ลี้เฟยเข้ามาที่สำนักไห่เหิงอย่างที่วางแผนไว้ได้สำเร็จแม้นจะมีเื่เล็กน้อยไม่คาดคิด
"แก็ง ๆ ๆ ๆ ... เสียงระฆังของสำนักดังขึ้นในตอนสายของวันรุ่งขึ้น เพื่อเรียกรวมประชุม ..." ลี้เฟยตื่นขึ้นมานานแล้ว หลังจากได้ยินเสียงระฆังจึงเดินออกไป ไล่ ๆ กับศิษย์สายนอกคนอื่น
ที่ลานประชุมสำนัก ทุกคนต่างมารอฟังาุโใหญ่ ... บนลาน้า มีาุโไม่กี่คนมานั่งอยู่ด้านหลังาุโใหญ่ หนึ่งในนั้นคือ ชายชราที่โวยวายและกระแทกพลังใส่ลี้เฟยเมื่อวานนี้เอง ...
ถ้าลี้เฟยจำได้ ... วันนี้ ลี้เฟยจะรู้ว่า ชายชราคนนี้ คือ รองจ้าวสำนักตงเจ๋ย ผู้ที่ไม่ชอบพิธีรีตรอง ชอบดื่มสุราเป็นิจนั่นเอง เ้าเฒ่านั่นเอง ข้าจำเ้าได้ ทำข้าแสบจริง ๆ เ้าเป็ใครทำไมไปยืนดื่มเหล้าอย่างนั้น ลี้เฟยคิดในใจ
ไม่ถึงครึ่งชั่วยาม าุโใหญ่เดินเข้ามา ข้าเจี่ยท้ง ข้าเป็าุโใหญ่ของสำนักอัคคีไห่เหิง ข้าเป็ตัวแทนของท่านจ้าวสำนักมาต้อนรับพวกเ้า พวกเ้าเป็ทั้งศิษย์สายนอกและศิษย์แรงงาน ข้าจะขอเริ่มจากในส่วนของศิษย์แรงงานก่อน เ้าไม่ต้องเสียใจอะไร แม้นเ้าจะทำงาน เ้าก็สามารถแลกค่าแรงของเ้าเป็วิชา เป็อาหารได้ ไม่มีอะไรที่เ้าเสียไปนอกจากแรงงานจากตัวเ้า อีกทั้งในปีหน้า พวกเ้าสามารถสอบคัดเลือกเข้ามาเป็ศิษย์นอกโดยไม่ต้องไปทดสอบพละกำลังกับผู้คนมากมายอีก เพราะเ้าผ่านการทดสอบมาแล้ว
ส่วนพวกศิษย์สายนอก เ้าผ่านการทดสอบมาแล้วสองสนาม ถือได้ว่ามีความสามารถพอสมควร แต่อย่าได้ทะนงตนเองเกินไป ปีหน้าเ้าจะต้องสอบเป็ศิษย์สายใน ถ้าสอบไม่ผ่านเ้าจะอยู่สายนอกเช่นเดิม แต่เ้าจะแก้ตัวได้ไม่เกิน 3 ครั้ง คือ เ้ามีโอกาสสอบเพียงสามปี ๆ ละครั้งเท่านั้น จงอย่าประมาท พวกเ้าั้แ่วันนี้ เ้าจะมีงานที่ต้องช่วยสำนักบางส่วน เ้าสามารถเข้าหอวิชายุทธ์ได้ แต่เ้าจะขึ้นไปได้เพียงชั้น 2 เท่านั้น สำหรับชั้น 3 และสี่ ต้องเป็ศิษย์สายในเท่านั้น วิชาในชั้นที่ 1 และ 2 จะเหมาะกับระดับการเริ่มของเ้า ยกเว้นเ้าจะมีแต้มพิเศษที่ได้จากการทำงานพิเศษจากสำนัก เ้าสามารถไปที่หองานเพื่อขอรับงานต่าง ๆ ได้
นอกจากนี้ หากพวกเ้ามีปัญหากัน ห้ามสู้กันในสำนัก ยกเว้นเวลาประลองเป็ตายเท่านั้น พวกเ้าน่าจะรู้กันอยู่แล้ว ในกลางปีนี้ จะครบกำหนดรอบ 10 ปี ทุกสำนักในชางไห่ จะเปิดหุบเขาอสูร์เข้าไปเพื่อฝึกวิชาและแข่งขันกัน การต่อสู้าเ็ล้มตาย มีทุกครั้งแม้จะเป็กฏ แต่ก็ไม่มีหลักฐานใด ๆ มาควบคุมได้ ไว้ถึงเวลาข้าจะแจ้งพวกเ้าอีกครั้ง ข้าจะคัดเลือกศิษย์สายในและสายนอกจำนวนหนึ่งเข้าร่วมในครั้งนี้เอง
ข้าหวังว่าพวกเ้าจะตั้งใจฝึกฝน และอย่าได้สร้างปัญหาใด ๆ ให้กับสำนัก นอกจากนี้ ศิษย์พี่สายในบางส่วนจะได้มาถ่ายทอดความรู้ให้แก่พวกเ้าในแต่ละเดือน เ้าสามารถมาฝึกฝนได้ตามกำหนด พวกเ้าเข้าใจแล้วก็แยกย้ายกันไปได้ าุโเจี่ยท้งประกาศเสร็จก็โบกมือให้แยกย้ายกันไป
ลี้เฟย มุ่งหน้าไปหอยุทธ์ก่อน เพราะ้าวิชาที่ตนเองสนใจ แม้นว่าหลายคนจะแยกไปเดินดูบริเวณสำนัก แต่ลี้เฟยถือว่าเวลาสำคัญที่สุด เร็วได้ กอบโกยได้ประโยชน์เท่าไหร่ ย่อมเป็ผลดีกับตนเองและภารกิจของตนเองที่มีอยู่
ลี้เฟยเดินเข้าหอยุทธ์ พร้อมแสดงหยกศิษย์สายนอก าุโที่นั่งอยู่บอกเ้ามาใหม่เข้าไปได้ชั้น 1-2 ยกเว้นอะไร าุโใหญ่บอกเ้าแล้วนะ าุโในสำนักยุทธฺกล่าวโดยไม่ลืมตามอง "ข้าเข้าใจแล้วท่านาุโ" ลี้เฟยกล่าวแล้วเดินเข้าไป
ลี้เฟยเดินดูชั้น 1 เป็คัมภีร์ยุทธ์พื้นฐาน ทั้งท่าร่าง หอก กระบี่ ดาบ โล่ ล้วนใช้ฐานไฟอัคนีเป็ที่ตั้ง ลี้เฟยเปิดอ่านดู พบว่าความยากอยู่ที่การใช้ไฟ ไฟถือเป็ฐานพลังของอาวุธทั้งหมดในคัมภีร์ ดังนั้นข้าต้องฝึกฐานพลังกายาอัคนีก่อน คนอื่นล้วนไม่สนใจ คิดว่าเริ่มที่อาวุธโดยตรงจะไม่เสียเวลา คิดได้ดังนั้น ลี้เฟยก็ถือไปนั่งที่มุมหนึ่งของห้องพร้อมอ่านและทดลองเดินพลังตามเคล็ดวิชา ลี้เฟยลองเดินพลังหลายครั้ง ทันใดนั้นเกิดพลังอัคคีขึ้นมาที่ตัวลี้เฟย
หยุดเดี๋ยวนี้เ้าหนู ที่นี่ไม่อนุญาตให้เดินพลังอัคนีที่นี่ เสียงลึกลับของชราดังออกมา แต่ทว่าหาตัวไม่เจอ ลี้เฟยใแต่ก็หยุดทันทีและไปเก็บตำรา แล้วเดินออกไปจากหอยุทธ์
"รากฐานวิชาที่นี่ ล้วนเกินจากการส่งพลังอัคคี มันเป็ฐานที่ดีกับข้ามากกับรากฐานจักระัของข้า" ลี้เฟยคิดแล้วเดินกลับไปถ้ำบนเขา ลี้เฟยใช้เวลาทั้งวันทั้งคืนในการฝึกและเดินพลัง ใช้เวลาเพียงสองวันก็ชำนาญ ด้วยว่ามีฐานการฝึกจากาุโจินทำให้ได้แนวทางเรียนรู้และรวดเร็ว ต้องกล่าวก่อนว่า คนทั่วไปอย่างเร็วที่สุด ก็ต้องใช้เวลาอย่างน้อยสิบเดือนจึงจะสำเร็จ แต่ลี้เฟยเพียงสองวัน ช่างรวดเร็ว
วันที่สามลี้เฟยเดินเข้าไปหอยุทธ์อีกครั้ง หลังจากเดินดูวิชาในชั้นหนึ่งแล้ว ไม่พบวิชาที่น่าสนใจ จึงเดินไปชั้นสองเดินมองหาวิชายุทธ์ หลังจากชั่วยามผ่านไป ลี้เฟยเห็นคัมภีร์กระบี่อัคนี คัมภีร์เล่มนี้เก่ามาก ฝุ่นเกาะดูเหมือนไม่มีใครสนใจ
"เ้าอย่าสนใจเลย รากฐานเ้ายังไม่ดี มันจะสะท้อนกับพลังกระบี่เข้าสู่พลังของเ้า อย่าได้ริ" เสียงใส ๆ ดังมา ลี้เฟยมองไปพบหญิงสาวอายุราว 16 ปี สวมชุดสีเหลือง ดูรูปร่างเพรียวชะลูด สูงยาว ผิวขาว ลี้เฟยมองดูอย่างรวดเร็ว พบหยกแสดงการเป็ศิษย์ชั้นใน
"ดูอะไร ไม่เคยเห็นคนหรือไง" หญิงสาวกล่าวดุหน้าเข้ม
"ข้าแค่สงสัยว่าใครพูด ท่านเป็ศิษย์สายใน" หญิงสาวกล่าวตอบ "เออ ข้าเป็ศิษย์สายนอก เข้ามาได้สองสามวันแล้ว" ลี้เฟยกล่าวตอบแล้วเดินจากไปพร้อมคัมภีร์ในมือ "ข้าขอยืมเล่มนี้ ท่านผู้าุโ" ลี้เฟยกล่าวออกมา
"อืม เล่มนี้เ้าแน่ใจแล้วหรือ ไม่ค่อยมีคนสนใจนักหรอกนะ มันเป็วิชาที่ยาก และใช้เวลานานมาก เ้าพึ่งเข้ามาใหม่เ้าแน่ใจแล้วนะ" ชายชรากล่าวถามลี้เฟยพลางเงยหน้ามอง
"ข้าแน่ใจ ข้าขอลอง" ลี้เฟยกล่าวตอบ
"ถ้าเช่นนั้น ก็ตามใจ แต่เ้ามีเวลาเพียงสามสิบวัน เ้าจะต้องนำมาคืน มันเป็กฏของสำนัก" ชายชราประทับตราเข้าไปในหยกศิษย์ในเป็หลักฐานการยืม
ลี้เฟยเดินจากไปอย่างรวดเร็ว
"เ้าหนุ่มนี่ น่าสนใจ เมื่อวานอ่านคัมภีร์กายาอัคนี จนสามารถเดินพลังอัคนีออกมาได้ วันนี้มาเอาวิชานี้อีก ไม่เลว ๆ ดูท่าจะมีเพชรเข้ามาในสำนักกระมัง ข้าไม่เห็นใครน่าสนใจแบบนี้มาหลายสิบปีแล้ว" ชายชราพึมพำออกมา
ลี้เฟยตั้งใจจะกลับถ้ำ แต่ระหว่างทางคิดขึ้นได้ ข้าจำเป็ต้องหารายได้สักหน่อย ที่นี่ใช้หินิญญาของสำนัก ข้ายังมีไม่พอเลย หินิญญาของท่านปู่ท่านพ่อใช้ไม่ได้ในสำนัก ข้าต้องรับงานสักหน่อย ว่าแล้วลี้เฟยก็ดเดินเข้าไปในหองานเพื่อดูว่าจะมีงานอะไรบ้าง
ที่หองาน ... ตารางงานปรากฏอยู่บนกระดานอัคนีขนาดใหญ่ กระดานหินอัคนีนี้เป็หินแบบเดียวกับที่แสดงรายชื่อผู้ทดสอบ ที่ใช้อักขระในการควบคุมการทำงาน ลี้เฟยเดินเข้าไปดูพบว่างานมีั้แ่เก็บสมุนไพร จนถึงล่าสัตว์อสูร และงานพิเศษที่ไม่บอกรายละเอียดในอีกกระดาน
ดูท่าสมุนไพรกับสัตว์อสูรจะเหมาะกับข้าตอนนี้
"ท่านลุง ข้าสนใจรับงาน มีอะไรที่ได้รายได้ดี ๆ แนะนำข้าบ้าง" ลี้เฟยกล่าวกับลุงที่ดูแลหองาน
"เ้าจะเอาอะไร เ้าเข้ามาใหม่ใ่ช่ไหม เ้าไม่อยากตายก็เอางานง่าย ๆ ไป จะได้มีอายุยาวหน่อยนะ เ้าไปดูเองข้าไม่มีเวลา" ลุงคนดังกล่าวพูดโพล่งออกมา
ลี้เฟยเดินออกมาดูอีกครั้ง อืมอันนี้น่าสนใจ ได้หินิญญาสองร้อยก้อน น่าจะคุ่มค่าหน่อย สัตว์อสูรตะวันแสด อืมน่าสนใจ "ข้ารับงานนี้" ลี้เฟยบอกกลับไปอีกครั้ง
"ตามใจเ้า ถ้าเ้าแน่ใจ แต่มันไม่ง่ายหรอกนะข้าจะบอกให้ คราวก่อนศิษย์สายในาเ็กลับมา พักฟื้นอยู่เป็เดือน จนบัดนี้ไม่มีใครรับงานนี้อีก" ชายสูงอายุที่ลี้เฟยเรียกลุงกล่าวออกมา
"ได้ข้า้างานนี้" ลี้เฟยรับงานมา
"เ้าแน่ใจหรือ เด็กน้อย เ้าพึ่งเข้ามาใหม่ ข้าจะเอางานนี้เอง เ้ายังกระดูกอ่อน ข้าเห็นแก่เ้าที่เป็เด็กใหม่ ข้าจะรับเอง" ชายหนุ่มคนนึงเดินเข้ามา ที่แท้เป็ศิษย์สายในที่เคยรับงานแล้วไม่สำเร็จ นามเว่ยหัวนั่นเอง
"ไม่เป็ไร ข้ารับงานแล้ว ข้าทำได้ ขอบคุณที่เป็ห่วง" ลี้เฟยกล่าวสุภาพกลับไป แล้วเดินออกไป
"หยุดเดี๋ยวนี้นะ ... ข้าบอกให้เ้าหยุดแล้วเอางานมาให้ข้า ข้าจะทำเอง เป็เด็กใหม่อย่ามาสร้างปัญหาให้ข้า" เว่ยหัวะโออกไปด้วยอารมณ์
ลี้เฟยไม่กล่าวอะไรและเดินต่อไป ทว่าขณะนี้เดินไป เว่ยหัวะโเข้ามาขวางและกระแทกหมัดไปที่ลี้เฟย ทว่าััับอกลี้เฟยให้หลบพร้อมสะบัดข้อมือไปปะทะที่กลางหลังเว่ยหัว "ปึง" เว่ยหัวเซไป พร้อมความงุนงงและโมโห
"หยุดเดี๋ยวนี้นะ ห้ามมิให้ใครมาทะเลาะและสร้างปัญหาที่นี่ เว่ยหัว เ้าเป็ศิษย์พี่เ้าน่าจะรู้กฏของสำนักดี ในเมื่อเ้าเด็กคนนี้รับงานไปแล้ว เ้าต้องรอ ถ้าไม่สำเร็จ เ้าจึงจะมีสิทธิ์รับงานแทนเท่านั้น" ชายชรากล่าวตวาดออกมาเสียงดัง ผู้คนแตกตื่นไปทั่ว ทว่าไม่มีใครเห็นตัว
"จำไว้นะ อะไรที่ข้าไม่ได้ คนอื่นก็ต้องไม่ได้ เ้ากล้ามาก ข้าจะจำเ้าไว้ รักษาชีวิตเ้าให้ดี" เว่ยหัวส่งจิตสังหารออกมาแล้วเดินจากไปพร้อมศิษย์ในกลุ่มอีก 5-6 คน
ลี้เฟยไม่สนในและมุ่งหน้ากลับไปที่ถ้ำ ตั้งใจจะฝึกวิชากระบี่อัคคีก่อนแล้วจึงจะออกไปรับงาน