บทที่55 ขับขี่
วันอังคารเทวาตีห้า
เทวารวมกลุ่มกับเพื่อนๆเพื่อฝึกซ้อมร่างกายมันเป็นการเรียนที่ต้องทำทุกคนดังนั้นขาดไม่ได้เมื่อรวมตัวเสร็จเริ่มแรกก็วิ่งรอบสนามที่กว้างสองกิโลเมตร
ข้างๆเทวาคือปกป้องที่วิ่งอยู่ด้วยกัน
“เฮ้เมื่อเช้าเป็นไงบ้าง?”ปกป้องเอ่ยถาม
เทวารู้สึกชาหนังหัวเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำถามนั้นคาเรนเป็นปัญหาสำหรับเขาแต่ก็แก้ไขได้ง่ายดายมากเขาทำอาหารยัดเต็มตู้เย็นให้กับเธอเธอถูกสยบง่ายมากเมื่อได้ทานอาหารและดูเหมือนว่าเธอจะชอบมากเสียด้วยที่ได้ทานอาหารของเขาจำนวนมาก
เขาทำให้เธอหลายเมนูเลยล่ะ
น่าเสียดายที่ไม่มีเวลาดังนั้นเขาจึงไม่ได้ทำพวกของหวานหรืออะไรอย่างอื่นนอกจากอาหารคาว
“ไม่มีอะไร”เทวาตอบเสียงเบื่อหน่าย
“ว่าแต่...นายป้องกันดีใช่ไหม?”
“ป้องกันอะไร?”
“หมายถึงใส่ถุงอ่ะ”
“ใส่ถุงบ้าบออะไรคิดว่าฉันจะทำอะไรกับเด็กแบบนั้นหรือไง!”เทวาขึ้นเสียง
“นึกว่านายเป็นพวกรสนิยมอะไรแบบนั้น”ปกป้องยิ้มขำที่ได้หยอกล้อเทวา
“ฉันชอบเด็กสาวโนตมร่างสมบูรณ์แบบเฟ้ย”เทวากล่าวตอบ
ถึงแม้ว่าคาเรนจะเหมือนกับตุ๊กตาน้อยที่น่ารักทั้งหน้าผิวพรรณและกลิ่นหอมจากร่างของเธอทำให้เธอเหมือนแมวน้อยที่มาข่วนหัวใจผู้ชายก็ตามแต่มันน่าเสียดายที่ร่างของเธอเด็กไปและยังอกแบบเป็นกระดาน
มันไม่ตรงตามรสนิยมของเทวาแม้แต่น้อย
เทวาทอดถอนใจและสงสัยว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับเขากันแน่
เทวากับปกป้องก็พูดคุยสนทนากันเป็นบางครั้งตลอดการฝึกช่วงเช้า
เทวากลับไปอาบน้ำที่ห้องของตนเองเมื่อเปิดประตูเข้าไปเขาก็เห็นแมวน้อยตัวหนึ่งกำลังทานอาหารไม่หยุดปากขณะที่เปิดทีวีดูอย่างสบายอารมณ์เทวาเห็ฯภาพนั้นแม้ว่าเขาจะฝืนๆที่เห็ฯคาเรนแต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเธอน่ารักจริงๆหากเขาไม่ได้รู้เบื้องลึกเบื้องหลังของเธอเขาก็คงจะหลงเสน่ห์ที่น่ารักของเด็กสาวคนนี้ไปแล้ว
“ยินดีต้อนรับกลับง่ำๆๆๆ”คาเรนทักทายเทวาขณะที่มีอาหารเต็มปาก
“กลืนก่อนค่อยพูดก็ได้เดี๋ยวก็ติดคอหรอก”
“ก็อาหารของนายมันอร่อยนี่”คาเรนไม่หยุดซ้ำยังเขมือบมากกว่าเดิม
เทวาถอนใจก่อนจะเดินไปเปิดตู้เย็นเพื่อหาน้ำดื่มเมื่อเปิดตู้เย็นปุ๊บเขาก็ต้องตกใจเพราะว่าอาหารที่เขาทำมันสำหรับคนประมาณสิบคนทานได้สองวันแต่ตอนนี้มันเหลือแค่นิดหน่อยและจะหมดอยู่แล้ว
“เธอ...ทานมากเกินไปแล้วนะไม่กลัวท้องแตกหรือไง?”เทวาเอ่ยขึ้นมา
“ง่ำๆคิกๆ ไม่ต้องห่วงต่อให้ฉันกินมากกว่านี้อีกร้อยเท่าท้องฉันก็ไม่แตกหรอก”คาเรนยิ้มแฉ่ง
เทวาก็คิดว่าสงสัยเพราะความสามารถของบอดีคอนโทรลของเธอทำให้เธอสามารถย่อยอาหารได้เร็วขึ้นหรืออะไรทำนองนั้นเทวาเองก็สนใจทักษะนี้เช่นกันแต่เขาต้องระวังตัวเอาไว้ก่อนที่จะทำอะไรกับคาเรนนั้นไม่ใช่ง่ายดายเขาจะไม่ระวังไม่ได้
“นายจะไปเรียนแล้วนิทำอาหารให้ฉันเยอะๆไว้เลยนะ อาหารของนายต่อให้ทั้งวันฉันก็ไม่เบื่อหรอก”คาเรนกล่าว
“ได้”เทวาถอนหายใจ
เขาไม่มีทางเลือกมากนักจึงตอบตกลงไปหากเขาไม่ทำอะไรไว้ให้เธอเขาก็กลัวว่าเธอจะไปตามหาเขาที่ห้องเรียนซึ่งมันไม่ใช่อะไรที่ดีอย่างแน่นอนเป็นไปได้ดีที่สุดคือให้อาหารเธอและเลี้ยงเธอเอาไว้ที่ห้องของเขาไม่ให้เธอออกไปไหนวิธีนี้จะทำให้เขามีอิสระไม่ต้องพะวงกับคาเรนอีก
สิ่งที่ต้องสิ่งเดียวคือหาอาหารไว้ให้เธอจำนวนมากและหลายๆเมนู
ที่ต้องหลายๆเมนูก็เพราะว่าต่อให้อาหารอร่อยแค่ไหนหากกินแต่เมนูซ้ำก็สามารถเบื่อหน่ายได้ดังนั้นมนุษย์จึงต้องกินอาหารที่แตกต่างเพื่อไม่ให้ตนเองรู้สึกเบื่ออาหารนั่นเอง
เทวาอาบน้ำท่าให้เรียบร้อยและทำอาหารให้กับคาเรนอีกจำนวนหนึ่งแล้วเขาก็ออกไปเรียน
ห้องเรียนวันนี้ไม่ได้เป็นห้องเรียนปกติแต่เป็นห้องเรียนที่มีสนามหญ้าขนาดใหญ่
วันนี้พวกเขาต้องเรียนการขับขี่การขับขี่คืออะไร การขับขี่คือการที่เรียนการขับหุ่นยนต์เพื่อพัฒนาศึกยภาพของกองทัพและปกป้องชีวิตของทหารดังนั้นนักวิยาศาสตร์จึงสร้างหุ่นยนต์ที่ทหารสามารถเข้าไปบังคับจากด้านในได้จากการวิจัยและพัฒนามากว่ายี่สิบปีและแล้วในที่สุดเมื่อห้าปีก่อนหุ่นยนต์ก็เริ่มเป็นรูปเป็นร่างและสามารถนำมาใช้งานได้
แต่เนื่องจากการบังคับหุ่นยนต์นั้นซับซ้อนและไม่สามารถฝึกฝนได้ในระยเวลาสั้นๆดังนั้นรัฐบาลกลางจึงจัดตั้งให้เป็นหนึ่งในคาบเรียนพื้นฐานสำหรับนักเรียนทหารรุ่นใหม่
ด้วยเหตุนี้วิชาขับขี่จึงปรากฏในรายการการเรียนการสอนนั่นเอง
อาจารย์สอนวิชาขับขี่นั้นเป็นอาจารย์วัยกลางคนดวงตาเรียวเล็กราวกับหนูท่าทางก็ดูเจ้าเล่ห์เทวาไม่ชอบท่าทางของเจ้าครูคนนี้เลย แต่ก็ต้องยอมรับว่าเขามีทักษะขับขี่ในระดับสูงมากคือทักษะขับขี่(ติดตัว)(B) lv.10อีกเพียงนิดเดียวเขาก็จะเลื่อนเป็นขับขี่(A)ได้แล้วซึ่งมันหายากมากในทุกคนที่เทวามองข้อมูลทักษะ
แต่เทวาสามารถบอกได้เลยว่าเจ้านี่เก่งแต่ขับหุ่นยนต์พลังการต่อสู้อื่นๆนั้นเทียบได้กับนักเรียนเลยด้วยซ้ำไป
อาจารย์คนนี้มีชื่อว่าแอสโฮลเทวาคิดว่ามันเป็นชื่อที่แปลกและไม่อยากเข้าใกล้
แต่สิ่งที่ทำให้เขาเส้นเลือดบนขมับปูดขึ้นมาก็คือมันกล้าใช้สายตาลามกกับซายูริของเขา
เรื่องนี้ให้อภัยไม่ได้!!!
การสอนของแอสโฮลนั้นเข้าใจง่ายแต่วิชาการขับขี่นั้นยากมาก
นักเรียนแต่ละคนจะได้รับหุ่นฝึกซ้อมมาไว้ใช้ฝึกจริงบังคับจริงหุ่นพวกนี้ไม่มีประสิทธิภาพมากนักแต่สามารถใช้ฝึกฝนสำหรับผู้ฝึกใหม่ได้เป็นอย่างดีสำหรับแอสโฮลนั้นขับหุ่นที่ใช้ในสงครามจริงมันเท่กว่าและขับยากกว่าหุ่นฝึกซ้อมหลายเท่าแต่เขาสามารถบังคับได้อย่างยอดเยี่ยมและเรียกเสียงชื่นชมจากพวกนักเรียนได้เป็นอย่างดี
เทวาที่มองดูก็รู้ว่าเจ้านี่แค่ต้องการโชว์ออฟให้นักเรียนหญิงเห็นเท่านั้น
หุ่นที่แอสโฮลบังคับนั้นมีชื่อเรียกว่าTempest-M 108 มันเป็นหุ่นสีแดงรูปร่างเพรียวที่ดูดีมากแม้แต่เทวาเองก็รู้สึกชอบเจ้าหุ่นนี่และอยากจะขับดูสักครั้ง
การสอนดำเนินต่อไปและนักเรียนก็บังคับหุ่นฝึกซ้อมแอสโฮลจะเดินดูพวกเขาฝึกและแนะนำด้วยรอยิ้มเมื่อเป็นเด็กสาวที่งดงามแต่จะตวาดสอนหากเป็นเด็กชายและเด็กสาวที่ไม่สวยมันช่างเป็นสองมาตรฐานที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงจนผู้คนได้นึกหมั่นไส้
เทวาเองก็ลองควบคุมแต่มันยากมากสำหรับเขาแม้ว่าเขาจะมีสมาธิที่ดีและสามารถจดจำคำสั่งได้แต่มันก็ยังยากอยู่ดีในตอนปฏิบัติการควบคุมหุ่นยนต์นั้นยากมากแต่เทวาก็ค่อยๆควบคุมได้ทีละน้อยความก้าวหน้าของเขามากกว่าเพื่อนนักเรียนคนอื่นๆอยู่พอสมควร
เทวาอดไม่ได้ให้ตื่นเต้นเมื่อได้ขับหุ่นยนต์มันอาจจะเป็นความใฝ่ฝันของเด็กผู้ชายที่จะขับหุ่นยนต์แบบนี้แม้ว่าหุ่นฝึกซ้อมจะไม่ได้ดีอะไรมากแต่มันก็เป็นหุ่นยนต์และเทวาเองก็คิดถึงขนาดที่เขาสามารถขับเท็มเพสเอ็ม108ได้อย่างคล่องแคล่วมันคงน่าสนุกอย่างมากหากได้ขับหุ่นแบบนี้
ขณะที่เทวากำลังล่องลอยเพราะการฝึกขับหุ่นยนต์นั้นก็มีตวาดใส่เขาว่า
“ไอ้หนูแกคือเทวาสินะเหอะ วันปฐมนิเทศแกสร้างเรื่องได้ไม่เบานี่ เห็นได้ชัดว่าเป็นเด็กหัวดื้อแต่ไม่เป็นไรวันนี้ฉันจะเคาะสมองที่โง่เขลาและดื้อรั้นของแกเอง”แอสโฮลตวาดใส่เทวาจนนักเรียนแถวนั้นสะดุ้ง
เทวาชะงักและรู้สึกช็อคกำคำพูดของเจ้าครูคนนี้
‘เชี่ย! อะไรของมันวะ อยู่ๆก็มาหาเรื่องด่าบิดาจากสายตาของมันเห็นได้ชัดว่ามันมีอคติกับเราอย่างชัดเจน แม่ม! ตรูไปทำอะไรให้มันตอนไหนปะ’เทวาอารมณ์เสียขึ้นมาทันที
“อาจารย์จะไม่ว่าแรงไปเหรอ”เทวากล่าวเสียงเรียบ
“ปากดีนักนะแกเก่งมากนักใช่ไหม ดี!หากอาทิตย์หน้าแกขับหุ่นฝึกซ้อมไม่คล่องแกก็เตรียมสอบตกวิชานี้ไปได้เลย”แอสโฮลแสยะยิ้ม
“อะไรนะ”นักเรียนที่อยู่รอบด้านได้ยินก็รู้สึกตกใจ
การฝึกขับขี่นั้นยากอย่างมากขนาดคนที่เป็นอัจฉริยะยังสามารถบังคับหุ่นฝึกซ้อมได้อย่างคล่องแคล่วก็ต้องใช้เวลาไปกว่าครึ่งปีแล้วนับประสาอะไรกับเทวาที่ต้องฝึกให้คล่องภายในอาทิตย์เดียวทีสำคัญคาบเรียนนี้มีแค่ครึ่งวันและหากไม่ใช้แต้มโรงเรียนก็จะไม่ได้เรียนขับขี่อีก
ดังนั้นการบอกให้เทวาฝึกขับขี่ให้คล่องภายในอาทิตย์เดียวนั้นเท่ากับว่าจะทำให้เทวตกวิชานี้
เทวางุนงงเขาไม่รู้ว่าไปสร้างศัตรูกับไอ้อาจารย์คนนี้ตอนไหนทำไมมันเล็งเล่นงานเขาขนาดนี้
เมื่อเห็นเทวาเงียบไปแอสโฮลก็รู้สึกมีอำนาจและกล่าวต่อไปว่า
“ว่าไงแกเก่งมากนิ ถ้าอย่างนั้นฉันจะรอดูว่าแกจะขับหุ่นฝึกซ้อมได้คล่องไหม ฮ่าๆๆๆ”
“อาจารย์คะมันจะไม่เกินไปหน่อยเหรอคะ”ซายูริกล่าวขึ้นมาเมื่อเห็นแอสโฮลคุกคามเทวา
“โอ้หนูซายูริจังไม่เป็นไรหรอก เทวาเขาเก่งอยู่แล้ว ดังนั้นคงเก่งย่อมมีวิธีฝึกแบบคนเก่งหรือว่าหนูซายูริไม่เชื่อว่าเทวาเก่งหรือไง?”แอสโฮลกล่าวเสียงนุ่มกับซายูริ
“แต่ว่า...”
“ไม่มีแต่หรอกจ้ะ”แอสโฮลตัดบท
การเป็นอาจารย์นั้นค่อนข้างมีอำนาจระดับหนึ่งหากนักเรียนไม่เชื่อฟังอาจารย์สามารถลงโทษได้นี่คือโรงเรียนทหารดังนั้นวินัยนและคำสั่งสำคัญอย่างมาก
แอสโฮลขยับเข้ามาใกล้เทวาก่อนจะกระซิบเบาๆ
“นี่แหละเหตุผลที่ว่าทำไมแกถึงไม่ควรไปยุ่งกับคนที่ไม่สมควรไปยุ่งเกี่ยวด้วย”
แอสโฮลว่ากล่าวก็เดินจากไปด้วยรอยยิ้มสะใจ
เทวาหรี่สายตาลงและจ้องมองไปยังแอสโฮลอย่างเย็นชาแต่เขาก็ไม่รู้ว่าไปล่วงเกินใครเข้าใคร สายตาของเทวามองตามแอสโฮลไปจนสุดสายตา
การเรียนวิชาขับขี่ผ่านไปแบบนี้
ทุกคนรู้สึกสงสารเทวาอย่างมาก
เทวาแอบติดตามแอสโฮลไประยะหนึ่งก่อนที่จะเห็นเขาติดต่อใครบางคนในที่ลับเขายกคริสตัลติดต่อแล้วกล่าวว่า
“ผมแอสโฮลนะครับนายน้อยอเล็กซ์เรื่องที่นายน้อยวานให้ผมทำผมทำเสร็จเรียบร้อยแล้วครับเจ้าเทวามันจะสอบตกวิชาของผมอย่างแน่นอนครับ...ครับ...ฮี่ๆ เรื่องนี้ไว้ใจผมได้เรื่องชั่วๆขอให้บอกผมได้เลย ฮิๆ”แอสโฮลคุยผ่านคริสตัลด้วยรอยยิ้ม
เทวาที่ได้ยินก็รู้สึกเดือดขึ้นมา
‘อ้อที่แท้ก็ไอหน้าหล่อนี่เองที่มันสร้างเรื่องให้บิดา สงสัยอยากหายไปจากโลกนี้สินะ’เทวายิ้มเย็น
[ดริ้ง]
[โฮสต์ได้รับภารกิจ...]
....................................