“หรือหนูจะเป็แม่มดจริง ๆ”
เธอเริ่มร้องไห้ออกมา
“เธอไม่ใช่แม่มดหรอก
ฉันคิดว่าเธอ....เป็เ้าหญิงต่างหากล่ะ”
เด็กชายพูดออกมา
มันไม่ใช่แค่การปลอบใจ
แต่เขาคิดแบบนั้นจริงๆ
ั้แ่เห็นเด็กหญิงครั้งแรก
“เ้าหญิงแสนสวยอย่าร้องไห้เลยนะ
แค่นี้ไม่เจ็บเท่าไหร่หรอก”
เขาเอื้อมมือไปเช็ดน้ำตาให้เธออย่างอ่อนโยน
“อุ้ย!! เลอะหมดเลย ฮ่า ๆ ๆ”
เด็กชายหลุดขำออกมา
เพราะมือเขาเปื้อนเื
เลยทำให้ใบหน้าของเด็กหญิงเปื้อนไปด้วย
ทำให้เด็กหญิงยิ้ม
และหัวเราะตามไปด้วย
“พี่เหมือนเ้าชายเลยค่ะ”
เด็กหญิงพูดพร้อมกับยิ้มออกมา
“งั้นเหรอ ๆ”
เด็กชายตอบพลางลูบหัวเธออย่างเอ็นดู
“เ้าหญิงก็ต้องคู่กับเ้าชายใช่ไหมคะ”
เธอถามด้วยแววตาที่เปล่งประกาย
“ก็....ใช่”
เด็กชายครุ่นคิดก่อนจะพยักหน้าตอบ
“พี่บอกว่าหนูเป็เ้าหญิงใช่ไหมคะ?”
เด็กหญิงถามต่อ
“ใช่ เธอเป็เ้าหญิง
ที่สวยที่สุดเท่าที่ฉันเคยเห็นมา”
เด็กชายตอบทันควัน
“แล้วพี่ก็เป็เ้าชาย”
เด็กหญิงพูดต่อ
“............”
เด็กชายมองเธออย่างสงสัย
“ดังนั้น
หนูจะแต่งงานกับพี่ค่ะ”
เด็กหญิงพูดอย่างมั่นใจ
“หะ!!”
เด็กชายรู้สึกขบขันเล็กน้อย
แต่ก็ไม่ได้คิดอะไรมาก
“โอเค ๆ เราเข้าบ้านกันเถอะ”
เด็กชายจูงมือเด็กหญิง
แล้วพาเธอเดินเข้าบ้าน
“พี่ตกลงแล้วนะคะ”
เด็กหญิงย้ำ
“โอเค”
เด็กชายตอบตามน้ำไป
แต่หลังจากวันนั้น
เขาก็ไม่ได้เจอเธออีกเลย
เพราะพ่อของเขากลับประเทศ
เขาจึงต้องอยู่ช่วยงานของแม่ที่บ้าน
และก็เพราะสัญญานั่น
เขาจึงไปเจอเธอไม่ได้
แม้จะอยากเจอมากก็ตาม
..........................
ณ ปัจจุบัน
“แผลนี้ได้มาเมื่อตอนเด็กๆ
มันเป็แผลแห่งคำสัญญาละมั้ง”
ซีตอบเรียบๆ
“แผลแห่งคำสัญญา?”
ไอยูทำสีหน้าสงสัย
“อื้อ!!มันเป็สัญญาของเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง
เธอเป็เหมือนเ้าหญิงตัวน้อยๆ”
ซีลูบคิวตัวเองและยิ้มออกมาอย่างมีความสุข
แต่มันกลับทำให้ไอยูรู้สึกเจ็บจี๊ดขึ้นมา
อย่างไม่รู้สาเหตุ
“เด็กคนนั้นต้องน่ารักมาก ๆ แน่เลย”
ไอยูพึมพำออกมา
“อื้อ น่ารัก”
ซีมองท้องฟ้าและยังคงยิ้มออกมา
อย่างอ่อนโยน
“แล้วตอนนี้เธอ....”
ด้วยความอยากรู้ไอยูจึงถาม
แต่ก็รู้สึกว่าตัวเองข้ามเส้นมากไป
เธอจึงหยุดก่อนที่จะถามออกมา
“แต่ตอนนี้เธอ....
อาจจะจำเหตุการณ์นั้น
ไม่ได้แล้วด้วยซ้ำ”
ซีหุบยิ้มลงทันทีเมื่อพูดจบ
“งั้นเหรอคะ”
ไอยูกลับมาเงยหน้ามองท้องฟ้า
“ความทรงจำในวัยเด็กสินะคะ”
ไอยูพึมพำแล้วก็รู้สึกเศร้าขึ้นมาทันที
อยู่ๆ เธอนึกถึงพ่อแม่และแอลเคขึ้นมา
ถ้าทุกคนได้มามองท้องฟ้าในตอนนี้ด้วยกัน
ก็คงจะดีไม่น้อย
ไอยูคิด
“น้ำค้างเริ่มลงแล้ว
กลับเข้าเต็นท์เถอะ”
ซีเอื้อมมือไปบังหน้าให้ไอยู
“ขออีกนิดนะคะ”
ไอยูเลื่อนมือของซีออก
“งั้นให้อีก 5 นาที”
ซีบอก
“รุ่นพี่คะ”
อยู่ดีๆ ไอยูก็เรียกเขา
“หือ?”
ซีขานตอบในลำคอ
“รุ่นพี่....ชอบ....”
69
