บทที่ 10 อดีต
5 ปีที่แล้ว
“ที่รักกกก จุ้บ จุ้บ”ผมเดินไปหอมแก้มภรรยาที่ผมรัก ก่อนที่กอดเธอ
“กรอย่าทำแบบนี้สิคะ เราอยู่ที่ทำงานนะ”
“ใครจะสนหล่ะครับ อย่าลืมนะที่นี้บริษัทผมและที่สำคัญคุณก็เป็ภรรยาผมทำไมจะทำไม่ได้”
“ค่ะ ขวัญรู้แล้วค่ะ”
“น่ารักจังเลยย เมียใครเนี่ยยย”
ขวัญกับผมเป็คู่สามีภรรยาที่รักกันมาก และเราพึ่งแต่งงานกันได้ไม่นาน ก็มีเื่ราวเกิดขึ้นกับเรา 2 คน
ผมได้ไปรู้ความลับว่าเธอได้กลับไปหาแฟนเก่าของเธอที่ชื่อเดวิด และแอบมีอะไรกัน....
“ขวัญกรทำอะไรผิดขวัญทำแบบนี้”ผมคุกเข่าอ้อนวอนเธอ เพราะสิ่งที่ทำมันทำให้ผมเสียใจมาก
“กรขวัญขอโทษ ปล่อยขวัญไปเถอะนะ”ขวัญพยายามสะบัดแขนผมออกจากนั้นเธอก็วางกรดาษแผ่นนึงเอาไว้
“ใบหย่าค่ะ”
หลังจากพูดจบเธอก็ลากกระเป๋าแล้วเดินออกจากบ้านไป มันทำให้ผมปวดใจมากและทำให้ผมปฏิญาณตนกับตัวเองว่าจะไม่รักและแต่งงานกับผู้หญิงคนไหนอีก!!!!
ปัจจุบัน
“พี่ขวัญ?....”
“ภรรยาเก่าของพี่คุณ เขาทั้ง2รักกันมาก พี่ขวัญเป็คนสวย รวยและเก่ง ซึ่งเหมาะสมกับพี่คุณมาก”
“แล้วทำไมทั้ง2 ถึงเลิกกันหล่ะคะ?”
“พี่ขวัญแอบไปหาแฟนเก่าของเธอที่เป็คนต่างชาติ”
“จริงเหรอคะ”
“ใช่ ่แรกๆ พี่คุณเฮิร์ตหนักมากเลย พี่ยังสงสารเขาเลย”
“จริงเหรอคะ? คนแบบคุณกรคุณเนี่ยนะ”
“ใช่ ก็เขารักของเขาหนิ รักมากก็เจ็บมาก”
“อ่อค่ะ”
“ทั้งกินเหล้าทุกวัน ควงผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า”
“แต่ตอนนี้เขาก็เป็แบบนั้นหนิค่ะ”
“ตอนนี้ดีขึ้นเยอะ ก่อนหน้านี้สภาพดูไม่ได้เลย พี่เลยอยากจะเตือนเราว่าให้เลิกยุ่งกับเขาดีกว่า มันมีผู้หญิงหลายๆคนที่เจ็บเพราะเขา”
“ใช่ค่ะ เจ็บมาก!!!!”ฉันพูดขึ้นอย่างเบาๆ
“อะไรนะครับ”
“ไม่มีอะไรค่ะ เล่าต่อได้เลยค่ะ”
“ก็นั้นแหละที่พี่จะบอกว่าพี่คุณเขาไม่ได้รักใครจริงหรอก เขาและถ้าเขาจะรักใครสักคนขึ้นมานะคงจะเป็พี่ขวัญคนเดียว”
“ค่ะ ขอบคุณพี่เคอร์บี้มากนะคะ”
“แต่ลิตาก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีจริงๆถ้าเป็ลิตา ลิตาคงไม่ทำแบบนั้นกับผู้หญิง”
“ก็ตอนนี้พี่คุณต่างไปแล้วไง เขาเห็นผู้หญิงทุกคนเป็ของเล่น และเขาเชื่อว่าทุกคนที่เข้ามาหาเขาเพื่อเงิน และก็จริงพี่เห็นสาวๆของพี่คุณหวังเงินทุกคน”
“แต่มันอาจจะมีบางคนก็ได้หนิค่ะ ที่ไม่ได้หวังเงิน”
“ไม่มีหรอก อีกอย่างสาวๆของพี่คุณมีแต่นักศึกษา ลิตาเป็คนแรกของเขาเลยมั้งที่ทำงาน”ฉันได้แต่พยักหน้าและฟังในสิ่งที่พี่เคอร์บี้เล่า
“แต่พี่ก็เข้าใจพวกเธอนะ เพราะพวกเธอรู้ว่าพี่คุณไม่สนใจพวกเธอจริงๆหรอก พวกเธอเลยเลือกที่จะโกบโกยไง”
“ก็จริงที่พี่เคอร์บี้พูด เห้อออ...”
“เลิกยุ่งเถอะนะ พี่เป็ห่วงเรา”
“ฉันได้แต่อมยิ้มไม่กล้าตอบรับอะไรทั้งนั้น”
หลังจากนั่งเล่นกับพี่เคอร์บี้ตั้งนานก็ถึงเวลาเลิกงาน พี่เคอร์บี้ก็ใจดีจะไปส่งฉันที่คอนโด
คอนโด(ลิตา)
“ขอบคุณพี่เคอร์บี้มากนะคะที่มาส่ง และที่ให้ลิตาไปกวนที่ทำงาน”
“พี่ยินดีครับ มาบ่อยๆสิ เพื่อใจอ่อนให้เป็มากกว่าพี่”เอาจริงๆก็แอบรู้แหละว่าพี่เคอร์ยังลืมฉันไม่ได้ เพราะไม่อย่างนั้นหล่อๆแบบพี่เคอร์คงมีแฟนไปนานแล้ว
“พี่เคอร์!!!!”
“555555 พี่ล้อเล่นครับ”
“ขับรถดีๆนะคะ”
หลังจากที่ฉันลงรถก็เจอผู้ชายคนนึงที่ยืนมองฉันอยู่ จริงๆก็แอบเห็นั้แ่ในรถแล้วแหละ ผู้ชายคนนั้นไม่ใช่ใครที่ไหน คุณกรคุณ
“ไปไหนมา!!!! ทำไมผมโทรไปไม่รับ!!!!!”
456
