เจียงเยี่ยนทะยานกายเข้าหาไป๋เหวินโจวพร้อมร่างเทพอสูรยักษ์ที่ครอบคลุมร่างกาย มันต่อยหมัดด้วยพลังรุนแรงทำลายเศษกระเบื้องในห้องโถงแตกกระจายหลายสิบแผ่น
ไป๋เหวินโจวใช้ท่าเท้าเก้าปราสาทแปดทิศหลบวูบไป เจียงเยี่ยนทะยานกายตามติด จากนั้นกระแทกสองหมัด ร่างเทพอสูรยักษ์ก็พุ่งจู่โจมไป๋เหวินโจว
ปราชญ์มารบริสุทธิ์รีบจี้นิ้วทั้งสองมือใช้วิชาดาบกระบี่สิ้นสลาย สลายลมปราณเทพอสูรยักษ์ พลังดาบกระบี่สิ้นสลาย ไม่เพียงแต่สลายเทพอสูรยักษ์เท่านั้น พลังของมันยังชอนไชเข้าไปในร่างกายเจียงเยี่ยน คล้ายดาบฟาดฟัน กระบี่ทิ่มแทงเด็กหนุ่มนับร้อยครั้ง
แต่เจียงเยี่ยนร้องออกมา แต่ยิ่งเจ็บปวดโทสะมันก็ยิ่งเพิ่ม
“เจ้าทำร้ายข้ามาทั้งชีวิต ยังไม่พอหรือ!”
ร่างเจียงเยี่ยนปกคลุมไปด้วยเพลิงทมิฬขั้นรุนแรงที่กระพือโหม ก่อเกิดเป็นเทพอสูรยักษ์อีกตน ครานี้เทพอสูรยักษ์อยู่ในร่างเพลิงทมิฬ เจียงเยียนต่อหมัดลงพื้น กระเบื้องนับร้อยถึงกับปลิวขึ้นมา จากนั้นทั่วพื้นเกิดเพลิงทมิฬลุกท่วม!!
ไป๋เหวินโจวใช้ยอดวิชาตัวเบา กระโดดแตะเศษกระเบื้องทีละแผ่นเข้าไปหาเจียงเยี่ยน จากนั้นร้อง
“เยี่ยนเอ๋อร์ คุมสติไว้ ไม่เช่นนั้นธาตุไฟจะเข้าแทรกจนตาย!”
เจียงเยี่ยนหาได้สนใจไม่ เทพอสูรยักษ์ที่ครอบร่างเจียงเยี่ยนอ้าปากพ่นเพลิงทมิฬใส่ไป๋เหวินโจว ปราชญ์มารบริสุทธิ์ไหนเลยจะเคยเห็นสุดยอดวิชาเช่นนี้มาก่อน มันกระโดดขึ้นสูงติดเพดานหลบเพลิงทมิฬได้
มิคาดเทพอสูรยักษ์ยังพ่นเพลิงทมิฬตามติด ไม่ว่าไป๋เหวินโจวจะหลบไปที่ใดเสาเพลิงขนาดใหญ่ยังคงไล่ตามมัน
หลี่หย่งรีบไปประคองหลี่กวนหยางซึ่งบาดเจ็บไม่น้อยขึ้นมา หลี่หย่งถาม
“บิดาเป็นอะไรหรือไม่?”
“พลังเทพดับสูญร้ายกาจกว่าที่ข้าคิดนัก เรียก…เรียกถัวปาไถเข้ามา” หลี่กวนหยางบอก
หลี่หย่งพยักหน้า มันทะยานกายเข้าไปหาราชันย์สยบฟ้าถัวปาไถซึ่งกำลังต่อสู้กับหวงเทียนเหยา หลี่หย่งฟาดฝ่ามือเกิดเป็นพลังลูกกลมสีม่วงพุ่งใส่หวงเทียนเหยา
กระบี่หวงเทียนเหยาสามารถตัดลมปราณได้ มันแค่ปาดกระบี่ครั้งหนึ่ง ลูกพลังสีม่วงก็ขาดเป็นสองท่อนระเบิดกลางอากาศ
“บิดาข้าเรียกท่านไปหา” หลี่หย่งตอบ
ถัวปาไถพยักหน้า จากนั้นทะยานกายไปหาหลี่กวนหยาง ส่วนหลี่หย่งใช้ฝ่ามือวัฏจักรภพเคล็ดเกิดโจมตีใส่หวงเทียนเหยา เทพกระบี่แทงกระบี่ดุจสายฟ้า สลายกระบวนท่าฝ่ามือวัฏจักรภพไป
หลี่หย่งรีบพลิ้วกายถอย จากนั้นบอกว่า
“เจียงเยี่ยนเสียสติแล้ว ท่านไปช่วยมันเถอะ”
หวงเทียนเหยาแค่นหัวร่อ
“หลี่กวนหยางทำให้เขาเป็นเช่นนี้ ยังกล้ามาบอกให้ข้าไปช่วย”
หลี่หย่งกล่าวว่า
“หากท่านไม่ไปช่วย ไป๋เหวินโจวต้องตายแน่”
หวงเทียนเหยาเห็นไป๋เหวินโจวกำลังหลบหนีไฟที่พ่นออกมาจากปากเทพอสูรยักษ์ มันรู้ว่าไป๋เหวินโจวทำร้ายเจียงเยี่ยนไม่ได้ สถานการณ์คับขันยิ่ง
หวงเทียนเหยากระโดดไปหาเจียงเยี่ยน จากนั้นแทงกระบี่ใส่ เจียงเยี่ยนพลันบังคับเทพอสูรให้หันไปพ่นไฟใส่หวงเทียนเหยา เทพกระบี่รวมจิตสมาธิ ร่างหลอมเป็นหนึ่งเดียวกับพลังลมปราณฝ่ายตรงข้าม ทันใดกระบี่และร่างของหวงเทียนเหยาก็มีเพลิงทมิฬลุกท่วม แต่พลังของเจียงเยี่ยนร้ายกาจเกินไป ยามกะทันหันไม่สามารถหลอมรวมได้
ไป๋เหวินโจวเห็นหวงเทียนเหยาคับขันก็พุ่งกายเข้ามา มันใช้กรงเล็บเพชฌฆาต เจาะเข้าที่ร่างเทพอสูรยักษ์ เพลิงทมิฬของเจียงเยี่ยนรุนแรงยิ่ง ไป๋เหวินโจวยังรู้สึกมือแทบลุกไหม้
ปราชญ์มารบริสุทธิ์ตวาดดังลั่น มันทั้งตะกุย ทะลวงกรงเล็บ พลิกแพลงกระบวนท่าดุจสายฟ้า อึดใจเดียวก็ใช้กว่าสามสิบกระบวนท่า เทพอสูรทมิฬแม้ร้ายกาจ แต่กรงเล็บไป๋เหวินโจวสามารถทำลายได้ทุกสรรพสิ่ง เห็นสายรุ้งขาวขนาดใหญ่สิบสายกรีดวาดทั้งแนวขวาง แนวตั้ง ได้ยินเสียงฉัวะดังไม่หยุด เทพอสูรทมิฬก็สลายไปแล้ว
เมื่อเทพอสูรสลาย เพลิงที่พ่นออกจากปากมันก็หายไปด้วย หวงเทียนเหยาตวาดดังลั่นร่างมันหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับเพลิงทมิฬที่เหลืออยู่ กระโดดแทงใส่เจียงเยี่ยนทันที
เจียงเยี่ยนแนบฝ่ามือประกบกระบี่หวงเทียนเหยาได้อย่างว่องไว มันดูดพลังเพลิงทมิฬกลับเข้าหาตัว แต่มันต้องแปลกใจที่ดูดลมปราณหวงเทียนเหยาไม่ได้!
กระบี่หวงเทียนเหยานึกอยากจะมีพลังก็มี อยากไม่มีก็ไม่มี หลุดพ้นจากหลักวิทยายุทธ์ทั่วไป เจียงเยี่ยนดูดพลังอีกฝ่ายไม่ได้ มันจึงตวาด
“รับพลังข้า”
จู่ๆ พลังเพลิงทมิฬก็ไหลผ่านกระบี่พุ่งเข้าหาหวงเทียนเหยา หวงเทียนเหยารีบเร่งลมปราณเข้าปะทะ แต่เมื่อหวงเทียนเหยาใช้พลังลมปราณแล้ว เจียงเยี่ยนก็รีบรั้งพลังเพลิงทมิฬกลับ ฉวยโอกาสดูดพลังหวงเทียนเหยาด้วย
หวงเทียนเหยาดวงตานิ่งสงบดุจจันทร์เพ็ญในบ่อน้ำ เมื่อมันถูกดูดพลังก็บังคับให้พลังลมปราณหายไปอย่างกะทันหัน!
เทพกระบี่บรรลุวิชาตามหลักธรรมชาติ สามารถบังคับลมปราณให้มีหรือไม่มีอย่างกะทันหันได้ เหมือนธรรมชาติที่บางครั้งนิ่งสงบ บางครั้งรุนแรง เจียงเยี่ยนไม่เคยเห็นยอดวิชาเช่นนี้มาก่อน ขณะเดียวกันไป๋เหวินโจวก็จี้ดรรชนีใส่หลังมันแล้ว
มือเจียงเยี่ยนยังประกบกระบี่หวงเทียนเหยาอยู่ ร่างกลับลอยขึ้นถีบสองเท้าใส่ดรรชนีไป๋เหวินโจวที่จี้มา ปราชญ์มารบริสุทธิ์หดดรรชนีกลับ ขณะเดียวกันเจียงเยี่ยนตวาดจนแก้วหูทุกคนสั่นสะท้าน มันใช้มือที่ประกบกระบี่หวงเทียนเหยา ดึงกระบี่แทงใส่ไป๋เหวินโจว
ร่างหวงเทียนเหยาถูกพลังเทพดับสูญชักนำอย่างลืมตัว กระบี่ของมันแทงใส่ไป๋เหวินโจวดุจสายฟ้า แม้มันจะรั้งกลับก็ไม่ทัน ไป๋เหวินโจวรีบจี้นิ้วชี้ใช้ดรรชนีกระบี่เทพสวรรค์จี้ใส่ปลายกระบี่ฝ่ายตรงข้าม แต่พลังกระบี่หวงเทียนเหยารุนแรงเกินไป จึงต้องใช้อีกมือกรีดดรรชนีดาบภูตโลกันตร์เป็นพลังอีกชั้นกระแทกกระบี่หวงเทียนเหยาเบี่ยงเบนไป
เจียงเยี่ยนไปยืนอยู่ด้านหลังหวงเทียนเหยา มันต่อยหมัดออก พลังหมัดแหวกฝ่าอากาศจนเสียงดัง หวงเทียนเหยาจะหันกายกลับก็ไม่ทัน ไป๋เหวินโจวดีดกายเข้าหาเจียงเยี่ยน กางกรงเล็บทั้งสองมือจู่โจมใส่หมัดฝ่ายตรงข้าม
หนึ่งหมัดสองกรงเล็บปะทะกันเสียงดัง เศษกระเบื้องทั่วพื้นปลิวว่อน แม้แต่ฝุ่นบนเพดานยังร่วงพรู แสงสีขาวกับสีดำปะทะกันอย่างรุนแรง ทั้งสองต่างถอยกายไปคนละหนึ่งก้าว
หวงเทียนเหยาหันกายกลับ จี้กระบี่ใส่อกเจียงเยี่ยน แม้เจียงเยี่ยนจะมีเพลิงทมิฬคุ้มกันกาย แต่กระบี่หวงเทียนเหยาสามารถทะลุลมปราณได้ กระบี่เริ่มเข้าถึงอกเจียงเยี่ยนแล้ว
เด็กหนุ่มตวาด หน้าอกมันยุบเข้าไปเล็กน้อย แต่ขณะเดียวกันมันก็ต่อยหมัดออก หมัดเทพอสูรยักษ์ปรากฏอีกครั้งโจมตีใส่หวงเทียนเหยา
เทพกระบี่ประกบนิ้วชี้กับนิ้วกลาง จี้เป็นพลังกระบี่อันรุนแรงเข้าปะทะ พลังทั้งสองปะทะกันหวงเทียนเหยาถอยกายไปหนึ่งก้าว
ไป๋เหวินโจวก็พุ่งเข้ามา มือหนึ่งมันจี้ดรรชนีกระบี่ใช้เคล็ด แทง ฟัน เคาะ ปัด อีกมือหนึ่งกวาดดรรชนีดาบทั้งคลี่ ปาด ฟาด ฟัน ดรรชนีกระบี่ดาบผสานรวมกัน พลังเกรี้ยวกราดรวดเร็วราวกับภูตร้ายอาละวาดบนโลกมนุษย์
เจียงเยี่ยนเร่งกระบวนท่าพิชิตเทพ มือมันใช้ทั้งฝ่ามือ เพลงหมัด ดรรชนี กรงเล็บ และเตะด้วยความรวดเร็ว ทั้งสองต่อสู้กันอย่างดุเดือด
หวงเทียนเหยาก็ไม่ชักช้า เสือกกระบี่แทงใส่เจียงเยี่ยน เพลงกระบี่คล้ายสายน้ำไหล รวดเร็วดุจสายฟ้า แต่อ่อนโยนเหมือนสายลม พลังกระบี่แกร่งยิ่งกว่าผืนพสุธา กระบวนท่าไม่มีขาดตอน เจียงเยี่ยนรีบใช้เคล็ดไผ่ลู่ลมสกุลเจียง หลบกระบี่ไปมาเหมือนมีร่างนับร้อย ระหว่างหลบก็สะบัดฝ่ามือตอบโต้กระบี่และวิชาดรรชนีดาบกระบี่ผสานของไป๋เหวินโจว
เงาสีเขียว ขาว เหลือง ต่อสู้วนไปมาไม่มีผู้ใดมองทัน ตอนที่เจียงเยี่ยนรับมือสามเจ้าสำนักใหญ่ มันแทบพ่ายแพ้ แต่หลังจากได้สู้กับสามยอดฝีมือวิทยายุทธ์มันก็รุดหน้าอีกขั้นหนึ่ง พวกหวงเทียนเหยาและไป๋เหวินโจวถึงกับทำอะไรมันไม่ได้!
ถัวปาไถรีบไปหาหลี่กวนหยางซึ่งนั่งโคจรพลังอยู่ ถามว่า
“ประมุขหลี่ มีเรื่องราวใด?”
“พวกมันสู้กันเองเช่นนี้ เราหาจังหวะสังหารมันทั้งหมด หากกำจัดพวกไป๋เหวินโจวได้ ราชสำนักไม่มียอดฝีมือคอยช่วย แผ่นดินจะตกเป็นของข้าและท่านข่านของท่าน”
ถัวปาไถพยักหน้า
“ได้ ท่านข่านสั่งข้าให้มาที่นี่เพื่อช่วยเหลือท่านอยู่แล้ว”
หลี่กวนหยางกล่าวต่อว่า
“ช่วยกันกำจัดไป๋เหวินโจวก่อน เจียงเยี่ยนเสียสติ ไว้ค่อยจัดการภายหลัง”
ถัวปาไถรับคำ หลี่กวนหยางเอ่ยว่า
“พยุงข้า”
“ท่านได้รับบาดเจ็บไม่น้อย?” ถัวปาไถถาม
หลี่กวนหยางรับคำเล็กน้อย มันลุกขึ้นยืน โดยมีถัวปาไถประคองไว้
หลี่กวนหยางร้องว่า “จัดการ”
ร่างของหลี่กวนหยางและถัวปาไถพุ่งเข้าหาไป๋เหวินโจวอย่างรวดเร็ว ถัวปาไถต่อยหมัดออก หมัดของถัวปาไถมีอำนาจครอบคลุมแผ่นฟ้า ไป๋เหวินโจวรีบหันกายมาจากนั้นตะกุยกรงเล็บใส่มันด้วยความเร็วที่รวดเร็วยิ่งกว่า
ถัวปาไถหดหมัดขวากลับ จากนั้นต่อยหมัดซ้าย ไป๋เหวินโจวก็กวาดกรงเล็บใส่จนเป็นพลังรุ้งสีขาวขนาดใหญ่ห้าสายแนวขวาง ทำเอาถัวปาไถต้องรีบถอยกาย
ขณะที่ถอย ร่างถัวปาไถพลันหยุดชะงัก มันตื่นตระหนกยิ่ง จะอ้าปากพูดก็พูดไม่ออก
ลมปราณคุมจักรวาล!
หลี่กวนหยางฟาดฝ่ามือใส่กลางหลังถัวปาไถอย่างรุนแรง จนอวัยวะภายในถัวปาไถบาดเจ็บ จากนั้นดูดพลังของมัน ที่แท้หลี่กวนหยางได้รับบาดเจ็บไม่น้อย มันต้องการพลังมหาศาลมารักษาร่างกายมัน ถัวปาไถแม้มีฝีมือสูงเยี่ยม แต่ประมาทไม่ทันระวังด้านหลัง จึงถูกหลี่กวนหยางทำร้ายดูดพลังอย่างง่ายดาย
ไป๋เหวินโจวเห็นเช่นนั้นก็ตื่นตระหนก ขณะมันจะเข้าขัดขวาง เจียงเยี่ยนก็พุ่งเข้าหามันต่อยหมัดใส่ ไป๋เหวินโจวรีบเบี่ยงกายหลบตะกุยกรงเล็บโต้กลับ ส่วนหวงเทียนเหยาก็แทงกระบี่ใส่เจียงเยี่ยน
เด็กหนุ่มสะบัดฝ่ามือต้านรับทั้งกระบี่และกรงเล็บ ทั้งสามประลองกำลังภายในกัน ทำเอาทั่วห้องโถงถึงกับสั่นสะเทือนราวกับเกิดแผ่นดินไหว
ผ่านไปชั่วหม้อข้าวเดือด ทุกสรรพสิ่งพลันหยุดนิ่ง หลี่กวนหยางซึ่งดูดพลังถัวปาไถสำเร็จ มันไปยืนอยู่ข้างหลังเจียงเยี่ยน ใช้ลมปราณคุมจักรวาลขั้นสุดยอดหยุดทุกสรรพสิ่ง จากนั้นทาบมือใส่เจียงเยี่ยนแล้ว!
------- จบตอน ------หลี่กวนหยางจะดูดพลังเทพดับสูญตามความฝันสำเร็จหรือไม่? ตอนหน้ารู้กัน!!