ตอนที่หนึ่งร้อยยี่สิบหก ผู้คนที่เคยหลงทาง
ผู้คนที่เคยหลงทางไม่ได้หมายความวว่าเขาหลงทางตลอดไป
หากเราสังเกตดีดีศาสตราจารย์เซเวียร์หรือสาสตราจารย์ดัมเบิ้ลดอร์ที่ได้แนวคิดจากทางคริสเตียนมักจะเล่นมุกนี้
พวกเขาเชื่อว่ามนุษย์ไม่สมบูรณ์แบบทุกคนผิดพลาดได้ขอเพียงเข้าหาพระเจ้าก็จะพบทางรอด
ทางพุทธมองต่างออกไป
มองว่าความอยากตัณหาคือทางของความเสื่อม
พวกเอ็งจะดำเนินชีวิตอยู่บนทางเสื่อมทำบ้าอะไร?
ทำให้ในแนวคิดหลายคนที่ได้รับแนวคิดคริสเตียนมารับแนวคิดเจไดที่ต้องถือพรหมจรรย์ไม่ค่อยได้
จนต้องแก้ตัวในภาคนิยายหลังๆว่าแค่
“ไม่ยึดติด”
หรือมีเพศสัมพันธ์แต่ไม่ผูกพันเท่านั้น
นั่นก็ยิ่งแย่ไปใหญ่ตามสายตาของทางพุทธที่มองว่าอารมณ์คือเหตุของความเสื่อม
แต่สำหรับทางคริสเตียนแล้วพวกเขาถือว่าอารมณ์คือความดีงามในตัวของมันเอง
การไปห้ามพวกเขาไม่ให้แสดงออกก็ไม่ต่างกับการฆ่าพวกเขานั่นเอง
นี่คือสาเหตุที่หลายคนตกหลุมเสน่ห์ม่ายสาวชาวอเมริกันหรือหนุ่มอเมริกัน
เพราพวกเขาจะเป็น”คนรัก”ที่ดีที่สุด
ในการแสดงออกมาว่าเขารักคุณที่สุดในโลก
แต่ไม่ใช่”คู่ชีวิต”สามีภริยาที่ดีที่ต้องมีกันตลอดชีวิต
เพราะมองว่า “การสมัครใจ”ความรู้สึกต่างๆนั้นสำคัญมากที่สุดมากกว่าแนวคิดอย่างอื่นๆ
ไม่แปลกที่สายซิธจะเป็นที่นิยมมากกว่าการทำตนเป็นคนดีแบบเจได
จอร์จ ลูคัสถึงได้ไม่พอใจคนแต่งนิยายเท่าไรที่พยายามทำให้ลุคสกายลอวล์เกอร์มีภริยา
เพราะนั่นขัดแย้งกับแนวคิดของเขาที่มีเกี่ยวกับเจได
คือนักบวช
ไม่ใช่นักรบหรือนักรัก
การที่ชิม่อนแห่งกุเรนลากันที่เตะเหตุผลทิ้งไปกลายเป็นคนแก่โฮโบพเนจรตอนแก่ก็เพราะแนวคิดรากฐานที่มาจากแนวคิดเช่นนี้
ว่าต้องเป็นคนที่ตัดอารมณ์เป็นหนึ่งเดียวกับพลังไม่ใช่คนแก่โฮโบไร้หความหวังหมดอาลัยตายอยากอย่างที่นักเขียนสมัยใหม่ต้องการจะสื่อ
หากเราไปค้นประวัติพระเกจิจอาจารย์ชื่อดังจริงๆ
เราจะพบว่าประวัติของพวกท่านไม่ต่างกับพระเอกโชวเน็นเท่าไรที่ก่อนท่านจะเป็นอาจารย์ชื่อดังท่านเคยเป็นนักเลงชื่อดังหรือแม้แต่เสือมาก่อน
การให้เสือดำรับช่วงการเป็นพระอาจารย์ต่อไปในอนาคตผมก็ว่าไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรเท่าไรหรอก
แต่การจะให้เขาบวชไปทีเดียวนั้นคงลำบากอยู่
เพราะว่าการตกอยู่ในความเสื่อมนั้นเป็นอย่างเดียวกับการกลับตัวกลับใจ
คนเรามันค่อยๆตกลงไปในความเสื่อมและต้องค่อยๆสู้เพื่อกลับใจและชดใช้ความผิดในอดีตเช่นกัน
คนเรามักมองแต่ทางตกไปในความเสื่อม
แต่ไม่มองว่าทั้งสองทางนั้นอาศัยการเดินทางไปสู่จุดนั้นเฉกเช่นเดียวกัน
“กลับมาอยู่ในเส้นทางธรรมอีกครั้งเถอะ”
ผมพยุงเสือดำขึ้นมา
มองเห็นความไม่แน่ใจในตนองของเสือดำและลูกน้องโจรคนอื่นๆเช่นกัน
“ไม่ต้องเริ่มจากเรื่องใหญ่หรอกเราเริ่มจากทำความดีเล็กๆน้อยก็ได้ อย่าเห็นความดีเล็กน้อยแล้วไม่ทำอย่าเห็นความชั่วเล็กน้อยไม่ขัดขวาง”