สยบสวรรค์ สังหารพระเจ้า

บทที่55 โหลทานผู้เสียสละ
“พี่ใหญ่ตื่นแล้วและแกร่งขึ้นแล้วด้วย ฮ่า ฮ่า ฮ่า”โนอาลุกขึ้นจากพื้นพร้อมเสียงหัวเราะสีหน้าของราชาเทพแห่งตะวันกลายเป็นยินดีโนอาเพียงแค่จ้องมองเล็กน้อยหลังจากนั้นก็ลุกขึ้นมาคาราวะราชาเทพแห่งตะวันทันที“ขอบคุณในความเมตตาของท่าน อาจารย์”
“ฮ่า ฮ่า ดี ดี ดีเจ้าศิษย์ตัวน้อยมาเถอะเราออกจาที่นี้กัน”ราชาเทพแห่งตะวันพูดโนอาพยักหน้าตอบหลังจากนั้นทั้ง 6 ก็ออกไปจากหุบเขาทันที เมื่อออกมาจากพื้นที่ด้านนอกราชาเทพแห่งตะวันก็โฮร้องออกมาอย่างมีความสุข“ในที่สุดข้าก็ได้กลับมาแล้ว”
“เจ้าหนู เจ้าจะตามข้าไปยังวิหารดวงตะวันหรือไม่ที่นั้นทรงพลังและสามารถช่วยเหลือให้เจ้าแข็งแกร่งขึ้นได้นะ”ราชาเทพแห่งตะวันถามโนอาครุ่นคิดมันยังไม่สามารถจากไปได้จากกว่าจะจัดการปัญญาเกี่ยวกับดินแดนปีศาจได้“ยังก่อนตะวันชราอีก 2-3 ปีพี่ใหญ่จะจึงจะตามไปได้”
“เช่นนั้นเก็บนี้เอาไว้ มันคือสมบัติลำดับที่ 1 สะพานสายรุ้งมันจะช่วยให้เจ้าไปที่วิหารแห่งดวงตะวันได้”ราชาเทพแห่งตะวันพูดและดึงเอาสมบิตโลกลำดับที่ 1 ออกมาจากอกของมัน สีหน้าของโนอากลายเป็นแตกตื่นมันหาสมบัติชิ้นนี้อยู่นาน แต่ไม่คิดว่าสมบัติโลกลำดับที่ 0และ1 จะอยู่กับราชาเทพแห่งตะวันนี้เอง“ขอบคุณอาจารย์”
“เช่นนั้นข้ากับ4ขุนพลคงต้องกับไปที่วิหารดวงตะวันก่อน ข้าต้องการฟื้นฟูพลังและกลับไปที่เขตแดนของโลกเพื่อตรวจสอบทหารของข้า”ราชาเทพแห่งตะวันพูด โนอาพยักหน้าตอบและทั้ง 5 ก็จากไปโนอาจ้องมองไปที่สะพานหินขนาดเล็กภายในมือด้วยรอยยิ้มและเก็บมันเข้าไปภายในอกทันที“ฮิ ฮิ ฮิ ได้เวลาไปนำสมบัติลำดับที่ 101 มาแล้ว”
โนอาเตรียมที่จะออกเดินทางแต่เมื่อกลับมาถึงอาณาจักรปีศาจกับเต็มไปด้วยบรรยากาศแห่งความโศกเศร้า โนอาขมวดคิ้วเข้าเดินเข้ามาเพื่อตรวจสอบปรากฏโหลทานสัตว์อสูรวานรของมันนั้นได้ตายลง สีหน้าของโนอากลายเป็นดุร้ายจิตสังหารและพลังระเบิดราชันย์จักรพรรดิถูกปลดปล่อยออกมาทันที
“นายท่านเป็วนคนของวังเทพสมุทรมืดขอรับ เมื่อพวกเราได้กักตัวพวกมันเอาไว้เพื่อที่จะจัดการ ในช่วงเวลาที่นายท่านและคนที่แข็งแกร่งออกไปพวกมันก็เริ่มหนี และโหลทานกับ 2 ผู้พิทักษ์ที่กำลังดูแลเด็กๆอยู่ก็ถูกพวกมันโจมตี โหลทานได้ใช้ร่างกายและพลังทั้งหมดเพื่อปกป้องเด็กขอรับ”ผู้ดูแลจิงเดินเข้ามาอธิบายแววตาของมันปรากฏความโศกเศร้า สีหน้าของโนอากลายเป็นย่ำแย่โนอาเดินเข้าไปสัมผัสที่ร่างกายของโหลทานและใช้เปลวเพลิงที่รุนแรงเผาร่างกายของมันโดยที่ไม่ได้นำแก่นเลือดออกมาเพื่อให้เกียรติ“วังเทพสมุทรมืด วันหนึ่งพี่ใหญ่จะไปที่นั้นแล้วมาค่อยดูกันว่าจะเกิดอะไรขึ้น”
จิตสังหารของโนอาทำให้บรรยากาศหนักขึ้นทุกคนต่างถอยหลังออกไปโซนิคเดินเข้ามาด้วยน้ำตา โนอาเพียงแค่ลูบหัวเบาๆมันรู้ว่าโหลทานพยายามปกป้องศิษย์เพียงคนเดียวของมัน อย่างโซนิคเอาไว้เต็มกำลัง
“ศิษย์ตัวน้อย ต้องการที่จะแก้แค้นไหม”โนอาถามขึ้นมาโซนิคเปลี่ยนเป็นโกรธแค้นมันพยักหน้าตอบทันที โนอายิ้มและโบกมือให้มันจากไปและเดินเข้าไปที่ลานฝึกโนเอลกำลังฝึกฝนอยู่มันรู้เรื่องราวที่เกิดขึ้นแต่มันไม่สามารถละความสนใจไปได้ในตอนนี้มันกำลังจะเลื่อนเข้าสู่ระดับราชันย์จักรพรรดิ 1 เองก็ยืนเฝ้าจะออกไปช่วยเหลืออะไรไม่ได้“คงจะต้องเพิ่มคนป้องกันมากกว่านี้สักหน่อยแล้ว”
โนอาได้ให้ผู้ดูแลจิงจัดการซื้อทาสมาเพื่อไม่ว่าทาสแบบไหนก็ตามที่ระดับเกิดกว่าผู้ยิ่งใหญ่ ไม่นานผู้ดูแลจิงก็กลับมาพร้อมทาสระดับผู้ยิ่งใหญ่ 3000 คน ราชันย์ 100 คน จักรพรรดิ 10 คน และราชันย์จักรพรรดิ 1 คนโนอาประหลาดใจมากที่มีคนกลายเป็นทาในระดับราชันย์จักรพรรดิด้วยเมื่อตรวจสอบดูอีกฝ่ายกลายเป็นเอลฟ์ที่มีทักษะลวงตาหลอกตาทุกคนว่าเธอเป็นปีศาจ
“ตามพี่ใหญ่มา”โนอาเดินเข้ามาที่ด้านหน้าของเอลฟ์และออกคำสั่ง ผู้ดูแลจิงประหลาดใจเล็กน้อยไม่เคยเห็นโนอาพาทาสคนไหนไปทั้งๆแบบนี้มาก่อน ไม่นานโนอาก็มาถึงยังคฤหาสน์แสงจันทร์มันไม่ได้ต้องการไปกวนโนเอลที่กำลังพยายามทะลวงระดับ“ทำไมเอลฟ์แบบเธอถึงถูกจับได้”
“เจ้า....”เมื่อได้ยินคำถามเอลฟ์ตกตะลึงและพยายามที่จะหนีพลังจากทาสครายออกและรูปร่างกับมาเป็นปกติ เธอพยายามที่จะหนีจริงๆแต่เพียงแค่เสี้ยวพริบตาพลังทีรุนแรงก็กระแทกร่างของเอลฟ์สาวจนติดไปกับพื้น“ตอบ”
“ข้าไม่กล่าวอันใดกับปีศาจเช่นกัน”โนอาได้ใช้พลังจากไม้เท้าแห่งอำนาจเพื่อจัดการกับเอลฟ์สาว แต่เธอกับไม่แม้แต่จะยอมตอบด้วยซ้ำ สีหน้าของโนอากลายเป็นไม่แยแสและกดพลังเพิ่มมากขึ้นเสียงกรีดร้องดังออกมาไม่หยุด โนอานั้นไร้ความปราณีโดยสิ้นเชิงเพราะแบบไม่ว่าจะผู้หญิงหรือเด็กหรือคนแก่มันไม่สนเรื่องแบบนั้นอยู่ลา ถ้าต้องฆ่าก็แค่ฆ่าเท่านั้นมันเกิดมาเป็นนักฆ่าไม่ใช้นักบุญ“ตอบ”
“เพื่อสืบหาชายคนหนึ่ง”เอลฟ์สาวรีบพูดออกมาเธอหวาดกลัวความตายอย่างมาก และไม่คิวด่าโนอาจะไม่ลังเลที่จะทรมานและฆ่าเธอเลย เอลฟ์สาวจ้องมองโนอาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวระหว่างที่พลังของโนอาลดลงไปเล็กน้อย“ใคร”
“ชายผู้นั้นคือโนอา ลูกชายคนโตของจอมทัพปีศาจ เราต้องข้อมูลความสามารถของคนที่เพียงเข้ามาภายในอาณาจักรปีศาจได้ไม่นานกับสามารถสร้างสิ่งต่างๆจนมีอำนาจอย่างมหาศาลได้ในเวลาอันสั้น”เอลฟ์สาวตอบ โนอาประหลาดใจเพราะเธอไมได้รู้เลยว่าคนที่เธอพูดถึงนั้นยืนอยุ่ตรงหน้า“ใครส่งเธอมา”
“คนจากดินแดนมนุษย์ พวกเราเผ่าเอลฟ์ มนุษย์ และเทวทูต ได้รวมมือกันเพื่อที่จะทำลายล้างอาณาจักรปีศาจนี้ให้จบสิ้น แต่ไม่คิดว่าเจ้าสวะโนอานั้นจะที่ให้แผนการเพื่อลดทอนพลังของจอมมารและกองทัพปีศาจด้วยพลังของจ้าวอสูรจะผิดพลาดเพราะมัน”เอลฟ์สาวอธิบายโนอาประหลาดใจมากที่เธอบอกทั้งหมดนี้ออกมาและยังไมได้โกหกอีกด้วย“เผ่าเอลฟ์ของเรานั้นไม่สามารถโกหกได้”
“โอ้....เข้าใจละเอางี้ไหมมาทำงานให้พี่ใหญ่แล้วพี่ใหญ่จะไว้ชีวิต”โนอาพูดด้วยรอยยิ้ม สีหน้าของเอลฟ์สาวเปลี่ยนไปเธอจ้องมองที่รอยยิ้มอันชั่วร้ายของโนอา“พี่ใหญ่จะให้งาน 2 ชิ้นแล้วจะปล่อยให้เป็นอิสระอย่างแท้จริง”โนอาพูดขึ้นมา“งานอันใด”
“ฆ่าราชันย์มังกรแดงและราชันย์แมงป่องพิษ และนำซากศพที่สมบูรณ์กับมาให้พี่ใหญ่ภายใน 1 ปี”โนอาพูดออกมาด้วยรอยยิ้ม สีหน้าของเอลฟ์สาวเปลี่ยนไปเล็กน้อยและเริ่มครุ่นคิดอย่างรวดเร็ว โนอาใช้จังหวะนั้นประทับตราสัญลักษณ์ลงไปที่หน้าผากของเอลฟ์สาวสร้างพันธนาการทาสที่แท้จริงเอาไว้ทันที“นี้เจ้า”
“ตกลงหรือไม่ตกลง ฮือ...”โนอาถามขึ้นมาเอลฟ์สาวตกตะลึงอยู่กับพนยักหน้าตอบโนอาจึงได้สลายแรงกดดันทั้งหมดออกมา“เธอชื่ออะไรนะ”
“ยูเอลล่า”เอลฟ์สาวตอบโดยไม่ลังเล“ดี...พี่ใหญ่คือโนอานะ และก็เก็บเป็นความลับด้วยถ้าพูดออกไปก็ใช้มือกรีดคอตัวเองได้เลย”
“ท่านคือโนอา”ยูเอลล่าตกตะลึงเมื่อได้ยินคำพูดของโนอาเธอจ้องมองโนอาด้วยสีหน้าตกตะลึง โนอาเพียงแค่ยิ้มและโบกมือยูเอลล่าก็จากไปทันที เธอมีทางเลือกแค่ 2 ทาง 1 คือทำในสิ่งที่โนอาบอกให้เสร็จภายใน 1 ปี หรือ 2 ตายทันที
“ตราสัญลักษณ์ทาสนี้ทรงพลังมากแม้แต่มหานักบุญของเผ่าเราเองก็อาจไม่สามารถทำลายมันได้คงไม่มีทางเลือกไปตามคนมาช่วยเพื่อฆ่า 2 ราชันย์ก่อนดีกว่า ข้าไม่เชื่อว่าคนที่ทรงพลังเช่นนั้นจะโกหกข้า”ยูเอลล่าปรอบใจตัวเอง“พอใช้ให้ทำงานเสร็จแล้วคงต้องฆ่าทิ้งละนะ”
ในอีกด้านโนอาพูดออกมาอย่างไม่แยแสหลังจากนั้นมันก็กลับเข้าไปภายในคฤหาสน์เพื่อที่จะเตรียมตัวออกเดินทาง มันได้เริ่มตรวจสอบพื้นที่รอบๆอาณาจักรปีศาจให้ปลอดภัยก่อนที่จะออกไปเพราะในตอนนี้ดินแดนมนุษย์เริ่มร่วมตัวกันแล้ว เช้าวันต่อมาโนอาถูกเรียกตัวเข้าไปภายในพระราชวังด้วยสาเหตุบางอย่าง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่55 โหลทานผู้เสียสละ

คล้ายกับเรื่องสยบสวรรค์ สังหารพระเจ้า ที่คุณอ่าน

สยบสวรรค์ สังหารพระเจ้า

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่55 โหลทานผู้เสียสละ

คล้ายกับเรื่องสยบสวรรค์ สังหารพระเจ้า ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้