ตอนที่ 56 ของปลอม
ตอนที่ 56 ของปลอมดูเหมือนนี่จะไม่ใช่ธุระอะไรของตัวเองเซิงห่าวกวาดสายตามองไปทางด้านนั้น หลังจากนั้นก็วางแผนที่จะสิ่งของกันตัวเองต่อไป ผลก็คือเมื่อมองกลับไปอีกครั้งหนึ่งก็เห็นศิษย์พี่ของตัวเองกำลังเดินไปทางนั้นแล้วเขาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเดินไปทางนั้นด้วยอีกคน"คุณจะมาคว้ามันไปได้อย่างไร ถ้าเธอจะเอามันไปอีกแล้วละก็ฉันก็จะตะโกนแล้ว! " ชายชราเป็นคนใช้ไม้แข็ง อาศัยที่ตัวเองเป็นคนแก่ กอดสิ่งที่อยู่ในอ้อมแขนของตัวเองไว้แน่น ไม่มีแม้แต่ร่องรอยของช่องว่างที่รั่วไหลออกมาได้"ฉัน! " ชายที่มีทรงผมสไตล์เมดิเตอร์เรเนียน บนสีหน้าแสดงออกมาว่าทั้งโกรธทั้งไม่มีทางเลือกเขาจะทำอย่างไร? หรือจะเข้าไปดึงมันเข้ามาจริงๆ ? เขากลัวจริงๆ ว่ายังไม่ทันที่จะไปโดนตัวชายชราคนนั้น แต่ชายชราจะแสร้งล้มลงไปก่อนเพื่อหลอกลวงเขา"ผู้อาวุโส ยังไงเรื่องนี้ก็ตกลงกันอย่างเรียบร้อยแล้วว่าจะซื้อของชิ้นนี้ คุณจะเปลี่ยนใจอย่างนี้ไม่ได้นะ ถ้าเป็นอย่างนี้แล้วละก็ยังจะมีใครกล้าที่จะมาที่นี่แล้วซื้อของจากคุณกัน? "“อีกอย่างนะ คุณก็ดูสิว่าพวกคุณก็ตกลงราคากันเรียบร้อยแล้ว” "ถ้าหากว่าคุณไม่พอใจเรื่องราคาแล้วละก็คุณก็ขึ้นราคาให้สูงขึ้นมาสักหน่อย ในเมื่อคนเขาอยากที่จะได้ต้องตอบรับแน่นอนอยู่แล้ว"คนมากมายเริ่มพูดตักเตือนกันขึ้นมา และก็มีคนอีกมากที่มองไปยังแขนของชายชราที่กอดบางอย่างเอาไว้อย่างแนบชิด ต้องการที่จะดูว่าแท้จริงแล้วเป็นสิ่งของอะไรกันแน่ ทุกคนล้วนมีความคิดที่แตกต่างกันไป"ศิษย์พี่! " เซิงห่าวพยายามอย่างหนักเพื่อที่จะเบียดตัวออกมาจากผู้คนแล้วไปให้ถึงข้างตัวของฉีเจา เขาเองก็รู้สึกสงสัยเช่นกันว่าสิ่งที่ชายชรากอดเอาไว้แน่นคือของแบบไหนเขาลองสแกนเข้าไป ไม่คาดคิดว่าจะเป็นขวดยานัตถุ์หยกชิ้นหนึ่ง ทั่วทั้งตัวนั้นเป็นหยกเขียว ขอบขวดยานัตถุ์ตรงส่วนโค้งเป็นสีทอง ดูแล้วน่าจะมีราคาแพงมาก"ยังไงถ้าฉันไม่ชอบ ฉันก็ไม่ขายหรอก! " ชายชรายังคงยืนกราน และได้กอดสิ่งของชิ้นนั้นเอาไว้ในอ้อมแขนจนแน่นขึ้นไปอีกเมื่อฉีเจาเห็นเขา ก็ได้ลากเขาเดินไปยังอีกทางด้านหนึ่งทันที : "ศิษย์น้อง เมื่อกี้นี้เธอไปถึงไหนมา? ทำไมเราถึงได้หาเธอไม่เจอ? ""อยู่ตรงนั้น" เซิงห่าวได้ชี้ไปตรงตำแหน่งที่เขาพึ่งอยู่มาจนถึงเมื่อกี้ ถ้าเทียบกับแผงลอยของเขา สถานที่นั้นแน่นอนว่าไม่ได้เป็นที่สังเกตของผู้คนเท่าไรนักเขายังถือได้ว่าเป็นนักวางแผนอยู่ว่าตามความคิดเขาจะต้องมีสมบัติอยู่ในมุมที่ห่างไกล ใครจะไปรู้ว่าท้ายที่สุดแล้วก็ยังคงทำให้เขาผิดหวังอยู่ดีตู้อวี้หมิงในตอนนี้ได้เข้าไปในกลุ่มคน คำชักจูงก็เริ่มดังขึ้น เซิงห่าวค้นพบว่าความสามารถในการโน้มน้าวใจของตู้อวี้หมิงนั้นค่อนข้างแข็งแกร่ง พูดไปเพียงไม่กี่ประโยคก็ทำให้ชายชราคนนั้นคลายอ้อมแขนและหยิบเอาขวดยานัตถุ์ออกมาได้"นี่เป็นสิ่งของที่ฉันเก็บไว้ใช้เอง ครั้งนี้ฉันแค่พลั้งเผลอไม่ทันระวังไปเอง ใครจะไปรู้ว่ามันจะไปถูกวางไว้บนแผงขายของอย่างนั้นแล้ว อย่างงั้นฉันถึงได้กลับคำยังไงล่ะ! ของที่ตัวเองใช้จะไปสามารถขายออกไปได้ยังไงกัน พวกคุณว่าใช่ไหมล่ะ" ชายชราพูดออกมาอย่างไม่เคอะเขินเลยสักนิดเดียวเซิงห่าวได้ใช้ระบบทำการประเมินอยู่ครู่หนึ่ง อยากจะรู้จริงๆ ว่าจะเป็นวัตถุโบราณแบบไหน ที่ทำให้ชายชราสามารถกลับคำได้อย่างคาดไม่ถึงขนาดนี้ผ่านไปไม่นานเท่าไรนักเขาก็ต้องตกตะลึง เนื่องจากระบบได้ส่งข้อมูลกลับมา ได้บอกว่าขวดยานัตถุ์ชิ้นนี้เป็นของปลอมชายที่มีทรงผมสไตล์เมดิเตอร์เรเนียนถึงกับต้องกระทืบเท้าอย่างโกรธเคือง : "ของชิ้นนี้ฉันบอกว่าจะซื้อมันแล้ว เงินก็ได้จะจ่ายออกไปแล้วคุณจะมาบอกว่าไม่ขายได้ยังไงล่ะ! ""ฉันบอกว่าไม่ขายก็คือไม่ขาย! นี่คือสมบัติของบรรพบุรุษของฉันที่ตกทอดมาตั้งแต่สมัยราชวงศ์ถัง! ""เห็นชัดว่าคุณได้ยินผมพูดถึงได้รู้ว่าเป็นสิ่งของที่มาจากราชวงศ์ถัง ก่อนหน้าที่คุณกำลังเจรจาต่อรองกับฉันตอนนั้นทำไมไม่พูดออกมาละ! "เสียงถกเถียงกันของพวกเขาทั้งสองคนเริ่มดังขึ้นมาอีกครั้งผู้คนรอบข้างเริ่มเข้ามามุงดู ตอนนี้ถึงได้รู้ว่าเป็นสิ่งของที่มาจากราชวงศ์ถัง ทันใดนั้นก็มีคนตะโกนขึ้นมาว่า : "ผมยินดีที่จะซื้อขวดยานัตถุ์ในราคาที่สูงขึ้นกว่าเดิม เถ้าแก่คุณจะขายหรือไม่ขาย? "ชายชราเบิกตาขึ้น : "คุณบอกมาว่าเท่าไหร่? ""บัดซบ ! " ชายที่มีทรงผมสไตล์เมดิเตอร์เรเนียนทนไม่ไหวจนต้องระเบิดประโยคนี้ออกมา"อุ๊ย! หลี่โซง พวกคุณเลิกเถียงกันได้แล้ว! " ตู้อวี้หมิงก็เริ่มที่จะปวดหัวขึ้นมา : "ขวดยานัตถุ์ชิ้นนี้ยังไม่ได้ผ่านการยืนยันของผู้เชี่ยวชาญเลย พวกคุณจะถกเถียงกันขนาดนี้ไปทำไม? "หลี่โซงคือชื่อของชายที่มีทรงผมสไตล์เมดิเตอร์เรเนียนทันใดนั้นเขาก็มองไปเห็นฉีเจา : "เถ้าแก่ฉี ทำไมคุณไม่ลองดูสักหน่อย ลองดูว่าขวดยานัตถุ์ชิ้นนี้จะใช่สิ่งของสมัยราชวงศ์ถังใช่หรือไม่? ""เป็นของปลอม" ฉีเจาเดินเข้าไป พร้อมกับพูดขึ้นว่า : "สมัยราชวงศ์ถังไม่มีขวดยานัตถุ์แบบนี้ นี่เป็นรูปแบบที่นิยมกันโดยเฉพาะในสมัยราชวงศ์ชิง""คุณบอกว่าเป็นสมัยราชวงศ์ชิงแล้วมันจะเป็นของสมัยราชวงศ์ชิงแล้วหรือไง? " ชายชราโพล่งออกมาปียิ่งนานวัตถุโบราณก็ยิ่งราคาสูง ราชวงศ์ถังและราชวงศ์ชิงทั้งสองราชวงศ์นี้อยู่ในช่วงปีที่แตกต่างกัน ของในสมัยราชวงศ์ถังย่อมมีราคาสูงกว่าเล็กน้อยแน่นอนอยู่แล้ว"อันนี้ก็........" ภายในใจของฉีเจาพูดไม่ออกไปเล็กน้อย แต่กระนั้นภายในใจก็กลับไม่ได้กังวลอะไรเกี่ยวกับมันมากนัก : ""ผมก็เพียงแค่พูดไปตามตรง ในสมัยราชวงศ์ถังเดิมทีก็ไม่มีขวดยานัตถุ์รูปแบบนี้อยู่แล้ว"ผู้คนมากมายได้ยินคำพูดของเขา ก็หมดสิ้นซึ่งความกระตือรือร้นที่มีความต้องการต่อขวดยานัตถุ์ใบนี้ในทันทีสายตาของชายที่มีทรงผมสไตล์เมดิเตอร์เรเนียนจ้องมองไปอย่างที่ไม่อยากจะเชื่อ : "คุณแน่ใจนะว่าไม่ใช่ของจากราชวงศ์ถัง? เมื่อก่อนผมเคยเห็นมาแล้วชิ้นหนึ่ง นี่ควรจะเป็นของในสมัยราชวงศ์ถังถึงจะถูกสิ? "ฉีเจายังคงอธิบายต่อไปอีกว่า : "ที่คุณเคยเห็นชิ้นนั้นผมเองก็รู้จัก อันนั้นเรียกว่าขวดยานัตถุ์หยกเขียวไม้ไผ่ และมีความยาวก็คล้ายกันมา จุดที่แตกต่างมากที่สุดก็คือตรงส่วนด้านบนสุดของฝาปิด ฝาปิดในส่วนด้านบนสุดของราชวงศ์ถังจะค่อนข้างแบนเล็กน้อย และส่วนบนสุดจะมีลักษณะกลมมนซึ่งเป็นจุดเด่นของราชวงศ์ชิง""ดูเหมือนว่ามันจะเป็นอย่างนั้นจริงๆ! " ชายที่มีทรงผมสไตล์เมดิเตอร์เรเนียนได้จับไปที่ด้านบนศีรษะของตัวเอง หลังจากที่คิดอยู่ครู่หนึ่งก็พูดขึ้นว่า : "ถ้าแบบนั้นผมก็ไม่เอาแล้ว ของราชวงศ์ชิงไม่ได้มีมูลค่ามากเท่าไรนัก ฉันก็คิดว่ามันเป็นของราชวงศ์ถัง ใครจะไปคาดคิดละว่าจะเป็นของราชวงศ์ชิง"หลังจากที่ทำให้ชัดเจนเกี่ยวกับที่มาของขวดยานัตถุ์เรียบร้อยแล้ว ชายที่มีทรงผมสไตล์เมดิเตอร์เรเนียนก็ไม่ได้รู้สึกโกรธอะไรอีก แล้วดึงฉีเจาเข้ามาแล้วกล่าวว่าจะไปกินข้าวด้วยกันชายชราเห็นว่ามีบางอย่างผิดปกติ แล้วพูดกับชายที่มีทรงผมสไตล์เมดิเตอร์เรเนียนในทันทีว่า : "เฮ้! คุณพึ่งจะบอกว่าต้องการขวดยานัตถุ์ชิ้นนี้ไม่ใช่เหรอ? คุณรีบเอาเงินมาเร็วเข้าเดี๋ยวฉันจะเอาไปห่อให้อย่างดี! "เมื่อได้ยินเสียงนี้ เซิงห่าวก็อดไม่ได้ที่จะดูถูกไม่ได้ เมื่อได้ยินว่าเป็นสมบัติก็ไม่คิดที่จะขายในทันที พอสุดท้ายได้รู้ความจริงก็กลับกลอกคำพูด หน้าของคนประเภทนี้ต้องพูดได้อย่างเดียวว่าหนามากจริงๆ ชายที่มีทรงผมสไตล์เมดิเตอร์เรเนียนโบกมืออย่างไม่ใส่ใจเท่าไรนัก : "ไม่เอาแล้วล่ะ ท่านผู้อาวุโสเก็บไว้ใช้เองเถอะ! "ขณะที่พูดไปก็ได้ลากฉีเจาเดินออกไปพร้อมกัน"นี่......" ชายชราลุกยืนขึ้นมาทันที เดินไปทางที่ชายที่มีทรงผมสไตล์เมดิเตอร์เรเนียนเดินจากไป ก็ได้ยัดขวดยานัตถุ์ชิ้นนั้นไปไว้ในมือของเขา : "ไม่เป็นไร ฉันคิดให้คุณถูกอีกหน่อยก็ได้! "ชายที่มีทรงผมสไตล์เมดิเตอร์เรเนียนผลักกลับไป : "ไม่เอา! " ชายชราก็ยัดเข้ามาอีก ภายใต้การผลักไปผลักมากันอย่างนี้ ทันใดนั้นขวดยานัตถุ์ก็ตกลงไปบนพื้น มีเสียงเพล้งเสียงหนึ่ง และแตกออกไปสองส่วนและภายในของขวดยานัตถุ์ก็กางออก ลูกยาเส้นที่จับตัวกันเป็นก้อนสีดำก้อนหนึ่งหลุดออกมาถึงข้างนอก ดูไปก็รู้ว่าลูกยาเส้นอยู่ภายในนั้นมานานมากแล้วชายชราชี้ไปที่ชายที่มีทรงผมสไตล์เมดิเตอร์เรเนียนทันทีและพูดว่า : "ไม่คิดเลยว่าคุณจะกล้าทำลายของของฉัน ชดใช้เงินมาเลยนะ! "เห็นได้ชายที่มีทรงผมสไตล์เมดิเตอร์เรเนียนก็ตะลึงงันเช่นกัน ได้คาดเอาไว้ถึงสถานการณ์ตรงหน้า : "ผมไม่ได้ตั้งใจสักหน่อย เห็นๆ กันอยู่ว่าฉันจะคือให้คุณ แต่คุณเองที่ไม่ยอมจนทำให้มันร่วงลงบนพื้นเอง"ชายชราคนนั้นที่ดูเหมือนว่ายังไงก็ไม่ยอมฟัง : "ฉันไม่สนใจหรอกมันตกลงไปจากมือของคุณ นี่ก็คือสิ่งของจากสมัยราชวงศ์ถัง คุณรีบชดใช้เงินมาดีกว่า! "นี่ช่างหน้าด้านหน้าทน......จนหาที่เปรียบไม่ได้เลยเซิงห่าวเข้าไปใกล้ยาเส้นหั่นฝอยที่รวมกันเป็นก้อนนั้น ส่ายหัวเล็กน้อย หลังจากนั้นไม่นาน ดวงตาของเขาก็เบิกกว้างขึ้นมาทันทีเขาวิ่งไปที่ข้างตัวของฉีเจา ใช้น้ำเสียงที่จะพอจะได้ยินสองคนเท่านั้น : "ศิษย์พี่ รีบซื้อขวดยานัตถุ์นั่นเอาไว้เร็วเข้า! อย่าพึ่งถามถึงเหตุผล ซื้อมาแล้วเอามาให้ผมแล้วผมจะบอกพี่อีกที"ฉีเจามองเขาด้วยสายตาแปลกประหลาด เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่งก็พยักหน้าเล็กน้อยโดยที่ไม่ได้ถามอะไรออกมา"ท่านผู้อาวุโส ขวดยานัตถุ์นั่นไม่ใช่ของโบราณในสมัยราชวงศ์ชิง นี่คือสิ่งที่พวกเราทั้งหมดต่างก็รู้จักเป็นอย่างดี" ฉีเจาเดินออกไป "ผมค่อนข้างมีความสนใจต่อขวดยานัตถุ์ชิ้นนี้ ทำไมคุณถึงไม่ขายมันให้ผมละ"ชายชรามองเขาอย่างสงสัย : "คุณอยากซื้องั้นเหรอ? อย่างนั้นก็ได้! ฉันจะขายให้ห้าแสนหยวน! "ของราชวงศ์ชิงชิ้นหนึ่งและยังเป็นขวดยานัตถุ์เน่าๆ ไม่คาดคิดเลยว่าจะขายถึงห้าแสนหยวน! ฉีเจาขมวดคิ้ว : "ถ้าอย่างนั้นผมก็ไม่ซื้อแล้วล่ะ นี่มันแพงกันเกินไป ของสิ่งนี้คุณมันก็เสียหายไปแล้ว พันสองพันก็ถือว่าแพงมากพอแล้ว" พอพูดแล้วก็อยากที่จะเดินไปชายชรารีบร้อนหยุดเขาเอาไว้ แล้วหยิบขวดยานัตถุ์ขวดนั้นขึ้นมาแล้วส่งมันให้เขา : "ให้คุณ ราคาสามารถต่อรองกันได้" เขาวิ่งกลับไปเอาถุงมาใส่ขวดยานัตถุ์ชิ้นนั้น แล้วนำมันยัดเข้าไปในมือของฉีเจาพฤติกรรมนั้นรวดเร็วและแม่นยำท้ายที่สุดแล้วก็ซื้อมาในราคาสามพันหยวนชายที่มีทรงผมสไตล์เมดิเตอร์เรเนียนถามขึ้นมาด้วยความเกรงใจ : "เถ้าแก่ฉี ขวดยานัตถุ์ของสมัยราชวงศ์ชิงไม่ถือว่าเป็นของที่หายากขนาดนั้น ทำไมคุณถึงต้องการที่จะซื้อมันล่ะ? "เขาคิดว่าเป็นเพราะฉีเจาต้องการที่จะช่วยเขา เลยตั้งใจที่จะซื้อมันมา ฉีเจาก็ไม่ได้อธิบายอะไร เขาส่งต่อขวดยานัตถุ์นั้นให้กับเซิงห่าวเซิงห่าวก็รับมันมา หลังจากนั้นก็ใช่ถุงหยิบเอายาเส้นหั่นฝอยที่เป็นก้อนสีดำก้อนนั้นขึ้นมาจากพื้นด้วยท่ามกลางสายตาที่เหลือเชื่อของทุกคน เขาก็ได้อธิบายว่า : "ตกอยู่บนพื้นมันดูน่าเกลียดเกินไป ผมเลยขอถือวิสาสะเก็บกวาดให้เอง"เขากุมยาเส้นนั้นไว้ในมือ แต่ทว่ามือนั้นสั่นเทาเล็กน้อยไปด้วยความตื่นเต้น ผู้คนโดยรอบก็ทำเหมือนกับมองไม่เห็นถึงความแปลกประหลาดอะไร"ศิษย์พี่ ผมจะกลับไปเก็บของนี่ก่อน" เซิงห่าวเดินไปถึงด้านข้างของฉีเจาแล้วกล่าวขึ้นฉีเจาคิดที่จะถามว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น แต่ก็ถูกชายที่มีทรงผมสไตล์เมดิเตอร์เรเนียนนั้นดึงเอาไว้ ทำได้เพียงพูดอย่างจนใจ : "เอางั้นก็ได้ เธอกลับเอาของไปเก็บให้เรียบร้อยก่อนเถอะ""เขารู้ว่า ที่เซิงห่าวขอให้เขาซื้อขวดยานัตถุ์ชิ้นนี้ ต้องมีเหตุผลอย่างแน่นอน...