จอมราชันย์อัสนี (Lightning Sovereign):

ตอนที่ 131: หล่อหลอมรากฐาน แสงเงาในใจ 

เมื่อกลับจากห้องสอบสวนอันน่าอึดอัด เฉิน ฮ่าวหราน ก็ขังตัวเองอยู่แต่ในห้องพักหมายเลข 12 เขาไม่ได้ออกไปไหน ไม่ได้พบปะผู้ใด จิตใจยังคงวนเวียนอยู่กับคำถาม คำเตือน และสายตาอันคมกล้าของผู้อาวุโสหลี่และศิษย์พี่อี้จ้าน ความรู้สึกเหมือนถูกจับตามองยังคงชัดเจนราวกับเงาที่ทอดทาบอยู่บนผนังห้อง แม้เสียงลมพัดผ่านหน้าต่าง จะเบาราวกับถอนหายใจของใครสักคนในเงา ความสงบที่เคยมีกลับแฝงไปด้วยความระแวง แต่เขาก็รู้ดีว่าการจมอยู่กับความกังวลนั้นไร้ประโยชน์ สิ่งสำคัญที่สุดในตอนนี้คือการ "หล่อหลอมรากฐาน" ขั้นสร้างรากฐาน-ต้นนี้ให้มั่นคงแข็งแกร่งที่สุด และต้องรีบฝึกฝนเคล็ดวิชาอำพรางพลัง "ลมหายใจหวนคืนสู่ความมืด" ให้เชี่ยวชาญยิ่งขึ้น เขาตัดสินใจใช้แต้มอุทิศ 70 แต้ม จากทั้งหมด 75 แต้มที่มี แลกเปลี่ยนเป็น เวลาในการเข้าใช้ห้องฝึกพลังงานระดับต่ำ อีกครั้งเป็นเวลา 10 ชั่วยาม และแลก ยาเม็ดฟื้นฟูปราณระดับต่ำ มาอีก 2-3 เม็ด (เหลือแต้มอุทิศเพียง 5 แต้ม) แม้จะไม่ใช่ทรัพยากรที่ดีที่สุด แต่ก็ดีกว่าไม่มีอะไรเลย ภายในห้องฝึกพลังงานระดับต่ำที่คุ้นเคย พลังงานฟ้าดินที่หนาแน่นกว่าช่วยให้เขารู้สึกดีขึ้น เขานั่งขัดสมาธิ เริ่มต้นโคจรแก่นแท้พลังงาน ในช่วงแรก มันกลับ "โคจรพลังแบบติดขัด" เล็กน้อย จิตใจที่ยังคงไม่สงบส่งผลกระทบต่อการควบคุม เขาจึงต้องใช้เวลาครู่ใหญ่ในการปรับลมหายใจ ทำสมาธิ ขับไล่ความกังวลออกไป จนกระทั่งทะเลแห่งจิตใจกลับมาสงบนิ่งอีกครั้ง เมื่อจิตสงบ การโคจรพลังก็เริ่มราบรื่น เขาทุ่มเทสมาธิทั้งหมด หล่อหลอมแก่นแท้พลังงานให้บริสุทธิ์ ขัดเกลาเส้นลมปราณ สร้างความมั่นคงให้กับแท่นฐานเต๋าอย่างต่อเนื่องและอดทน หลังจากใช้เวลาในห้องฝึกพลังจนครบกำหนด เขาก็รู้สึกว่ารากฐานพลังของตนเองมั่นคงขึ้นมากแล้ว แม้จะยังคงเป็นเพียงช่วงต้น แต่ก็ไม่สั่นคลอนง่ายๆ เหมือนตอนแรก เขากลับมายังห้องพักด้วยความรู้สึกที่พร้อมจะก้าวต่อไป แต่แล้วฟางเจี๋ยก็วิ่งหน้าตาตื่นมาหา "สหายเฉิน! แย่แล้ว!" ฟางเจี๋ยหอบหายใจ "ข้าเพิ่งกลับมาจากทำงานที่โรงครัว ได้ยินพวกศิษย์พี่คุยกันเรื่องศิษย์ที่หายตัวไปน่ะ! พวกเขาเจอเบาะแสเพิ่มแล้ว! แต่... แต่มันดูน่ากลัวมาก!" "ใจเย็นๆ ก่อนสหายฟาง เกิดอะไรขึ้น?" "พวกเขาพบเศษอาภรณ์และร่องรอยการต่อสู้ในป่าลึกกว่าเดิม เหมือน... เหมือนถูกพลังงานบางอย่างกัดกร่อนจนแทบไม่เหลือซาก! ศิษย์พี่บางคนถึงกับหน้าซีด บอกว่ามันคล้ายกับพลังงานต้องห้ามในตำราโบราณ! ตอนนี้ทั้งตำหนักยิ่งเพิ่มการตรวจตราเข้มงวดขึ้นไปอีก!" ฟางเจี๋ยเล่าเสียงสั่น ข่าวนี้ทำให้ฮ่าวหรานรู้สึกเย็นวาบ แต่เขาก็เพียงตบบ่าปลอบใจฟางเจี๋ย การพูดคุยสั้นๆ นี้ทำให้เขารู้สึกว่า "ยังคงมีคนปกติอยู่ในโลกนี้" ช่วยดึงเขาออกจากความเครียดเรื่องส่วนตัวได้ชั่วขณะ คืนนั้น ในห้องพักที่มืดมัว ฮ่าวหรานตัดสินใจลองฝึกท่าร่างแรก "อัสนีบาตฟาดผ่า" อีกครั้ง เขา "ฝึกแบบเงียบๆ" มีเพียงนิ้วของเขาที่ขยับช้าๆ อย่างไร้เสียง... ดุจฟ้าแลบกลางใจแต่ไม่แตะพื้นดิน ตามหลักการโคจรพลังงานที่ซับซ้อนและรุนแรง เขารู้สึกถึง "กระบี่ในทะเลจิตใจตอบสนองไวขึ้น" มันสั่นสะเทือนเบาๆ ส่งความรู้สึก "กระหาย" และ "ชี้นำ" อันเลือนรางมาให้! เขาสัมผัสได้ถึงพลังงานมหาศาลที่อัดแน่นรอการปลดปล่อย มันให้ความรู้สึก "ราวกับฟ้าผ่าที่ไร้เสียง สั่นสะเทือนอยู่ใต้ผิวแสง"! เขารู้ดีว่า "การฝึกนี้ไม่ใช่เพียงการวาดมือ... แต่คือการเสี่ยงกับแรงระเบิดที่ยังไม่ปะทุ" หากควบคุมพลาด! เขาต้องหยุดการฝึกหลังจากผ่านไปเพียงครู่เดียว พลังจิตถูกใช้ไปอย่างมหาศาล ขณะที่เขากำลังจะนั่งลงทำสมาธิฟื้นฟูพลัง จิตวิญญาณก็พลัน สัมผัสได้ถึงสายตาที่จับจ้องมาอีกครั้ง! เย็นชา... ลึกลับ... และแฝงความสงสัย! 'ใครกัน!?' เขารีบแผ่จิตวิญญาณออกไปสำรวจอย่างรวดเร็ว แต่ก็ไม่พบสิ่งใด! สายตานั้นหายไปแล้ว! แต่ความรู้สึกไม่สบายใจกลับยิ่งทวีคูณ! ทรัพยากรแทบไม่เหลือ เขาจะหาแต้มอุทิศเพิ่มจากที่ไหน ในเมื่อถูกจำกัดบริเวณและตกอยู่ภายใต้การจับตามอง? และสายตาปริศนาที่เฝ้ามองเขาอยู่นั้น คือมิตรหรือศัตรู? อันตรายกำลังใกล้เข้ามาทุกขณะ!

(จบตอนที่ 131 )