ระบบสุดยอดเทพเจ้า

ปีศาจตนนั้นมองศิษย์น้องหญิงและพี่เว่ยย่างเย็นชาและพูดสั่งการกับศิษย์น้องหญิง “ฆ่า~มัน”ปีศาจพูดอย่างเย็นชา พี่เว่ยนั้นมีใบหน้าที่บิดเบี้ยว “น้องหญิงนี่ข้าเอง”พี่เว่ยร้องด้วยความโศกเศร้า ไม่ว่าเข้าจะพยายามตะโกนเรียกศิษย์น้องแค่ไหน ศิษย์น้องก็ยังไม่สนใจคำพูดของเขาอยู่ดี

ประตูทั้งสองบานของศิษย์?น้องเปิดออกจากนั้นพลังลมปราณก็ทะลักออกมาเพิ่มพลังให้กับศิษย์น้องหญิง แต่ทว่ามันกับมีประตูอีกสองบานที่เป็นสีดำเปิดออก จากนั้นออร่าแห่งความตายก็กลืนกินประตูสีทองทั้งสองบานเข้าไป ในตอนนี้ประตูสีดำสีบานของศิษย์น้องหญิงก็มีเพียงออร่าแห่งความตายเท่านั้น

พี่เว้ยนั้นตัวสั่นด้วยความโกรธ ศิษย์น้องหญิงเริ่มการโจมตี พี่เว่ยนั้นได้แต่เพียงป้องกันตัวเอง แต่พลังระดับเปิดประตูที่สี่ของเขานั้นไม่อาจที่จะสามารถต่อกรกับศิษย์น้องหญิงได้แม้แต่น้อย

พี่เว่ยนั้นมีน้ำตาเต็มบนใบหน้าเขากัดฟันและป้องกันการโจมตีของศิษย์น้องตัวเอง”ได้โปรดศิษย์น้องข้า ได้โปรดได้ยินเสียงของข้าที”พี่เว่ยกล่าวจบ ศิษย์น้องหญิงนั้นก็มีน้ำตาไหลออกมา ก่อนที่จะดันฝ่ามือสุดแรงเขาไปที่ศรีษะของพี่เว่ย

ตู้ม!!

ปีศาจที่มองดูเหตการอยู่นั้นก็ หือ! ขึ้นมาในทันที มีร่างของชายชราผู้หนึ่งนั้นได้มารับการโจมตีของศิษย์น้องหญิงเอาไว้ พี่เว่ยนั้นสลบและหมดสติไป เขาจึงไม่รู้ว่ามีคนนั้นมาช่วยเขาเอาไว้

ชายชราผลักฝ่ามือกลับศิษย์น้องหญิงนั้นเป็นเพียงตัวตนเปิดประตูบานที่สี่เท่านั้นเมื่ออยู่ต่อหน้าชายชราผู้นี้นางนั้นเป็นได้เพียงมดปลวก ร่างของศิษย์น้องหญิงนั้นเริ่มที่จะสลายหายไปและกลายเป็นเพียงฝุ่นฝง ก่อนที่นางนั้นจะถูกทำรายโดยสมบูญนางได้กล่าวทิ้งท้าย”ข้ารักท่าน”เสียงที่ไพเราะนี้ได้ปลิวหายไปกลับสายลม

ชายชรามีใบหน้าที่มืดมน เขาสร้างโล่ลมปราณและขังพี่เว่ยไว้ข้างใน “เจ้าเป็นใคร”ชายชราถามอย่างเย็นชา แต่ปีศาจนั้นยังคงมองไปที่ว่างป่าวที่เคยมีร่างของหญิงสาวนางหนึ่งที่สลายไป จากนั้นปีศาจตนนั้นก็หันกลับมามองที่ชายชราและตอบ

“ฆ่า ฆ่า ฆ่า ฆ่า ฆ่า” ปีศาจตนนี้คำรามและพูดคำว่า ฆ่า ซ้ำไปมา ชายชรานั้นมีใบหน้าหมองคล้ำ”เจ้าปีศาจเอ๋ย เจ้าคิดจะทำร้ายศิษย์ในสำนักหมาป่าสีเงิน เจ้าคงไม่รู้สินะว่าพบังของเจ้านั้นอ่อนแอเพียงใดเมื่อเทียบกับข้า” ชายชราเรียกกระบี่ออกมา

เขาใช้วิชากระบี่บิน ทำให้เขานั้นสามารถทำให้กระบี่นั้นบินได้ กระบี่ระดับสอง นั้นมีพลังเทียบเท่าตัวตนระดับหก พลังโจมตีของมันนั้นรุนแรงอย่างไม่น่าเชื่อ กระบี่พุ่งโจมตีไปที่ปีศาจที่มีรูปร่างเหมือนชายหนุ่ม 

“เจ้ามีเพียงพลังบ่มเพาะระดับเปิดประตูบานที่สอง ข้าไม่เชื่อว่าเจ้าจะสามารถหลบการโจมตีของข้าได้ ดังนั้นเจ้าจงบอกมาว่าใครกันที่ส่งเข้ามา”ชายชราคำราม กระบี่นั้นพุ่งไปที่ศรีษะของปีศาจหนุ่ม 

ออร่าแห่งความตายปรากฏขึ้นและมีประตูทั้งหกบานเปิดออกที่ด้านหลัง ประตูสีดำที่ปรากฏออกมานั้นดูน่ากลัวอย่างยิ่ง จากนั้นออร่าของพลังชีวิตของสิ่งมีชีวิตรอบข้างก็เริ่มเหือดแห้งลง จากนั้นประตูที่เจ็ดก็เกิดขึ้น

กระบี่ที่โจมตีเข้านั้นถูกหยุดโดยพลังแห่งความตาย ฝนเลือดที่ตกลงจากท้องฟ้านั้นเริ่มระเหยกลายเป็นไอและปะปนกับอากาศ ชายชราขมวดคิ้ว

“อะไรกันทำไมพลังของเจ้าถึงเพิ่มขึ้นได้เร็วขนาดนี้”ชายชราราอุทานขึ้นมาแต่เขานั้นก็ไม่หวั่นแม้แต่น้อย เขาเป็นถึงผู้อาวุโสที่มีพลังบ่มเพราะเปิดประตูบานที่เก้าอีกไม่กี่ปีเขานั้นก็จะสามารถบรรลุระดับเลือกเส้นทาง เข้าจึงมีพลังสูงในบรรดาของระดับเปิดประตูบานที่เก้า

ชายชราจับกระบี่และเข้าต่สู้กับปีศาจที่อยู่ตรงหน้าเขา การต่อสู้ของทั้งคู่นั้นสะเทือนไปภูเขาและสำนัก ประมุขนั้นมีสีหน้าที่มืดมน เขานั้นปลดปล่อยออร่าพลังออกมาทำให้เห็นเส้นทางทั้งสี่นั้นปรากฏขึ้นมา แต่ละเส้นทางมีมอนสเตอร์ที่ดุร้ายคำรามออกมา

ร่างของปีศาจ นั้นรวมกับไอแห่งความตาย และชุดเกราะสีดำก็ปรากฏขึ้นมาและอาวุธธนูก็ปรากฏขึ้นในมือของปีศาจมันเป็นธนูสีดำและมีสูกดอกที่เต็มเปลี่ยมไปด้วยไอแห่งความตายที่พุ่งโพยออกมา

“ฆ่า” เสียงอันน่าสนพรึงกลังของปีศาจคำราม มันยิงลูกศรธนูจู่โจมชายชราที่อยู่ตรงหน้า [ลูกดอกแห่งความตาย] เสียงระบบดังขึ้นชายชรานั้นสร้างโล่ลมปราณขึ้นมา

เปรียง!!

การโจมตีที่รุนแรงเขาประทะกับโล่ลมปราณ โล่ลมปราณนั้นเริ่มเกิดรอยร้าวขึ้น “อะไรกันนี่เป็นถึงโล่ลมปราณที่ข้าสร้างขึ้นทำไม่การโจมตีของปีศาจนั้นมันถึงได้รุนแรงขนาดนี้” 

เพร้ง!!

โล่ลมปราณแหลกสลาย ชายชรานั้นกระอักเลือดออกมา เขานั้นมีสายตาที่ไม่อยากจะเชื่อในขณะที่มองไปที่ปีศาจหนุ่มเขาก็คิดกับตัวเอง'ข้าเป็นถึงตัวตนระดับเปิดประตูบานที่เก้ากลับถูกตัวตนระดับเปิดประตูบานที่เจ็ดทำลายโล่ลมปราณได้ ข้าจะต้องไปบอกเรื่องนี้กับเจ้าสำนัก” ชายชราใช้ยิบยันใบหนึ่งออกมาและเตรียมที่จะใช้มัน

“ข้าก็นึกว่าใครกันที่กล้ามาโจมตีสำนักหมาป่าสีเงิน ที่แท้ก็เป็นปีศาจหนุ่มเองเหรอ พลังบ่มเพาะเพียงเปิดประตูบานที่เจ็ดเจ้าก็มาหาที่ตายเลยเหรอ”เสียงชายผู้หนึ่งพูดขึ้น