Ragnarok Academy League

ตอนที่ 21
เสียงจากผู้สืบทอด

ร่างของเรนชะงักนิ่งทันทีหลังเสียงปริศนาดังขึ้นในหัว
มันไม่เหมือนเสียงของ Void Rune ที่เย็นลึกและหนักแน่น แต่เป็นเสียงของมนุษย์จริงๆ ที่กำลังพูดกับเขาผ่านบางสิ่งที่มองไม่เห็น

[ในที่สุดก็เจอเจ้า]

คำพูดนั้นยังคงก้องอยู่ในหัวไม่หาย

เรนหรี่ตามองชายในชุดคลุมดำที่ลอยอยู่เหนือเขตตะวันตกของ Prontera อย่างเงียบงัน

แม้ระยะห่างจะไกลมาก
แต่เขากลับสัมผัสได้ชัดเจนว่า อีกฝ่ายกำลังจับจ้องมาที่ตัวเองโดยตรง

แรงสั่นสะเทือนของ Void ในร่างเริ่มรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ

[มันเชื่อมต่อกับเจ้า]

เสียงของ Void Rune ดังขึ้นทันที

[อีกฝ่ายมีเศษพลังของข้าอยู่จริง]

เรนกำมือแน่นช้าๆ

“เศษพลัง?”

[ไม่สมบูรณ์เหมือนเจ้า]

[แต่มันใช้ Void มานานกว่า]

คำตอบนั้นทำให้เรนรู้สึกหนักขึ้นทันที

เพราะแค่เมื่อคืน เขาก็เกือบเสียการควบคุมหลายครั้งแล้ว

แต่ชายคนนั้น—

กลับยืนใช้พลังกลางเมืองอย่างเปิดเผย ราวกับคุ้นเคยกับมันมานาน

ทันใดนั้น—

เสียงระเบิดครั้งใหม่ก็ดังขึ้นจากเขตตะวันตก

ตู้มมม!

กลุ่มควันสีดำพุ่งสูงขึ้นอีกครั้ง ขณะที่เสียงกรีดร้องของผู้คนเริ่มดังมาถึงฝั่งนี้แล้ว

อัศวินของ Prontera รีบเปลี่ยนสีหน้าทันที

“บ้าเอ๊ย…”
“มันกำลังโจมตีเมืองจริงๆ!”

ลีอารีบหันกลับไปทางถนน

“ต้องรีบไปแล้ว”

เธอเริ่มสร้างวงเวทเคลื่อนย้ายขนาดเล็กขึ้นกลางอากาศทันที ขณะที่อัศวินของ Prontera รีบเรียกกำลังเสริมผ่านอุปกรณ์สื่อสาร Rune

แต่ในตอนนั้นเอง—

เรนกลับได้ยินเสียงของชายปริศนาดังขึ้นในหัวอีกครั้ง

[ออกมาพบข้า]

[หรืออยากให้มนุษย์พวกนี้ตายต่อหน้าเจ้า?]

ดวงตาของเรนเย็นลงทันที

มันกำลังจงใจยั่วเขา

เสียงของ Void Rune ดังขึ้นต่ำๆ

[อย่าไป]

[ตอนนี้เจ้ายังสู้มันไม่ได้]

เรนนิ่งไปพักหนึ่ง

ก่อนสายตาจะค่อยๆ มองไปยังผู้คนที่กำลังวิ่งหนีอยู่บนถนนด้านนอก

เด็ก
คนแก่
Hunter ระดับล่าง

หากปล่อยให้เรื่องนี้ยืดเยื้อ คนพวกนั้นจะตายอีกแน่

ชายแก่เจ้าของร้านมองเรนเงียบๆ

เหมือนรู้ว่าเด็กหนุ่มกำลังคิดอะไรอยู่

“อย่าฝืนตัวเองมากเกินไป”
เขาพูดเรียบๆ

“เมื่อคืนแกเกือบไม่รอดแล้ว”

เรนยิ้มบางๆ เล็กน้อย

“ผมรู้”

จากนั้นเขาก็ค่อยๆ เดินออกจากร้าน

อัศวินของ Prontera รีบขวางทันที

“เดี๋ยวก่อน!”

“มันอันตรายเกินไปสำหรับนายคนเดียว!”

แต่เรนกลับหยุดเดินเพียงครู่เดียว ก่อนพูดโดยไม่หันกลับมา

“อีกฝ่ายต้องการเจอผม”

“ถ้าผมไม่ไป…มันคงไม่หยุด”

ลีอาหรี่ตาเล็กน้อย

แม้เธออยากค้าน
แต่ก็รู้ดีว่าอีกฝ่ายพูดถูก

ชายในชุดคลุมดำกำลังจงใจดึงความสนใจของเรน

และในตอนนี้—

ไม่มีใครเข้าใจพลังนั้นได้มากกว่าเจ้าของ Void เอง

ทันใดนั้น—

วงเวทสีฟ้าก็ปรากฏขึ้นใต้เท้าของลีอา

“ฉันจะไปด้วย”
เธอพูดทันที

เรนหันกลับมาเล็กน้อย

“นี่ไม่ใช่เรื่องของ Geffen”

ลีอามองเขานิ่งๆ

“แต่ถ้าเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับ Void จริง”

“มันก็ไม่ใช่เรื่องของนายคนเดียวเหมือนกัน”

ความเงียบเกิดขึ้นชั่วครู่

ก่อนเรนจะถอนหายใจเบาๆ

ในเวลาเดียวกัน—

ที่เขตตะวันตกของ Prontera

ชายในชุดคลุมดำค่อยๆ ลงมายืนบนยอดอาคารที่พังครึ่งหนึ่งอย่างเงียบงัน

รอบตัวเขาเต็มไปด้วยร่องรอยการต่อสู้
อัศวินของ Prontera หลายคนนอนหมดสติอยู่บนพื้น ขณะที่เงาสีดำยังคงไหลวนรอบตัวเขาช้าๆ

ใต้หน้ากากเหล็กสีดำ
รอยยิ้มของเขายังคงไม่จางหาย

“รีบมานะ…”
เขาพึมพำเบาๆ

ก่อนวงแหวนสีดำบนหลังมือจะค่อยๆ ส่องแสง

“ผู้สืบทอดของราชา Void”