Timebound รักข้ามภพ โอบหัวใจข้าไว้ให้มั่น 1682

เช้าวันถัดมา แม่ทัพโจ ซือเหยียนมุ่งหน้ามาที่เรือนหลักของไร่สามพี่น้องโดยตรง

เขาไม่ได้สวมเกราะ แต่ก็ยังคงดูสง่างามจนใครเห็นก็ต้องเหลียวมอง พอเดินผ่านเรือนหลักก็เจอกับ **ซินอี๋** ที่กำลังจัดของอยู่

“ข้าขอรบกวน” แม่ทัพพูดตรงไปตรงมา “ข้าต้องตรวจงานในเขตหมู่บ้านและพื้นที่โดยรอบไร่ในช่วงหลายวันถัดจากนี้ อยากขอที่พักชั่วคราวในไร่นี้ หากไม่เป็นภาระเกินไป”

ซินอี๋เลิกคิ้วนิด ๆ แต่ไม่ได้ลังเล “หากท่านแม่ทัพไม่ถือสา เรามีบ้านพักคนงานว่างอยู่ด้านท้ายไร่ ใกล้แปลงชา ไม่สะดวกเท่าเรือนหลัก แต่เงียบและเป็นส่วนตัว”

“ดี ข้าจะพักแบบนั้น” แม่ทัพตอบเสียงนิ่ง แต่จริงจัง “ข้าจะจ่ายค่าที่พักและอาหารตามปกติ ไม่อยากให้ใครต้องลำบากเพราะข้า”

ซินอี๋พยักหน้า “ถ้าอย่างนั้นข้าจะให้คนพาไปดูห้องพัก”

แม่ทัพโจโค้งศีรษะเล็กน้อยเป็นการขอบคุณ แล้วเดินตามชายหนุ่มไปที่บ้านพักคนงานหลังหนึ่ง

ขณะเดียวกัน **ซินเฟย** ที่ตั้งใจจะเดินลัดไปด้านหลังไร่เพื่อไปพบ **อี้** อย่างเงียบ ๆ ในเวลาที่ไม่มีใครอยู่ กลับเดินสวนกับแม่ทัพหนุ่มพอดี

เธอชะงักเท้ากะทันหัน สีหน้าประหลาดใจเล็กน้อย แต่ก็ยังรักษามารยาท “ท่านแม่ทัพ?”

โจ ซือเหยียนหยุดและพยักหน้าสั้น ๆ “ข้าขอพักที่นี่ชั่วคราว ระหว่างทำงานตรวจพื้นที่”

ซินเฟยรีบพยักหน้า “เข้าใจแล้วเจ้าค่ะ...ถ้าท่านไม่ถือ ข้าจะจัดน้ำชาชุดเล็ก ๆ ไว้ให้ที่พักทุกเช้า”

แม่ทัพหันมามองนิดหนึ่ง ดวงตาคมยังไม่เปลี่ยน แต่มีแววอ่อนลงนิด ๆ “ข้าจะถือเป็นเกียรติอย่างยิ่ง”

ซินเฟยใจเต้นเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้าช้า ๆ แล้วรีบเบือนหน้าไปอีกทาง

และนั่นทำให้เส้นทางที่เธอจะไปหาอี้...ถูกเลื่อนออกไปอย่างไม่ตั้งใจเสียแล้ว