ผู้ฝึกตนด้วยเมล็ดพันธุ์

    ตอนที่ 57 เล่ม 1 แขนเทียมวิเศษ เทเลพอร์ต

    ตอนที่ 57 เล่ม 1 แขนเทียมวิเศษ เทเลพอร์ต


    เจ้าอ้วนน้อย: "ข้าจะไม่ปล่อยให้พวกมันผ่านเข้ามา!"


    เจ้าอ้วนน้อยใช้กระบองตุ้มใหญ่ของเขาในการต่อสู้ แต่การโจมตีของศิษย์ปีศาจที่แท้จริงนั้นรุนแรงเกินกว่าที่เขาจะรับมือได้ เขาถูกโจมตีอย่างหนักและเสียแขนซ้ายไป เลือดไหลออกมาจากบาดแผลที่รุนแรง


    อี้ตงมู่: "เจ้าอ้วน! เราต้องช่วยเขา!"


    เหว่ยเหลียงและสหายต่างบาดเจ็บปานกลาง พวกเขาต้องใช้พลังปราณในการรักษาบาดแผลและป้องกันตัวเองจากการโจมตีของศัตรู การต่อสู้เป็นไปอย่างดุเดือดและรุนแรง ศิษย์นิกายเลิศภพใต้ต้องเผชิญกับศัตรูที่มีพลังมหาศาลและความเกรี้ยวกราด


    ในขณะที่สถานการณ์กำลังย่ำแย่ อาจารย์ใหญ่ปู้หลงก็ใช้ปัญญาความแยบยลและพลังปราณเทพเจ้าในการเทเลพอร์ตลูกศิษย์ทุกคนรวมถึงตัวเองไปยังสถานที่ปลอดภัยห่างออกไป 500 โยชน์บนเกาะลอยฟ้าในนิกายทั้งหมด


    ปู้หลง: "ศิษย์ทุกคน จงรวมตัวกัน ข้าจะพาเจ้าทั้งหมดไปยังที่ปลอดภัย!"


    พลังปราณเทพเจ้าของปู้หลงแผ่กระจายออกมาและสร้างวงแหวนแสงรอบๆ ศิษย์ทุกคน ในพริบตาเดียว พวกเขาถูกเทเลพอร์ตไปยังสถานที่ปลอดภัยบนเกาะลอยฟ้า การเคลื่อนย้ายครั้งนี้เกิดขึ้นอย่างรวดเร็วและไร้ร่องรอย


    เจ้านิกายมารโลหิตศักดิ์สิทธิ์ที่เหลืออยู่พร้อมกับศิษย์ปีศาจที่แท้จริง 999 ตน พวกเขารู้สึกโกรธแค้นและผิดหวังอย่างหนัก การโจมตีที่รุนแรงและการใช้พลังปราณที่มหาศาลกลับไร้ผล พวกเขาไม่สามารถทำลายนิกายเลิศภพใต้ได้ตามที่หวัง


    เจ้านิกายมารโลหิตศักดิ์สิทธิ์: "เจ้าบังอาจ! ข้าจะไม่ยอมแพ้! ข้าจะแก้แค้นเจ้าให้ได้!"


    ความโกรธแค้นของเจ้านิกายมารโลหิตศักดิ์สิทธิ์ทำให้พลังปราณมืดแผ่กระจายออกมาอย่างรุนแรง แต่พวกเขาไม่สามารถทำอะไรได้อีกต่อไป ศิษย์นิกายเลิศภพใต้ทั้งหมดถูกเทเลพอร์ตไปยังที่ปลอดภัยแล้ว


    หลังจากการเทเลพอร์ตเสร็จสิ้น ศิษย์นิกายเลิศภพใต้ทั้งหมดก็พบว่าตัวเองอยู่บนเกาะลอยฟ้าสถานที่ปลอดภัยห่างไกลจากการโจมตีของนิกายมารโลหิตศักดิ์สิทธิ์ 


    อาจารย์ใหญ่ปู้หลงยืนอยู่ท่ามกลางศิษย์ที่เหนื่อยล้าและบาดเจ็บ เขามองดูพวกเขาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความห่วงใย


    ปู้หลง: "ศิษย์ทุกคน ข้าขอให้พวกเจ้าพักผ่อนและรักษาตัว พวกเราต้องเตรียมตัวให้พร้อมสำหรับการเผชิญหน้าครั้งต่อไป กลับไปยังเกาะจำลองของพวกเจ้าและฟื้นฟูพลังปราณของพวกเจ้าให้เต็มที่"


    ศิษย์นิกายเลิศภพใต้ต่างพยักหน้ารับคำสั่ง พวกเขารู้สึกขอบคุณที่อาจารย์ใหญ่ช่วยพวกเขาให้รอดพ้นจากการโจมตีที่รุนแรง แต่ในใจของพวกเขาก็รู้ว่าการต่อสู้นั้นยังไม่สิ้นสุด


    เหว่ยเหลียงมุ่งหน้ากลับไปยังเกาะจำลองของตน เขารู้สึกเหนื่อยล้าแต่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น เขานั่งลงในห้องสมาธิของตนเองและเริ่มทำสมาธิเพื่อฟื้นฟูพลังปราณ


    หลังจากที่เหว่ยเหลียงฟื้นฟูพลังปราณได้บางส่วน เขาก็เริ่มพูดคุยกับระบบที่เป็น AI และช่วยเหลือเขามาตลอด


    เหว่ยเหลียง: "ระบบ ข้าเพิ่งผ่านการต่อสู้ที่ยากลำบากมา ศัตรูมีจำนวนมากและพลังปราณที่แข็งแกร่ง ข้าบาดเจ็บและเหนื่อยล้ามาก"


    ระบบ AI ที่ถูกสร้างขึ้นจากต้นไม้พีชปาร์มสวรรค์ปรากฏภาพขึ้นในอากาศ มันรับฟังคำพูดของเหว่ยเหลียงด้วยความสนใจ


    ระบบ: "เจ้าได้ทำดีแล้ว เหว่ยเหลียง การต่อสู้ครั้งนี้เป็นบททดสอบที่ยิ่งใหญ่ และเจ้าก็สามารถผ่านมันมาได้ แต่เจ้าต้องพักผ่อนและฟื้นฟูพลังปราณของเจ้าให้เต็มที่ก่อนที่จะเผชิญกับความท้าทายครั้งต่อไป"


    เหว่ยเหลียง: "ข้ารู้ ระบบ ข้ารู้ว่าการต่อสู้ยังไม่สิ้นสุด ข้าต้องเตรียมตัวให้พร้อมสำหรับการโจมตีครั้งต่อไป ข้าต้องแข็งแกร่งขึ้น"


    ระบบยิ้มอย่างพอใจ


    ระบบ: "ดีมากเหว่ยเหลียง ข้าจะช่วยเจ้าด้วยทุกวิถีทาง ข้ามีสูตรสมุนไพรและวิชาการฝึกใหม่ๆ ที่จะช่วยเสริมสร้างพลังปราณของเจ้า เจ้าพร้อมที่จะเรียนรู้หรือไม่?"


    เหว่ยเหลียง: "ข้าพร้อม ระบบ ข้าต้องการทำทุกวิถีทางเพื่อปกป้องนิกายของเราและเอาชนะศัตรู"


    ระบบเริ่มปล่อยข้อมูลและความรู้ใหม่ๆ ให้กับเหว่ยเหลียง เขาเรียนรู้และฝึกฝนวิชาใหม่ๆ อย่างขะมักเขม้น พลังปราณของเขาเริ่มฟื้นฟูและเพิ่มพูนขึ้นอย่างรวดเร็ว


    ระบบ: "จำไว้เหว่ยเหลียง ความแข็งแกร่งไม่ได้มาจากการฝึกฝนเท่านั้น แต่ยังมาจากความมุ่งมั่นและความกล้าหาญในจิตใจของเจ้า จงใช้ปัญญาและหัวใจในการต่อสู้ แล้วเจ้าจะเอาชนะทุกสิ่งที่ขวางหน้าได้"


    เหว่ยเหลียง: "ขอบคุณระบบ ข้าจะจดจำคำสอนของเจ้า และข้าจะทำให้ดีที่สุด"

      

    ในเช้าวันต่อมา หลังจากที่ได้พักผ่อนและฟื้นฟูพลังปราณ เหว่ยเหลียงยังคงมีความกังวลในใจเกี่ยวกับอาวุธของเขาที่ใกล้พัง ความทรุดโทรมของกระบี่กิเลนอัสนีสวรรค์เลือดบริสุทธิ์เป็นสิ่งที่เขาไม่สามารถมองข้ามได้ อีกทั้งเจ้าอ้วนน้อยซึ่งเป็นช่างตีเหล็กที่สำคัญก็ได้รับบาดเจ็บหนักและเสียแขนซ้ายไป


    เหว่ยเหลียงเดินเข้าไปในห้องสมาธิของเขาและเริ่มเปิดการสนทนากับระบบ


    เหว่ยเหลียง: "ระบบ ข้ามีปัญหาที่ต้องการความช่วยเหลือ อาวุธของข้าใกล้พังแล้ว และเจ้าอ้วนน้อยซึ่งเป็นช่างตีเหล็กก็เสียแขนซ้ายไป ข้ากังวลว่าเราจะไม่สามารถซ่อมแซมหรือสร้างอาวุธใหม่ได้"


    ระบบปรากฏขึ้นในรูปของแสงสีฟ้าเจิดจ้า มันรับฟังคำพูดของเหว่ยเหลียงด้วยความตั้งใจ


    ระบบ: "ข้าเข้าใจปัญหาของเจ้าเหว่ยเหลียง อาวุธที่สำคัญอย่างกระบี่กิเลนอัสนีสวรรค์เลือดบริสุทธิ์ต้องการการดูแลที่ดี เพื่อให้มันสามารถคงพลังของมันได้ และเจ้าอ้วนน้อยเองก็มีบทบาทสำคัญในการตีเหล็ก ข้ามีข้อเสนอที่อาจช่วยเจ้าได้"


    เหว่ยเหลียง: "ข้ามีอะไรที่ข้าต้องทำบ้าง?"


    ระบบ: "เราสามารถสร้างแขนเทียมวิเศษให้กับเจ้าอ้วนน้อยได้ แขนเทียมนี้จะทำจากวัสดุพิเศษและมีพลังปราณในตัวมัน ซึ่งไม่เพียงแต่จะช่วยให้เจ้าอ้วนน้อยกลับมาตีเหล็กได้เหมือนเดิม แต่ยังเสริมพลังในการตีเหล็กของเขาให้มากขึ้นด้วย"


    เหว่ยเหลียง: "แขนเทียมวิเศษ? มันจะทำได้จริงหรือ?"


    ระบบ: "แน่นอนเหว่ยเหลียง ข้าสามารถแนะนำวิธีการสร้างและวัสดุที่จำเป็น เจ้าต้องรวบรวมวัสดุพิเศษเหล่านี้ และข้าจะช่วยเจ้าในการประกอบแขนเทียมวิเศษให้เจ้าอ้วนน้อย"

     

    เหว่ยเหลียงรู้สึกมีความหวังขึ้นมา เขารับคำแนะนำของระบบและเริ่มรวบรวมวัสดุที่จำเป็น วัสดุพิเศษเหล่านี้รวมถึงเหล็กกล้าจากภูเขาอัสนี แร่เงินยวงจากทะเลลึก และคริสตัลปราณนภาจากถ้ำใกล้ทะเลสาบนภา


    เหล็กกล้าจากภูเขาอัสนี

    เหว่ยเหลียงเริ่มต้นการเดินทางของเขาด้วยการมุ่งหน้าไปยังภูเขาอัสนี ซึ่งเป็นภูเขาที่เต็มไปด้วยพลังปราณสายฟ้าและเหล็กกล้าที่แข็งแกร่งที่สุดในดินแดน 


    การเดินทางไปยังภูเขาอัสนีไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะภูเขานี้ตั้งอยู่ในพื้นที่ที่มีสภาพอากาศแปรปรวนและเต็มไปด้วยพายุสายฟ้าที่รุนแรง


    หลังจากเดินทางผ่านป่าทึบและข้ามแม่น้ำที่เชี่ยวกราก เหว่ยเหลียงก็เริ่มเข้าสู่พื้นที่ของภูเขาอัสนี ท้องฟ้ามืดครึ้มและเต็มไปด้วยเมฆสายฟ้าที่ฟาดลงมาสร้างเสียงกึกก้อง เขาต้องใช้พลังปราณของตนในการสร้างเกราะป้องกันจากสายฟ้าและเคลื่อนไปข้างหน้าอย่างระมัดระวัง


    เมื่อเหว่ยเหลียงมาถึงบริเวณที่เหล็กกล้าฝังอยู่ในหิน เขาต้องใช้พลังปราณในการขุดค้นและสกัดเหล็กกล้าออกมา เหล็กกล้าจากภูเขาอัสนีมีความแข็งแกร่งและแฝงด้วยพลังสายฟ้า ซึ่งเป็นสิ่งที่จำเป็นสำหรับการสร้างแขนเทียมวิเศษ


    แร่เงินยวงจากทะเลลึก

    หลังจากได้รับเหล็กกล้าจากภูเขาอัสนี เหว่ยเหลียงมุ่งหน้าไปยังทะเลลึกซึ่งเป็นที่อยู่ของแร่เงินยวง ทะเลลึกนี้มีความลึกและเต็มไปด้วยอันตรายจากสัตว์ทะเลที่ดุร้ายและกระแสน้ำที่แรงกล้า


    เหว่ยเหลียงใช้กระบี่บินในการเดินทางข้ามทะเล เขาต้องระมัดระวังในการเผชิญกับสัตว์ทะเลที่ออกมาทำร้ายเขา เมื่อเขามาถึงจุดที่แร่เงินยวงฝังอยู่ใต้ทะเล เขาต้องดำลงไปใต้น้ำและใช้พลังปราณในการขุดค้นแร่

    คล้ายกับเรื่องผู้ฝึกตนด้วยเมล็ดพันธุ์ ที่คุณอ่าน