เทพสงครามหวนคืน [จบ]

ตอนที่ 211 แปลกใจ 2 ปี 3 เดือน 12 วัน ต่อมาณ ถ้ำที่หยางเฉินเข้าไปดูดซับสมุนไพรทั้งสามชนิด ตูม!!!เสียงดังขึ้นบริเวณโดยรอบถ้ำ พื้นดิน ต้นไม้ ต่างสั่นอย่างรุนแรงราวกับว่าเป็นแผ่นดินไหวกว่า 12 ริกเตอร์ บริเวณถ้ำเองก็มีแสงสีทองสูงกว่า 1,000 เมตร ส่องขึ้นฟ้า ที่กำลังแสดงถึงการทะลวงขั้นเข้าระดับตำนานระดับสูงของหยางเฉิน ผลของแสงที่ปรากฏออกมาทำให้สัตว์อสูรน้อยใหญ่รอบถ้ำต่างหนีเพื่อเอาชีวิตรอดพวกสัตว์อสูรที่หนีเพราะพวกมันรู้ได้ถึงความอันตรายจากสัญชาตญาณดี ไม่เพียงแค่สัตว์อสูรเท่านั้นที่พยามหนี แต่พวกมนุษย์โดยรอบที่เป็นเมืองน้อยใหญ่เองต่างก็พากันตกใจกับแสงที่เห็น“-นั่นมันระดับตำนานขั้นสูงแล้วสินะ”“-ไม่คิดเลยว่าชาตินี้จะมาเห็นอัจฉริยะที่ทะลวงขั้นตำนาน 3 ขั้นติดในเวลาเพียงสองปีเช่นนี้”“-แบบนี้พวกนิกายใหญ่มันคงไม่ยิ่งใหญ่กันอีกต่อไปแล้ว”เหล่าผู้คนในเมืองต่างหยุดมองแสงสีทองที่ปรากฏขึ้น และพูดเกี่ยวกับเรื่องของมัน ตลอดระยะเวลาสองปีผู้คนในเมืองนี้ต่างก็ได้เห็นการทะลวงขั้นสามครั้งด้วยกัน แถมแต่ละครั้งมันก็เป็นระดับตำนานทั้งนั้นทว่าถึงจะเห็นมาสองครั้งแล้วผู้คนก็ยังตกใจกับครั้งที่สามอยู่ดี ถึงที่นี่จะเป็นดินแดนศักดิ์สิทธิ์แต่หาคนมีพลังระดับตำนานมันก็ยากมากแล้ว แต่ว่า นี่กลับเป็นระดับตำนานขั้นสูง แถมยังทะลวงขั้นติดๆ กันอีก ไม่ว่าจะมองยังไงเรื่องตอนนี้ก็สามารถสั่นสะเทือนดินแดนศักดิ์สิทธิ์เป็นอย่างมาก ############ ภายในถ้ำ หยางเฉินค่อยๆ เปิดเปลือกตาออก หลังจากที่ทะลวงขั้นเข้าขั้นตำนานระดับสูง เขาค่อยๆ ลุกขึ้นพร้อมกับสำรวจร่างกายของตัวเอง ‘สุดยอด แบบที่คิดเอาไว้จริงๆ พลังระหว่างระดับตำนานช่วงกลางกับช่วงสูงสุดมันช่างต่างแตกกันจริงๆ’ พลังในร่างกายที่เขาสามารถรู้สึกได้ตอนนี้มันมากกว่าสมัยก่อนจริงๆถ้าให้เปรียบก็ราวกับว่ามนุษย์ปกติกับผู้ฝึกตนไม่มีผิด ถึงช่วงพลังจะห่างกันเพียงช่วงเดียวแต่หยางเฉินตอนนี้ก็สามารถรับมือกับผู้ฝึกตนพลังระดับตำนานได้สบายๆหลังจากตกใจกับพลังที่ได้มาสักพักหยางเฉินก็เริ่มเดินออกจากถ้ำเพื่อไปตามเป้าหมายที่คิดเอาไว้ ทว่า เมื่อเดินมาถึงหน้าถ้ำพวกอันเดดต่างก็กำลังทำท่าทางไม่พอใจและเตรียมตัวเพื่อต่อสู้กันอยู่ หยางเฉินแปลกใจเล็กน้อยแล้วเดินไปดูว่าเกิดอะไรขึ้น“-องค์ราชาเขาออกมาแล้วครับ!”ผู้ชายสวมชุดเกราะของทหารตะโกนขึ้นเมื่อหยางเฉินปรากฏตัวหน้าถ้ำเมื่อทหารตะโกนขึ้นเหล่าทหารคนอื่นๆ ต่างก็มองไปยังหยางเฉินด้วยสีหน้าตื่นเต้น ขณะเดียวกันก็มีชายหนึ่งคนสวมชุดสีทองคล้ายราชวงศ์ของจีนเป็นผู้ชายแก่ หนวดเคราสีขาว ใบหน้าเหี่ยวย่น เดินลงมาจากรถม้าพร้อมใบพัดปิดหน้าเอาไว้ครึ่งหน้าชายคนนี้มีชื่อว่า ราชา เทียนหมิง เป็นผู้ปกครองแคว้นชิงที่มีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ที่หยางเฉินใช้เป็นฐานดูดซับสมุนไพรอยู่การที่เทียนหมิงปรากฏตัวต่อหน้าหยางเฉินเช่นนี้ก็เพราะเขาได้ยินข่าวลือการทะลวงขั้นระดับตำนานสองครั้งติด เขาเลยวางแผนมาพบกับหยางเฉินก่อนที่จะมีคนอื่นเจอก่อน โดยรอบถ้ำเองก็โดนล้อมไปด้วยกองทหารของเทียนหมิงเอาไว้จนหมด แต่พวกทหารก็เว้นหน้าถ้ำเอาไว้เพราะพวกอันเดดขวางไว้ทว่าหยางเฉินที่เห็นสถานการณ์ด้านหน้ากลับรู้สึกสงสัยขึ้นมา ปกติแล้วถ้าเกิดพวกนี้รู้เรื่อง พวกเหล่านิกายใหญ่ก็ต้องรู้เรื่องเช่นกัน และแน่นอน เมื่อพวกนั้นเห็นว่าอะไรจะเป็นปัญหาในอนาคตได้ก็จะมีทางเลือกให้คือเสนอเข้าร่วม และถ้าไม่เข้าร่วมสิ่งที่รออยู่ก็คือความตายเท่านั้น นี่เป็นอีกวิธีที่เหล่านิกายใหญ่ใช้รักษาอำนาจในดินแดนแห่งนี้“คลาย!”พวกอันเดดค่อยๆ หายไปหลังจากหยางเฉินเริ่มการคลายเขตอาคม ในสายตาของหยางเฉินตอนนี้เทียนหมิงไม่อยู่ในสายตาเลยด้วยซ้ำ ตัวเทียนหมิงก็รู้ดีว่าหยางเฉินนั้นไม่ได้สนใจอะไรตัวเอง แต่ถึงแบบนั้น เขาก็พยามใจเย็นเอาไว้และยิ้มให้“ท่านช่วยฟังข้าหน่อยได้ไหม…”“พวกนิกายใหญ่ไปไหนกันหมด?”“ท่านหมายถึงเหล่านิกายใหญ่ทั้งสี่ใช่ไหมครับ”“ใช่”เทียนหมิงรู้สึกแปลกใจกับคำถามเล็กน้อย แต่ก็ไม่มีทางเลือก เมื่อโดนคนพลังระดับนี้ถามก็ต้องบอกเท่านั้น ต่อให้เทียนหมิงจะเป็นผู้ปกครองแคว้นแห่งนี้ แต่ถ้าหยางเฉินไม่พอใจจะทำลายแคว้นตอนไหนก็ได้และเทียนหมิงก็เข้าใจข้อนี้ดี“ตอนนี้พวกสี่นิกายใหญ่กำลังสู้เพื่อชิงดินแดนกันอยู่ครับ เมื่อหนึ่งปีก่อนนิกายโลหิตทองคำล่มสลายไป หลังจากนั้นเหล่านิกายใหญ่ทั้งสี่เลยสู้กันเพื่อแย่งอาณาเขตปกครองครับ” ‘แบบนี้เอง เท่ากับว่าตอนนนี้พวกมันกัดกันเองอยู่สินะ หึ! …มันน่าสนุกอยู่หรอกที่ดูพวกมันตีกันเอง’ หยางเฉินคิดตามสิ่งที่ได้ยิน การที่พวกนิกายใหญ่ตีกันเองแบบนี้มันเกินขอบเขตที่คิดเอาไว้จริงๆ ทว่า เรื่องที่พวกนิกายทั้งสี่ตีกันมันก็ไม่ได้มีประโยชน์กับเขาเท่าไหร่นักที่ตีกันส่วนมากก็น่าจะเป็นพวกระดับล่างหรือพวกระดับกลางๆ พวกระดับสูงอย่างผู้อาวุโสและประมุขนิกายไม่ลงมาตีด้วยหรอก ‘จริงสิ!’ หลังจากที่ได้ฟังเรื่องที่เทียนหมิงเล่าให้ฟังหยางเฉินก็คิดอะไรขึ้นมาได้ เขาเลยพูดกับเทียนหมิงต่ออีกว่า….

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 211 แปลกใจ

คล้ายกับเรื่องเทพสงครามหวนคืน [จบ] ที่คุณอ่าน

เทพสงครามหวนคืน [จบ]

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 211 แปลกใจ

คล้ายกับเรื่องเทพสงครามหวนคืน [จบ] ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้