" คุณไม่ต้องรีบตอบผมตอนนี้ก็ได้นะครับ เก็บไปคิดก่อนสักสองสามวันแล้วค่อยให้คำตอบก็ได้ ผมรอได้เสมอ "
อัลดริชแอบบีบมือนุ่มนิ่มที่จับกุมอยู่ก่อนปล่อยออกมาอย่างเสียดาย ทำไมเ้าแมวน้อยของเขาถึงได้นุ่มนิ่มไปหมดแบบนี้กันนะ
" ตกลงครับ "
" งั้นเราแลกไอดีกันไว้ก่อน ระหว่างรอคำตอบผมขอติดต่อคุณได้ไหมครับ "
เจม่อนอดนึกชอบกับความตรงไปตรงมาของอัลดริชไม่ได้ อยากได้อะไร อยากทำอะไรก็บอกออกมาเลยตรงๆ ไม่มีอ้อมค้อม ดีกว่าพวกคนปลิ้นปล้อนพวกนั้นเยอะ
" ได้สิครับ ยังไงซะตอนนี้เราก็ถือว่าเป็เพื่อนกันได้แล้วไม่ใช่เหรอ "
อัลดริชหัวเราะออกมาก่อนเอ่ยต่ออย่างคนอารมณ์ดี
" ใช่ครับ แต่ผมหวังว่าในอีกไม่กี่วันข้างหน้าผมจะได้เป็มากกว่าเพื่อนของคุณ "
เจม่อนเองก็หลุดหัวเราะออกมาเช่นกัน คนคนนี้นี่ไม่ปล่อยโอกาสไปเลยสักนาทีสิน่า แต่ดูๆ ไปก็ไม่เลวนะ
" นั่นก็คงต้องขึ้นอยู่กับความประพฤติของคุณว่าจะสามารถเลื่อนขั้นขึ้นไปได้หรือเปล่านะครับคุณอัลดริช "
" เรียกผมว่าดริชเถอะครับ เรียกเต็มๆ ดูห่างเหินพิกล "
" ก็ได้ครับคุณดริช งั้นคุณก็เรียกผมว่าเจเฉยๆ ก็ได้นะครับ "
" แต่ผมชอบชื่อเ้าแมวน้อยมากกว่านะครับ " ว่าพลางก็ยกยิ้มอบอุ่นที่ส่องประกายไปถึงั์ตาทั้งสองข้างจนคนมองอย่างเจม่อนถึงกับรู้สึกว่าหน้าตัวเองร้อนผ่าวขึ้นมาดื้อๆ อดคิดไพร่ไปถึงคืนนั้นที่คนตรงหน้าเอาแต่เรียกตัวเองด้วยชื่อนี้ไม่หยุดทั้งคืนไม่ได้จนต้องแสร้งกระแอมกระไอออกมาแก้เขิน
" แล้วแต่คุณเลยครับ ผมยังไงก็ได้อยู่แล้ว "
อัลดริชอมยิ้มมองแก้มแดงก่ำเหมือนผลเชอรี่ของเจม่อนแล้วอยากก้มลงไปกัดสักคำให้หายคันยุบยิบในใจแต่ก็ต้องอดกลั้นไว้
" งั้นผมเรียกคุณว่าแมวน้อยก็แล้วกันยังไงก็คุ้นปากกว่า "
เจม่อนถึงกับสำลักอากาศอย่างห้ามไม่อยู่ ทำไมผู้ชายคนนี้ถึงชอบเรียกตัวเองแบบนี้นักนะ หรือว่าจะชอบแมว? แต่ก็ไม่เห็นเขาจะสนใจคิตตี้เลยสักแวบ
ให้ตายสิ!! พอได้ยินเขาเรียกแบบนี้ทีไรก็อดคิดถึงเื่คืนนั้นไม่ได้สักทีสิน่า
อัลดริชไม่คิดแกล้งเจม่อนอีกแต่เปลี่ยนเป็คุยเื่คนวางยานรกคืนนั้นกับชายหนุ่มแทน เจม่อนเพียงยิ้มแล้วบอกว่าตัวเองรู้ตัวคนทำดีและจะจัดการคนคนนั้นด้วยตัวเอง อัลดริชจึงไม่ซักไซ้เจม่อนอีก
อัลดริชอยู่พูดคุยกับเจม่อนต่ออีกสักพักจึงขอตัวกลับไปเพราะเขายังต้องเข้าไปศูนย์บัญชาการเพื่อตรวจสอบสำนวนเื่กลุ่มค้ามนุษย์ข้ามดวงดาวอีก
เจม่อนเดินมาส่งอัลดริชที่หน้าบ้าน ก่อนชายหนุ่มจะกลับไปยังสำทับอีกว่าจะติดต่อกลับมาในตอนเย็น
หลังจากส่งตัวคนออกไปแล้ว เจม่อนก็เข้าท่องโลกออนไลน์เพื่อมอบ ของขวัญชิ้นหนึ่ง ให้เอมอนก่อนล็อกเอาท์ออกมานั่งฟังบทของตัวเองอย่างจริงจังเพราะอีก 2-3 วันเขาก็ต้องเข้ากองถ่ายแล้ว
เมื่อพูดถึงทักษะการแสดงเจม่อนไม่ได้กังวลเลยสักนิด ถึงตัวเขาจะไม่เคยแสดงละครมาก่อนแต่เ้าของร่างเดิมมีทักษะด้านนี้สูงมาก เรียกได้ว่าเ้าของร่างรักการแสดงราวกับชีวิต ไม่ว่าบทบาทอะไรเ้าตัวก็จะทุ่มเทใส่ใจกับมันอย่างจริงจัง และทักษะความสามารถเ่าั้ก็ถ่ายทอดมาสู่เขาทั้งหมด แต่ก่อนที่เขาจะก้าวเข้าสู่เส้นทางของการเป็ซูเปอร์สตาร์ตัวท็อปเขาจะต้องเขี่ยเอมอนออกไปให้ไกลเสียก่อน
เช้าวันต่อมา
ในโลกออนไลน์พลันมีข่าวไม่เล็กไม่ใหญ่ข่าวหนึ่งปรากฏขึ้น เนื้อข่าวนั้นก็ไม่มีอะไรมากเป็เพียงกระทู้ข่าวนิรนามสองสามกระทู้ที่พูดถึงผู้จัดการดาราในสังกัดๆ หนึ่งที่มีความสัมพันธ์กับสามีชาวบ้าน และให้บังเอิญว่าอีกกระทู้ดันมีภาพแนบสนิทชนิดที่ว่าแค่มองดูผ่านๆ ยังรู้ว่าทั้งสองมีความสัมพันธ์กันอย่างไร
แต่ที่ทำให้กระทู้ทั้งสองนี้เป็ที่พูดถึงขึ้นมาไม่ใช่เื่ที่ว่ามานี้ แต่เพราะมีคนดันสังเกตเห็นว่าผู้ชายในภาพคลับคล้ายคลับคลาว่าเป็ไฮโซมีตระกูลคนหนึ่ง บางคนถึงกับระบุเป้าหมายได้อย่างแม่นยำ จากนั้นไม่นานข่าวที่อยู่เพียงในโลกออนไลน์ก็เริ่มแพร่เข้าสู่วงสังคมจนกระทั่งรู้ถึงหูคุณนายเว่ย
เดิมทีคุณนายเว่ยเองก็รู้เื่นี้อยู่แล้วและคิดจะจัดการแบบเงียบๆ ไหนเลยจะรู้ว่าเื่จะแดงขึ้นมาจนเพื่อนๆ ในวงสังคมของเธอรู้กันไปทั่วสร้างความไม่พอใจให้กับคุณนายเว่ยเป็อย่างมาก เธอสั่งกักบริเวณและลงโทษิต้าไห้ผู้เป็สามีด้วยความเกรี้ยวกราด ิต้าไห้ไม่กล้าขัดขืนเพราะหวั่นเกรงตระกูลเว่ยเซาที่หนุนหลังคุณนายเว่ยอยู่จึงยินยอมให้ผู้เป็ภรรยาลงโทษจนกว่าจะพอใจ
ส่วนเอมอนผู้เป็คู่กรณีอีกคนก็มีชะตากรรมไม่ต่างกันเพราะคุณนายเว่ยเป็คนเ้าคิดเ้าแค้นมาก โดยเฉพาะคนที่กล้าแย่งของของเธอ คุณนายเว่ยไม่เคยปล่อยให้อยู่ดีเลยสักราย นับแต่วันนั้นชีวิตของเอมอนก็ดำเนินไปอยากยากลำบากจนเ้าตัวไม่กล้าที่จะจินตนาการถึงเลยด้วยซ้ำ แต่นั่นเป็เื่ที่จะเกิดขึ้นในภายหลัง
สองวันต่อมา
เจม่อนอุ้มแมวอ้วนคิตตี้เดินเข้ามาภายในกองถ่ายซีรีส์ดอกป๊อปปี้ของผมด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ด้านข้างมี ฮาร์ดี้ นีลออน ผู้จัดการคนใหม่ที่ทางต้นสังกัดส่งมาให้แทนเอมอนที่ถูกปลดกลางอากาศด้วยอำนาจของคุณนายเว่ยเมื่อวันก่อน เมื่อทีมงานเห็นเจม่อนก็ยิ้มแย้มทักทายอย่างเป็มิตร เจม่อนเองก็ยิ้มแย้มทักทายกับอย่างไม่ถือตัว หลังจากเดินไปทักทายผู้กำกับ เนวาน แมตต์ ผู้กำกับมือทองที่หยิบจับเื่อะไรโด่งดังเปรี้ยงปร้างไปหมดแล้วก็เดินเข้าเต็นท์เพื่อให้ช่างแต่งหน้าแต่งตัวให้
" วันนี้นายมีคิวถ่ายทั้งวันจนถึง 2 ทุ่ม พรุ่งนี้เช้ามีคิวที่ถ่ายโลเคชั่นที่ทะเล ฉันจองโรงแรมไว้แล้วหลังจากถ่ายคิววันนี้เสร็จก็ตรงไปที่โรงแรมได้เลย "
ฮาร์ดี้เปิดแท็บแล็ตดูตารางงานของเจม่อนแล้วยื่นแก้วน้ำอุ่นให้เจม่อนจิบระหว่างรอคิวแต่งหน้า เพราะเจม่อนยังเป็เพียงนักแสดงหน้าใหม่จึงยังไม่มีทีมสไตลิสต์เป็ของตัวเองเหมือนนักแสดงดังๆ คนอื่น
เจม่อนพยักหน้ายิ้มๆ มองผู้จัดการสาวตัวเล็กแต่ท่าทางจริงจังคนนี้อย่างพึงพอใจ จากความทรงจำของเ้าของร่างเดิมผู้จัดการสาวตัวเล็กคนนี้ต่อไปจะเป็ผู้จัดการมือทองที่ปั้นดารานักแสดงที่เป็ดาวค้างฟ้ามากมายนับไม่ถ้วน เธอเป็คนจริงจังและซื่อสัตย์ สามารถคบค้าสมาคมกับคนในวงการและนอกวงการได้อย่างเชี่ยวชาญอย่างยิ่ง เป็คนที่มีอิทธิพลในวงการบันเทิงระดับต้นๆ ในอนาคตเลยก็ว่าได้
แต่กว่าที่เธอจะก้าวขึ้นไปสู่เส้นทางที่มั่นคงนั้นก็ต้องผ่านขวากหนามระหว่างทางเสียก่อนเพราะเธอไม่มีเส้นสายใดๆ เลยั้แ่เริ่มต้น อาศัยเพียงความสามารถของตัวเองล้วนๆ และตอนนี้ก็คือจุดเริ่มต้นเส้นทางของเธอ ผู้จัดการตัวน้อยที่ไม่มีใคร้าในบริษัทเฮงซวยที่เห็นเงินเป็พระเ้า
เจม่อนให้คิตตี้สแกนฮาร์ดี้อย่างถี่ถ้วนก่อนแล้วเมื่อเห็นว่าเธอไม่ใช่คนชั่วร้ายอะไรจึงเลือกเธอมาเป็ผู้จัดการคนใหม่ของตัวเอง ซึ่งเข้าทางต้นสังกัดที่ไม่อยากเสียเวลากับนักแสดงโนเนมอย่างเขาพอดี
" ฉันรู้แล้ว เธอเองก็พักก่อนเถอะตอนนี้ยังไม่ถึงคิวฉันหรอก กินนี่ก่อนสิตอนเช้าเธอยังไม่ได้กินอะไรเลยไม่ใช่เหรอ "
เจม่อนยื่นแซนด์วิชที่เก็บในช่องว่างนาฬิกา AI ส่งให้ฮาร์ดี้อย่างอารมณ์ดี ตอนนี้ขอแค่คนตรงหน้าไม่ใช่เอมอนเขาก็รู้สึกว่าดีและน่ามองกว่าทั้งนั้น
ฮาร์ดี้เผลอเหม่อมองรอยยิ้มของเจม่อนไปชั่วขณะก่อนจะเอ่ยขอบคุณและรับแซนด์วิชมานั่งลงกินอยู่ด้านข้างเงียบๆ เธอเพิ่งมารับหน้าที่เป็ผู้จัดการเต็มตัวให้เจม่อนเป็คนแรก แม้จะมั่นใจเื่งานว่าตัวเองสามารถจัดการได้อย่างมีประสิทธิภาพ แต่เธอยังไม่มีภูมิคุ้มกันมากพอกับใบหน้าสวยสดงดงามของศิลปินในการดูแลของเองคนนี้มากนัก ดังนั้นเมื่อเผลอมองไปที่เขาทีไรเธอก็เหมือนกับตกอยู่ในมนต์สะกดให้ไม่สามารถบังคับจิตใจให้เมินเฉยและละสายตาไปจากเขาได้เลย
ต้องยอมรับเลยว่าชายหนุ่มร่างบางคนนี้เป็ชายหนุ่มที่งดงามที่สุดเท่าที่เธอเลยเห็นมา โดยเฉพาะดวงตาสีชมพูสดใสของเ้าตัวเวลาแสดงอารมณ์มันจะทอประกายวาววับราวกับอัญมณีดูสวยงามจนไม่อาจละสายตาไปได้ เธอรับรองได้เลยว่าอีกไม่นานชายหนุ่มคนนี้จะต้องโด่งดังกลายเป็ที่รู้จักไปทั่วอย่างแน่นอน
" อ้าวเจมาแล้วเหรอ "
เจม่อนที่กำลังนั่งลูบขนคิตตี้อย่างผ่อนคลายถูกเสียงหวานปานระฆังแก้วของวิคตอเรียขัดขึ้นจนอารมณ์ดีๆ มลายหายไปสิ้น ยิ่งเห็นคนที่ติดตามมากับหญิงสาวด้วยแล้วก็อดหงุดหงิดขึ้นมาไม่ได้แต่ก็ยังพยักหน้าตอบกลับไป
" อืม อ้าวเอมอนไม่คิดว่าจะเห็นเธอที่นี่ด้วย ่นี้เป็ยังไงบ้างสบายดีไหม "
*หวังว่าทุกคนจะเอ็นจอยนะคะ (๑˙❥˙๑)
2K
