กระบี่ฟ้าสังหาร

" ศิษย์ร้อยอันดับ " ชิงหยางพึมพำ

" ผู้อาวุโสเหลา ไอ้ศิษย์ร้อยอันดับนี่มันเป็นเช่นใด " ชิงหยางเอ่ยถาม

" เป็นการจัดอันดับศิษย์ที่ยอดเยี่ยมหนึ่งร้อยคนของทุกสำนัก " ผู้ชราเหลาเอ่ย

" อืม " ชิงหยางพนักหน้า

" รางวัลแต่ละเดือนมากมายเพียงใด " ชิงหยางเอ่ยถาม

" ศิษยฺร้อยอันดับทุกเดือนจะไดรับโอสถรวมปราณห้าสิบเม็ด หญ้าวิญญาณสามต้น ผลึกฟ้าดินห้าก้อน " ผู้ชราเหลาเอ่ย

" เท่ากันหมดเลยรึตั้งแต่หนึ่งถึงร้อย " ชิงหยางเอ่ยถาม

" เจ้า " ชายร่างใหญ่ร้องออกสุดเสียง

" นี่มิใช่เวลามาร่ำเรียน " มันร้องออกมาอีกครา 

" กับเจ้าเพียงนิ้วเดียวข้าก็ดีดเจ้าตกลานประลองได้แล้ว เพราะเช่นนั้นจงอยู่เฉยๆ " ชิงหยางเอ่ย

พลันปรากฎเสียงฮือฮารอบลานประลอง เสียงกระซิบกระซาบดังทั่วทั้งสี่ทิศ

" ไอ้หนู ยิ่งระดับสูง ของรางวัลแต่ละเดือนก็ยิ่งมาก " ชายชราเหลาเอ่ยออกมา

" มากมายเพียงใด " ชิงหยางเอ่ยถาม

" หากเจ้าไปถึงอันดับหนึ่งเจ้าก็จะรู้เอง " ผู้ชราเหลาเอ่ยออกมา

" ต้องทำเช่นใดจึงจะเป็นศิษย์ร้อยอันดับได้ " ชิงหยางเอ่ยถาม

" เจ้าก็เพียงท้าประลองกับศิษย์ร้อยอันดับ หากเจ้าชนะเจ้าก็เข้าไปแทนที่ " ผู้ชราเหลาเอ่ย

" ง่ายดายเช่นนี้ " ชิงหยางเอ่ยออกมา

" ก็ง่ายดายเช่นนี้ เจ้ามีปัญญารึไม่ " ผู้ชราเหลาเอ่ยออกมา น้ำเสียงของชายชราเจือปนไปด้วยความเหยียดหยาม

" ผู้อาวุโส ใช้ไม้นี้กับข้ามิได้ผลดอก " ชิงหยางรู้ทันเร่งเอ่ยออกมา 

" ฮ่ะ " ผู้ชราเหลาร้องออกมา เขาอุตส่าห์จะใช้วาจาหยามเหยียดเพื่อให้เด็กหนุ่มเกิดแรงฮึด แต่เด็กหนุ่มกลับรู้ทัน

" ศิษย์พี่ ข้าขอท้าประลองชิงอันดับจากท่าน " ชิงหยางเอ่ย

" เจ้า นี่เป็นการประลองแข่งขัน หาตัวผู้ชนะไปประลองห้าสำนัก มิใช่เรื่องที่จะมาชิงอันดับ " ชายร่างใหญ่เอ่ย

" รวมเป็นสองไปเลยทีเดียว ข้าขี้เกียจไปท้าชิงอันดับกับเจ้าในวันหน้า " ชิงหยางเอ่ย

" จะแพ้วันนี้ รึแพ้วันไหน เจ้าก็แพ้อยู่ดี สู้แพ้ให้เร็วจะได้มีเวลามากขึ้นในการฝึก กลับมาท้าชิงข้าได้ " ชิงหยางเอ่ย

" หนอย ไอ้สาระเลว " ชายร่างใหญ่ร้องออกมา

" กล้ารึไม่ " ชิงหยางเอ่ยออกมา

" . . ." ชายร่างใหญ่นิ่งเงียบ สองตามองจ้องยังเด็กหนุ่ม 

ชิงหยางเห็นชายร่างใหญ่พยักหน้าช้าๆ พลันครุ่นคิดในทันใด " ผู้ใดกันอยู่เบื้องหลังไอ้หมอนี่ " ชิงหยางพึมพำ

" ข้าจะประลองเป็นตายกับเจ้า " ชายร่างใหญ่ร้องออกสุดเสียง

" ประลองเป็นตาย " 

" บ้าไปแล้ว ศิษย์อันดับที่เก้าสิบสองท้าประลองเป็นตายกับศิษย์พี่ใหญ่ " 

" แม้นขั้นฝึกจะห่างกันมิมาก แต่อย่าลืมว่าฐานพลังของเขตแดนผสานวิญญาณกว้างใหญ่กว่ามากนัก พละกำลังก็มหาศาล "

" ศิษย์พี่ใหญ่อย่ารับคำท้านะ "

" ศิษย์พี่ใหญ่ลงมาเถิด พวกข้ายังมีเรื่องพูดคุยกับท่านอีกมากนัก " 

" ได้ " ชิงหยางพยักหน้า 

" ในเมื่อเจ้าทั้งสองได้ตกลงประลองเป็นตาย จงมาลงชื่อไว้ " ผู้ชราผู้หนึ่งเอ่ยออกมา

" อืม " ชิงหยางพยักหน้าแลเดินเข้าหาชายชรา พลางกัดปลายนิ้วของตน แลบีบโลหิตเขียนชื่อตนลงยังหนังสัตว์สัญญา

" เมื่อเรียบร้อยแล้ว การประลองเป็นตายครานี้ ศิษย์ชิงหยางหากเจ้าชนะเจ้าจะได้เข้ารอบต่อไป แลเจ้าจะได้เป็นศิษย์อันดับที่เก้าสิบสอง " ชายชราเอ่ย

" ส่วนเจ้า เจ้าจะได้เพียงเข้ารอบต่อไป " ชายชราเอ่ย

" ขอรับ " ชายร่างใหญ่พยักหน้า

ชายร่างใหญหยิบโอสถออกมาแลกลืนลงไปอย่างรวดเร็ว

" โอสถเหมือนไอ้แก่นั่นอีกแล้ว " ชิงหยางพึมพำ

" เขตแดนผสานวิญญาณระดับสอง สาม สี่ " เสียงหมู่ชนร้องออกมา

" ไอ้สาระเลว ตายยย " ชายร่างใหญ่มิรั้งรอให้เข้ายังกลางลานประลอง โถมทะยานเข้าหาอย่างรวดเร็ว

" วิ้ง " จิตสังหารแผดออกจากร่างของชายร่างใหญ่ สองมือของชายร่างใหญ่กอบกุมด้ามดาบพลันเงื้อขึ้นสูง 

ชิงหยางเหยียดร่างถอย พลางชักกระบี่ไม้ที่พาดอยู่ที่หลังออกมา 

หมู่ชนที่ดูการประลองอยู่พลันอ้าปากค้าง มองยังกระบี่ไม้ 

" ฮ่า ฮ่า ฮ่า " เสียงหัวเราะดังสนั่นลั่นสังเวียน ทั้งเสียงหัวเราะ แลสายตาดูแคลนเต็มทั่ว

มีเพียงเหล่าศิษย์สายนอกที่ติดตามมานิ่งเงียบ เพราะเด็กหนุ่มบอกแล้วว่าใช้งานมิติดขัด

" เปรี้ยงง " ชายร่างใหญ่ฟาดฟันดาบใหญ่ลงมาอย่างรวดเร็ว

" วู๊มมม " คมดาบผสานปราณกระบี่พุ่งทะยานเข้าหาเด็กหนุ่มอย่างรวดเร็ว

ชิงหยางมองจ้องยังคมดาบอย่างสงบ มิมีการวอกแวกร้อนรน 

เหล่าผู้ชราทั้งหลายต่างพากันแปลกใจ เหตุใดเด็กหนุ่มอายุเพียงแค่นี้จึงได้มีจิตใจที่สงบนิ่งเช่นนี้ 

ชิงหยางรั้งกายไว้แลสืบเท้าไปเบื้องหน้า " ใบหลิวเล่นลม " ชิงหยางร้องออกสุดเสียง

" วู๊มม " คมกระบี่รูปรอยของกระบี่ไม้พุ่งทะยานออกอย่างรวดเร็ว 

" หือ " เหล่าผู้ชราทั้งหลายหัวคิ้วพลันพุ่งเข้าชนกัน มองยังรูปรอยกระบี่ไม้ที่พุ่งออก 

" เคร้ง " เสียงเหล็กแข้งกล้ากระทบกันดังลั่นทั่วสังเวียน แรงปะทะส่งร่างของเด็กหนุ่มเหยียดถอยไปหลายก้าว 

" แปลก ไอ้หนูเก็บงำพลังเอาไว้ " ผู้ชราเหลาพูดในใจ

" หากเก็บงำพลังเอาไว้มากมายเช่นนี้ เห็นทีการตายของศิษย์สำนักเก้าคนนั้น อาจเป็นฝีมือของไอ้หนู " เจ้าสำนักส่งเสียงผ่านจิตหาผู้ชราเหลา

" ข้าก็คิดเช่นนั้น " ผู้ชราเหลาตอบกลับ 

มันจะเป็นไปมิได้เลยที่เด็กหนุ่มจะมีพลังเป็นรอง หากเทียบกับภูเขาเล็กที่ถูกผ่าแล้ว พลังที่ใช้ออกเมื่อครู่มีเพียงสามส่วนจากทั้งหมด 

" ก็มิเท่าใด " ชายร่างใหญ่เอ่ยออกมา สองเท้าก้าวเข้าหาเด็กหนุ่มอย่างเชื่องช้า

" เร่งเผด็จศึก " เสียงหนึ่งดังขึ้น 

" ย้ากกก " ชายร่างใหญ่ร้องออกสุดเสียง พลางระเบิดพลังปราณแลพลังวิญญาณ

" เปรี้ยงง " ดาบใหญ่ฟันตวัดเฉียงหมายตัดผ่าร่างของเด็กหนุ่มช่วงคอลงมา 

" หึ " ชิงหยางเหยียดยิ้มออก พลางวาดกระบี่ไม้ชี้ปลายลงพื้น แลลากตะวัดขึ้นสุดแรง

" วู๊มม " คมกระบี่รูปรอยกระบี่ไม้ฟันเฉียงทะแยงขึ้นสวนทางคมดาบที่ฟันเฉียงลง

" เคร้ง " สองคมดาบกระบี่กระทบกันดังสนั่นลั่นรอบบริเวณ 

" ศิษย์พี่ใหญ่ยอดเยี่ยม "

" ศิษย์พี่ใหญ่แข็งแกร่งเหนือผู้ใด " 

เหล่าศิษย์ที่ติดตามมาต่างตะโกนร้องอย่างบ้าคลั่ง แต่มีเพียงพวกเหล่าศิษย์ที่ร้องโหวกเหวกเท่านั้น ที่ยังคงมั่นใจว่าศิษย์พี่ใหญ่ของพวกมันจะชนะ

หมู่ชนทั้งหมดได้แต่ส่ายหน้า เมื่อเห็นอาการของเด็กหนุ่ม 

" มิว่าจะเป็นกระบี่ไม้ กระบี่จริง หรือสุดยอดศัสตรา ระดับขั้นที่ต่างกันขนาดนี้ ก็มิอาจทำสิ่งใดได้ " ชายหนุ่มผู้หนึ่งเอ่ยออกมา

" ผู้ใดบอกว่ามิได้ " หนานชี่หลงพึมพำ 

เด็กหนุ่มหนานชี่หลงยืนมองจากที่ไกล นัยน์ตาหยาดเยิ้มชวนฝัน เมื่อมองยังเด็กหนุ่มชิงหยาง 

" กระบวนท่าเมื่อครู่งดงามยิ่งนัก ข้าเองก็ยังมิอาจฝึกให้ได้งดงามเช่นนี้ " หนานชี่หลงพึมพำ

" เคร้ง " เสียงกระบี่กระทบกันดังสนั่น

" ย้ากก " ชายร่างใหญ่โหมทะยานร่างเข้าหา ฟาดฟันดาบใหญ่ลงไปอย่างมิมียั้ง 

" เปรี้ยง " เสียงดาบฟาดฟันลงมาอย่างเร็วรี่ 

เด็กหนุ่มชิงหยางเหยียดร่างถอย พลางยกกระบี่ไม้ขึ้นรับ

" เคร้ง " แขนทั้งข้างสะเทือนเลื่อนลั่น สั่นสะท้านไปทั้งร่าง 

" เปรี้ยง " อย่างมิรอช้าชายร่างยักษ์ฟาดดาบลงมาอย่างรวดเร็ว

ชิงหยางยกกระบี่ไม้ขึ้นรับอย่างเร็ว " เคร้ง " แขนขวาสั่นสะเทือนไหลลามไปครึ่งร่าง

เสียงฟาดฟันดาบ แลเสียงกระบี่ไม้รับดาบ ดังลั่น ร่างของทั้งสองฟาดฟันกันวนไปทั่วสังเวียน 

หมู่ชนที่มองดู ต่างพากันส่ายหน้า เพราะชายร่างใหญ่กลืนโอสถฝืนฟ้าลงไป ขั้นฝึกจึงต่างกันหลายขั้น

ก่อนนี้พวกเขาอยากเห็นความสามารถของเด็กหนุ่มจากข่าวที่ได้ยิน ทั้งภาพบันทึกที่หลังสำนัก 

บัดนี้กลับกลายเป็นว่า เด็กหนุ่มคนดังเอาแต่ใช้กระบี่ไม้ตั้งรับ 

หนึ่งเค่อผ่านไป 

" เขตแดนผสานวิญญาณขั้นที่หนึ่ง " เสียงหนึ่งร้องออกมา 

" ฮ่า ฮ่า ฮ่า " ชิงหยางระเบิดเสียงหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง 

" หมดฤทธิ์โอสถแล้วสินะ " ชิงหยางชี้กระบี่ไม้ไปยังชายร่างใหญ่

" ครานี้เป็นทีของข้าบ้าง " ชิงหยางเอ่ยออกมาพลางหมุนควงกระบี่ไม้เล่น 

" เมื่อครู่ข้าเห็นเจ้าใช้สามกระบวนท่าเพียงพริบตาของข้า " ชิงหยางเอ่ยออกมา

" จริงด้วยชิงหยางมีท่าไม้ตายนี้อยู่ แลเมื่อครู่ไอ้ร่างยักษ์นั่นก็ใช้ด้วย แต่ช้ายิ่งนัก " 

" ดูให้ดี " ชิงหยางเดินย่างสามขุมเข้าหาชายร่างใหญ่

ฝูงชนมากมายต่างจดจ่อรอชมยังสามกระบวนท่าที่เป็นดั่งตำนาน

ชิงหยางสืบเท้าออกไป " แทงตรง ฟันเฉียง ตัดขวาง " เสียงกระบี่ไม้หวีดหวิวดังระงม

" เคร้ง เคร้ง ฉั้วะ " ชายร่างใหญ่รับได้เพียงสองกระบวนท่า ส่วนกระบวนท่าที่สาม

" ตุบ " ศีรษะของชายร่างใหญ่ร่วงหล่นลงยังพื้น 

ชายชราผู้หนึ่งหาได้ตื่นเต้นกับสามกระบวนท่าเพียงพริบตา เขาเร่งเข้าตรวจสอบยังร่างที่ไร้ศีรษะอย่างรวดเร็ว

" ผิวรอยตัดมิเรียบเนียน คล้ายดั่งใบเลื่อย " ชายชราพึมพำ 

" ศิษย์ลำดับที่เก้าสิบสองสิ้นใจแล้ว ศิษย์ชิงหยางเข้าแทนอันดับ แลเข้ารอบคัดเลือกต่อไป " ชายชราร้องออกมา

" ไอ้หนู ทำเอาข้านั่งมิติดพื้นเลย " ผู้ชราเหลาพึมพำ เมื่อเห็นชายชราผู้หนึ่งเดินขึ้นบนสังเวียน

" เฮ " เหล่าศิษย์ที่ติดตามมาเร่งทะยานร่างเข้าแบกร่างของชิงหยางลงจากสังเวียนอย่างรวดเร็ว