรียนแยกย้ายไปทำธุระส่วนตัว จัดการสิ่งต่างๆ เร็วขึ้นก่อนพระอาทิตย์ตกดิน และแยกย้ายเข้าห้องนอนของตัวเอง
Byleth เก็บความสงสัยนี้ไว้ในใจมาตลอดการสอน และเริ่มทำการสืบหาเบาะแสในทันที
เขาเริ่มเก็บข้อมูลโดยการถามจากนักเรียน ทหารยาม แม่ครัว คนดูแลเรือนเพาะชำ คนดูแลบ่อตกปลา และก็ทุกคนที่เขาผ่านไปเจอและพอจะเข้าไปสอบถามได้
ถึงกระนั้น ในใจเขา ก็มีคนที่อยากจะไปสอบถามเป็พิเศษ... คนที่คลั่งไคล้การศึกษาเื่ Crest...
และเหมือนโชคเข้าข้าง ในขณะที่เขาเดินผ่านโซนสวน สายตาเขาก็เหลือบไปเห็น ศาสตราจารย์ Hanneman อยู่ที่นั่น
Byleth ตรงไปหาเป้าหมายในทันที
“Flayn น้อยหายตัวไป น่าสงสารจริงๆ” ศาสตราจารย์ Hanneman กล่าวในทันทีที่เห็น Byleth เดินเข้ามา ก่อนที่ เขาจะได้พูดอะไร
“คุณ... เห็นเธอบ้างรึเปล่า ก่อนหน้านี้น่ะ” Byleth ถาม
“หืม? อะไรกัน คุณมาถามผมนี่ อย่าบอกนะว่าคุณสงสัยผม อาจารย์” ศาสตราจารย์ Hanneman กล่าว
“ผมก็ต้องถามทุกคนนั่นแหละ” Byleth กล่าวเรียบๆ
“นั่นสิ ใครจะสงสัยผมล่ะ ถ้ามีคนสงสัยผมจริงๆ คนนั้นคงจะ... โง่... มากเลยล่ะ” ศาสตราจารย์ Hanneman กล่าว
Byleth ครุ่นคิดเล็กน้อยก่อนจะถามเขาว่า
“คุณสนใจศึกษาเื่ Crest มากเลยนี่... แล้ว Crest ของ Flayn มันมากพอทำให้คุณอยากลักพาตัวเธอไปเก็บตัวอย่าง อะไรแบบนี้รึเปล่า”
ศาสตราจารย์ Hanneman หัวเราะชอบใจ และกล่าวว่า “อันทีจริง crest ของ Flyan นั้น หายากเชียวล่ะ แต่ ก็ใช่ว่าจะมีแต่เธอคนเดียว ยังมีคนที่มี crest แบบเดียวกันอยู่นะ เพราะงั้น ฉันไม่ต้องลงทุนขนาดนั้นหรอก”
“งั้นก็ขอโทษที่ผมมารบกวน ขอตัวนะครับ” Byleth กล่าว พร้อมกับจากไปดื้อๆ
ทิ้งให้ ศาสตราจารย์ Hanneman ยืนอยู่ลำพังตรงนั้น ที่ตอนนี้นึกขำในความเป็คนหนุ่มเืร้อนของ Byleth
………………………….
Byleth ใช้เวลาบ่ายวันนั้นเดินเตร็ดเตร่ไปทั่ว Garreg Mach รวมถึงโซนโบสถ์ Saint Seiros
นักเรียนบางคนที่อ้างว่าได้เห็นคนคนนั้นก็ดูพยายามเล่าเื่จนเกินจริง
“เป็อย่างที่เค้าลือกันเลยครับ ต้องเป็ death knight แน่ๆ ใส่ชุดอัศวินสีดำล้วน หัวเป็กะโหลก ผมเห็นมากับตาเลย”
ในตอนนั้นเอง ที่โถงทางเดินใหญ่ เขาเหลือบไปเห็นสิ่งหนึ่งตกอยู่ เมื่อเข้าไปดูใกล้ๆ มันคือ หวี
ใครบางคนทำหล่นไว้ เขาควรจะเก็บไปคืนเ้าของ
Byleth หยิบหวีนั้นขึ้นมา พลางกวาดตาไปรอบๆ ที่สุดทางเดิน ตรงทางออก นักเรียนหญิงคนหนึ่งกำลังยืนหันหลังให้เขาอยู่ ผมเธอเป็ลอนใหญ่ สีบลอนด์ทอง... นักเรียนคนที่เขาเห็นที่ป้ายประกาศเมื่อเช้านั่นเอง
เขาเดินไปหานักเรียนคนนั้น
“ ‘โทษที นี่ใช่ของเธอรึเปล่า” เขาทักเธอจากด้านหลัง
เธอหันมา พร้อมกับพูดว่า “เธออย่ามายุ่งกับฉัน อยากโดน...”
ทันใดนั้นเอง เธอก็เห็นว่า คนที่อยู่ด้านหลังเธอไม่ใช่คนที่เธอคิด
สีหน้า แววตา ท่าทางของเธอเปลียนในทันใด
“โอ๊ะ ใช่ค่ะ ของฉันเอง ขอบคุณนะคะ” เธอกล่าว พร้อมกับยิ้มด้วยความเขินอายและรู้สึกผิด
“ขอโทษด้วยนะคะ พอดีฉันคิดว่าคุณคือเพื่อนฉัน... แฮะๆ
เอ่อ... คุณคือ อาจารย์คนใหม่ ตอนนี้ประจำบ้าน Black Eagles ใช่มั๊ยคะ...
ฉัน Ingrid Brandl Galatea จากบ้าน Blue Lions ค่ะ”
Ingrid กล่าว
“สวัสดี Ingrid ฉันขอถามเธอเื่ Flayn หน่อยสิ” Byleth กล่าว
“เอ่อ... ค่ะ” เธอกล่าว ยังคงเกร็งๆ จากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
“อ้อ อาจารย์คะ ถ้าพูดถึงเื่นั้น ฉันมีความคิดบางอย่างค่ะ...” Ingrid พูดขึ้นมาทันควัน หลังจากทีนึกอะไรบางอย่างออกจากคำพูดของ Byleth
“ว่าไงเหรอ” Byleth ถาม
“คือ ฉันเองก็ไม่แน่ใจเท่าไหร่ แต่ฉันคิดว่าฉันเห็น Gilbert มอง Annetta อยู่หลายครั้ง...”
Ingrid กล่าวด้วยเสียงกระซิบ พร้อมมองซ้ายมองขวา
“คือ Annetta เองก็ดูเป็เด็กๆ เหมือนกับ Flayn บางทีเื่นี้มันอาจเกี่ยวกัน... เอ่อ ยังไงดีล่ะ...”
เธอกล่าว
“Gilbert เหรอ? เขาก็เป็อัศวินของโบสถ์ด้วยใช่มั๊ย” Byleth ถาม
“ใช่ค่ะ ฉันว่าฉันเห็นเขามอง Annetta จริงๆ นะคะ น่าขนลุกยังไงก็ไม่รู้สิ” Ingrid พูด
“เข้าใจแล้วล่ะ ขอบใจมากสำหรับข้อมูล” Byleth กล่าวก่อนที่จะจากไป
…………………………
Byleth ยังคงร้อนใจ และดูเหมือนทุกคนจะสามารถเป็คนร้ายได้ทั้งนั้น
ที่ทางโถงทางเดินที่จะเชื่อมไปยังตัวโบสถ์ Saint Seiros เขาได้คุยกับนักเรียนคนหนึ่ง
“อาจารย์ ผมว่า Dorothea กับศาสตราจารย์ Manuela ดูจะสนิทกันจนเกินไปนะครับ เขาถึงกับเรียกชื่อเล่นกันเลย มันแปลกมั๊ยล่ะ... สองคนนี้ชอบคุยกัน ไปไหนด้วยกันบ่อยๆ ไม่แน่อาจจะมีอะไรก็ได้นะครับ”
นักเรียนคนนั้นพยายามชักจูงให้ Byleth ไปสืบหาข้อมูลจากสองคนนี้
Byleth มองไม่เห็นความเป็เหตุเป็ผลเื่นี้เลย แต่เขาก็อดพลอยสงสัยด้วยไม่ได้ นี่ไม่ใช่ตัวเขาเลย คงเป็แบบที่ Lady Rhea บอก... ความร้อนใจมักทำให้เรามองเห็นความจริงบิดเบือนไป...
ถัดไปตรงโถงทางเดินเดียวกันนั้นเอง เขาเห็น Dorothea ยืนอยู่ตรงนั้น
เธอยิ้ม เมื่อเห็นเขาเดินเข้ามาหา
“สวัสดียามบ่ายค่ะ ลมอะไรพัดมาถึงตรงนี้คะ” เธอทักทาย
“สวัสดี Dorothea, จะว่าไรมั๊ยถ้าฉันจะขอถามอะไรหน่อย” Byleth กล่าว
“อ้อ คุณกำลังสืบเื่ Flayn สินะคะ แต่ เอ๊ะ ทำไมคุณมาถามฉันล่ะ? ... หรือว่าคุณ... สงสัยฉัน” Dorothea กล่าว สีหน้าของเธอเปลี่ยนจากยิ้มแย้มเป็น้อยใจ
“ฉันก็แค่ต้องเก็บข้อมูลให้ได้เยอะที่สุด” Byleth ตอบ
“แต่ฉันเป็นักเรียนนะ นักเรียนบ้านคุณด้วย” Dorothea ยังคงจงใจทำสีหน้าน้อยอกน้อยใจ
“คุณได้ถามคนอื่นมาก่อนฉันรือยัง Eddie ล่ะ Hubie? Bernie? คนอื่นๆ ล่ะ? ...
ใช่สิ ฉันก็แค่...” เธอกล่าวต่อ และหยุดอยู่แค่นั้น พลางเบือนหน้าหนีจากเขา
Byleth คิดว่าเขาทำพลาดเสียแล้ว
“ฉันไม่ได้ตั้งใจ...” Byleth กล่าวตะกุกตะกัก เพราะใกับสีหน้าท่าทางของ Dorothea
เธอยังคงนิ่งเงียบ ไม่มองหน้าเขา ราวกับรอให้เขาพูดอะไรซักอย่าง
“ฉันขอโทษ” Byleth กล่าว
เธอค่อยๆ หันมามองหน้าเขา พร้อมกับยิ้มน้อยๆ
“อาจารย์... รู้มั๊ยคะ ถ้าเป็ฉัน นอกจากขอโทษแล้ว ฉันจะบอกว่า ‘เธอจะไปดื่มน้ำชากับฉันไหม?’ ล่ะ”
Dorothea กล่าว ตอนนี้หน้าตาเธอยิ้มแย้มเหมือนก่อนหน้านี้แล้ว
“อ่ะ เอ่อ... นั่นสินะ เธอจะหายโกรธฉันมั๊ย ถ้าเราไปดื่มชากัน” Byleth ถาม
“แน่นอนค่ะ” Dorothea ยิ้มกว้าง
……………………………….
ที่ที่หนึ่งที่บรรดานักเรียน อัศวิน และอาจารย์ ที่ Garreg Mach โปรดปราน คือบริเวณโซนสวนของวิทยาลัย เพราะตอนบ่ายจะมีน้ำชา และขนมพร้อมเสิร์ฟไว้ให้พักผ่อนหย่อนใจ
“ว้าว รู้ใจจังเลย ฉันชอบชาผลไม้ที่สุดเลยล่ะ” Dorothea กล่าวขึ้น ขณะที่ Byleth กำลังส่งถ้วยน้ำชาให้เธอ
เธอรับมา และนั่งจ้องมองเขาที่กำลังจัดการเทน้ำชาให้กับตัวเอง
“อย่าบอกนะว่าคุณสนใจเื่เกี่ยวกับฉัน” เธอกล่าวยิ้มๆ เป็เขิงหยอกล้อ
“ฉัน…” Byleth คิดจะบอกปฏิเสธไปตามจริง แต่ก็ยั้งตัวเองไว้ทัน เพราะไม่อยากทำให้เธอน้อยใจเป็ครั้งที่สอง
เป็ที่รู้กันในหมู่นักเรียน ว่า Dorothea เป็คนสวย รูปร่างดี และยังมีเสียงที่ไพเราะ แต่ด้วยความที่เธอเป็เด็กกำพร้า ไม่ได้โตมาในครอบครัวร่ำรวยสูงศักดิ์เหมือนกับนักเรียนส่วนใหญ่ที่นี่ ทำให้เธอเป็คนที่ทเะยอทะยาน และพยายามมองหาผู้ชายที่มาจากตระกูลใหญ่ หรือไม่ก็เป็คนที่มีความเก่งกล้าสามารถและเป็ที่พึ่งให้เธอได้ และตอนนี้ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่า Byleth ก็ดูจะอยู่ในความสนใจของเธอไม่น้อย
ด้วยความที่เธอออกเดทกับผู้ชายมามาก ทำให้เธออ่านเขาได้ไม่ยาก ว่าถึงแม้จะเป็คนที่เก่งด้านการต่อสู้ แต่กับผู้หญิงแบบเธอนั้น เขามักจะตามไม่ค่อยทัน
“คือ... ฉัน ขอโทษเธออีกครั้งนะ” Byleth เอ่ย
“ฉันไม่คิดอะไรแล้วล่ะ ฉันรู้ว่าคุณเป็กังวลเื่ Flayn แต่คุณควรผ่อนคลายบ้างนะ วันนี้คุณยายามทำในสิ่งที่ทำได้ทั้งหมดแล้ว...”
เธอบอก พร้อมกับยิ้ม และค่อยๆ จิบชาจากถ้วย ยังคงไม่ละสายตาไปจากเขา
“รู้ไหม ว่าฉันอยากมาดื่มชากับคุณนานแล้ว” เธอบอก
“งั้นเหรอ... ทำไมล่ะ”
Byleth กล่าว เขาไม่รู้จริงๆ ว่าควรแสดงออกอย่างไรกับสิ่งที่เธอบอก
Dorothea หัวเราะคิกคัก
“คุณนี่น่ารักจริงๆ เลย” เธอกล่าว
ขณะนั้นเองก็มีนักเรียนชายสองสามคนเดินผ่านมา พร้อมกับะโหยอกล้อ
“Dorothea เปลี่ยนแฟนใหม่อีกแล้วเหรอ ฮ่าๆๆ”
“เงียบไปเลย!!” เธอสวนกลับ และหันกลับมายิ้มให้ Byleth เป็เชิงขอโทษ
“ว่าแต่... คุณกำลังคบกับใครอยู่รึเปล่า?”
เธอถาม
“ขอโทษนะคะที่ถามเื่ส่วนตัวแบบนี้ แต่เราอายุไม่ได้ห่างกันเลย คุณคงไม่ถือสาที่จะคุยเื่นี้ใช่มั๊ย” เธอถามต่อ
“หา?” Byleth ออกจะงงกับคำถามนี้
“ไม่.. ไม่มี” เขาตอบ
“นั่นสินะ คิดอยู่แล้วเชียว”
“แต่ก็น่าแปลก... ที่คนหล่อๆ แบบคุณจะยังไม่มีใคร”
เธอกล่าว ก่อนจะเงียบไปชั่วขณะ
“แล้วคุณมีคนที่ชอบไหม”
Dorothea ซักไซ้ต่อด้วยน้ำเสียงและแววตาซุกซน
“เอ่อ...”
เธอหัวเราะอีกครั้ง พร้อมกับเปลี่ยนเื่คุยโดยที่ไม่รอคำตอบ
ถึงแม้ตลอดการพูดคุย Dorothea จะเป็ฝ่ายพูดเป็ส่วนใหญ่ แต่ Byleth ก็รู้สึกผ่อนคลายขึ้นจากการไปดื่มชากับเธอครั้งนี้
ทั้งสองแยกย้ายกันหลังจากนั้น Dorothea มุ่งหน้าไปยังโบสถ์ พลางร้องเพลงด้วยเสียงอันไพเราะของเธอ เห็นได้ชัดว่ากำลังอารมณ์ดี ในขณะที่ Byleth มุ่งหน้ากลับไปยังโซนห้องเรียนหวังว่าจะเจอใครที่พอให้เบาะแสได้บ้าง
532
