ในระหว่างที่จุนเสี่ยวเหยากำลังเดินกลับบ้านนั้นเขาพลันััได้ถึงอะไรบางยาง “ตาแก่พวกนั้นติดตามฉันมางั้นหรอ?”
หลังจากที่จุนเสี่ยวเหยาพูดจบเขาได้ปลดปล่อยแรงกดดันจิตวิญาญเข้าใส่ตาแก่ทั้งหกที่รอบติดตามเขาอยู่ในทันที
‘อึก!
“แรงกดดันจิตวิญญาญนี่มันอะไรกัน”หนึ่งในตาแก่ทั้งหกกล่าวขึ้น
“ฉันว่าเด็กหนุ่มนั่นคงรู้ว่าเรารอบติดตามเขามาแล้วเป็แน่!” หยางเฟิงกล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นเทา
“พวกเรากลับกันเถอะ!”
‘ฟึบ!
ร่างของตาแก่ทั้งหกพรันหายไปในทันที
“กลับไปแล้วงั้นสินะตาแก่พวกนี้ชั่งหัวรั้นจริงๆ” จุนเสี่ยวเหยาส่ายหน้าไปมาด้วยความเบื่อหน่าย
หลังจากที่เด็กหนุ่มเดินมาถึงบ้านนั้นเขาได้เข้าบ้านของตนในทันพร้อมกับทำกิจวัตรประจำวันเหมือนเช่นเคย
1ชั่วโมงต่อมา..
บนห้องนอนของจุนเสี่ยวเหยา
“อ้า! สบายจังเลยยยยการแช่อ่างนี่สบายจริงๆ นี่ระบบวันนี้การต่อสู้ของฉันเป็ยังไงบ้าง?”จุนเสี่ยวเอ่ยถามระบบด้วยน้ำเสียงที่ภาคภมูิใจ โฮ๊ะโฮ๊ะ!
“การต่อสู้ของโฮตส์ถือว่าต่ำกว่ามาตฐานที่ระบบเคยพบเจอมาค่ะโฮตส์”
“ฉันสู้แทบเป็แทบตายเธอบอกว่าต่ำกว่ามาตฐานงั้นหรอระบบ?”
“ใช่ค่ะโฮตส์”
“จะชมฉันสักนิดเลยไม่ได้เลยหรอระบบ!”
“ระบบพูดตามความเป็จริงค่ะโฮตส์”
“…”
จุนเสี่ยวในตอนนี้รู้สึกท้อแท้กับระบบเป็อย่างยิ่งเขาแทบอยากจะเอามีดมาปาดคอของตน ‘เห้อออ!
เมื่อการสนทนาของเสี่ยวจุนและระบบจบลงจุนเสี่ยวเหยาก็เริ่มบ่มเพาะพลังต่อทันที พลังงานมากมายต่างถาโถมเข้าใส่จุนเสี่ยวเหยาด้วยความสามรถของคัมภีร์จักรวาลกลืนกินนั้นทำให้เด็กหนุ่มสามรถดูดซับพลังงานได้อย่างมหาศาล
2 ชั่วโมงผ่านไป
ในร่างกายของเด็กหนุ่มเต็มเปี่ยมไปด้วยพลังงานมหาศาล จู่ๆนั้น
‘ตู้ม!
เสียงการทะลวงระดับของเด็กหนุ่มดังกึกก้องไปทั่วห้อง ในตอนนี้จุนเสี่ยวเหยาได้ะทะลวงเข้าสู่ระกับนักรบสรรค์ขั้นที่1ได้สำเร็จ
“ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่เลื่อนสู่ระดับนักรบ์สำเร็จ”
“ระบบเริ่มการปรับปรุงรากฐานให้สมบูรณ์”
“การปรับปรุงรากฐานเสร็จสิ้น”
สิ้นเสียงของระบบจุนเสี่ยวเหยาพรันลืมตาขึ้นอย่างช้าๆ “นี่ฉันทะลวงเข้าสู่ระดับนักรบ์แล้วงั้นหรอรู้สึกถึงความแข็งที่เพิ่มขึ้นเลยแฮะ”
“ติ๊ง! ตรวจพบการเลื่อนระดับของโฮสต์1ขั้นใหญ่ ระบบจะมอบ1สุ่มรางวัลการันตีให้กับโฮสต์”
“ฉันขอเก็บไว้ก่อนแล้วกันระบบ”
“รับทราบค่ะโฮตส์”
หลังจากที่เด็กหนุ่มจัดการทุกอย่างเสร็จสิ้นเขาก็ได้เข้านอนในทันทีเพื่อพักผ่อนร่างกายเตรียมต่อสู้ในวันพรุ่งนี้
ตัดภาพมาที่รุ้งเช้าของอีกวัน
จุนเสี่ยวเหยาได้มาถึงโรงเรียนของตนเป็ที่เรียบร้อยเด็กหนุ่มเดินเข้าโรงเรียนในทันทีเนื่องจากไม่อยากเป็ที่สนใจของผู้คนที่เข้ามาชมการแข่งขันต่อสู้ในวันนี้
เด็กหนุ่มใช้เวลาเพียงไม่นานก็เดินเข้ามาถึงอาคารต่อสู้ เมื่อจุนเสี่ยวเหยามาถึงเขาก็ได้ไปยังจุดที่โรงเรียนสแตนบายให้กับผู้เข้าแข่งขัน
30 นาทีผ่านไป
ในตอนนี้ผู้เข้าเเข่งขันและแขกผู้มีเกียรติมากันครบเป็ที่เรียบร้อย อาจารย์หลานชีก็ได้เริ่มหน้าที่พิธีกรของตน “ขอสวัสดีท่านผู้ชมและแขกผู้มีเกียรติทุกท่านที่เข้ามาชมการต่อสู้ประจำปีของทางโรงเรียน ในวันนี้จะมีการแข่งขั้นทั้งหมด นั่นก็คือรอบ4คนและก็รอบชิงชนะเริศนั่นเอง”
ต้องบอก่อนว่าผู้รอบทั้ง4คนนั้นมี จ้าวหลิน จุนเสี่ยวเหยา ิเหย่ว ฉินเจียง
“ใครที่สามรถคว้าอันดับหนึ่งไปได้นั้นจะได้รับรางวัลเป็อาวุธระดับปฐีขั้นกลาง1ชิ้น เม็ดยาบ่มเพาะระดับกลาง100เม็ด และเงิน 500,000 หยวน ยังไม่จบแค่นั้นคนที่ได้อันดับหนึ่งจะได้เข้าไปฝึกที่โรงเรียนระดับสูงของเมืองระดับสูงอีกด้วย! ”
เมื่อทุกคนในอาคารต่อสู้ได้ยินอย่างนั้นทุกคนต่างแตกตื่น
“อาวุธระดับปฐีขั้นกลางนั่นเป็สิ่งที่หายากเลยนิ!?”
“เม็ดยาบ่มเพาะระดับกลางหนึ่งร้อยเม็ดแถมยังได้เงินอีกห้าแสนหยวนโอ้แม่เ้า!”
“พวกนายได้ยินกันไหมเขาบอกว่าคนที่ได้อันหนึ่งจะไปฝึกที่โรงเรียนระดับสูงหนะ!”
“ว่ากันว่าโรงเรียนระดับสูงมีแค่อัจฉริยะอยู่มากมาย!”
เสียงพูดคุยของผู้ชมและนักเรียนนั้นดังสนั่นไปทั่วอาคารต่อสู้
“ของรางวัลใช้ได้เลยนิ แต่ฉันสนใจเงินห้าแสนกับเมืองระดับสูงมากกว่า” จุนเสี่ยวเหยากล่าวด้วยน้ำเสียงที่ตื่นเต้น
หลังจากนั้นอาจารย์หลานชีก็ได้อธิบาายต่อว่าอันดับสองถึงสี่จะได้รับอาวุธระดับปฐีขั้นต่ำคนละหนึ่งชิ้นและเม็ดบ่มเพาะคนละห้าสิบเม็ดรวมถึงเงินอีกหนึ่งแสนหยวน
ผู้คนต่างรู้สึกอิจฉาทั้งสี่คนที่เข้ามาถึงรอบสี่สุดคนท้าย รังสีอัมหิตมากมายพุ่งเข้่าใส่พวกเขาในทันที
609
