บทที่ 54: ไขรหัสลับ
หลิงเซียวรับมอบแผ่นหนังโบราณมาเก็บไว้ในถุงเก็บของอย่างใจเย็น เขาไม่ได้สนใจเสียงฮือฮาและสายตาที่จับจ้องมาที่ตนเองอีกต่อไป เขาลุกขึ้นจากที่นั่งและเดินออกจากหอหมื่นสมบัติทันทีโดยไม่รอให้การประมูลจบลง
เขาสัมผัสได้ถึงจิตสังหารอันเย็นเยียบที่ตามติดแผ่นหลังของเขามาจากห้องส่วนตัวบนชั้นสอง แต่เขาก็ไม่ได้แสดงท่าทีใดๆ ออกมา
"ต้องรีบลงมือก่อนที่พวกมันจะทันได้ตั้งตัว" เขาคิดในใจ
หลิงเซียวไม่ได้กลับไปยังโรงเตี๊ยมธรรมดา แต่กลับใช้ศิลาปราณจำนวนหนึ่งเช่าลานบ้านส่วนตัวเล็กๆ ที่มีค่ายกลป้องกันในตัว ตั้งอยู่ในย่านที่พักอาศัยอันเงียบสงบของเมืองระฟ้า ความเป็นส่วนตัวและความปลอดภัยคือสิ่งสำคัญที่สุดในตอนนี้
เมื่อเข้ามาในห้องพักและเปิดใช้งานค่ายกลป้องกันจนแน่ใจว่าไม่มีผู้ใดสามารถรบกวนได้แล้ว เขาก็ไม่รอช้า นำม้วนหนังสัตว์โบราณที่เพิ่งได้มาคลี่ออกบนโต๊ะทันที
ภายใต้แสงตะเกียง เขาพิจารณามันอย่างละเอียดอีกครั้ง ลวดลายและอักขระบนแผ่นหนังดูสับสนและไร้ซึ่งรูปแบบใดๆ พลังลมปราณที่ส่งเข้าไปก็ไม่เกิดปฏิกิริยาใดๆ ทั้งสิ้น สมแล้วที่ผู้ประเมินของหอหมื่นสมบัติต้องจนปัญญา
แต่สำหรับหลิงเซียวแล้ว นี่กลับเป็นภาพที่คุ้นเคยอย่างน่าประหลาด
"เอาล่ะ...มาเริ่มกันเลย" เขายกยิ้มที่มุมปาก "พล็อตไขรหัสแผนที่สมบัติ...มีกี่รูปแบบกันนะ?"
จิตวิญญาณของ "ภพ" เริ่มทำงาน เขานั่งลงและไล่เรียงความเป็นไปได้ในใจราวกับกำลังตรวจทานต้นฉบับ
* ใช้เลือด: เป็นวิธีที่คลาสสิกที่สุด เขาจึงลองเป็นอันดับแรก เขากรีดปลายนิ้วและหยดเลือดลงไป...แต่กลับไม่มีอะไรเกิดขึ้น
* ใช้พลังลมปราณธาตุ: เป็นไปได้ว่าอาจต้องใช้ลมปราณธาตุใดธาตุหนึ่งในการกระตุ้น แต่เขาไม่มีลมปราณธาตุที่โดดเด่น
* ใช้พลังลมปราณพิเศษ: หรืออาจจะเป็นพลังงานรูปแบบอื่น...
ความคิดของเขามาหยุดอยู่ที่ลักษณะของอักขระบนแผนที่...มันดูไร้รูปแบบก็จริง แต่ในความไร้รูปแบบนั้นกลับแฝงไว้ด้วยความเฉียบคม...ราวกับร่องรอยของคมกระบี่!
"พบในซากนิกายโบราณ...อักขระคล้ายรอยกระบี่...ผนึกที่ต้องใช้วิธีพิเศษ..."
คำตอบนั้นชัดเจนยิ่งกว่าชัดเจน!
"ไม่ใช่ลมปราณธาตุทั่วไป...แต่เป็น 'ปราณกระบี่'...หรืออาจจะสูงส่งกว่านั้น...เจตจำนงกระบี่!"
เมื่อคิดได้ดังนั้น หลิงเซียวก็ไม่ลังเลอีกต่อไป เขาวางฝ่ามือลงบนแผ่นหนังโบราณอย่างแผ่วเบา เขาไม่ได้อัดฉีดพลังลมปราณเข้าไป แต่กลับเพ่งสมาธิไปที่ห้วงลึกของจิตวิญญาณ...และดึงเอา [เจตจำนงกระบี่: สังหาร] สายหนึ่งออกมา!
เจตจำนงอันเยือกเย็นและเฉียบคมถูกส่งผ่านฝ่ามือของเขาเข้าไปในแผ่นหนังอย่างช้าๆ!
วูมมมม!
แผ่นหนังที่เคยสงบนิ่งพลันเกิดปฏิกิริยาอย่างรุนแรง! อักขระและลวดลายที่เคยเลือนลาง บัดนี้กลับส่องสว่างขึ้นมาด้วยแสงสีเงินจางๆ! เส้นสายที่เคยดูยุ่งเหยิงเริ่มเคลื่อนไหวและจัดเรียงตัวเองใหม่บนแผ่นหนังราวกับมีชีวิต!
ภาพที่เคยดูไร้ความหมาย บัดนี้ได้กลายเป็นแผนที่ของเทือกเขาที่สลับซับซ้อนแห่งหนึ่ง และที่ใจกลางของแผนที่นั้น มีอักขระโบราณชุดหนึ่งปรากฏขึ้นมาจากความว่างเปล่า
"หุบเขากระบี่ฝังโบราณ"
ดวงตาสีม่วงของหลิงเซียวทอประกายเจิดจ้าด้วยความตื่นเต้นอย่างถึงที่สุด!
เขาทำสำเร็จ! เขาไขปริศนาได้แล้ว!
แผนที่ได้ระบุตำแหน่งของทางเข้าลับไว้อย่างชัดเจน...มันซ่อนอยู่ในเทือกเขารกร้างทางทิศเหนือของเมืองระฟ้า ซึ่งต้องใช้เวลาเดินทางประมาณสองวัน
นี่คือวาสนาครั้งใหญ่ที่เขากำลังตามหา!
หลิงเซียวรีบจดจำรายละเอียดทั้งหมดของแผนที่ไว้ในใจอย่างรวดเร็ว เขารู้ดีว่าตระกูลเฉินจะต้องไม่ยอมปล่อยเรื่องนี้ไปง่ายๆ เขาต้องลงมือก่อนที่พวกมันจะทันได้ตั้งตัว!