เฉินห่าวพยายามเก็บความตกใจเอาไว้แล้วกวาดสายตามองออกไปรอบๆพื้นที่ที่เต็มไปด้วยความมืดมิด
ภายในจุดที่เขาล่องลอยเต็มไปด้วยก้อนหินมากมายกำลังร่วงตกไปพร้อมๆกันหลังจากมีบางอย่างพังทางเดินที่เขากำลังวิ่งผ่าน
ไม่ใช่แค่ทางเดินของเขาที่ถูกทำลายทิ้ง เฉินห่าวพบว่าทางเดินที่อยู่ติดกันยังถูกทำลาย นอกจากนั้นแล้วเขายังเห็นทางเดินอีกมากมายกำลังถล่มร่วงตกลงไปในความมืดมิดสีดำ
ในความมืดมิดที่เขากำลังร่วงตกไปนั้นกลับเกิดเรื่องอัศจรรย์ ก้อนหินจากทางเดินส่วนต่างๆ มีบางก้อนกำลังวิ่งไปประกอบกันอยู่บนพื้นเบื้องล่างจนทำให้เห็นทางเดิน 12 เส้นทางกำลังถูกสร้างขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
“ ใครมันไปแตะกลไกอะไรละเนี่ย! ”
การพังถล่มไม่ใช่แค่คนที่บุกเข้ามาสำรวจได้รับผลกระทบเพียงเท่านั้น มอนสเตอร์ที่อยู่ตามเส้นทางต่างๆกำลังร่วงหล่นลงไปในความมืดเช่นเดียวกัน
ในความมืดที่กำลังร่วงตกลงไปนั้นเฉินห่าวมองเห็นขุมอำนาจต่างๆกระจัดกระจายอยู่รอบๆตัว แต่ละคนแสดงใบหน้าตื่นตกใจปนหวาดกลัวเพราะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นถึงได้ร่วงตกลงมาในพื้นที่สีดำแห่งนี้
โฮก!
สิงโตขาวคำรามอยู่ด้านหลังเรียกสติของเฉินห่าวให้กลับมา เสือที่เขาขี่รีบตะกุยเท้าในอากาศพยายามหาที่ยึดเกาะเพื่อวิ่งหนี ท่ามกลางทุกอย่างที่กำลังร่วงตกลงไปในความมืดมิดนี้เองมันพยายามวิ่งไปยังจุดที่กำลังมีเส้นทางสร้างขึ้นมาด้วยสัญชาตญาณที่บอกว่าจุดๆนั้นจะทำให้มันปลอดภัย
เฉินห่าวรู้ว่าเขาจะต้องไปยังเส้นทางทั้ง 12 ให้ได้ก่อนที่เขาจะเลยผ่านทางเดินทั้ง 12 ที่กำลังลอยนิ่งบนอากาส เขาจึงตัดสินใจกระโดดออกจากหลังเสือแล้วใช้ด้ายพลังงานมัดไปยังเศษซากทางเดินที่ร่วงตกลงมาเพื่อเหวี่ยงเขาเข้าไปยังทางเดิน
สิงโตเห็นเป้าหมายกำลังหนีจึงพยายามใช้หินที่อยู่ใกล้ๆเป็นฐานเหยียบแล้วกระโจนไล่ตาม แม้จะช้ากว่าอีกฝ่ายมากมันกลับไม่คิดจะปล่อยให้เหยื่อหลุดไป
เหล่ามอนสเตอร์ภายในซากโบราณสถานต่างก็ใช้สัญชาตญาณนำทางเพื่อไม่ให้มันตกตาย แต่ละตัวจึงพยายามเข้าไปใกล้เส้นทางทั้ง 12 ที่กำลังถูกสร้างขึ้นมา เหล่าฮันเตอร์ที่กำลังร่วงตกเห็นการเคลื่อนไหวของมอนสเตอร์รอบๆพยายามเรียกสติก่อนจะใช้ทักษะเหยียบย่างไปบนก้อนหินที่อยู่ใกล้ๆเพื่อพาตัวเองไปยังทางเดินทั้ง 12 ก่อนจะเลยผ่าน
“ คุณชาย แย่แล้ว! ”
นักวิเคราะห์ทั้ง 5 แสดงใบหน้าแตกตื่นหลังจากที่เตาพลังงานถูกเปิดขึ้นครบ 7 เตา
สิ่งที่ทำให้พวกมันตกใจคือการรีเซ็ตทางเดินในซากโบราณสถานใหม่ โดยสร้างเส้นทางที่ถูกต้องทั้ง 12 ขึ้นมาด้วยการดึงชิ้นส่วนต่างๆจากเส้นทางมากมายมาประกอบกันทีละน้อย
การสร้างเส้นทางทั้ง 12 กลับเป็นการทำลายทุกอย่างจนสิ่งมีชีวิตในซากโบราณสถานแห่งนี้ร่วงตกมายังเส้นทางที่กำลังสร้าง นอกจากนั้นแล้วห้องของพวกมันยังเป็นพื้นที่ที่มอนสเตอร์และฮันเตอร์มากมายกำลังมุ่งหน้ามา
การเปิดเส้นทางในครั้งนี้แทนที่พวกเขาจะเป็นเพียงกลุ่มเดียวที่ใช้งาน มันกลับกำลังดึงทุกสิ่งทุกอย่างให้มารวมกันบนเส้นทางทั้ง 12
“ ตั้งรูปแบบการป้องกันเร็วเข้า! ”
ผู้อาวุโสตระกูลเจียงเห็นท่าไม่ดีสั่งให้สมาชิกในตระกูลตั้งรูปแบบป้องกัน สิ่งที่ร่วงตกลงมาจากบนฟ้ากำลังเข้ามาในห้องที่พวกเขายืนอยู่ อีกไม่นานจะต้องเกิดการต่อสู้ขึ้นแน่นอน
---------------------------------------------------------------
“ยังจะไล่ตามมาอีก ฉันไปขโมยลูกแกมาหรือยังไง เอ๊ะ…หรือว่าลูกแกจะอยู่ในหีบจริงๆ ”
เฉินห่าวหันมองสิงโตขาวที่ยังคงไล่ตามมาไม่เลิก เมื่อคิดดูแล้วเขาคงหนีจากมันไม่รอดอย่างแน่นอน เขาจึงตัดสินใจมองหาตัวตายตัวแทนที่น่าจะสกัดมันไม่ให้ตามเขาไปได้ สิ่งๆนั้นจะต้องมีเลเวล 180 หรือไม่ก็เป็นสิ่งที่มีรูปร่างไม่ต่างจากเขา
ทันใดนั้นเองเฉินห่าวก็พบเข้ากับห้องขนาดใหญ่ที่เชื่อมต่อเส้นทางทั้ง 12 เข้าไว้ด้วยกัน ภายในห้องแห่งนั้นมีฮันเตอร์ยืนอยู่มากมาย นอกจากนั้นแล้วยังมีฮันเตอร์หลายคนมุ่งหน้าไปยังที่แห่งนั้นแล้วยังมีมอนสเตอร์พยายามวิ่งเหยียบสิ่งกีดขวางบนอากาศไปยังห้องๆนี้เช่นเดียวกัน เขาจึงเปลี่ยนเส้นทางลงจอดไปยังห้องนั้นทันทีโดยหวังจะให้คนที่อยู่ในห้องช่วยเขาหนีจากสิงโตขาว
ตู้ม!
ก้อนหินขนาดใหญ่ร่วงตกลงมาในห้อง ก่อนจะมีมอนสเตอร์ตัวหนึ่งร่วงตามลงมา เหล่าฮันเตอร์จากตระกูลเจียงและตระกูลหานพยายามปลดปล่อยการโจมตีขึ้นไปบนท้องฟ้าเพื่อทำลายสิ่งที่ร่วงลงมากระแทกพวกเขา
เหล่ามอนสเตอร์ที่พยายามเข้าห้องเห็นว่าคนที่อยู่ข้างในขัดขวางจึงปลดปล่อยสกิลเข้าใส่ห้องพร้อมกัน ทำให้ห้องที่ควรจะเป็นพื้นที่ปลอดภัยของสิ่งมีชีวิตที่กำลังหนีตายเต็มไปด้วยสกิลที่กำลังเปิดทางให้มีที่ว่างในการลงเหยียบ
“ ฆ่าสิ่งที่พยายามจะสังหารเรา ตัวไหนที่ไม่เกี่ยวข้องอย่าไปยุ่งกับมัน ”
ผู้อาวุโสตระกูลเจียงยังคงมองทุกอย่างด้วยนัยน์ตาเป็นปกติ ทุกอย่างยังอยู่ในการควบคุมของพวกเขา แม้จะดูวุ่นวายแต่มอนสเตอร์ส่วนใหญ่ที่ร่วงตกลงมายังไม่เกินขอบเขตที่พวกเขาต้องหนี เลเวลสูงสุดคือ 160 ซึ่งน้อยกว่าพวกเขาที่เป็นถึง 180
ท่ามกลางร่างของมอนสเตอร์ที่ลงเหยียบพื้นได้นี้เอง กลับมีสิ่งๆหนึ่งร่วงตกลงมากระแทกพื้นเสียงดังก่อนที่มันจะร้องคำรามดึงความสนใจของทุกอย่างที่อยู่ภายในห้องให้หันมองไปยังมัน
โฮก!
สิงโตขาวร้องคำรามด้วยความเดือดดาล สายตาของมันมองจ้องไปยังมนุษย์ที่พยายามคลุมร่างด้วยพลังงานสีดำ เพียงพริบตาที่มันกระโจนเข้าหาอีกฝ่ายนี้เองนั้น ร่างเล็กๆกลับมุดเข้าไปในเงาของก้อนหินก่อนจะพุ่งเข้าหากลุ่มของฮันเตอร์จากตระกูลเจียง
สิงโตขาวเห็นว่ามนุษย์หายเข้าไปในกลุ่มของมนุษย์มันจึงพุ่งไล่ตามโดยไม่สนใจเลยว่าสิ่งที่ยืนอยู่รวมกันมีมากแค่ไหน ขอเพียงแค่มันไล่สังหารคนที่เก็บกล่องไปให้ได้ก็เพียงพอแล้ว
“ บัดซบ! ไอ้หมอนั่นล่อมันมาที่นี่”
ผู้อาวุโสตระกูลหานโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ ชายสวมหน้ากากไม้คิดจะใช้พวกมันเป็นโล่กำบัง มอนสเตอร์ที่ไล่ตามเขามานั้นกำลังโจมตีตระกูลหานจนผู้อาวุโสต้องเข้าไปรับมือด้วยตนเองเพราะมันมีเลเวลถึง 180
แต่เมื่อได้ปะทะกันผู้อาวุโสหานทั้ง 5 ต่างก็กรีดร้อง แม้จะมีเลเวลเท่ากันมันกลับแข็งแกร่งกว่ามากจึงขอให้ผู้อาวุโสตระกูลเจียงเข้ามาช่วยเหลือ ไม่อย่างนั้นพวกเขาจะต้องสูญเสียคนไปมากอย่างแน่นอน
ผู้อาวุโสตระกูลเจียงที่พยายามหาตัวชายสวมหน้ากากตัดสินใจเข้าช่วยผู้อาวุโสตระกูลหานก่อน พวกเขาไม่ลืมสั่งให้เลเวลสูงคอยจัดการมอนสเตอร์รอบๆพร้อมกับสั่งให้แบ่งหน้าที่ไปเก็บสิ่งที่อยู่ปลายทางเดินทั้ง 12 ที่เชื่อมต่อเข้ามาก่อนที่มันจะถูกฮันเตอร์จากกลุ่มอื่นๆแย่งไป
การเปิดเตาพลังงานในครั้งนี้ทำให้พวกเขาเจอเส้นทางไปยังห้องสมบัติ ทว่าการเปิดเส้นทางกลับเป็นการเปิดโอกาสให้คนอื่นๆได้เข้าไปในห้องสมบัติทั้ง 12 เช่นเดียวกัน ดังนั้นจึงต้องรีบไปเก็บสิ่งที่อยู่ภายในห้องทั้ง 12 ก่อนจะถูกคนอื่นชุบมือเปิบหนีไป
เฉินห่าวที่หลบอยู่ในเงาพบว่าต้องใช้เลเวล 180 มากถึง 10 คนในการรับมือกับสิงโตขาว เขาจึงยิ้มอย่างพอใจเพราะมันไม่สามารถบุกมาหาเขาได้ เฉินห่าวจึงใช้โอกาสนี้มองหาทางหนีออกไปจากห้องให้ได้ทว่าเขากลับหยุดอยู่ครู่หนึ่งหลังจากมีความคิดบางอย่าง
“ เอ๊ะ หรือว่าที่นี่จะเป็นห้องควบคุมเหมือนที่เราเคยเห็นภาพวาดบนผนัง ”
เฉินห่าวชะโงกหน้าออกมาจากเงาแล้วกวาดตามองออกไปรอบๆ ภาพวาดบนผนังบอกเล่าเรื่องราวหลายอย่าง ทว่ามันกลับทำให้เขาเบิกตากว้างด้วยความยินดีเนื่องจากว่าห้องแห่งนี้คือห้องควบคุมอย่างที่เขาคิด
“ งั้นก็หมายความว่าเส้นทางทั้ง 12 คือเส้นทางที่นำไปสู่ห้องเก็บไอเทมทั้ง 12 อย่างสินะ พวกแกนี่มันโชคดีเป็นบ้าเลย ”
เฉินห่าวอดไม่ได้ที่จะชมตระกูลหานและตระกูลเจียงที่มาเจอห้องควบคุมก่อน ในระหว่างนี้เขาไม่ลืมก่นด่านสาปแช่งมอนสเตอร์แต่ละตัวที่พาเขาเดินไปรอบๆเพราะพวกมันพาเขาไปยังห้องที่อันตรายๆ ไม่ใช่ห้องควบคุม
หลังจากคิดได้ว่าเขาจะต้องเก็บไอเทมทั้ง 12 ออกไปด้วยเฉินห่าวก็เริ่มคิดแผน ตอนนี้ฮันเตอร์และมอนสเตอร์เข้ามาในห้องเป็นจำนวนมากแล้วและยังมีคนที่ไม่ได้อยู่ในห้องแต่เลือกที่จะเข้าไปในเส้นทางต่างๆ แม้หลายคนจะยังไม่สามารถตีความเกี่ยวกับไอเทมที่ซ่อนอยู่ภายในซากโบราณสถานแห่งนี้ได้ก็ตาม อีกไม่นานทุกคนจะต้องรู้ว่าที่นี่มีอะไรอยู่อย่างแน่นอน อีกไม่นานจะมีการต่อสู้แย่งไอเทมเกิดขึ้น
“ เดี๋ยวนะ มีอีกงานที่ฉันจะต้องทำด้วยนี่ ”
เฉินห่าวมองไปรอบๆ ก่อนหน้าที่จะเข้ามาในซากโบราณสถานเขาได้ทำการตรวจเช็คดูว่ามีภรรยาเข้ามาด้วยหรือไม่ ทันใดนั้นเขาก็เห็นคนที่ใช้ยางรัดผมเหมือนกับคนที่แสดงท่าทางตื่นเต้นกับใบปลิวที่ถูกทำลาย ทว่าตำแหน่งนั้นอยู่ใกล้กับผู้อาวุโสทำให้เขาเข้าไปใกล้ไม่ได้เพราะเขาล่อสิงโตเข้ามา หากโผล่หน้าไปคงจะถูกตัดร่างแน่นอน
เฉินห่าวจึงเลือกที่จะเข้าไปเก็บไอเทมก่อน หลังจากนั้นค่อยกลับออกมาเปิดหมวกเกราะเพื่อดูหน้าคนที่แสดงท่าทางต้องสงสัยว่าจะเป็นภรรยา
แต่เพื่อไม่ให้เขาต้องตกเป็นเป้าของผู้คน เฉินห่าวจึงร้องตะโกนบอกทุกคนเกี่ยวกับความลับของที่นี่ เพื่อกระตุ้นให้มันเกิดความวุ่นวายมากยิ่งขึ้นไปอีก
ยิ่งภายในทางเดินเต็มไปด้วยผู้คนมากมาย เขาก็ยิ่งสามารถเล็ดลอดผ่านไปได้ง่ายๆ
“ ทุกคน ภายในทางเดินทั้ง 12 แห่งมีไอเทมมหาประลัยอยู่ ถ้าเก็บมันได้ไม่ต่างจากถูกหวยเลยนะ!!! ”
เสียงของเฉินห่าวดังก้องไปทั่วทางเดินจากการใช้วรยุทธ์ราชสีห์คำราม
เหล่าฮันเตอร์ที่พยายามเอาชีวิตรอดจากมอนสเตอร์เมื่อรู้ว่าปลายทางมีอะไรล้วนแล้วรีบรวมกลุ่มกัน แต่ละคนเริ่มหาทางว่าจะทำอย่างไรให้ตัวเองได้รับไอเทมชิ้นนั้นพร้อมกับมองหาทางหนีออกจากซากโบราณสถานที่กำลังวุ่นวาย
เสียงของเฉินห่าวดึงความสนใจของผู้อาวุโสตระกูลเจียงและตระกูลหานให้หันมอง พวกเขารู้สึกโกรธเมื่อเห็นว่าเฉินห่าวบอกความลับของซากโบราณสถานแห่งนี้ให้ทุกคนรับรู้ ทว่าพวกเขาทำอะไรเฉินห่าวไม่ได้เพราะกำลังใช้ร่างของคนในตระกูลหลบซ่อนไม่ให้พวกเขาที่เป็นผู้อาวุโสโจมตี นอกจากนั้นแล้วสิงโตขาวยังพยายามเล่นงานพวกเขาจนไม่สามารถไล่ล่าเฉินห่าวได้
“ ไปเลยทุกคน! ปลายทางมีวันพีชอยู่ ไปตามหากันเลยว่าจะได้อะไร! ”
หลังจากร้องตะโกนอีกครั้ง เฉินห่าวก็เริ่มหลบออกจากกลุ่มของตระกูลหาน จนกระทั่งออกมาไกลเกินกว่าตระกูลนี้จะสัมผัสเขาได้นั้น เฉินห่าวจึงกระโจนขึ้นหลังเต่าตัวหนึ่งที่มีเลเวล 160 จากนั้นก็บอกให้มันวิ่งเข้าไปในทางเดินหมายเลข 2 ทันที
เต่ายักษ์คุ้นเสียงที่ดังอยู่ด้านหลังไม่นานมันก็แสดงความรู้สึกท้อแท้ออกมา มันถูกมนุษย์คนก่อนหน้านี้ขี่หลังอีกแล้วจึงตัดสินใจวิ่งแหวกมอนสเตอร์ตัวอื่นๆเข้าไปในเส้นทางที่สองตามคำสั่ง
“ ทำดีๆมากเต่าน้อย ฉันจะไม่ทุบแกถ้าแกพาฉันไปถึงปลายทาง ”