เบรฟ(วี)มองดูกลุ่มแมลงที่กำลังบินเข้ามาด้วยความรู้สึกกังวลและตื่นเต้น
รูปร่างของมันดูสมจริงมากจนเขาเกิดกลัวขึ้นมา ไม่คิดว่าแม้แต่สัตว์ประหลาดพวกนี้เองก็ทำออกมาได้สมจริงสุดๆ
การเคลื่อนไหว เสียง และแววตาของพวกมันเขาสามารถสัมพัสได้ถึงการกระหายเืที่ปลดปล่อยออกมาจนเบรฟ(วี)ได้แต่กลืนน้ำลายเหนียว ๆ ลงคออย่างช่วยไม่ได้
ผู้เล่นคนอื่น ๆ ต่างก็กระชับอาวุธและวิ่งเข้าใส่ซีคเกอร์อย่างไม่กลัวตายพวกเขาออกกระบวนท่าโจมตีใส่เป็ชุด
ดู ๆ ไปแล้วราวกับหนังในโรงที่เหมือนาระหว่างเผ่าพันธุ์ทำเอาเบรฟ(วี)ที่กำลังยืนงงอยู่ถึงกับเหวอและใจสั่นไปด้วยความผวา เพราะว่าในตอนนี้เขากำลังยื่นอยู่ท่ามกลางาที่ว่านี้นะสิ!
"เราเองก็ต้องเข้าไปลุยบ้าง"
เบรฟขยับร่างกายแต่มันกลับเป็การเดินแทนทำให้เขาใ ซีคเกอร์ที่เล่งเห็นการเคลื่อนไหวที่เชื่องช้าของเขาก็บินพุ่งเข้ามาชนแต่เขายกดาบขึ้นมากันทันจนตัวของเขากระเด็นไปชนผู้เล่นคนอื่น
การโจมตีนี้ทำให้เืของเขาลดลงมาเล็กน้อย
[เบรฟ เื: 95/100]
"เฮ้ย! บ้าอะไรเนี้ย!" ผู้เล่นที่โดนเบรฟชนล้มตัวลงในขณะที่กำลังสู้กับซีคเกอร์ตัวอื่นอยู่สถบขึ้นมา
ทว่าก่อนที่จะทันได้ทำอะไรตัวของเขาก็โดนซีคเกอร์ตัวที่กำลังสู้อยู่แทงเข้าที่ท้องทีเผลอ
"อ้ากกก!!" ผู้เล่นคนนั้นจ้องมองมาที่เบรฟด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความแค้นในขณะที่เืไหลไม่หยุด
"ไอ้....บ้...า-" ร่างของเขาค่อยๆ สลายหายไปต่อหน้าต่อตาของเบรฟ
เ้าตัวอึ้งไป การโจมตีเมื่อกี้มันเข้าจุดตายพอดีทำให้แม้จะมีเืเต็มหลอดก็ไม่ช่วยอะไร
เขารู้สึกผิดขึ้นมาทันที
แต่ก่อนที่จะเหม่อไปไกลเบรฟก็รีบขยับตัวเพื่อหลบเลี่ยงการพุ่งเข้าชนของซีคเกอร์ตัวที่ชนเข้าไปก่อนหน้านี้
กรามแหลมๆ ของมันหนีบกระทบกันดัง'เป๋ง' 'เป๋ง'
เบรฟ(วี)กลืนน้ำลายลงคอก่อนที่จะกล่าว
"จะบังคับให้วิ่งยังไงดีล่ะเนี้ย?" เป็คำถามที่ไม่ทีใครจะมาตอบให้
....
"เ้าเด็กใหม่นั้นอยู่ไหนกันเนี้ย?" แบล็คไนท์กล่าวออกมาด้วยความหงุดหงิดในขณะที่กำลังวิ่งหาตัวของเบรฟ(วี)อยู่
เ้าตัวตามเข้ามาในภารกิจนี้แต่โชคร้ายที่โดนย้ายมาที่จุดอื่นซึ่งไม่ใช่จุดที่เบรฟ(วี)มาถึง
ในระหว่างที่วิ่งอยู่แบล็คไนท์เองก็ใช้ดาบใหญ่ในมือกวัดแกว่งผ่าร่างของซีคเกอร์ให้กลายเป็สองท่อนไปด้วยอย่างง่ายดาย
"อย่าเพิ่งตายก็แล้วกัน! ไม่งั้นนายอดเล่นเกมไปอีกสามสิบวันแน่.."
แบล็คไนท์บ่นเบาๆ สายตาหลังหมวกเกราะส่องแสงทำให้ดูน่าเกรงขาม
การตายสำหรับผู้เล่นใหม่นั้นจะทำให้ไม่สามารถเข้าเกมได้สามสิบวันเป็การลงโทษ เนื่องจากหากตายในเกมนี้ค่าสถานะมันจะลดลงมาจำนวนหนึ่ง
แน่นอนว่าหากเป็ผู้เล่นที่เล่นมานานแล้วการตายครั้งสองครั้งนั้นไม่มีปัญหาเพราะว่าค่าสถานะของพวกเขานั้นมันมีมาก
แต่ของพวกผู้เล่นใหม่นั้นค่าสถานะเริ่มต้นมันจะพอดีกับบทลงโทษที่หากตายมันก็จะลดลงจนหมด และหากไม่มีค่าสถานะตัวละครของพวกเขาก็จะไม่สามารถเล่นได้เป็เวลาสามสิบวันเป็การลงโทษนั้นเอง
อีกอย่างภารกิจฉุกเฉินนั้นพวกซีคเกอร์ก็จะแข็งแกร่งขึ้นมากด้วยหากไม่ระวังจริง ๆ ขนาดผู้เล่นที่เล่นมานานจนค่าสถานะสูงแล้วก็อาจจะตายได้ง่ายๆ เลยด้วยซ้ำ!
.....
ทางด้านของเบรฟ(วี) ด้วยความกลัวและรนรานทำให้เขากดมั่ว ๆ จนสามารถทำให้วิ่งได้ในที่สุด
เขาเคลื่อนไหวไปรอบ ๆ เพื่อหลบหลีกการโจมตีจากการพุ่งชนของซีคเกอร์
ดูเหมือนว่าพวกมันจะมีรูปแบบการโจมตีที่ตายตัวเพียงอย่างเดียวจึงทำให้เขายังคงสามารถเอาตัวรอดได้
'ต้องรอจังหวะ.....ตอนนี้ล่ะ!' เบรฟ(วี)คิดในใจและะโหลบไปด้านข้างก่อนที่จะบังคับให้มือตวัดใบดาบไปยังส่วนของเกราะบริเวณปีก
การโจมตีเมื่อกี้ของเขาทำให้มันหล่นลงไปกับพื้นแต่ก็สามารถพื้นตัวขึ้นมาได้ในเวลาไม่นาน
หากสังเกตุดูดี ๆ จะเห็นว่าจะมีหลอดเืปรากฏขึ้นมาเหนือหัวของมันพร้อมกับชื่อ
[ซีคเกอร์ (ด้วงคีมเขากว้าง)
เื: 98/100 ]
"เอาจริงดิ!? ลดมาเเค่สองขีดเอง!" เบรฟ(วี)ะโออกมาด้วยความไม่อยากจะเชื่อเพราะมันต่างจากการโจมตีที่เขาโดนลิบลับเลย!
ไม่อยากจะคิดเลยว่าหากตอนนั้นเขาไม่ได้ยกดาบขึ้นมากันได้ทันเวลาจะเกิดอะไรขึ้น...
"อึก...มีแต่ต้องลุยเท่านั้นเเล้ว!" เบรฟ(วี)เริ่มฉึกเฮิมความรู้สึกแบบนี้เขาไม่เคยสัมพัสมะนมาก่อน
แต่ทว่ามันก็ไม่ได้แย่อะไร ออกจะรู้สึกดีด้วยซ้ำความเร่าร้อนที่เืสูบฉีดไปทั่วร่างแบบนี้มันทำให้เขาอยากจะกำจัดเ้าด้วงคีมตรงหน้าให้ได้เร็ว ๆ!
เบรฟ(วี)ตัดสินใจวิ่งตรงเข้าใส่มันและอาศัยจังหวะที่มันพุ่งเข้ามาจนไกล้จะปะทะสไลด์ตัวไปกับพื้นและจับกันเบลดด้วยสองมือให้ตั้งตรงขึ้น
เขาแทงดาบเข้าใส่ท้องของมันลากยาวไปจนถึงก้น
ชิ้ง!
ตุบ!
"แฮก ๆ ฮู้ว ตัวแรก" เ้าตัวกล่าวออกมา เมื่อกี้ทำเอาเขาใช้สมาธิเกือบทั้งหมดในการจดจ่อเลย
เขาหันหลังไปมองก็เห็นว่าร่างของมันที่หล่นลงไปกับพื้นค่อย ๆ หายไปกลายเป็แสงไปในอากาศ
'น่าสนใจดีแฮะ' เขาคิดได้แค่แปปเดียวก็ต้องรีบหลบการโจมตีทีเผลอที่พุ่งเข้ามา
ทำเอาพื้นที่ ๆ เขาเคยอยู่กลายเป็หลุมบ่อไปจากการพุ่งชนของซีคเกอร์
เขาได้แต่กลืนน้ำลายอย่างหวาดเสียว โดยไม่ให้พักหายใจเบรฟ(วี)ก็ต้องยกกันเบลดในมือขึ้นมากันการโจมตีจากอีกตัวที่พุ่งเข้ามาจนร่างของเขากระเด้นไปไกล้ก่อนที่จะไปกระแทกกับเศษซากปรักหักพังไกล้ๆ
[เบรฟ เื 89/100]
"เกือบไปแล้วสิเนี้ย บ้าเอ้ย!" เบรฟ(วี)รีบลุกขึ้นมาก่อนที่จะเปลี่ยนโหมดจากดาบให้กลายเป็ปืนก่อนที่จะสาดะุเข้าใส่พวกซีคเกอร์
เขาเองก็กดมั่ว ๆ ไปแต่ไม่คิดว่ามันจะเปลี่ยนจากดาบเป็ปืนได้
ะุพลังงานพลาสม่าพุ่งเข้าไปกระแทกเข้าใส่ลำตัวพวกมัน แต่ก็ทำดาเมจอะไรมากไม่ค่อยได้ทำได้แค่สะกัดเอาไว้เท่านั้นเอง
ในขณะที่เขากำลังยิงอยู่ตรงขอบสายตาของเขาก็เหลือบไปเห็น พวกชาวดาวที่อาศัยอยู่บนดาวดวงนี้ที่กำลังซ่อนตัวอยู่
เบรฟ(วี)ใกับท่าทางที่พวกเอ็นพีซีแสดงออกมา ใบหน้าที่หวาดกลัว ความกังวลและอารมณ์ด้านลบแผ่ออกมาจากการแสดงท่าทางจนเขารู้สึกได้
"เด็กงั้นเหรอ!?"
"อึก!"
การยิงสะกัดเริ่มไม่ได้ผล เขามองพวกเอ็นพีซีที่กำลังมองมาที่เขาและสลับไปมองพวกซีคเกอร์ที่ค่อย ๆ ไกล้เข้ามาก็ตัดสินใจได้ในทันที
เบรฟ(วี)ออกตัววิ่งออกมาจากตรงที่เขาเคยอยู่เพื่อล่อพวกมันไปอีกทาง
การกระทำของเขาอาจจะดูโง่ที่ช่วยเหลื่อเอ็นพีซีในเกม แต่แล้วมันทำไมล่ะ!? ในเมื่ออีกฝ่ายแสดงท่าทางหวาดกลัวออกมาขนาดนั้นถ้าไม่ช่วยก็แปลกแล้ว!
ความตั้งใจของเบรฟ(วี)แนวแน่แม้ว่าในโลกจริงเขาจะอ่อนแอแค่ไหนแต่ก็จะขอตั้งมั้นยึดเอาแนวทางของเขาเหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยน
ในเมื่อเห็นคนที่ลำบากอยู่ตรงหน้า หากมีกำลังพอเขาจะช่วย!
ไม่ว่าจะในโลกจริงหรือในเกมก็ไม่ต่างกัน
"ย้ากกกก!!"
ปิ้ว ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ!!
เบรฟ(วี) สาดะุใส่ไปอีกหลายนัดจนยิงไม่ออกเนื่องจากะุหมดต้องรอให้มันชาร์จพลังงานอีกที
"โคตรระทึกเลยโว้ยยยย!"
258
