“จงฟัง!!!”เสียงของผู้นำดังกังวานไปทั่วโดมที่เต็มไปด้วย กองทหารหลายหมื่นชีวิตกำลังจะถูกส่งไปยังสนามรบที่ไม่มีหนทางให้กลับออกมาได้“เราไม่มีเวลามากแล้วที่จะรอให้ทวีปอื่นเตรียมกำลังพลเสร็จอีกต่อไปแล้วพวกเราจะออกไปสู่ทุ่งแห่งความตายกันในไม่กี่อึดใจนี้ พวกเ้าทุกคนต่างรู้ดีว่าจะไม่ได้กลับมาอีกข้าจะไม่รั้งพวกเ้าไว้...ถ้าพวกเ้าคนไหนกลัวตายก็ออกไปเสียแต่ตอนนี้แต่ถ้าใครไม่กลัวตายละก็...จงตามข้ามา!!!”คำพูดเหล่านี้ไม่ใช้การให้กำลังใจแม้แต่อย่างใด แต่เป็การบอกว่าไอ้หน้าไหนที่มันกลัวตายก็จงกลับไปหาครอบครัวซะไปการที่ต้องบอกแบบนี้เป็การด่าทางอ้อม ไม่ใช้เพราะเป็ห่วงแต่อย่างใด
“ไม่มีใครคิดหนีเลยสินะ...งั้นเราก็ไปดับลมหายใจพวกมันกันเลย!!!”ทุกเสียงของพวกทหารต่างร้องโห่เอาชัยอย่างมั่นใจเป็ที่สุดไม่ว่าใครก็ต่างกลัวตายกันทั้งนั้นแต่เมื่อได้ฟังสิ่งที่ผู้นำพูดนั้นก็ไม่อยากให้โดนด่าว่าแกนะมันไร้ค่ารีบหนีหางจุกตูดไปเลยไปไม่ว่าใครก็ไม่อยากเป็แบบนั้นจึงไม่คิดหันหน้าหนีไปไหนแม้แต่คนเดียว
กลับมาทางด้านของโนว่า
“เอาไงต่อดีละทางของคิวคิเริ่มเปิดากับพวกปีศาจแล้วเหลือแต่พวกเราที่เป็แกนหลักของดินแดนทั้งสาม แล้วตอนที่กลับไปที่เฟรม ฉันก็ตรงไปหาซีเรทันทีเลยก็เลยยังไม่ได้ดูสถานการณ์ของทางนั้นเลยส่วนทางของรินก็เตรียมพร้อมแล้ว เหลือก็แต่อควานี่แหละที่ยังไม่ได้เตรียมอะไรเลยทุกคนคิดว่าไง” โนว่าเปิดการสนทนาด้วยเื่ที่พึ่งรู้มาเมื่อไม่นานมานี้หลังจากการต่อสู้เมื่อวานนี้ ก็ได้รับการติดต่อมาจากลาเทียในทันที เขาบอกว่า“พวกคิวคิเริ่มทำาแล้ว เดียวทางนี้จะไปร่วมด้วยแล้วเจอกันในสนามรบก็แล้วกันนะ” ทางด้านของแบมเบียร์เตรียมการไว้นานแล้วจึงไม่มีปัญหาอะไรทางด้านของเฟรมก็ไม่มีปัญหาอะไร เพราะซีเรเตรียมกองทัพไว้นานแล้วเหมือนกันแต่ทางอควานี้ยังไม่ทันได้ทำอะไรเลย ถึงจะมารีบเอาตอนนี้ก็ไม่ทันอยู่ดียังไงซะก็ยังมีโนว่าอยู่เพราะเขามีประสบการด้านเตรียมกองทัพมานานนับสามสิบปีฉะนั้นเื่การเตรียมการปล่อยให้เป็หน้าที่ของเขาได้เลย
“งั้นเอาอย่างนี้แล้วกันให้แบมเบียร์และเฟรมทั้งสองทวีปนี้ออกรบก่อน แล้วให้ โนว่าเตรียมกองทัพของที่นี่แทนเป็ไงถ้าเป็แบบนี้ก็จะไม่เกิดปัญหากับฝั่งนี่ด้วยเพราะ ถ้าพวกมันแบ่งกองกำลังบุกมาทางนี้อย่างน้อยก็ยังมีโนว่าอยู่”เทช่าเสนอขึ้นด้วยความที่สนิทกันมาก่อนเลยตัดสินใจได้ไม่ยากไม่ว่าจะสถานการณ์จะเป็แบบไหน ก็สามารถเปลี่ยนแปลงสถานการณ์เสียเปรียบขนาดไหนให้กลายเป็ได้เปรียบอย่างง่ายดายเว้นแต่สถานที่การต่อสู้จะเป็ใจกับการบัญชาการหรือไม่นี้ก็อีกเื่หนึ่ง
“ถ้างั้นฉันจะอยู่ด้วย”ซีเรกล่าวขึ้นโดยไม่กลัวเสียงคัดค้านแม้แต่น้อย
“ได้สิแต่ว่าฉันไม่มีเวลามากแล้ว ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นทางด้านนอกตอนที่ฉันกำลังเตรียงกองพลอยู่ก็รีบมาบอกฉันให้เร็วเลยนะ” โนว่าก็อยากให้ซีเรออกไปรบด้วยเหมือน กันแต่พอมาคิดถึงเื่ที่จะมีกองทัพของพวกปีศาจบุกมาโดยที่ไม่ทันตั้งตัวมันก็แย่กันพอดีนะสิ
“ผมก็ว่าดีเหมือนกันนะครับจะได้ช่วยกันศึกนี้จะได้จบอย่างรวดเร็ว” โกเอ่ยขึ้นตามด้วยเสียงสนับสนุนจากทุกคนที่อยู่ในห้องประชุมในตอนนี้
“งั้นเรามาวางกองทัพตามตำแหน่งและความสามารถกันดีกว่า”การวางแผนทั้งหมดเป็หน้าที่ของโนว่าเพราะเขามีประสบการณ์การต่อสู้และการวางแผนมาก กว่าทุกคนในที่นี้มาก ไม่ใช้แค่เื่นี้เพียงอย่างเดียวแต่รวมไปถึงการที่เค้าได้นำทัพเพียงไม่กี่พันคนต่อสู้กับพวกปีศาจนับหมื่นแล้วเอาชนะมาได้โดยเสียกำลังพลไปไม่กี่ร้อยคนเสียด้วยซ้ำ
“แผนก็ตามนี้ละนะเข้าใจกันทุกคนแล้วนะ” โนว่าอธิบายแผนการสิ้น ก็มีเสียงจาโกถามขึ้นในทันที
“โอเค เข้าใจแล้ว แล้ว...ต้องทำยังไงบ้างนะ”โกถามหน้าตาย
เปรี้ยง!!!
“เดียวฉันอธิบายเอง”รินเสนอขึ้นหลังจากตบกระบานใส่โกไปหนึ่งที “พวกเราจะตามหลังไปสนับสนุนทัพของคิวคิโดยเราจะแบ่งเป็สามทัพหลักๆ ฉันจะคุมทัพกลางเพื่อไม่ให้พวกปีศาจที่หลุดมารอดไปได้เทช่ากับรุนจะอยู่ทางซ้ายมือเพื่อโอบล้อมพวกมันไว้ แต่ไม่ให้เข้าประชิดมากจนเกินไปให้รักษากระบวนทัพไว้ให้ดี ส่วนนายจะต้องบุกไปทางด้านขวามือแต่อย่าผีผามมากจนกองทัพเสียรูปขบวนเข้าใจรึยัง” รินอธิบายอย่างช้าๆ เพื่อให้ทุกคำพูดชัดเจนมากที่สุดจะได้ไม่ต้องเสียเวลาอธิบายแผนการใหม่ให้ฟังอีกรอบ
เกือบยี่สิบนาทีกว่าจะจัดการเื่ต่างๆเสร็จเรียบร้อยทุกคนได้รับหน้าที่ในการออกรบก็ออกไปเตรียมการทำธุระของตัวเองให้เสร็จภายในเวลาที่นัดกันไว้แล้วออกมาเจอกันที่ปากทางเข้าเมืองหน้าด้านแล้วมุ่งหน้าไปยังสนามรบที่ไมมีที่กำบัง ไม่มีที่หลบซ้อนมีแต่ความตายที่รออยู่ข้างหน้าก็แค่นั้นเองการที่ทุกคนออกมาสู้รบอย่างนี้ก็มีเหตุผลเดียวที่สามารถนำพาให้มาอยู่ถึงจุดๆนี้ได้นั้นก็คือพวกเขานั้นไม่อยากนอนรอความตายอยู่ในที่กำบัง แต่จะขอออกไปสู้เพื่อเข่นฆ่าพวกมันดีกว่าจะอยู่เฉยๆ
กลับมาทางด้านของโนว่า
การเตรียมการทัพเป็ไปด้วยความเรียบง่ายเพราะด้วยความร่วมมือจากทุกคนในเมือง เด็กและคนแก่พากันไปอยู่ในที่ปลอดภัยพวกคนหนุ่มสาวที่สมัครใจออกไปร่วมรบด้วยก็แบ่งกลุ่มไปอยู่ที่จุดต่างๆ เรียบร้อยแล้วส่วนพวกที่ไม่อยากออกไปรบก็อยู่ปกป้องเด็กและคนแก่ในเมืองเพื่อพวกปีศาจนั้นชนะกลุ่มที่ออกไปรบได้ แล้วบุกมาที่เมืองนี้ในทันทีเลย จะได้คอยช่วยเหลือให้ทุกคนได้หนีไปจากที่นี่ในทันทีได้แบบไม่ต้องห่วงหน้าผะวงหลัง
“การจัดทัพของทางนี้เรียบร้อยแล้วส่วนเื่การป้องกันของทางนั้นเป็ไงมั่ง” โนว่าใช้โทรจิตหาซีเรที่อาสาช่วยเหลือการสร้างแนวป้องกันจากพวกปีศาจที่อาจบุกมาในไม่ช้านี้
“ทางนี้เรียบร้อยดีเดียวฉันจะกลับไปหาในไม่ช้านี่แหละ...ก็ประมาณสามวิได้ละมั่ง” หลังจากตัดการโทรจิตหากันซีเรก็โพล่มาข้างหลังโนว่าในทันที
“อย่าทำให้ใสิ...ล้อเล่นนะเธอก็รู้นี้ว่าหูฉันมันดียังไง แล้วก็นะ...ไม่มีใครสามารถเข้าข้างหลังฉันได้หรอกนะ”ความสามารถของเขาไม่ใช้แค่พลังที่มหาสานเพียงอย่างเดียวแต่ประสาทััทั้งห้าของเขายังเฉียบคมมากเป็อย่างมาก
“ก็แค่อยากทำให้ใเล่นๆเอง...ไม่รับมุขกันเลยน่า”เธอรู้สึกเสียดายนิดหน่อย แต่ก็ชั่งมันก็แล้วกันสถานการณ์กำลังตึงเครียดคงไม่มีเวลามาเล่นด้วยอยู่แล้วละนะ
“เอาละ...ไปกันเลยดีไหม!” โนว่าเอ่ยขึ้นเสียงดังสนั่นทำให้ทุกคนต่างมีกำลังใจมากขึ้น และพร้อมใจกันะโร้องเอาชัยกันสนั่นหวั่นไหว
ห่างออกมาทางวังหลัวแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ทางเหนือของอควา
“า...ได้เริ่มขึ้นแล้วขอรับองหญิง”ข้ารับใช้ขององค์หญิงเอ่ยขึ้นในระหว่างที่องค์หญิงกำลังทอดพระเนตรไปยังสถานที่ที่เหล่าประชาชนของทั้งสี่ทวีปร่วมมือกันเพื่อเข้าต่อสู่กับพวกปีศาจเพื่อปกป้องถิ่นที่อยู่ของตนเองอย่างกล้าหาญเป็อย่างมากนั้นทำให้องค์หญิงประถับใจเป็อย่างมาก
“เรารู้อยู่แล้วละแต่ว่าข่าวของเ้านั้นมันก็ไม่ได้ช้าไปกว่าััของข้าเลยแม้แต่น้อยเลยนะ โบโร” ข้ารับใช้ขององค์หญิงเป็ถึงนักรบผู้มากประสบการณ์ไม่มีผู้ใดเทียบได้อยู่ในเผ่าหมีที่แข็งแกร่งไมเป็สองรองใครในทวีปนี้
องค์หญิงไม่พูดอะไรอีกหลังจากนั้นได้เพียงแต่มองออกไปนอกหน้าต่างพลางนึกเื่อื่นไปด้วย รูปลักษณ์ขององค์หญิงนั้นน่าหลงใหลทั้งผมที่ยาวสลวยเป็สีขาวใสพระเนตรเป็สีเขียวมรกต ใบหน้าที่ดูสวยงามทำให้องค์หญิงดูน่าหลงใหลมากขึ้นนี้ก็เป็ความจริงอีกอย่างหนึ่งที่องค์หญิงนั้นอยู่มาั้แ่หลังจบาครั้งก่อนเหมือนกัน ถึงจะเป็องค์หญิงแต่ก็เป็ถึงวิหคแห่งสายน้ำที่แข็งแกร่งและได้เข้าร่วมาเมื่อครั้งก่อนด้วยเช่นกันพระนามที่กล่าวขานไปไกลในอดีตจนถึงปัจจุบันนี้ก็คือ องค์หญิง ลิเลีย เฟเทร่า