ระบบล็อกอินสร้างอวตารในโลกอันเตอร์

บทที่ 110

การหายตัวไปอย่างปริศนา

ดวงตาของพวกมันเบิกกว้างขึ้นจ้องมองไปที่อัศวินชุดเกาะดำที่ตัวของพวกมันนั้นไม่เคยเห็น ดวงตาของพวกมันในตอนนี้สัมผัสได้ถึงความรู้สึกแปลกประหลาดบางยาง

ร่างกายของอัศวินชุดเกราะดำเต็มไปด้วยออร่าที่น่าแปลกประหลาด

ไม่เพียงเท่านั้นร่างกายที่สูงใหญ่และดูกำยำแถมยังสวมใส่ชุดเกาะที่หนักขนาดนั้นคนผู้นี้ใช่มนุษย์จริงๆอย่างนั้นหรอ

นั่นคือคำถามที่ปรากฏขึ้นภายในหัวของพวกมันหลังจากที่พบเห็นอัศวินชุดเกราะดำปรากฏกายอยู่เบื้องหน้า

ดวงตาของพวกมันในตอนนี้เต็มไปด้วยคำถามมากมาย ไม่เพียงแค่นั้นร่างกายของพวกมันเองก็สัญกลัวจนไม่สามารถขยับได้

แม้ว่าพวกมันนั้นจะไม่ใช่ฮันเตอร์ภายในสมาคม แต่ว่าพวกมันเองก็เป็นผู้ที่ได้รับพลัง

คนที่ได้รับพลังได้รับการอเวคอย่างพวกมัน แน่นอนว่าความแข็งแกร่งก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าพวกฮันเตอร์ภายในสมาคม

ตอนนี้ร่างกายของพวกมันไม่แม้แต่จะตอบสนองราวกับว่าร่างกายของตนเองโดนแรงกดดันจำนวนมหาศาลของผู้ที่อยู่ด้านหน้านั้นกดดัน

คิงปรากฏกายออกมาแต่ว่าในตอนนี้เขาไม่ได้ปรากฏกายออกมาในรูปลักษณ์ของมอนสเตอร์

ภพเป็นคนที่ซื้อเกราะหัวสีดำสนิทที่เหมือนกับเกราะหัวอัศวินมาให้เขาสวมใส่เพื่อปิดบังศรีษะที่เปลี่ยนแปลงเปลวสีฟ้าเอาไว้

คิงมีร่างกายเหมือนกับมนุษย์ธรรมดาทั่วไปเพียงแต่ว่าเป็นวิญญาณที่ตายไปแล้ว เพียงแค่ใช้เกราะหัวปกปิดส่วนหัวเอาไว้ มันเองก็ไม่มีใครแยกแยะได้แล้วว่ามันเป็นมอนสเตอร์หรือว่าเป็นมนุษย์ 

ครั้งก่อนตอนที่ปะทะกับพวกสมาคมโลกมืด พวกมันรู้ตัวตนของคิงว่าไม่ใช่มนุษย์ 

ตั้งแต่ในตอนนั้นภพเองก็รู้ได้ทันทีว่าถ้าเกิดว่าคนรู้เกี่ยวกับตัวตนอย่างคิง แน่นอนว่ามันไม่ใช่ผลดีสำหรับตัวของเค้าอย่างแน่นอน

เพราะแบบนั้นเลยซื้อเกราะหัวเล็กมาสวมใส่ให้อย่างน้อยก็ปิดบังได้ในฐานะมนุษย์

ภพเอียงคอมองพวกสมาคมที่อยู่ด้านหน้าในตอนนี้ “ เอาละ… ”

“ มาคิดบัญชีกันเถอะอุตส่าห์ มาถึงสถานที่แห่งนี้ ” 

พวกที่อยู่บริเวณด้านหน้าพวกมันกัดฟันแน่น รู้ได้ในทันทีว่าตอนนี้ชะตากรรมของมันนั้นกำลังไม่ปลอดภัย

ดวงตาของพวกมันหันไปประเชิญหน้ากับอัศวินชุดเกาะดำที่อยู่ด้านหลังของพวกมัน

แน่นอนว่าพวกมันจะเข้าไปปะทะนั่นคือทางเลือกสุดท้ายที่พวกมันนั้นจะสามารถทำได้

ในตอนนี้พวกมันไม่สามารถหนีได้แล้ว ถ้าเกิดว่าหันหลังให้กับสตูที่อยู่ด้านหน้ายังไงซะพวกมันเองก็ต้องโดนฆ่าอย่างแน่นอน

พวกมันกัดฟันแน่นและพุ่งตรงเข้าไปใส่อัศวินชุดเกราะดำที่อยู่ด้านหน้าของพวกมันในตอนนี้

แต่ทันทีที่พวกมันนั้นพุ่งตรงเข้าไปพวกมันยังไม่ทันได้โจมตีเราด้วยซ้ำ ดาบภายในมือของพวกมันที่ยกขึ้นยังไม่ทันตวัดออกไปก็โดนการโจมตีสวนกลับมาอย่างรวดเร็ว

เพียงพริบตาเดียวศีรษะของพวกมันทั้งหมดกระเด็นออกจากร่างกาย คนพวกนั้นโดนสังหารตายในดาบเดียว

แม้ว่าพวกมันจะเป็นคนจาก กิลด์ดวงดาวทมิฬแต่ว่าจะพวกนี้เองก็เป็นคนนอกกิลด์แน่นอนว่าเป็นองค์กรองค์กรหนึ่งตัวของพวกมันไม่ได้แข็งแกร่งเหมือนกับพวกฮันเตอร์ในกิลด์ระดับท็อป

ถึงแม้ว่าจะมีพลังและพอสามารถใช้งานได้แต่พวกมันเองก็ไม่ใช่คู่มือ

เพียงแค่การฟันเพียงครั้งเดียวก็สามารถสังหารพวกมันได้อย่างง่ายดาย ในตอนนี้พบจ้องมองไปยังตึกข้างข้าง

แน่นอนว่ายังมีพวกมันที่เหลืออยู่อีก พวกมันทั้งหมดน่าจะมีประมาณ 10 คนแบ่งแยกออกไปตามสถานที่ต่างๆ

เขาได้ส่งบรูคไปจัดการพวกมันแล้วในตอนนี้อีกไม่นานเรื่องทุกอย่างเองก็คงจะจบลง

“ ดูเหมือนว่าพวกมันจะสงสัยในตัวตนของเราสินะ ”

“ เอาเถอะก็น่าสนุกดีเหมือนกัน ถ้าแบบนั้นก็ทำให้พวกมันสงสัยมากขึ้นไปอีก ”  ภพกำลังแสดงรอยยิ้ม

ภายใต้แสงจันทร์สีเงินที่สาดส่องลงมาบนพื้นท้องนภาที่มืดมิดใบหน้าของเค้าที่ปรากฏรอยยิ้มเต็มไปด้วยแผนการมากมาย

เช้าวันถัดมา

“ ว่ายังไงนะหายไปอย่างนั้นหรอ!!! ” ชายวัย 30 ที่เป็นหัวหน้าของบริษัททวงหนี้อุทานขึ้นมาด้วยความตื่นตระหนกตกใจ

แน่นอนว่าในตอนนี้ตัวของพวกมันได้ส่งคนไปสืบหาข้อมูลเกี่ยวกับผู้ที่มันนั้นอยากจะรู้

แต่ว่าตอนนี้คนที่ถูกส่งไปหายตัวไปในคืนเดียวโดยที่พวกมันนั้นไม่รู้เลยว่าหายไปไหน 

“ ใช่แล้วครับหัวหน้าคือว่าเมื่อเช้าผมพยามติดต่อพวกมันแล้ว ”

“ แต่ว่าเจ้าพวกนั้นเองก็ไม่ติดต่อกลับมาเลยแถมยังไม่รู้ด้วยว่าพวกมันหายตัวไปที่ไหน ” 

“ ลองติดต่อครอบครัวของพวกมันก็ไม่มีใครรู้ว่าพวกมันไปไหนบอกแต่ว่าออกไปเมื่อคืนตอนนี้ก็ยังไม่กลับมา ” ลูกน้องของมันรายงานเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้น 

ชายคนนั้นกัดฟันแน่นดวงตาของมันเต็มไปด้วยความสงสัย ข้อสงสัยมากมายปรากฏขึ้นภายในดวงตาของคนผู้นี้

ไม่ว่ามองยังไงเรื่องนี้มันเองก็ประหลาดเกินไปดูแล้วไม่น่าจะใช่เครื่องธรรมดาทั่วไป แม้ว่าจะพวกลูกน้องของมันทุกคนจะเป็นพวกเดนมนุษย์ที่มันนั้นรวบรวมเข้ามาไม่ว่าจะเป็นพวกนักเลงคนคุก หรือแม้แต่พวกโจร 

คนพวกนั้นอยู่ภายใต้คำสั่งของมันแน่นอนว่าถึงแม้ว่าจะพวกนั้นจะเป็นคนที่เอาแต่ใจตัวเองแต่มันเองก็ไม่ คิดจะขัดคำสั่งของกิลด์หรือว่าองค์กรอย่างแน่นอน

เพราะว่าพวกมันนั้นรู้ดีว่าผลลัพธ์ที่จะได้มาจากการขัดคำสั่งนั้นคืออะไร แต่ทำไมในตอนนี้ต้องหายไปหมดแถมยังไม่มีข่าว

ชายคนนั้นกัดฟันแน่นก่อนที่มันจะพูดขึ้น “ ดูเหมือนว่าหมอนั่นจะไม่ธรรมดาจริงๆ ”

“ นี่หัวหน้ากำลังคิดว่าที่คนของเราหายตัวไปเพราะว่าเจ้าหนุ่มนั้นเป็นคนทำเหรอครับ”

“ ถ้าเกิดว่าไม่ใช่ต้องผมนั้นเป็นคนทำมันเองก็ไม่น่าจะดีใครที่กล้าต่อกรกับพวกเราแบบนี้” 

“ ลองคิดดูสิในตอนนั้นตอนที่พูดคุยกันเจ้านันไม่แม้แต่จะหลบตาแถมยังแสดงท่าทางแบบนั้นออกมาอีกที่ผ่านมาพวกเราเจอคนมันต้องมากมายมีใครก็แสดงท่าทางกับพวกเราแบบนั้นบ้าง ”

“ ถึงแม้ว่าจะเชื่อได้ยากสักหน่อยแต่บางทีที่คนของพวกเราหายไปมากขนาดนี้อาจจะเป็นฝีมือของมันก็ได้ ” ชายคนนั้นพูดด้วยใบหน้าจริงจัง

มันคิดว่าคำพูดของมันนั้นน่าจะมีส่วนที่ถูกต้องอยู่หลายส่วน เมื่อลูกน้องของมันได้ยินแบบนั้นก็พูดขึ้นมาในทันที “ ถ้าแบบนั้นพวกเราจัดการมันเลยดีหรือเปล่าครับหัวหน้า ” 

“ ในเมื่อหัวหน้ามั่นใจแล้วว่ายังไงซะก็เป็นมันถ้าแบบนั้นพวกเราเองก็ระดมคนไปจัดการมัน ”

“ ถึงแม้ว่าตัวของมันนั้นจะเก่งขนาดไหนแต่มันเองก็… ”

ลูกน้องของมันยังไม่ทันพูดจบหัวหน้าที่นั่งอยู่ก็ยกมือของตนเองขึ้นมาจากนั้นก็พูดขึ้นอย่างรวดเร็ว “ ไม่ต้องตอนนี้มันเสี่ยงเกินไปที่จะทำแบบนั้น ”

“ ตัวของฉันจำเป็นจะต้องเอาเรื่องนี้ไปพูดคุยกับเบื้องบนก่อน ” ชายคนนี้มองเห็นว่าปัญหาที่เกิดขึ้นมันใหญ่โตกว่าที่ตัวของมันยังคิดเอาไว้มาก 

“ เรื่องนี้ต้องถึงองค์กรเลยอย่างนั้นหรอครับ ”

“ ก็ใช่น่ะสิ!!! รอก่อนพวกเราไม่ควรรีบร้อน ”

จบบท