ตอนที่ 11 – เปิดม่าน
ปัง!
กรพลตัดสินใจยิงะุปืนพกของเขาออกไปหนึ่งนัด ะุพุ่งเข้าเจาะทะลุเครื่องแบบของเอไอตนหนึ่งตรงบริเวณหน้าอก หลังจากนั้น ทุกอย่างก็นิ่งสงบเป็เวลาสามวินาที ก่อนที่พวกเอไอจะเล็งปืนของพวกมันมาทางพวกเขา และนั่นคือการเปิดฉากการต่อสู้
“หนีเร็ว!!” ทรัพย์สินะโลั่นแล้วพาธัญญาให้วิ่งออกไปพร้อมกับคนอื่นๆ กรพลก็รีบฉุดเอกราชให้ออกไปเช่นกัน เอไอตนที่โดนยิงตรงหน้าอกใช้ปืนยิงะุเลเซอร์สีเขียวออกมา มันกระทบเข้ากับกำแพงที่พวกเด็กม.ปลายหลบซ่อนแล้วก็ะเิทันที กำแพงพังทลายลงกลายเป็เศษเล็กเศษน้อย เกิดกลุ่มควันลอยโขมง พวกเด็กๆ ม.ปลายได้เห็นแล้วว่าอานุภาพของปืนของพวกเอไอแข็งแกร่งขนาดไหน? พวกเขาวิ่งหนีออกไปอย่างไม่คิดชีวิต
แต่แล้ว เอกราชก็หยุดวิ่งและหันกลับมาก่อนจะใช้ปืนไรเฟิลของตัวเองโจมตีใส่พวกเอไอ เขาตัดสินใจยิงะุออกไปจนโดนพวกเอไอ พวกมันล้มลงไปกับพื้นสองตน กรพลที่เห็นเพื่อนของตัวเองทำแบบนั้นก็ะโลั่น “ไอ้เอก!! รีบหนีก่อนเร็ว!!”
“พวกแกจะหนีก็หนีไป! ฉันจะอยู่ต่อสู้!!” เอกราชประกาศออกมาแล้วก็ลั่นะุปืนใส่พวกเอไอตนที่เหลืออยู่ กรพลถึงกับวิ่งกลับมาและฉุดแขนของเอกราชให้หนีออกไป แต่เอกราชไม่ยอม เขาหัวเราะเสียงดังก่อนจะระดมยิงพวกมัน
“ฮ่าๆๆๆ!! ตาย! ตายไปซะให้หมด ไอ้พวกที่มายึดครองโลกของเรา!!” เอกราชะโออกมาเหมือนคนเสียสติ ทำเอากรพลต้องฉุดเพื่อนเป็รอบที่สอง พวกเอไอยิงะุเลเซอร์โต้ตอบออกมา ะุพุ่งเข้าใส่ซากรถเก่าๆ ทางด้านซ้ายมือของทุกคนจนะเิลุกเป็ไฟ ทรัพย์สินรีบบอกให้คนอื่นๆ หลบ
“เสียแผนแล้ว!!” ทรัพย์สินะโออกมาขณะวิ่ง “เราควรจะลอบโจมตีมันอย่างเงียบๆ!! แบบนี้มันต้องเอาพวกมาเพิ่มแน่!”
วิไรพรรู้ดี พวกเขาเล่นยิงมันต่อหน้าต่อตาแบบนี้โดยไม่หลบซ่อน พวกมันต้องเอาพวกมาเพิ่มตามที่ทรัพย์สินบอกแน่ๆ ที่เห็นพวกเขาต่อต้าน แล้วแบบนี้อาณาเขตจะเป็เช่นไร? ทุกคนจะไม่ถูกฆ่าก่อนหรือ?
“ทุกคน!!” วิไรพรบอกให้ทุกคนหยุดวิ่ง แล้วหันมาโจมตีพวกเอไอให้หมด ก่อนที่พวกมันจะไปเรียกพรรคพวกมาเพิ่ม แต่ก็สายไปแล้ว จานบินบินออกไปแล้ว พวกเอไอคงกลับไปหาพวกของมันและคงรายงานแล้วว่าเกิดอะไรขึ้น วิไรพรจัดการใช้ปืนของตนปลิดชีพเอไอตนสุดท้าย ขณะที่อัมพรยืนตัวสั่นอย่างทำอะไรไม่ถูก
“แย่แล้ว!! พวกมันไปเรียกพรรคพวกมันมาแล้ว” กมลร้องออกมา ก่อนจะหันไปต่อว่าเอกราช “พี่เอกออกไปปราฏตัวทำไม? เราควรจะลอบโจมตีมัน ไม่ใช่ปรากฏตัวเด่นแบบนั้น!”
เอกราชถึงกับโมโห เขาเล็งปืนไรเฟิลของเขามาทางกมล กมลจะร้องพูดอะไรบางอย่าง แต่กรพลก็เข้ามาห้ามเพื่อนสนิทของตัวเอง “ไอ้เอก! จะบ้าไปแล้วเหรอ? จะมายิงพวกเดียวกันได้ไง?”
“พวกเดียวกันงั้นเหรอ!?” เอกราชตะคอกใส่กรพล “ฉันไม่เป็เพื่อนกับใคร!!”
กรพลจะว่าอะไรบางอย่าง แต่แล้วจานบินอีกสองลำก็ปรากฏออกมาและลงเข้ามาจอดที่พื้นถนน บรรดาเอไอหลายตนกรูกันออกมาทางประตูจานบินพร้อมกับอาวุธของพวกมัน ทรัพย์สินเห็นแล้วว่าเกิดอะไรขึ้น นี่มันผิดแผนแล้ว ความจริง พวกเขาต้องจัดการจานบินลำเดียวให้หมด แค่นั้นถึงจะประสบความสำเร็จ แต่นี่มันผิดไปใหญ่แล้ว พวกเอไอต้องเข้าโจมตีอาณาเขตของพวกเขาแน่นอน
แล้วทรัพย์สินก็ตัดสินใจหันมาสู้ เขาถือปืนลูกซองก่อนจะยิงออกไป ะุพุ่งเข้าใส่บริเวณศีรษะของเอไอตนหนึ่งจนะเิแตกดังโพละ! ของเหลวสีดำที่ดูเหมือนจะเป็เืของมันสาดกระจายไปทั่ว พันธกรที่เห็นทรัพย์สินตัดสินใจสู้ เขาก็หันกลับมาบ้าง พร้อมกับกระชับปืนพกในมือ
“ไอ้พัน! ทำอะไรน่ะ?” ปฏิคมที่ถือปืนกลร้องเรียกเพื่อน พันธกรตัดสินใจวิ่งเข้าไปข้างๆ ทรัพย์สินแล้วก็ใช้ปืนพกยิงใส่พวกเอไอ โดยเล็งบริเวณศีรษะ น่าจะเป็จุดอ่อนของพวกมัน ทรัพย์สินก็เล็งบริเวณศีรษะของพวกเอไอด้วย ปฏิคมเห็นดังนั้น เขาก็ส่ายหน้า ก่อนจะมาร่วมสมทบด้วย
ปฏิคมยิงปืนกลออกมา ะุของเขายิงออกมาอย่างรัวเร็วแล้วก็เจาะเข้าลำตัวของพวกเอไอที่กำลังดาหน้าเข้ามา แต่นั่นหยุดพวกเอไอไม่ได้ ท่าทางพวกมันจะไม่าเ็เลย อาจจะเป็เพราะเสื้อเครื่องแบบของพวกมันที่อาจจะกันะุได้ พันธกรเลยบอกให้เพื่อนเล็งไปที่ศีรษะของพวกมัน ปฏิคมก็ทำตาม เขาเปลี่ยนมาเล็งที่ศีรษะก่อนจะยิงะุออกไปรัวๆ พวกเอไอสองตามตนที่โดนยิงที่ศีรษะถึงกับล้มลงไปกับพื้นทันที เืสีดำของพวกสาดกระเซ็นไปทั่วพื้น แล้วร่างของมันเมื่อกระทบกับพื้น ก็เกิดการย่อยสลายลง ร่างกายของพวกมันละลายลงเป็ของเหลวและกลายเป็คราบสีดำติดกับพื้นทันที
วรรณสาเองก็หันกลับมาด้วย เธอเห็นพันธกร ปฏิคมและทรัพย์สินที่กำลังยืนต่อสู้อยู่ เธอก็ตัดสินใจวิ่งกลับไปหาพวกเขาด้วย พร้อมกับยิงปืนของเธอออกไปเพื่อช่วยเหลือพวกพันธกร พันธกรหันมาหาเธอ และสั่งให้เธอหนีไป แต่เธอไม่ยอม
“ถ้าจะตายก็ต้องตายด้วยกัน!!” วรรณสาพูดเสียงดังขณะลั่นะุใส่ศีรษะของเอไอตนหนึ่งจนล้มลง พันธกรเห็นท่าไม่ดีแล้ว จึงบอกให้เธอบอกให้คนอื่นกลับไปที่อาณาเขต และบอกให้ทุกคนปกป้องอาณาเขตเอาไว้ให้ได้ อย่าให้พวกเอไอเข้าไปฆ่าคนในอาณาเขตเด็ดขาด วรรณสาไม่อยากจะทำเลย แต่ก็ต้องทำ เธอตัดสินใจวิ่งกลับไป แล้วบอกทุกคนให้ไปเฝ้าที่ประตูทางเข้าออกอาณาเขต
“ฉันไม่เอาแล้ว!!” อัมพระโออกมาแล้วก็วิ่งหนีไปอย่างทิ้งคนอื่นๆ ขณะนั้นเอง พวกเอไอก็ยิงะุเลเซอร์มาใกล้ๆ พวกเขา ะุเลเซอร์กระทบกับพื้นจนเกิดการะเิใหญ่ ถนนกลายเป็หลุมและลุกเป็ไฟ อัมพรกรีดร้องออกมาขณะวิ่งไปทางประตูทางเข้าอาณาเขต ขณะเดียวกัน ทรัพย์สิน พันธกรและปฏิคมก็อยู่แนวหน้าเพื่อต่อสู้กับพวกเอไอที่หลั่งใหลเข้ามาเรื่อยๆ
แล้วะุปืนลูกซองของทรัพย์สินก็หมด เขาถึงกับโมโหขึ้นมา ก่อนจะถอดกระเป๋าออก แล้วดึงเอากล่องใส่ะุลูกซองออกมาจากกระเป๋าแล้วรีบบรรจุใส่ในรังเพลิง ตอนนั้นเอง เอไอตนหนึ่งก็เข้ามาทางเขา ในมือของมันถือมีดแหลมคมและเตรียมจะแทงตัวทรัพย์สินที่กำลังใส่ะุอยู่ แต่ปฏิคมใช้ขวานที่เขาพกมา สับเข้าที่ศีรษะของเอไอจนผ่าครึ่ง แล้วเขาก็กระชากออกมา ของเหลวสีดำพุ่งกระฉูดออกมาจากแผล แล้วเอไอตนนั้นก็ล้มลงกับพื้น ร่างละลายกลายเป็ของเหลวสีดำ
“ขอบใจมาก น้องคม!” ทรัพย์สินบอก แล้วเขาก็เติมะุใหม่จนครบ ก่อนจะยิงะุออกไปอีก พันธกรเองก็ยิงจนะุหมดรังเพลิงเช่นกัน เขาถึงกับทำเสียงรำคาญในปาก ก่อนจะคว้าเอาะุปืนจากในกระเป๋ายังชีพ ในตอนนั้นเอง ก็มีเอไอพุ่งเข้ามาหาเขา หวังจะฆ่าเขา
พันธกรรีบทันที เขารีบล้วงเข้าไปในกระเป๋าแล้วหยิบมีดทหารของพ่อออกมา ก่อนจะเสียบเข้าที่หน้าผากของเอไอตนที่เข้ามาใกล้เขาแล้วก็กระชากออก เอไอตนนั้นล้มลงไปกับพื้นทันที พันธกรเก็บอาวุธปืนไว้ก่อน และหันมาใช้มีดฆ่าพวกเอไอ เขาจัดการใช้มีดปากคอพวกมันจนของเหลวสีดำพุ่งออกมา
แล้วก็มีจานบินมาใหม่อีกสองลำ ทรัพย์สินเห็นท่าไม่ดีแล้ว เขาคิดว่าปืนของเขาคงหยุดพวกมันไม่ได้แน่ๆ พวกมันมีมากมายเกินไป เขาเลยบอกให้พันธกรกับปฏิคมวิ่งตามเขามา และต้องปกป้องอาณาเขตพวกเขาให้ได้ พันธกรกับปฏิคมวิ่งตามทรัพย์สินไป กลับไปทางเดิม ก็พบว่าทุกคนกำลังยืนอยู่กันอยู่หน้าประตูอาณาเขต
“เกิดอะไรขึ้นน่ะ?” ผู้นำอาณาเขตที่เป็คนส่งพวกเขาออกไปเดินออกมาดูสถานการณ์พร้อมกับกล่าว “มีอะไรผิดพลาดอย่างงั้นหรือ?”
“ก็ใช่น่ะสิ!!” ปราชญากล่าวขึ้นอย่างอารมณ์เสีย พลางชี้ไปทางเอกราช “ถ้ามันไม่ทำตัวมีปัญหา ออกไปให้พวกศัตรูเห็น ป่านนี้ เราก็น่าจะกำจัดมันได้หมดแล้ว!!”
“อ้าว?” เอกราชหันมาทางปราชญาและจะเข้ามาหาเื่เขา กรพลถึงกับโมโหจัด เขาดึงแขนของเอกราชไว้และตะคอกใส่
“แกจะก่อปัญหาไปถึงเมื่อไหร่!? หยุดซะที พอซะทีเถอะ” กรพลกล่าวออกมาอย่างสุดทน เอกราชที่เห็นดังนั้นก็สะบัดมือเพื่อนของเขาออกไป ในตอนนั้นเอง ะุเลเซอร์สีเขียวก็พุ่งเข้ามาหารถยนต์คันเก่าๆ ที่อยู่แถวนั้นจนะเิลุกเป็ไฟ ฝ่ายพวกผู้หญิงพากันกรีดร้องอย่างใ ขณะที่เอกราชเตรียมปืนเล็งเอาไว้
“มันโจมตีอาณาเขตแน่!!” ชัยวัฒน์ที่ถือปืนลูกโม่ร้องออกมา “จะให้มันโจมตีบ้านของเราไม่ได้นะ!!”
“ว่าไงนะ?” ผู้นำอาณาเขตถามชัยวัฒน์อีกครั้ง ชัยวัฒน์ก็ตอบเหมือนเดิม ฝ่ายผู้นำถึงกับโมโหพวกกลุ่มเด็กม.ปลาย “ทำไมทำผิดพลาดแบบนี้!! บอกแล้วไงว่าให้กำจัดมันให้หมดในคราบเดียว แล้วแบบนี้...”
ะุเลเซอร์อีกนัดถูกยิงออกมาทางประตูอาณาเขต พวกเด็กๆ ม.ปลายเห็นดังนั้นก็รีบะโหลบไปคนละทิศคนละทาง ะุกระทบกับประตูอาณาเขตจนะเิพังในที่สุด พันธกรยกมือขึ้นปิดตาตัวเอง ก่อนจะค่อยๆ ลุกขึ้นมาท่ามกลางควันและกลิ่นเหม็นไหม้ แล้วเขาก็เห็นร่างของผู้นำอาณาเขตนอนอยู่บนพื้น มีเืไหลออกมาเต็มไปหมด
“ท่านผู้นำ!!” พันธกรรีบวิ่งเข้าไปดูอาการของผู้นำ ก็พบว่าเขาตายแล้ว ครึ่งตัวของเขาโดนแรงะเิฉีกกระชากจนเกิดปากแผลขนาดใหญ่บนหน้าอก มีแต่เืไหลออกมาเต็มไปหมด เขาตายโดยที่ดวงตายังเบิกค้างด้วยความใอยู่แบบนั้น
“ไม่นะ!!!” พันธกรร้องลั่น และรีบบอกให้ทุกคนกลับเข้าไปในอาณาเขตทันทีเพื่อเตรียมตัวรับการจู่โจม เขาจะให้พวกเอไอเข้ามาทำร้ายคนในอาณาเขตไม่ได้ แต่พรรคพวกของเขาก็กระจายกันออกไปแล้วคนละทาง ทุกคนต่างวิ่งหนีอย่างเอาชีวิตรอด
“ปัดโธ่เว้ย!!” พันธกรบรรจุะุใส่ปืนพกของเขาใหม่ ก่อนจะหันไปทางด้านหลัง ก็พบพวกเอไอจำนวนมาก กว่าสามสิบตนได้กำลังวิ่งเข้ามาตรงบริเวณทางเข้าอาณาเขต พันธกรหันไปเรียกทรัพย์สิน ทรัพย์สินก็หันมาแล้วก็ยกปืนเล็ง ก่อนจะยิงใส่พวกเอไอ แต่พละกำลังของพวกมันมีมากเหลือเกิน แล้วพวกมันก็ยิงะุเลเซอร์ออกมา จนกระทบกับเวทีหน้าลานว่างจนะเิลุกเป็ไฟ พันธกรเห็นว่าไม่ดีแล้ว เขาเลยฉุดทรัพย์สินให้ออกมาจากที่ตรงนั้น
“ไม่นะ! เราจะปล่อยให้พวกมันเข้ามาฆ่าชาวบ้านไม่ได้!!” ทรัพย์สินร้องะโแต่ก็สายไปแล้ว พวกเอไอบุกเข้ามาในอาณาเขตแล้วก็เริ่มใช้อาวุธของพวกมันยิงใส่บริเวณบ้านของชาวบ้านทุกคนจนเกิดะเิ เปลวไฟโหมไหม้ไปทุกหัวระแหง พวกชาวบ้านต่างพากันร้องอย่างใกลัวแล้วหนีออกมาจากบ้านของตัวเองที่กำลังถูกไฟลุกท่วม เอไอตนหนึ่งยิงะุเลเซอร์ไปทางชาวบ้านชายคนหนึ่ง เมื่อะุกระทบกับตัวเขา ก็ะเิร่างของเขาจนแหลกละเอียดไปเลย
“เฮ้ย!! พวกเราหายไปไหนกันหมด!?” ทรัพย์สินะโก้อง พันธกรพยายามมองหาปฏิคมแต่ก็หาไม่เจอ เขาเลยใช้ปืนพกหยุดเอไอตนหนึ่งที่กำลังจะใช้ปืนเลเซอร์ยิงใส่บ้านของชาวบ้านคนหนึ่งอยู่ แต่เขาก็ทำอะไรไม่ได้มาก เนื่องจากพวกมันมีเยอะเหลือเกิน และต่างก็เข้ามาภายในอาณาเขตกันหมดแล้ว เหตุการณ์เริ่มทวีความรุนแรงขึ้น บ้านแต่ละหลังถูกยิงจนะเิ พวกผู้ใหญ่และเด็กในบ้านต่างวิ่งออกมาด้านนอก แต่ก็ถูกะุเลเซอร์ยิงใส่ร่างจนะเิสลายกลายเป็ผุยผง พันธกรพยายามจะหยุดพวกเอไอแต่ไม่ได้ผล เขาเลยวิ่งไปอีกทาง ก็เจอปฏิคมกำลังหลบอยู่กับวรรณสาที่บ้านหลังหนึ่ง
“พวกมันเข้ามาในอาณาเขตแล้ว!!” พันธกรพูดออกมาอย่างหอบนิดหน่อยเพราะวิ่งมา “อย่าปล่อยให้มันทำลายอาณาเขตเรานะ!”
“แม่!!” ปฏิคมร้องออกมา ก่อนจะวิ่งออกจากที่ซ่อนแล้วก็วิ่งกลับไปที่บ้านของเขา วรรณสาก็วิ่งกลับไปบ้านของตนด้วยความเป็ห่วงพ่อและแม่ ด้านปฏิคม พอเขากลับมาบ้านก็เห็นบ้านทั้งหลังของเขาลุกเป็ไฟไปหมดแล้ว เขาร้องเรียกะโแม่เสียงหลง แต่ก็ไม่มีเสียงใดๆ ตอบกลับมา ปฏิคมแทบจะคลั่ง เขาคิดจะบุกเข้าไปในบ้านที่มีไฟไหม้อยู่ แต่พันธกรห้ามเอาไว้
“ปล่อย! ไอ้พัน!!!” ปฏิคมดื้อดึงจะเข้าไปให้ได้ พันธกรห้ามเพื่อนไม่ทัน ปฏิคมวิ่งเข้าไปในบ้านที่ไฟลุกท่วมเพื่อตามหาแม่ของตัวเอง พันธกรจะวิ่งเข้าไปด้วย แต่ประตูทางเข้าก็พังทลายลงมาและไฟก็ลุกไหม้อย่างรุนแรง เขาเข้าไปไม่ได้แล้ว
“สา!!” เขานึกขึ้นได้ก็เลยวิ่งออกไปทางบ้านของวรรณสา ก็พบว่าบ้านของเธอถูกไฟไหม้ทั้งหลังเหมือนกัน วรรณสาร้องเรียกพ่อและแม่จากด้านนอกและพยายามจะวิ่งเข้าไปด้านในบ้านที่ไฟกำลังลุก แต่พันธกรห้ามเอาไว้
“ปล่อยนะ! พัน! สาจะไปช่วยพ่อกับแม่!!” วรรณสาร้องออกมา แต่พันธกรอาสาจะบุกเข้าไปเอง เขาบอกให้เธอรออยู่ด้านนอก ก่อนจะกระแทกประตูเข้าไป เข้าไปในห้องรับแขก ก็เห็นสภาพพ่อแม่ของวรรณสานอนอยู่บนพื้น เืไหลนองเต็มไปหมด พวกเขาตายหมดแล้ว
พันธกรรีบวิ่งออกไปทางประตูหน้า แต่เพดานก็ถล่มลงมาเกือบจะทับโดนเขา ซากเพดานขวางเขาเอาไว้ไม่ให้ออกไปจากบ้าน พันธกรจึงเปลี่ยนแผน วิ่งหนีออกไปทางหลังบ้านแล้วปีนกำแพงออกไปทันที ตอนนั้นเอง ไฟก็โหมไหม้ถังแก๊สที่อยู่ภายในห้องครัว เป็เวลาเดียวกับที่พันธกรหนีออกจากบ้านไปได้สำเร็จ
บ้านของวรรณสาเกิดะเิครั้งยิ่งใหญ่ ชิ้นส่วนของบ้านของเธอที่ติดเปลวเพลิงกระจายออกไปทั่ว วรรณสาที่ยืนอยู่หน้าบ้านถึงกับถูกแรงะเิผลักกระเด็นออกไป พอเธอได้สติ เธอก็ร้องเรียกชื่อพันธกรกับพ่อและแม่ทันที
“พัน!! ไม่นะ!!” วรรณสาร้องออกมา แต่แล้วพันธกรก็ปรากฏตัวขึ้น เขาปลอดภัยดี เขาอ้อมจากด้านหลังบ้านของวรรณสาและตรงเข้ามาทางถนนนี้ เขารีบพาวรรณสาให้วิ่งออกไปจากที่ตรงนั้นทันที
“พัน!” วรรณสาดีใจที่เห็นเขาไม่เป็อะไร แต่เธอก็รีบถาม “พ่อแม่สาเป็ยังไงบ้าง!?”
“คือว่า...” พันธกรจะพูดขึ้น แต่แล้ว ปฏิคมก็ปรากฏตัวขึ้นมาทางด้านหลัง พันธกรรีบหันไป ก่อนจะถามเพื่อนว่าแม่ของเขาเป็อย่างไรบ้าง?
ปฏิคมนิ่งเงียบไม่พูดอะไร พันธกรเห็นดังนั้นก็พอเดาออกว่าเกิดอะไรขึ้น เขารีบพาทั้งสองวิ่งออกไปทางอื่น ขณะที่ภายในอาณาเขตเกิดความโกลาหลครั้งยิ่งใหญ่ มีไฟลุกท่วมบ้านหลายจุดและมีชาวบ้านเสียชีวิตมากมาย พวกเอไอต่างพากันกรูกันเข้ามาบนถนน แล้วก็ใช้ปืนเลเซอร์ของพวกมันยิงโจมตีบ้านของแต่ละคน สถานการณ์ยังตกอยู่ในความวุ่นวาย มีแต่คนวิ่งพล่านกันเต็มไปหมด
พันธกรจับกลุ่มกับพวกปฏิคมและพยายามมองหาเพื่อนร่วมสนามรบด้วยกัน แล้วเขาก็เจอวาสุกรีกับปราชญาที่กำลังยิงต่อสู้กับพวกเอไออยู่ พันธกรรีบวิ่งเข้าไปและบอกให้พวกเขารีบหนีออกจากอาณาเขตโดยเร็วที่สุด
“ไม่นะ!! เราต้องป้องกันอาณาเขตของเราให้ได้!!” วาสุกรีร้องขึ้นมาพลางใช้ปืนกลในมือของตัวเองกราดยิงใส่พวกเอไอ เอไอตนหนึ่งยกปืนเล็งมาที่วาสุกรี พันธกรเห็นดังนั้นจึงรีบผลักตัวทั้งวาสุกรีและปราชญาให้ถอยออกไป ก่อนที่เลเซอร์จะถูกยิงออกมาแล้วก็กระทบกับบ้านหลังหนึ่งจนเกิดการะเิ วาสุกรีล้มลงไปกับพื้น แว่นตาของเขาหลุดออกไป ทำเอาเขามองไม่เห็นสภาพภายในอาณาเขตไปชัวขณะ
ปราชญาวิ่งไปหยิบแว่นของวาสุกรี ก่อนจะยื่นให้เขา วาสุกรีรีบสวมแว่น พอสวมแว่นสายตาแล้วเขาก็มองเห็นเหมือนเดิม เขายิงปืนกลใส่พวกเอไอทันที แต่พันธกรรีบดึงเขาเอาไว้ แล้วก็บอก “เราช่วยไม่ทันแล้ว!! ทุกคนตายหมดแล้ว ผู้นำอาณาเขตก็ตายแล้ว เราออกไปจากที่นี่กันเถอะครับ!!”
“ไม่นะ!!” ปราชญาร้องออกมา ก่อนจะเล็งปืนสไนเปอร์ไปที่ส่วนศีรษะของเอไอตนหนึ่งแล้วกดลั่นไก ะุเจาะเข้าไปที่ศีรษะของพวกมันจนะเิแตก มีของเหลวสีดำพุ่งกระฉูดออกมา พันธกรรีบดึงตัวปราชญาให้ออกไปกับเขา ขณะที่ปฏิคมก็วิ่งออกไปพร้อมกับวรรณสา
อาณาเขตที่แปดถูกกลุ่มพวกเอไอโจมตีจนราบคาบ ชาวบ้านหลายคนถูกฆ่าตายจนหมดขณะที่บ้านแต่ละหลังพังทลายมีไฟลุกไหม้ เอกราชรีบวิ่งเข้าไปในบ้านของตัวเอง ก็พบเห็นพ่อของตัวเองมีาแที่แขนเืไหลโทรม เขารีบวิ่งเข้าไปช่วยพ่อของตน
“พ่อ!! อย่าเป็อะไรนะ! อดทนหน่อย เดี๋ยวผมจะพาพ่อออกจากอาณาเขต!!” เอกราชะโออกมา พร้อมกับเข้าไปพยุงพ่อของตัวเอง ในตอนนั้นเอง ะุเลเซอร์นัดหนึ่งก็ตรงเข้ามากระทบบ้านของเอกราชจนเกิดการะเิขึ้น เอกราชถูกแรงะเิจนกระเด็นเอาตัวไปชนกำแพง เขาเอามือจับหลังอย่างเ็ป ก่อนจะลืมตาขึ้น ก็พบว่าพ่อของเขานอนอยู่กับพื้น ถูกแรงะเิฉีกกระชากจนเกิดาแใหญ่ เอกราชรีบวิ่งเข้าไปหาพ่อทันที
“พ่อ!!” เอกราชร้องลั่น พ่อของเขาเสียชีวิตไปแล้วจากแรงะเิ เอกราชเห็นดังนั้นก็ใอย่างมาก เขาร้องออกมา “พ่อ!! อย่านะ!! อย่าจากผมไปแบบนี้!!”
แล้วะุเลเซอร์ก็ถูกยิงเข้ามาอีก บ้านของเอกราชเกิดการะเิจนส่วนหนึ่งของบ้านพังทลายลง แล้วชิ้นส่วนก็หล่นลงมาทับร่างของพ่อของเอกราช เอกราชร้องออกมาเหมือนคนเสียสติ เขาใช้ปืนของตัวเองกราดยิงพวกเอไอที่อยู่ด้านนอกอย่างโกรธแค้น ตอนนั้นเอง กรพลที่วิ่งเข้ามาหาเอกราช ก็ฉุดเอกราชออกไป
“ไม่นะ! ปล่อย!! ไอ้พวกนี้ฆ่าพ่อฉัน ฉันจะฆ่าพวกมัน!!” เอกราชร้องลั่น แต่กรพลก็จัดการลากเอกราชออกมาจากบ้านของตัวเองที่พังทลายลงไปแล้ว ฝ่ายพวกพันธกร ทั้งหมดวิ่งออกไปตามถนน ก็เห็นร่างของชาวบ้านหลายคนนอนจมกองเือยู่ ไฟยังคงโหมลุกไหม้บ้านของชาวบ้านหลายหลัง
“พี่สิน!!” พันธกรสังเกตเห็นทรัพย์สินที่กำลังวิ่งเข้ามา เขาเลยเรียกไว้ ทรัพย์สินที่ได้ยินเสียงพันธกรก็หันไปและวิ่งเข้ามา ก่อนจะถาม “มีกันแค่นี้เหรอ? แล้วทุกคนหายไปไหน?”
“ผมไม่รู้! ทุกคนกระจัดกระจายกันไปหมดแล้ว” พันธกรว่าออกมา เหงื่อของเขาไหลเต็มใบหน้า แล้วก็มีเอไอตนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นด้านหลังของปราชญา ทรัพย์สินรีบบอกให้ปราชญาก้มตัวหลบ ปราชญารีบทำตาม แล้วทรัพย์สินก็จัดการเป่าะุใส่เอไอตนนั้นจนมันกระเด็นออกไปไกล
“รีบตามหาทุกคนเร็วเข้า!” ทรัพย์สินออกสั่งพวกพันธกร พอดีเอกราชกับกรพลวิ่งมาพอดี ปราชญาเห็นเอกราชดังนั้น เขาก็รู้สึกโกรธขึ้นมา
“ไอ้บ้า!! เพราะแกคนเดียว ทุกอย่างถึงได้เป็แบบนี้!!” ปราชญาต่อว่าเอกราช ฝ่ายเอกราชที่กำลังใจเสียที่พ่อของเขาตายไปแล้ว เขาเลยไม่ได้ตอบโต้อะไรออกมา ปราชญาเห็นดังนั้นก็ยิ่งโมโห
“พูดอะไรหน่อยสิวะ!! ไอ้บ้า!!” ปราชญาะโลั่น กรพลเลยห้ามปราชญาเอาไว้ พร้อมกับถามว่าครอบครัวของเขาเป็อย่างไรบ้าง?
“ทุกคนตายกันหมดแล้ว!!” ปราชญาบอกเสียงดัง และชี้ไปที่เอกราช “เพราะมันคนเดียว! ถ้ามันไม่ออกไปให้ศัตรูเห็น ทุกอย่างคงไม่เป็แบบเนี้ย!!”
“อย่าเพิ่งโทษกันเลยน้อง ตามหาคนอื่นๆ ก่อนดีกว่า” กรพลบอกให้ปราชญาใจเย็นๆ แล้วทั้งหมดก็วิ่งกันออกตามหาสมาชิกเด็กม.ปลายที่เหลือ แต่ก็ไม่เจอใครเลย ตอนนี้อาณาเขตถูกทำลายอย่างราบคาบแล้ว พวกเอไอต่างพยายามตามหาผู้รอดชีวิตแล้วก็ฆ่าพวกเขาเสีย อาณาเขตทั้งหมดลุกเป็ไฟ ขณะที่พวกพันธกรก็ยังคงออกตามหาพรรคพวกของพวกตนอยู่
“เฮ้! ทุกคนอยู่ไหนน่ะ?” ปฏิคมร้องออกมา พลางวิ่งเข้าไปในซอยเล็กๆ ที่สภาพรอบด้านเต็มไปด้วยเปลวเพลิงที่โหมกระหน่ำบ้านของพวกชาวบ้านอยู่ ปฏิคมมองไม่เห็นใครเลย เขาส่ายหน้าออกมา ก่อนจะวิ่งไปสมทบกับพวกพันธกร
“เราหาไม่เจอหรอก พวกเขาคงหนีกันไปแล้วแหละ” ปฏิคมบอกกับพันธกร “เรารีบออกไปจากอาณาเขตกันเถอะ ที่นี่โดนโจมตีจนราบคาบแล้ว”
“ไม่นะ!!” พันธกรยังคงอยากจะตามหาพวกสมาชิกที่เหลือ แต่ปฏิคมก็ลากเขาออกไปแล้ว ทั้งหมดวิ่งไปทางประตูอาณาเขตที่ตอนนี้ถูกะเิจนพังทลายไปหมดแล้ว ศพของผู้นำอาณาเขตยังนอนอยู่ตรงนั้นในสภาพเืท่วมตัว วรรณสาเห็นดังนั้น เธอก็หวีดร้องขึ้นมาอย่างใกลัว ปฏิคมเลยรีบพาวรรณสาให้ออกไปนอกอาณาเขต
พวกเขาจำเป็ต้องทิ้งพวกของตัวเองและอาณาเขตเอาไว้เื้ั พันธกรแบกกระเป๋าพร้อมกับอาวุธวิ่งออกมาจากประตูอาณาเขตพร้อมกับคนอื่นๆ ตอนนี้ที่เหลือมีเพียง ทรัพย์สิน ปราชญา วาสกุรี เอกราช กรพล ปฏิคม วรรณสาและตัวพันธกรเท่านั้นที่หนีรอดออกมาจากอาณาเขตได้
พวกทรัพย์สินวิ่งออกมาจนถึงจุดๆ หนึ่งบนถนน ก่อนที่ทรัพย์สินจะหยุดวิ่งและหายใจเอาลมเข้าปอดให้มากที่สุดด้วยความเหนื่อย พันธกรเองก็เหนื่อยเหมือนกัน เขาวิ่งมาหาทรัพย์สิน ตอนนี้สมาชิกจากยี่สิบคน เหลือเพียงไม่กี่คนเท่านั้นเอง
“คนอื่นๆ หายไปไหน?” ปฏิคมที่หยุดวิ่งแล้วก็ถามขึ้นมา “อย่าบอกนะว่าพวกเขาตายหมดแล้ว?”
“ก็คงจะเป็อย่างงั้นแหละ” เอกราชเอ่ยออกมา ปราชญาที่ได้ยินดังนั้น เขาก็เข้าไปกระชากคอเสื้อของเอกราชอย่างโมโห ก่อนจะตะเบ็งเสียงใส่
“เพราะแกคนเดียว! ทุกคนถึงต้องตาย!!” ปราชญาขึ้นเสียงใส่เอกราช ฝ่ายเอกราชก็ชักจะโมโหแล้ว เขาผลักปราชญาออกไป กรพลเห็นดังนั้นก็หมดความอดทน เขากล่าวกับเอกราชเสียงดัง
“หยุดสร้างปัญหาเสียทีได้ไหม!?” กรพลบอกเอกราชออกมาอย่างหมดความอดทน ฝ่ายเอกราชก็สบถคำหยาบออกมาอย่างโมโห ก่อนจะหันไปมองทางอาณาเขตที่มีควันไฟสีดำลอยโขมง พรรคพวกเด็กม.ปลายที่เหลืออยู่นั้นต่างพากันยืนอยู่ตรงบริเวณถนนอย่างทำอะไรไม่ได้เลย
“ยัยดา...” วรรณสานึกถึงเพื่อนสนิทก่อนจะหันไปมองคนอื่นๆ พันธกรเห็นว่าอาณาเขตของพวกเขาล่มสลายลงไปแล้ว เขาก็บอกกับคนอื่นๆ
“บ้านของเราถูกทำลายแล้ว” เขาบอกกับทุกคนออกมา “เราไม่มีที่จะกลับไปแล้ว เราเริ่มออกเดินทางกันเถอะ”
13K
![อุ้มรักรัฐภพ [ชุด Men Of Lions] + EBook](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1635341825_31555508.webp)