เทพสงครามหวนคืน [จบ]

    ตอนที่ 192 เขตอาคมระดับศักดิ์สิทธิ์

    ตอนที่ 192 เขตอาคมระดับศักดิ์สิทธิ์ 3 ชั่วโมงต่อมาณ ด้านหน้าตระกูลจิน ด้านหน้าตระกูลจินเวลานี้เต็มไปด้วยความวุ่นวาย ความวุ่นวายที่เกิดขึ้นตอนนี้ล้วนเกิดขึ้นเพราะหยางเฉินตามที่ได้สั่งเอาไว้ อีกอย่าง แกนวิญญาณกว่า 50% ของทั้งหมดก็โดนขนออกไป แต่ถึงจะโดนขนออกไปกว่าครึ่งจำนวนของมันก็แทบไม่ลดลงเลยสักนิดทางหยางเฉินเองตอนนี้ก็กำลังยืนกอดอกหลับตาอยู่ที่หน้ากองแกนวิญญาณ ที่เขากำลังยืนกอดอกหลับตาอยู่นั้น ไม่ได้ยืนเพื่อให้เท่เชยๆ แต่กำลังนึกถึงเรื่องอื่นอยู่ ‘อีกไม่ถึงสองเดือนแองเจลล่าและหลงเย่าก็น่าจะมาถึง เมื่อถึงเวลานั้นคงได้เวลาแก้แค้นแบบจริงๆ’ใช่แล้ว !สิ่งที่หยางเฉินกำลังคิดตอนนี้คือเรื่องของการเปิดออกของประตูมิติ การเปิดของประตูมิตินั้นตามเวลาที่หยางเฉินรู้เมื่อชาติก่อนเหลืออีกไม่ถึงสองเดือนเท่านั้น อีกอย่าง การเปิดออกของประตูมิติมันไม่ได้เปิดเพียงประตูเดียว แต่มันเปิดทั่วทั้งจักรวาล เพราะงั้นจำนวนของนักสู้ที่จะปรากฏตัวออกมาต้องไม่น้อยกว่าพันล้านคนอย่างแน่นอนแต่ทว่าถึงพวกที่ปรากฏตัวออกมาจะแข็งแกร่งก็จริง แต่ยังไงสะความแข็งแกร่งของพวกที่อยู่นอกดินแดนศักดิ์สิทธิ์ก็คงไม่เกินขั้นกลืนสวรรค์ ดีไม่ดีอาจจะไม่เกินขั้นเทพสงความด้วยซ้ำ เพราะเหตุนั้น เรื่องที่ประตูมิติเปิดออกมันไม่ใช่การต้อนรับ แต่มันเป็นช่วงเวลาเก็บเกี่ยวทาสและข้ารับใช้ต่างหากทางด้านแองเจลล่ากับหลงเย่าเองก็เช่นกัน ถ้าทุกอย่างเป็นปกติที่ประตูมิติที่ปรากฏที่โลกจะเชื่อมมาที่ป่าวิญญาณแบบที่หยางเฉินเคยเดินทางมาชาติที่แล้วมันก็เป็นเรื่องดี เพราะถึงแม้พวกนั้นจะแข็งแกร่งจนพลังขั้นเทพสงครามเป็นมาตรฐานแต่ถ้าไปปรากฏตัวจุดอื่นก็คงไม่พ้นโดนจับไปเป็นทาส หรือไม่ก็โดนเอาไปรับใช้เพื่อแรกกับชีวิตอยู่ดี“เฮ้อ~…” หยางเฉินถอนหายใจด้วยความเหนื่อยใจในระหว่างกำลังคิดอยู่ ‘ถ้าพวกนั้นถ้าไปปรากฏตัวที่อื่น ต่อให้เป็นข้าก็คงหาตัวได้ยาก’ถึงแม้ว่าหยางเฉินจะสามารถสัมผัสพลังได้แม่นยำ แต่ทว่า ถึงยังไงที่แห่งนี้ก็เป็นดินแดนศักดิ์สิทธิ์ที่มีพื้นที่ใหญ่กว่าโลกนับพันเท่า ต่อให้หยางเฉินพลังอยู่ขั้นตำนานก็คงหาไม่เจอถ้าปรากฏตัวออกจากจุดที่อยู่ไปไกลของเมืองจินแห่งนี้“ทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว”หยางเฉินที่ได้ยินเสียงโม่เว่ยกล่าวกับตนค่อยๆ ลืมตาขึ้นแล้วมองไปที่โม่เว่ย“ดีมาก ถ้างั้นคำสั่งต่อไปก็ให้พวกนั้นป้องกันแกนวิญญาณให้ดีๆ ถ้าในระหว่างที่ข้าสร้างเขตอาคมโดนรบกวนหรือแกนวิญญาณหายไป ประสิทธิภาพมันก็จะไม่ได้เท่าที่ควร”“ไม่ต้องห่วง!”คุยจบหยางเฉินก็เดินตรงไปที่ด้านหน้าแล้วนั่งลงด้านหน้ากองแกนวิญญาณ จากนั้นรอบตัวหยางเฉินก็ปล่อยแสงสีแดงออกมา แสงสีแดงที่ออกมาจากร่างของเขาค่อยๆ เขาไปสัมผัสกับกองแกนวิญญาณด้านหน้า“-เป็นพลังที่สุดยอดจริงๆ แบบนี้ข้าเข้าใจแล้วว่าทำไมถึงบอกว่าจะสร้างเขตอาคมคนเดียว ถ้าพวกเราเข้าไปช่วยร่างคงระเบิดตั้งแต่เริ่มไปแล้ว”“-ข้าเองก็คิดแบบเดียวกัน ถ้าพลังไม่อยู่ระดับดวงดาวขึ้นไปและเข้าใจวิธีสร้าง เข้าไปช่วยชายคนนั้นก็เสียเวลาเปล่า”“-ถึงจะรู้ก็เถอะว่าดินแดนแห่งนี้มันยิ่งใหญ่ แต่ไม่คิดเลยว่าจะมีคนที่สร้างเขตอาคมด้วยตัวคนเดียวจริงๆ แบบนี้”เหล่าผู้อาวุโสของตระกูลจินพากันกล่าวกับหยางเฉินระหว่างดูอยู่ พลังการสร้างเขตอาคมระดับศักดิ์สิทธิ์นั้นไม่ใช่ใครรู้วิธีสร้างก็ทำได้ แต่ว่า ต้องมีพลังและร่างกายที่แข็งแกร่งอีกด้วย ถึงจะสามารถสร้างมันได้ ถ้าเอาคนพลังขั้นกลืนพิภพหรือกลืนสวรรค์ไปสร้างคงตายตั้งแต่เริ่มไปแล้ว‘หมอนี่มันของจริง สินะ…’ โม่เว่ยพรางคิดหลังจากได้ยินผู้อาวุโสคุยกันด้านหลัง ตอนนี้ความสงสัยในตัวหยางเฉินของเขาได้หายไปหมด หลังจากที่ได้เห็นพลังจำนวนมากที่ไหลเข้าออกร่างกายของหยางเฉิน…….…..3 วันต่อมารอบเมืองจินตอนนี้แกนวิญญาณต่างก็มีแสงสีแดงเชื่อมเข้าหากัน จุดที่วางแกนวิญญาณเอาไว้ในเมื่อทั้ง 100 จุด ที่หยางเฉินสั่งเอาไว้ต่างก็มีแสงเชื่อมเข้าหากัน และตอนนี้เองแกนวิญญาณกว่า 90% ก็หายไปกลายเป็นพลังวิ่งอยู่ในแสงสีแดงที่วิ่งอยู่รอบเมืองไปแล้ว‘ไม่คิดเลยมันจะกินพลังของตัวเราขนาดนี้’ หยางเฉินที่กำลังพยามควบคุมพลังอยู่จิปากเล็กน้อยกับพลังที่ไหลอยู่ตอนนี้ เมื่อชาติก่อนนั้นการสร้างเขตอาคมระดับนี้ตัวหยางเฉินสามารถทนได้สร้างสิบจุดได้สบายๆ แต่ทว่า สำหรับร่างกายหยางเฉินในตอนนี้ ต่อให้พลังจะใกล้เคียงกับขั้นตำนานแล้วก็ตาม แต่ทางด้านพลังกายยังอ่อนแอกว่าชาติก่อนมาก ทำให้การสร้างเพียงจุดเดียวแบบนี้ก็แทบไม่ไหว‘แต่เอาเถอะ 90% ก็น่าจะพอ…’หยางเฉินที่ตัดใจการสร้างให้ครบ 100% จึงเริ่มรวมพลังทันที การรวมพลังของเขาทำให้เส้นสีแดงสลายออกกลายเป็นพลังชีเหมือนโดนป้องกันเมืองจินเอาไว้ ถึงพลังที่ปกป้องเมืองตอนนี้จะเป็นสีแดงก็ตาม แต่มันก็เป็นเพียงสีแดงแบบบางๆ เพียงเท่านั้น ไม่ได้ทำให้ทิวทัศน์ของเมืองเสียไป‘เรียบร้อย! ต่อพวกนิกายโลหิตทองคำมาทั้งนิกายมาก็ทำอะไรไม่ได้ หึหึ’ หยางเฉินพรางคิดหลังจากทุกอย่างเรียบร้อย ระหว่างคิดเองเขาก็พยามหาจุดอ่อนของเขตอาคมไปด้วย เพราะถึงจะไม่น่าจะมีก็ตาม แต่การป้องกันเอาไว้ก่อนเป็นความคิดที่ดีหลังจากหาได้สักพักสิ่งที่พบก็คือ ไม่มีจุดอ่อน!สำหรับเขตอาคมระดับศักดิ์สิทธิ์ตอนนี้การจะทำลายมันได้มันไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะมันสามารถป้องกันการโจมตีของคนพลังระดับตำนานได้แบบสบายๆ ถ้าเกิดระดับตำนานยังป้องกันได้สบายๆ ระดับต่ำกว่านั้นก็คงไม่ต้องพูดถึง และในตอนนี้เอง เมืองจินแห่งนี้ก็ได้กลายเป็นป้อมปราการไปแล้ว!“นี่มันเรื่องบ้าอะไร!!! ไหนบอกว่านี้มันเป็นเขตอาคมระดับศักดิ์สิทธิ์!!!”โม่เว่ยตะโกนขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ดังลั่น ระหว่างตะโกนออกมาเขาก็ชี้นิ้วขึ้นฟ้าอยู่ด้วย ตัวหยางเฉินที่โดนตะโกนใส่ก็พยามสงบอารมณ์เอาไว้ เพราะยังไงคนที่ตะโกนด้านหน้าก็เป็นพ่อของฮูเหวี่ยง ‘อดทนเอาไว้ตัวข้า’ เมื่อพยามอดทนได้เขาก็เงยหน้ามองตามมือของโม่เว่ยที่ชี้อยู่บนฟ้า และสิ่งที่โม่เว่ยกำลังชี้อยู่ตอนนี้ก็คือ… 

    คล้ายกับเรื่องเทพสงครามหวนคืน [จบ] ที่คุณอ่าน