(จบ) ผู้พิทักษ์ทะเลทราย

บทที่ 52 ความผิดปกติของรอยสักอูฐ

ในชาติที่แล้ว เมื่อปี 1987 ‘วิธีการตรึงทรายด้วยหญ้า’ ได้รับรางวัลพิเศษด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ และยังได้รับการเสนอชื่อให้เป็นหนึ่งใน ‘การคุ้มครองสิ่งแวดล้อมระดับโลก 500 อันดับแรก’ โดยโครงการสิ่งแวดล้อมแห่งสหประชาชาติ

นี่ไม่ใช่เทคโนโลยีที่สามารถรักษาทรายเท่านั้น แต่ยังเป็นเทคโนโลยีที่สามารถสร้างความตกตะลึงให้กับนักอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมทั่วโลกและเปลี่ยนแปลงรูปแบบการรักษาทรายด้วย

เฉียวซู่ไม่คิดว่า 'อาวุธศักดิ์สิทธิ์' สำหรับการตรึงทรายในชาติก่อนของเขาจะเพิ่งปรากฏขึ้นครั้งแรกในโลกนี้ 

จำนวนสูงสุดของ 'โครงการตารางหญ้า' ในวันแรกถูกกำหนดไว้ที่ห้าร้อยช่อง

หญ้าแห้งขนาด 500 ตารางเมตรเชื่อมต่อกันเป็นชิ้นเดียว หญ้าแห้งและทะเลทรายสีทองผสมผสานเข้าด้วยกัน ซึ่งดูเพลินตาอย่างมาก 

พื้นที่ 500 ตารางเมตรอาจฟังดูไม่มากนัก แต่เฉียวซู่ต้องใช้เวลาเกือบสิบชั่วโมง 

หลังจากทำงานเสร็จ ชายหนุ่มก็รู้สึกราวกับว่าเอวของเขาจะหลุดออกจากร่าง เขาคงไม่สามารถทนได้หากไม่มีเรดบูลสิบขวด

ลืมไปเถอะ เอาไว้แอบดื่มนมสดมอมอของอาหลีน้อยเอาหลังจากนี้ก็ได้

รีบไลฟ์สด กินอาหาร และพักผ่อนเร็ว ๆ ดีกว่า

นอนอยู่บนเตียงยามค่ำคืน เฉียวซู่หยิบอุปกรณ์สะกดจิตออกมา - หนังสือเครื่องมือ 

หลังจากพลิกไปสองสามหน้า ดวงตาที่ง่วงนอนก็เริ่มตื่นมากขึ้น

เฉียวซู่มองหน้าปกของมันอย่างสงสัย

ให้ตายเถอะ เขาหยิบผิด มันคือบุปผาในกุณฑีทอง!

ช่างมันละกัน ในเมื่อเอาออกมาแล้วก็ควรจะอ่านมันสักหน่อย

ภายใต้สายตาไม่พอใจของอาหลีน้อย เฉียวซู่ยกขาขึ้นไขว่ห้างและอ่าน ‘บุปผาในกุณฑีทอง’ ในมือขณะที่ดื่มนมสดมอมอไปด้วย

… 

หลายวันต่อมา เฉียวซู่ยังคงยุ่งอยู่กับตารางหญ้าทุกวัน 

จำนวนตารางหญ้าเองก็เพิ่มขึ้นจาก 500 ตารางเมตรเป็นมากกว่า 1,000 ตารางเมตร

ช่วงเวลาหลายวันนี้เงียบสงบมาก นักล่าเถื่อนไม่ได้มาสร้างความเดือดร้อน เฉียวซู่ก็ยุ่งอยู่กับการปลูกตารางหญ้าและยังไม่ได้ไลฟ์สด

การปลูกตารางหญ้าคือขั้นตอนแรกและเป็นขั้นตอนที่ยากที่สุดจากศูนย์ไปถึงหนึ่ง ส่วนที่เหลือคือปล่อยให้เป็นไปตามเวลา 

ถ้าทรายได้รับการแก้ไข โอเอซิสก็อยู่ไม่ไกลเกินเอื้อม

สามวันผ่านไปโดยไม่รู้ตัว 

ในช่วงเช้า เฉียวซู่ลุกขึ้นจากผ้าห่มอุ่นและยิ้มออกมาอย่างมีความสุขเมื่อเห็นอาหลีนอนขดเป็นลูกบอลอยู่บนผ้าห่ม

ไม่มีอะไรที่เยี่ยวยาจิตใจไปมากกว่าการเห็นสัตว์ที่น่ารักที่สุดในโลกทันทีที่ลืมตาตื่น

เขาย้ายร่างของอาหลีไปด้านข้างอย่างระมัดระวัง จากนั้นย่องไปที่รังกระต่ายอย่างเงียบ ๆ เตรียมพร้อมที่จะเติมหญ้าแห้งให้กับฮุยฮุยน้อย

ฮุยฮุยน้อยคือชื่อของกระต่ายหางฝ้าย

หลังจากที่ให้อาหารมาหลายวัน เฉียวซู่ก็พบว่ามันดูเหมือนไม่มีความคิดว่าจะหนีไป ซึ่งพิสูจน์ให้เห็นว่ากระต่ายตัวนี้สามารถเลี้ยงและผสมพันธุ์ได้ ดังนั้นเขาจึงเก็บมันไว้ 

ปัญหาเพียงอย่างเดียวคือเจ้าตัวเล็กขี้อายเกินไปเล็กน้อย

“ฮุยฮุยน้อย ได้เวลากินข้าวแล้ว!" เฉียวซู่เดินไปที่รังกระต่ายและพูดเบา ๆ 

แม้ว่าเฉียวซู่จะควบคุมให้เสียงของเขาเบาที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ ฮุยฮุยน้อยก็ยังตื่นตระหนกอยู่ดี ดวงตาขนาดเล็กของมันเหลือกขึ้นด้วยความกลัว 

ตุบ--

ขาสั้น ๆ ทั้งสี่ตั้งขึ้นฟ้า หูขนาดใหญ่ทั้งสองข้างแนบกับหัว ขณะที่ท้องสีขาวเผชิญหน้ากับเฉียวซู่

เหมือนกับการเจอกันครั้งแรก ฮุยฮุยน้อยเป็นลมไปอีกครั้ง

มือที่ถืออาหารสัตว์ของเฉียวซู่หยุดชะงักกลางอากาศ

บางครั้งเขาก็ไม่รู้จริง ๆ ว่าฮุยฮุยน้อยไม่คิดจะหนีหรือว่ากลัวเกินกว่าจะหนีกันแน่

ถ้ามนุษย์ผู้หญิงที่ตั้งท้องตกใจกลัวและหมดสติไปหลายครั้งต่อวัน เธอคงจะประสบปัญหาทางร่างกายไปแล้ว

แต่ร่างกายของกระต่ายหางฝ้ายนั้นทนทานกว่ามนุษย์หลายเท่า แม้ว่ามันจะเป็นลมทุกครั้งที่เห็นเฉียวซู่ แต่เจ้าตัวเล็กก็ยังมีชีวิตอยู่และกินอาหารได้อย่างเอร็ดอร่อย

แกคือ 'กระต่ายท้อง' หรือ ‘กระต่ายป่วย' กันแน่?

เขาขี้เกียจเกินกว่าจะสนใจเจ้าตัวเล็ก หลังจากวางอาหารสัตว์ลง เฉียวซู่จึงเดินออกประตูไป

ทันทีที่เดินออกไปด้านนอก ลมร้อนก็พัดเข้ามาปะทะใบหน้า ส่งผลให้เฉียวซู่หรี่ตาลงโดยไม่รู้ตัว

เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง เขาเห็นทุ่งหญ้าแห้งสีทอง

สายลมที่พัดแรงส่งผลให้หญ้าแห้งจำนวนนับไม่ถ้วนถูกพัดลง ตารางหญ้าที่มีขนาด 1 ตารางเมตรเท่านั้น แต่กลับสร้างปาฏิหาริย์ขึ้นบนทะเลทรายที่เดิมทีไม่มีหญ้าขึ้นแม้แต่ต้นเดียว

แม้ว่าปาฏิหาริย์ดังกล่าวจะยังน้อยมากในตอนนี้ แต่เฉียวซู่เชื่อว่ามันจะพัฒนาไปสู่ปาฏิหาริย์ในประวัติศาสตร์ของผู้พิทักษ์ทะเลทรายในไม่ช้าก็เร็ว 

ตารางหญ้ามากกว่า 1,000 ตารางเมตรไม่เพียงแค่นำมาซึ่งการแข็งตัวของทรายเท่านั้น แต่ยังเพิ่มกรีนพอยต์ให้เขาด้วย 

ตามการคำนวณของระบบ ตารางหญ้าหนึ่งตารางจะได้รับ 100 กรีนพอยต์

ตอนนี้คะแนนกรีนพอยต์คงเหลือของเฉียวซู่กลับมาสูงกว่า 100,000 คะแนนอีกครั้ง และคะแนนกรีนพอยต์ 190,000 คะแนนที่นอนอยู่เงียบ ๆ ในยอดคงเหลือก็ทำให้เขารู้สึกปลอดภัยมากขึ้น

ถ้าเขาสะสมคะแนนไปอีกสองสามวัน เขาจะสามารถสุ่มรางวัลสิบครั้งรวดได้อีกสองครั้ง

เฉียวซู่สวมแว่นกันแดดและหมวก จากนั้นจึงหยิบพลั่วที่อยู่ด้านข้างขึ้นมา เตรียมที่จะออกไปทำฟาร์มต่อ...

ทันใดนั้นเอง บริเวณอกของเขาก็รู้สึกแสบร้อน ก่อนจะจางหายไปอย่างรวดเร็ว

เขารีบถอดเสื้อออก เผยให้เห็นรอยสักอูฐที่อกของตัวเอง

รอยสักซึ่งเดิมทีเป็นสีอ่อน ขณะนี้กลับเปล่งแสงสีแดงที่น่าตกใจออกมา

ไม่ต้องสงสัยเลยว่ามันจะต้องมีบางอย่างเกิดขึ้นกับฝูงอูฐแน่ ๆ

เฉียวซู่โยนพลั่วในมือทิ้งและวิ่งเข้าไปในบ้าน

ภายในใจคิดว่าอูฐไม่ใช่สัตว์หายากในทะเลทราย และนักล่าเถื่อนก็มักจะพุ่งเป้าไปยังสัตว์ที่หายากกว่านี้ ดังนั้นเฉียวซู่ยังปล่อยอีกฝ่ายไปที่โอเอซิสอย่างสบายใจ

ไม่คิดเลยว่ามันจะเกิดเรื่องขึ้น

ดวงตาของชายหนุ่มฉายแววเย็นชาออกมาโดยไม่รู้ตัว

เดิมทีเขาวางแผนที่จะสุ่มรางวัลเพิ่ม พัฒนาความแข็งแกร่งของตัวเอง จากนั้นจึงไปจัดการกับนักล่าเถื่อน

แต่ไม่คิดเลยว่าอีกฝ่ายจะกล้าโจมตีอูฐของเขา

“อาหลี เราต้องไปแล้ว" เมื่อปลุกจิ้งจอกน้อยที่ง่วงงุน เฉียวซู่ก็นำมันเข้าไปในโปเกบอลอย่างง่ายดาย 

ประสาทการรับกลิ่นและการได้ยินของเจ้าตัวเล็กสามารถช่วยให้เขาหาฝูงอูฐได้เร็วขึ้น

“ฮุยฮุยน้อย ดูแลบ้านให้ดี พวกเราจะกลับมาให้เร็วที่สุด" เฉียวซู่ตะโกนบอกกระต่ายหางฝ้ายที่เพิ่งได้สติ 

ตุบ--

เป็นไปตามคาด กระต่ายตัวน้อยตาเหลือกและหมดสติไปอีกครั้ง 

เฉียวซู่ “...”

… 

รถออฟโรดขับออกไปด้วยความเร็วสูงสุด กวาดทรายและฝุ่นจนฟุ้งไปทั่ว มุ่งหน้าไปทางทิศตะวันออก

เฉียวซู่เหยียบคันเร่งด้วยสีหน้าเรียบเฉย และความเร็วของเขาก็เพิ่มสูงขึ้นเรื่อย ๆ

“ระบบ เริ่มไลฟ์สด"

เนื่องจากไม่มีการไลฟ์สดมากว่าสามวัน เหล่าผู้ชมที่เข้ามาในห้องไลฟ์สดจึงเริ่มบ่นทันที

[ผ่านมาสามวันแล้ว พี่รู้ไหมว่าฉันใช้เวลาสามวันที่ผ่านมายังไง?]

[สิ่งที่ฉันรู้สึกเสียใจที่สุดตอนนี้คือการที่ตัวเองเชื่อคำพูดของจักรพรรดิซู่ว่าเขาจะไม่ผิดสัญญา!]

[เลิกเป็นราชาซู่แล้วไปเป็นราชานกพิราบเลย]

[เลิกพูดเรื่องนี้เถอะ อารยธรรมของเราไม่เท่ากัน]

[พี่ซู่ คุณกำลังไปไหนน่ะ?]

เฉียวซู่เหลือบมองแถบคอมเมนต์ภายในห้องไลฟ์สดและเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เร่งรีบเล็กน้อย

“ผมเพิ่งได้รับข่าวมาว่ามีฝูงอูฐกำลังตกอยู่ในอันตรายทางทิศตะวันออก ตอนนี้ผมกำลังเร่งไปที่นั่น"

“ผมสงสัยว่าอูฐฝูงนี้อาจเป็นอูฐที่เราเคยเจอก่อนหน้านี้ เพราะอย่างไรแล้ว สัตว์สายพันธุ์เดียวกันสองกลุ่มไม่น่าจะอยู่รวมกันในที่เดียว” 

“เพื่อที่จะหาตัวพวกมันให้ได้เร็วที่สุด ผมจำเป็นต้องใช้โดรนเพื่อการสำรวจทางอากาศ"

ก่อนที่เหล่าผู้ชมจะทันได้ตอบสนอง พวกเขาก็พบว่ามุมรับภาพของห้องไลฟ์สดเริ่มสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว

แหวะ--

ผู้ชมที่มีอาการเมาเครื่องบินอย่างรุนแรงเริ่มมีอาการทันที...