ถังฮ่าวและเชียนมู่เซวี่ยที่อยู่บนรถต่างก็เบิกตาโพลงขึ้นพร้อมกัน!
มีคนอยู่ในตึกข้างหน้า!และเสียงที่ดังนั่นก็คือเสียงที่ผู้วิวัฒนาการเปล่งออกมาในขณะที่กำลังวิวัฒนาการ!
ไม่เพียงแต่ถังฮ่าวกับเชียนมู่เซวี่ยที่ได้ยินแต่โอวหยางมี่มี่ เย่ชิงเฉิง จางเสี่ยวเหา และคนอื่นๆที่อยู่บนรถคันที่ตามหลังมาก็ได้ยินเช่นกัน
“พี่สะใภ้!”จางอวิ๋นจือเอ่ยขึ้น!
ที่เธอไม่ถามความเห็นของถังฮ่าวเป็นคนแรกก็เพราะว่าตราบใดที่ยังคงอยู่บนรถถังฮ่าวก็มักจะยึดเอาความเห็นของเชียนมู่เซวี่ยเป็นหลัก
“ไปดูกันเถอะ!”เชียนมู่เซวี่ยเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
“ค่ะ!”จางอวิ๋นจือขานรับ ก่อนจะเหยียบคันเร่ง จากนั้นรถก็พุ่งทะยานไปถึงจุดหมายภายในพริบตา!
เอี๊ยด!
รถฮัมเมอร์เสริมเหล็กจอดสนิทอยู่หน้าบ้านที่พวกเจิ้งอวี่ทั้งสามพักอาศัย!
บัดนี้ซานจื่อยังวิวัฒนาการไม่เสร็จร่างกายของเขาจึงยังสั่นเทาอยู่ ปากก็ยังคงส่งเสียงคำรามออกมาไม่หยุด
“พี่...พี่อวี่...” หวังตงดูตื่นตระหนกเล็กน้อย
“ใจเย็นๆ!” เจิ้งอวี่ฝืนกล่าวปลอบด้วยท่าทีสงบ สายตาก็จับจ้องไปที่ชายหญิงคู่หนึ่งที่กำลังเปิดประตูรถลงมา
เพราะเสียงคำรามของซานจื่อบวกกับเสียงเบรกของรถทั้งสามคันแล้ว ก็ดึงดูดฝูงซอมบี้จำนวนมากให้มารวมตัวกัน
ปัง! ปัง!
เสียงประตูรถปิดดังขึ้นก่อนจะมีหนุ่มสาวหลายคนกระโดดลงมาจากรถทหารและรถบัสที่ตามหลังมา!
เย่ชิงเฉิงจับขอบหน้าต่างรถไว้แน่นก่อนจะใช้แรงส่งจากช่วงเอวโหนตัวขึ้นไปบนหลังคารถบัสราวกับแมวป่า พร้อมกับกระชับปืนไรเฟิลในอ้อมแขนก่อนจะกล่าวต่อด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล
“ฝากพวกลูกกระจ๊อกพวกนี้ด้วยนะ!”
ยวี่ซื่อห่าวชิวอวิ๋นเอียน จ้าวเสี่ยวเยว่ จางหยุนเจียน ถงฟาง และถงหยุนที่อยู่ด้านล่างต่างก็เริ่มลงมือสังหารฝูงซอมบี้ที่พุ่งเข้ามาโจมตี!
ก่อนหน้านี้ถงฟางและถงหยุนเป็นผู้วิวัฒนาการระดับ2 แต่หลังจากที่เก็บสะสมคริสตัลวิวัฒนาการได้หลายพันชิ้นและเชียนมู่เซวี่ยก็ได้มอบคริสตัลวิวัฒนาการให้พวกเขาอีกคนละยี่สิบชิ้นแล้ว จึงทำให้พวกเขาวิวัฒนาการขึ้นบนรถบัสจนมีพลังเป็นระดับ 3 แล้ว
ส่วนยวี่ซื่อห่าวชิวอวิ๋นเอียน และจ้าวเสี่ยวเยว่ทั้งสามคนก็ล้วนวิวัฒนาการเป็นระดับ 4 แล้ว!
พื้นที่แห่งนี้อยู่ติดกับชานเมืองของมหานครแห่งเวทมันอยู่ห่างจากท่าเรือซ่างกั่งอันเลื่องชื่อเพียงสองกิโลเมตรเท่านั้น!
ซอมบี้ส่วนใหญ่ที่ได้กลิ่นเลือดจึงได้มารวมตัวกันพวกมันก็ล้วนเป็นซอมบี้ระดับ 2 และมีซอมบี้ระดับ 3 เพียงแค่สองตัวเท่านั้น!
ยิ่งไปกว่านั้นด้านหลังของยวี่ซื่อห่าวและคนอื่นๆยังมีผู้วิวัฒนาการระดับ 6 อย่างโอวหยางมี่มี่ จางเสี่ยวเหา และเย่ชิงเฉิงคอยหนุนหลังอยู่
ที่สำคัญที่สุดก็คืออาวุธในมือของยวี่ซื่อห่าวชิวอวิ๋นเอียน และจ้าวเสี่ยวเยว่ ล้วนเป็นอาวุธพลังงานระดับเหล็กดำ
การสังหารซอมบี้เหล่านี้จึงง่ายดายราวกับหั่นผักหั่นปลา!
ยวี่ซื่อห่าวเพียงแค่ตวัดดาบยาวในมือฟาดฟันไปมาก็ตัดผ่าหัวของซอมบี้ระดับ 2 สองตัวจนขาดกระเด็นออกเป็นสี่ส่วน!
ชิวอวิ๋นเอียนเลือกพัฒนาสายนักฆ่าเช่นเดียวกับโอวหยางมี่มี่เธอกระโจนตัวออกไปข้างหน้า พร้อมกับวาดมีดสั้นพลังงานในมือเป็นเส้นโค้งจนเฉือนผ่านลำคอของซอมบี้ระดับ 3 ตัวหนึ่งไป ซอมบี้ตัวนั้นส่งเสียงฮึดฮัดออกมาก่อนจะเซถลาไปข้างหน้าสองก้าวแล้วล้มลงกับพื้นส่วนชิวอวิ๋นเอียนก็ใช้ทักษะความคล่องตัวระดับสูงพุ่งตัวไปมาระหว่างฝูงซอมบี้อย่างปราดเปรียวราวกับผีเสื้อในขณะเดียวกันก็สะบัดใบมีดในมือออกไปด้วย เพียงแค่เธอเฉียดผ่านก็จะมีซอมบี้หลายตัวที่อยู่ด้านหลังล้มลงกับพื้น
แข็งแกร่งมาก!
หวังตงที่อยู่ชั้นบนเห็นคนทั้งหกสังหารซอมบี้ราวกับหั่นผักหั่นปลาแล้วก็อ้าปากค้างอยู่นาน
ถังฮ่าวและเชียนมู่เซวี่ยไม่ได้สนใจการต่อสู้ทางด้านหลังแต่พวกเขากลับรีบตรงขึ้นไปชั้นบนทันที!
เมื่อเห็นถังฮ่าวในชุดตำรวจที่ดูสง่าผ่าเผยกับเชียนมู่เซวี่ยที่อยู่ในชุดหนังสีดำที่ดูทะมัดทะแมงแล้วเจิ้งอวี่ก็อดที่จะกลืนน้ำลายลงคอด้วยความประหม่าไม่ได้ ก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก
“แค่กๆคุณ... คุณตำรวจ และคุณผู้หญิง ไม่ทราบว่ามีอะไรให้พวกเรารับใช้หรือ?”
หลังจากผ่านวันสิ้นโลกมาหนึ่งเดือนเจิ้งอวี่ก็ได้พบเจอเรื่องราวมามากมาย จนรู้จักประจบสอพลอมากขึ้น เขาจงใจทำตัวอ่อนน้อมถ่อมตนและเอ่ยถามอย่างระมัดระวัง!
แม้ว่ากลุ่มคนตรงหน้าจะมีจำนวนไม่มากแต่ก็เห็นได้ชัดว่าพวกเขาเก่งกาจมาก อย่างเช่นสองคนที่อยู่ตรงหน้านี้ แม้ว่าจะยังไม่ได้ลงมือก็ตามแต่ท่าทางและความน่าเกรงขามที่แผ่ออกมาอย่างรางเลือนก็ล้วนบ่งบอกให้รู้ว่าทั้งคู่เป็นผู้วิวัฒนาการระดับสูงด้วยประสบการณ์และสายตาหลักแหลมของเจิ้งอวี่แล้ว เขาก็คิดว่าทั้งคู่น่าจะเป็นผู้วิวัฒนาการระดับ5
ถังฮ่าวมองชายร่างกำยำที่แลดูมีอายุสามสิบกว่าปีตรงหน้าภายในห้องมีคนอยู่ด้วยกันสามคน นอกจากชายวัยสามสิบกว่าปีคนนี้แล้ว ก็ยังมีชายหนุ่มวัยยี่สิบต้นๆอีกสองคน ซึ่งคนหนึ่งกำลังอยู่ในช่วงวิวัฒนาการจากระดับ 2 เป็นระดับ 3
ถังฮ่าวยิ้มบางในเมื่ออีกฝ่ายเสนอตัวเอง เขาก็มีเรื่องอยากจะรบกวนจริงๆ!
คนทั้งสามอาศัยอยู่ในแถบที่ไม่ไกลจากท่าเรือซ่างกั่งฟังจากสำเนียงแล้วก็น่าจะเป็นสำเนียงท้องถิ่นของมหานครแห่งเวท ดังนั้นพวกเขาจะต้องคุ้นเคยกับท่าเรือซ่างกั่งเป็นอย่างดี
หลังจากนั้นไม่นานถังฮ่าวกับเชียนมู่เซวี่ยก็เดินลงมาชั้นล่างก่อนจะได้ยินเสียงรถยนต์ค่อยๆ เคลื่อนตัวออกไปไกล!
ซานจื่อที่อยู่ในห้องมีเหงื่อชุ่มไปทั้งตัวเวลานี้เขาก็วิวัฒนาการเป็นระดับ 3 ได้สำเร็จแล้ว
ทันทีที่เสียงรถเงียบไปหวังตงก็อดถามขึ้นมาไม่ได้
“พี่อวี่พวกเขาอยากจะออกทะเล ถึงแม้จะไม่สามารถขับเรือลำใหญ่ แต่เรือประมงของที่หมู่บ้านชาวประมงก็น่าจะยังใช้การได้อยู่นี่นาทำไมพี่ไม่บอกพวกเขาไปล่ะ?”
“เรือประมงเหรอ? เสี่ยวตง นายคิดว่าสถานการณ์ในตอนนี้ยังเป็นเหมือนเมื่อก่อนหรือไง?นอกจากซอมบี้ที่อาละวาดไปทั่วแล้วสัตว์ทุกชนิดก็ได้เกิดการกลายพันธุ์ไปหมด ไม่เพียงสัตว์บกกลายพันธุ์เท่านั้น แต่สัตว์น้ำก็น่าจะกลายพันธุ์ไปด้วยดังนั้นอย่าว่าแต่เรือประมงลำเล็กๆ เลยต่อให้เป็นเรือลำใหญ่ที่เคยเดินทางไปมาระหว่างเกาะหยางหมิงก็ไม่แน่ว่าจะไปถึงที่นั่นได้อย่างปลอดภัย!ใครจะไปรู้ว่าปลาในทะเลตอนนี้จะกลายพันธุ์เป็นฉลามขาวขนาดมหึมาไปแล้วหรือยังการบอกพวกเขาไปที่นั่นไม่ใช่เป็นการช่วยพวกเขาหรอกนะแต่เป็นการทำร้ายพวกเขาต่างหาก!”
ปลากลายพันธุ์เป็นฉลามขาวขนาดมหึมาหรือ?
หวังตงได้ยินก็ถึงกับตัวสั่นเทิ้มด้วยความหวาดกลัว!
ใช่แล้ว!หนูบนบกยังกลายพันธุ์จนตัวโตเท่าสุนัข ส่วนสุนัขก็กลายพันธุ์จนตัวโตเท่าเสือ ดังนั้นจึงไม่แปลกที่ปลาจะกลายพันธุ์เป็นฉลามขาวขนาดมหึมาถ้าเป็นเช่นนั้นจริง ฉลามก็คงจะกลายเป็นวาฬขนาดมหึมาแน่!
สวรรค์!ไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้าต้องเผชิญหน้ากับฉลามขนาดมหึมาในทะเลจะเป็นฉากที่น่าสะพรึงกลัวขนาดไหน
“อืม พี่คิดได้รอบคอบกว่าแต่วันสิ้นโลกก็ผ่านมาหนึ่งเดือนแล้ว ต่อให้พวกเขามีญาติติดอยู่บนเกาะหยางหมิงจริงก็คงตายไปนานแล้ว และการข้ามทะเลไปที่นั่นตอนนี้จึงถือว่าอันตรายมาก!”หวังตงถอนหายใจ
“ในเมื่อไม่มีเรือพวกเขาก็น่าจะออกทะเลไม่ได้! เวลานี้พวกเรายังเอาตัวเองไม่รอดเลย เช่นนั้นจะมีกะจิตกะใจไปห่วงคนอื่นได้อย่างไรคนพวกนั้นแข็งแกร่งมาก บางทีอาจจะแข็งแกร่งกว่าแก๊งเปี้ยนไท่เสียอีกพวกเขาไม่จำเป็นต้องให้เรามาเป็นห่วงหรอก เวลานี้เราควรห่วงชีวิตของตัวเองดีกว่า!”เจิ้งอวี่เอ่ยพลางยิ้มเยาะ
ซานจื่อได้ยินก็ตาเป็นประกาย
“คนกลุ่มนั้นแข็งแกร่งกว่าแก๊งเปี้ยนไท่อีกหรืองั้นพวกเขาสามารถกำจัดแก๊งเปี้ยนไท่ได้ไหม?”
สีหน้าของเจิ้งอวี่เคร่งขรึมลง
“ซานจื่อเลิกคิดเรื่องแบบนั้นไปได้เลย! พวกเขาแค่ผ่านมาเท่านั้น ทำไมต้องช่วยเราด้วย? อีกอย่างต่อให้พวกเขายินดี แต่ถ้าทั้งสองฝ่ายต่อสู้กันขึ้นมาแล้วคนของพวกเขาบาดเจ็บล้มตายไปบ้างสุดท้ายพวกเขาก็ต้องโทษพวกเราอยู่ดี เรามีกันแค่สามหัว จึงไม่พอให้พวกเขากุดหรอกนะพวกเราเจอเรื่องแบบนี้มาไม่น้อยแล้วไม่ใช่หรือ ดังนั้นหลังจากนี้อย่าได้คิดเรื่องแบบนี้อีก!”
เมื่อได้ยินเช่นนั้นซานจื่อและหวังตงต่างก็หดคอและไม่กล้าพูดอะไรอีก