จิ้นรักยัยแบร์ฮัก

ต่อจากความเดิมตอนที่แล้ว หลังจากที่ทั้งคู่กลับไปรับน้องกันจนเสร็ยจ เย็นวันนั้นกานและคิมจึงตัดสินใจไปเลี้ยงฉลองกันที่สอบติดมหาลัย

---------- ณ เวลา 17:45 นาฬิกา ---------------------

คิม: แล้วนี้มึงจะกลับบ้านเลยปะ

กาน: ยังไม่อยากกลับว่ะกลับไปละเบื่อๆ

คิม: งั้นเราไปกินหมูทะกันปะละ

กาน: เออว่ะ!ความคิดดี..... แต่จะกินกันแค่สองคนเนี๊ยนะ

คิม: งั้นชวนโมมาดิ เดียวกุชวนเพื่อนกูคนนึงมาด้วย

กาน: ใครวะกูรู้จักปะ

คิม:ไม่น่ามั้ง มึงยังไม่เคยเจอเขาเลยนิ

กาน: หรอวะ อืมๆงั้นเดียวกูไปชวนโมก่อนละกัน

คิม: เออๆ

--- - - - - - - - - - - - - - - -- - - - - - - - - - - - - -- - - - -

กาน: ฮัลโหลโมแกอยู่ไหนวะ

โม: หืม? ผีเข้าหรอ

กาน: -_- กวนทรีน*ล่ะ แกอยู่ไหนเดียวฉันไปหา

โม: มีไรย่ะ ร้อยวันพันปีแกไม่เคยโทรหา

กาน: เร็วๆเถอะอยู่ไหนฉันเมื่อย

โม: เออๆๆ อยู่โรงอาหารมหาลัย

กาน: อย่าพึ่งกินไรนะ เดียวไปหา

------- วางสาย --------

โม: เอ๊าอีนี้ นับวันยิ่งบ้ามาห้ามฉันกินอีก

------------------------------- ณ โรงอาหาร ------------------------------------------

โม: แกมีไรย่ะ ถึงมาหาฉันถึงนี้

กาน: เย็นนี้ไปกินหมูทะกัน

โม: เนื่องในโอกาศ???????

กาน:เออน่ามาละกัน 6 โมงรอหน้ามหาลัยนะฉันไปละบาย

โม: เอ่อคนเราก็แปลกเนอะเดินมาหาเพื่อชวนกินหมูทะ-_-'''

โม: อื้มมมมโทรหาซานดีกว่า

โม:ฮัลโหลซาน ยุ่งอยู่หรือป่าว

ซาน: ปล่าวๆซานไม่ได้ยุ่งไรค่ะ พี่โมมีอะไรรึป่าวคะ

โม: นี้เรารุ่นเดียวกันน๊า ฉันแค่มาเข้าเรียนเร็วเองเรียกแค่โมก็พอ วันนี้ไปกินหมูกระทะกันนะ

ซาน: เอ่อไม่ดีกว่าค่ะ เดียวจะรบกวนพี่ปล่าวๆ เอ้ย!โม

โม: 5555เอาหน่าาาไปเถอะน้าาาถือว่ากินฉลองที่ซานช่วยติวบันชีให้เราไง

ซาน: เอ่ออ.....

โม: งั้นตกลงว่าไปนะ เย้6โมงเย็นเจอกันหน้ามหาลัยน้ะ ฉันไม่กวนละบั้ยบายยย^^

ซาน: อ่ะ เอ่อเดียว..... วางสายไปซะละคงต้องไปสินะT^T

------------------------------ ณ เวลา 18:10 ---------------------------------------

คิม:โทดทีๆที่มาช้า

กาน:ตลอดนะมรึงอะ-_-

คิม: เอ่อ นี้แนะนำให้รู้จักนะ นี้สิริเพื่อนกู

สิริ: หวัดดี

กาน: อื้มหวัดดีเป็๲เพื่อนกับไอ่คิมคงปวดหัวแย่5555

สิริ: อ่าห่ะ55555

คิม: พวกมรึงนี้-__-! ละโมอะ

กาน: กำลังมาเห็นบอกว่าจะชวนเพื่อนมาด้วยคนนึง

คิม: ใครว่ะ? อ๊ะ!นั่นไงมาแล้ว

โม: โทดๆที่มาช้านะทุกคน นี้ซานแต่พวกแกน่าจะรู้จักแล้วนิเนอะเห็นรับน้องด้วยกันยุ

กาน/คิม: อื้ม

ซาน: เราขอโทดนะที่เมื่อกลางวันเราไม่ได้แนะนำตัวตอบแกอะ........กาน

กาน: ????จำชื่อฉันได้ด้วยหรอ

ซาน: อ่า

โม: พอๆเลิกคุยกุววหิวววไปกินกันได้แล้วค่อยคุยต่อในร้านก็ได้ม่ะ อ๊ะ!นั่นสิริใช่ป่ะเห็นคิมเคยพูดถึงอยู่

สิริ: อ่่าาครับ

โม: 5555เป็๲กันเองๆไม่ต้องพูดเพราะหรอก

------ระหว่างนั่งรถ-------------

คิม: เขร้บังเอิญไปอี้ก ซานจำชื่อมึงได้แถมได้ไปกินหมูทะด้วยกันยังงี้พี่ต้องจีบบบบ

กาน: เอ่อ ถามจริง?

คิม: จริงจ้าาาาาาาา

กาน: ฮั่นแน่! เต้มที่เลยจ๊ะพี่จ๊าาาา

คิม: ปลอมมากจ้าาาาาา

------- ณ ร้านหมูกระทะ --------

โม: นี้ๆกานฉันขออวยพรแกหน่อยน้ะจ้ะ

กาน: เออ ว่ามา

โม: ฉันขอให้แกเลือกคณะเรียนได้เร็วๆนะจ๊ะ ขอให้แกเลิกมาสายซักที เลิกกวนประสาทฉันด้วยยยย!!!!!

กาน: มึงโกดไรกุป่ะเนี๊ย-_-'

โม: ใครจะโกดมึงม้ายยยยมี

คิม: ปลอมมากจ้าาาาคุณโม

สิริ/ซาน: เอ่อกินได้ยังอะ

โม/คิม/กาน: ................

โม: 5555กินได้ๆโทดๆที่ด่ามันเพลิน เอ้ย!อวยพรเพลิน

กาน: หึหึ

โม/กาน/คิม/สิริ: ...............................................

คิม: เอ่อซานนี้แกกินเก่งนะเนี๊ย^^

ซาน: อ๊ะ! ขอโทดค่ะพอดีลืมตัวแหะแหะ

โม: โอ๊ยยยยไอ่คิมไอ่บ้า ซานกินไปแบบเดิมต่อเถอะซานนี้เวลากินแล้วดูมีความสุขดีนะ^^

สิริ: เราถ่ายรูปไว้ด้วยนะ555 ซานดูมีความสุขมากจริงๆเวลากิน^^

คิม: ใช่ม่ะไอ่กานเวลาซานกินนี้ดูน่ารักดีนะว่ามั้ย^^

กาน: น่ารักตรงไหน แก้มก็เยอะ ขาก็ใหญ่ เหนียงก็ใหญ่^^

ซาน: ไอ่บ้า!-_-

โม: ไอ่กานไอ่ปากหมาร้อยชาติ

กาน: เอ๊าาพูดความจริงก็ผิด5555

โม: ไอ่ปากหมาเอ้ยยย อ่าๆไหนๆก็กินกันเสร็ยจแล้วงั้นกลับกันดีกว่า ละซานกับสิริบ้านอยู่แถวไหนอะ

สิริ: ผมเป็๞รูมเมทคิมครับ

โม: อ่อๆล่ะซานอะ

ซาน: หมู่บ้านข้างหน้านี้แหละค่ะ

โม: อ้าวที่เดียวกับไอ่กานนิ ซานแกดวงซวยจิงๆวะ555

ซาน: คงงั้นค่ะ55

กาน: ฉันดิต้องดวงซวย ขืนยัยนี้โมโหเดียวก็เอาขาใหญ่นั้นฟาดหน้าฉันตายพอดี

ซาน: นี้! นายนี้ปากหมามา๻ั้๫แ๻่มอต้นเลยนะ

กาน: !? หมายความว่าไง๻ั้๹แ๻่มอต้น

ซาน: หึจำไม่ได้ล่ะสิ งั้นซานขอตัวกลับก่อนนะคะทุกคนขอบคุณนะคะพี่โม เอ้ย!โม

โม: อ่าา ซาน! เดียวฉันเดินกลับเป็๲เพื่อนนี้ก็มืดแล้วเดินคนเดียวมันอัตราย

ซาน: อ่า

โม: ไว้เจอกันพรุ่งนี้นะไอ่พวกปากหมา

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

คิม:แหมมมมละตอแหล บอกกูว่าไม่รู้จักซานที่แท้ก็รู็จัก๻ั้๹แ๻่มอต้นเเล้วนี้หว่า

กาน: กูยังจำไม่ได้เลอะ

คิม: เหอะ นกอีกละกู

กาน: -_-แต่จะว่าไปก็น่ารักดีนะ ^^

คิม: หึว่าไงนะ

กาน: ไม่มีไรกุกลับนะง่วงชิบหายเจอกันพรุ่งนี้

คิม: เออๆกลับบ้านดีๆอะอย่าไปฉุดใครเข้าอะ ไปริกลับห้องกัน

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

โม: ขอโทดแทนไอ่กานด้วยนะซาน มันปากหมาแบบนี้มานานแล้วน่ะ

ซาน: ไม่เป็๲ไรๆ ซานรู้กานน่ะเป็๲แบบนี้มานานแล้ว^^

โม: นี้สรุปรู้จักกันมาก่อนจิงๆด้วย เล่าให้ฟังหน่อยสิรู้จักกันตอนไหนสนิทกันมากมั้ย

ซาน: เอ่อ ก็ไม่ค่อยค่ะเราอยู่โรงเรียนเดียวกันแต่คนละห้องเลยไม่ค่อยสนิทกันค่ะ ซานแค่รู้นิสัยมันจากเพื่อนเชยๆน่ะ เอ่อ...ถ้าไม่มีไรแล้วงั้นซานขอเข้าบ้านก่อนนะคะ ขอยคุณนะคะที่เดินมาส่งแล้วยังชวนกินหมูกระทะอีก

โม: อ่ะ! เดียวก่อนซาน..... ทั้งสองคนนั้นต้องมีไรแน่ๆทำไมต้องปิดบังนะ

เช้าแล้วจ้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา

เห้ย!!! ทำไมถึง!!!???

ซาน/กาน: ทำไมนายถึง!? ทำไมเธอถึง!??

กาน: นี้พึ่งย้ายมาหรอ

ซาน: อื้ม ก็ไม่คิดว่าดวงจะซวยอยู่บ้านตรงข้ามกับคนปากหมา

กาน: เอ้าาก็ขาเธอใหญ่จิงๆนี้

ซาน: นี้!!

กาน: อ่าๆๆเช้าๆอากาศดีแบบนี้ไม่อยากทะเลาะโว้ยยย แล้วสรุปเธอรู้จักฉันได้ไง

ซาน: ก็ตอนรับน้องไง ลืมหรอ

กาน: ไม่ๆ ฉันหมายถึงที่เมื่อวานเธอพูดถึงตอนมอต้น

ซาน: โอ๊ยยยย อากาศดีๆแบบนี้ฉันยังไม่อยากทะเลาะไปน๊าาาบั้ยบายยยย^^