ได้ยินคำตอบอย่างนั้นป้าวารีก็รีบหันไปมองภาพรวมการทำความสะอาดภายในห้องที่ใกล้แล้วเสร็จ ก่อนหันมาบอกกับสาวใช้คนนั้น
“แกเข้ามาช่วยนกน้อยเช็ดขอบหน้าต่างตรงนั้นให้เสร็จ แล้วรีบพากันเก็บอุปกรณ์ทำความสะอาดออกมาน่ะ เดี๋ยวฉันจะลงไปดูแขกก่อน”
สั่งการเสร็จป้าวารีก็รีบเดินลงไปที่ชั้นล่าง และที่ห้องรับแขกแกก็ได้เห็นหญิงสาวคนหนึ่งนั่งอยู่ด้วยท่าทางเหม่อลอย และแม้จะอยู่ในยามเผลอตัวแต่เธอก็ยังดูงดงาม บุคลิกก็แสนสง่าต่างจากผู้หญิงคนอื่นๆของคุณผู้ชาย อย่างนี้นี่เล่า ถึงได้รับสิทธิพิเศษเหนือกว่าใครๆ หลังจากที่ลอบมองเธออยู่ครู่หนึ่งป้าวารีก็จึงได้เอ่ยออกไป
“ขอโทษค่ะ คุณคือคุณมาลาลินใช่ไหมค่ะ”
“ใช่ค่ะ ฉันชื่อมาลาลิน”
เสียงทักที่ดังขึ้นนั้นทำให้หญิงสาวมีท่าทางสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะหันมาตอบพร้อมกับฝืนยิ้มให้ ซึ่งเมื่อได้เห็นกันชัดๆแล้วป้าวารีก็หมดความแปลกใจว่าทำไมคุณผู้ชายของแกถึงคิดให้ผู้หญิงคนนี้เข้ามาอยู่ในบ้านทั้งๆที่ไม่เคยพาผู้หญิงคนไหนเข้าบ้านมาก่อน
ก็ผู้หญิงคนนี้ออกจะสวยเอามากๆแถมเซ็กซี่มีเสน่ห์อยู่ในทีและยังมีกิริยาท่าทางที่สง่างามดูเธอมีลักษณะที่แตกต่างไปจากหญิงสาวส่วนใหญ่ทั่วไป ผู้หญิงแบบนี้คงเป็ที่หมายปองของผู้ชายทุกคนที่ได้พบเห็น แต่น่าเสียดายหากเธอจะต้องตกเป็แค่ของเล่นชั่วคราวของใครบางคนเท่านั้น
“เอ่อ ดิฉันชื่อวารี เป็คนดูแลความเรียบร้อยเกี่ยวกับงานบ้านทั้งหมดของที่นี่ค่ะ ดิฉันพึ่งทำความสะอาดห้องให้คุณเสร็จพอดี คุณจะขึ้นไปพักผ่อนตอนนี้เลยไหมค่ะ”
“คะ”
มาลาลินรับคำทั้งที่รู้สึกแสนละอายเมื่อคิดว่าคนใช้ในบ้านหลังนี้ก็คงจะรู้กันทั่วแล้วว่าเธอเข้ามาอยู่ที่บ้านหลังนี้ในฐานะอะไร
“งั้นก็เชิญทางนี้ค่ะ”
ป้าวารีกล่าวก่อนเดินเข้าไปจะถือกระเป๋าให้
“เอ่อ ไม่เป็ไรค่ะ ฉันถือเองได้”
หญิงสาวกล่าวพร้อมกับยื้อกระเป๋าเสื้อผ้าของตนไว้ก่อนจะลุกขึ้นยืน ท่าทางออกจะถือตัวแต่ไม่ถึงกับเย่อหยิ่งบวกกับรูปร่างโปร่งระหงและมีทรวดทรงองค์เอวที่งดงามทำให้หญิงวัยกลางคนยิ่งมองเธออย่างชื่นชมมากขึ้นไปอีก เธอหิ้วกระเป๋าเสื้อผ้าแล้วเดินตามหญิงแม่บ้านขึ้นบันไดไปที่ชั้นบน
หลังจากส่งหญิงสาวที่ห้องแล้วเดินออกมาป้าวารีก็ได้ยินเสียงรถที่คุ้นหูดังเข้าบ้านมาทันทีทำให้แกต้องขมวดคิ้วอย่างแปลกใจนี่นับว่าเป็ปรากฏการใหม่ที่ไม่เคยเกิดขึ้นบ่อยๆเพราะปกติเ้าของรถคันนั้นจะกลับเข้าบ้านเอาก็เมื่อเวลาเลยเที่ยงคืนไปแล้วเท่านั้น แต่นี่พระอาทิตย์พึ่งจะลับฟ้าไปไม่ทันจะสิ้นแสงด้วยซ้ำ
ป้าวารีนึกไปถึงหญิงสาวที่พึ่งมาถึงได้เพียงครู่เดียวนั้นแล้วก็นึกต่อไปว่าเ้าหล่อนคงจะไม่ธรรมดาอย่างที่แกได้คาดคะเนไว้ั้แ่แรกนั้นแหละไม่งั้นก็คงจะไม่ทำให้มีปรากฏการอย่างนี้เกิดขึ้นมาได้หรอก
และเมื่อป้าวารีลงบันไดมาถึงพื้นล่าง ร่างสูงในชุดสูททำงานสีเข้มของผู้เป็เ้าของเสียงรถคันคุ้นหูก็เดินเข้าประตูบ้านมาพอดี
“ผู้หญิงที่ชื่อมาลาลินมาถึงที่นี่แล้วใช่ไหมป้า”
นั้นคือประโยคแรกที่เขาถามเอากับแก
“คะ พึ่งมาถึงเมื่อครู่นี่เอง”
คำตอบของแกทำให้ท่าทางเร่งร้อนของชายหนุ่มผ่อนคลายลงดูเหมือนเขาเกือบจะถอนใจอย่างโล่งออกมาเสียด้วยซ้ำ
“แล้วตอนนี้เธออยู่ที่ไหน”
ปริวัฒน์ถามขึ้นอีก
“ป้าพาไปพักที่ห้องที่คุณผู้ชายสั่งไว้แล้วค่ะ”
“ดีแล้ว แล้วเดี๋ยวป้าจัดโต๊ะอาหารเพิ่มขึ้นอีกที่สำหรับเธอด้วยน่ะ”
“ค่ะ”
“อ๋อ แล้วก็สั่งให้นกน้อยคอยอยู่ดูแลรับใช้เธอเป็กรณีเฉพาะด้วยน่ะ”
11K
