ไวน์ปั้นฝัน

ไวน์ x ปั้นฝัน

ตอนที่ 1

[ Punfun’s ]

20.00 น.

“ไว้เจอกันพรุ่งนี้นะทุกคน กลับบ้านดีๆ น้าาา”

เสียงของเพื่อนคนนึงดังขึ้น ก่อนที่เพื่อนคนอื่นๆ จะพากันโบกมือแล้วแยกย้ายกันไป

เลยเวลาเลิกเรียนมาตั้งนานแล้ว แต่เพราะว่ามีนัดทำรายงานกลุ่มกับเพื่อน ฉันเลยกลับบ้านค่ำกว่าปกติ

“ฝันกลับบ้านยังไง กลับพร้อมมินนี่หรือเปล่า”

เพื่อนอีกคนที่พึ่งเก็บของเสร็จพร้อมกันเอ่ยถามขึ้น

‘ฝัน’ คือชื่อเล่นของฉัน ที่มาจาก ‘ปั้นฝัน’ ซึ่งเป็๞ชื่อจริง

ส่วน ‘มินนี่’ ที่ถูกเอ่ยถึงก็คือเพื่อนสนิทของฉัน ปกติฉันกับมินนี่จะตัวติดกันตลอดเวลา แต่วันนี้มินนี่มีธุระและเราก็ไม่ได้ทำรายงานกลุ่มเดียวกัน เพื่อนสนิทฉันเลยกลับไปก่อนแล้ว

“ไม่อะ เดี๋ยวเราเดินไปขึ้นแท็กซี่หน้ามอ”

“งั้นเรากลับก่อนนะ เจอกันพรุ่งนี้จ้า”

ฉันโบกมือให้เพื่อนก่อนจะกระชับสายกระเป๋าผ้าที่สะพายคล้องไหล่อยู่แล้วหมุนตัวเลี้ยวไปตามทางที่จะไปรอรถ

จังหวะนั้น…

สายตาก็เหลือบไปเห็นรถคันสีดำแสนคุ้นตาจอดอยู่หน้าตึกห้องสมุดกลางซึ่งเป็๞สถานที่นัดทำรายงาน

ฉันเดินผ่านรถสีดำที่สตาร์ทเครื่องยนต์อยู่ ทำเป็๲ไม่สนใจเหมือนมองไม่เห็น และพอเดินพ้นมาได้ก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก

ทว่า… เพียงแค่ไม่กี่นาทีให้หลังระหว่างที่ฉันรอแท็กซี่ รถสีดำคันนั้นก็วิ่งเข้ามาจอดเทียบทางเท้าตรงหน้าฉันพอดี

กระจกด้านข้างคนขับเลื่อนลงเผยให้เห็นว่าใครนั่งอยู่หลังพวงมาลัย

‘ไวน์’ คือชื่อของผู้ชายในชุดนักศึกษามหาลัยเดียวกับฉันและเป็๞เ๯้าของรถคันนี้

“เมื่อกี้จอดรถรออยู่หน้าตึก เธอมองไม่เห็นฉันหรอ”

เห็น… แต่เลือกที่จะส่ายหน้าแทนคำตอบ

“กินข้าวหรือยัง หิวไหม ขึ้นรถมาได้แล้ว เดี๋ยวไปส่ง”

“ไม่เป็๞ไร เดี๋ยวเรารอแท็กซี่”

คำตอบของฉันคงไม่เข้าหูคนฟังเท่าไหร่ เพราะอีกฝ่ายทำหน้าตึงขึ้นมาแทบจะทันที

“ฝัน อย่าดื้อ”

ฉันไม่ได้ดื้อ แต่แค่ไม่อยากไปกับเขา

“อย่าเถียงในใจด้วย ขึ้นรถมาได้แล้ว”

“…”

“ปั้นฝัน…” เขาเรียกชื่อฉันเสียงต่ำ ให้ความรู้สึกกดดัน

“…”

“จะให้ฉันลงไปอุ้มเธอเหมือนครั้งก่อนใช่ไหม?”

ไวน์ถามด้วยน้ำเสียงหาเ๱ื่๵๹ และแล้วเขาก็ไม่เปิดโอกาสให้ฉันได้คิดอะไร ร่างสูงปลดเข็มขัดนิรภัยเตรียมลงจากรถ จนกระทั่งเขาเปิดประตูจะลงมา ฉันเลยถอนหายใจอย่างยอมแพ้ เอื้อมมือไปเปิดประตูฝั่งตรงข้ามกับคนขับและพาตัวเองเข้าไปในรถจนได้

ไวน์ไม่ได้ขู่

ฉันเรียนรู้จากการต่อต้านเขาครั้งที่แล้ว ผลของมันคือเขาเดินมาอุ้มฉันไปขึ้นรถจริงๆ

ดังนั้น ฉันยอมแพ้เองดีกว่าให้เกิดเ๹ื่๪๫น่าอายนั่นขึ้นมาอีก

ทั้งที่เตือนตัวเองอยู่เสมอว่าไวน์เป็๲บุคคลที่ไม่ควรเข้าใกล้ แต่ไม่รู้ทำไมสุดท้ายแล้วฉันต้องยอมใจอ่อนให้ไวน์อยู่เรื่อยเลย…

………………………………………………..

ขอฝาก ไวน์กับปั้นฝัน ไว้ด้วยนะคะ

❤️❤️❤️