ชางอวิ๋นคิดว่าเด็กน้อยผู้นี้อาภัพยิ่งนัก หูหนวก เป็ใบ้ แถมยังไม่มีพลังลมปราณอีกต่างหาก ในโลกแบบนี้จะอยู่ได้อย่างไร
"ชีวิตเ้าช่างน่าสงสารยิ่งนัก จากนี้ไปข้าจะเดินทางผจญภัยเพื่อตามหาพลังและหาทางกลับบ้านของข้าให้ได้ แม้อดีตเ้าจะขมขื่นเพียงใด จากนี้ไปข้าจะทำมันให้ดีที่สุด"
ความทรงจำของเด็กหนุ่มคนนี้มีน้อยมากเนื่องจากเด็กน้อยไม่ได้ยินข่าวสารหรือโต้ตอบกับใครได้เลย แต่ว่ากลับมีหน้าตาหล่อเหลา คิ้วดก สีผิวที่ขาว ราวกับคุณหนูตระกูลใหญ่ แถมร่างกายยังมีกล้ามเป็รูปบางๆอีกด้วย
มีเพียงความทรงจำของพี่สาวมีนามว่า "ชางเหม่ย" ผู้ซึ่งเป็ลูกของอาสาว และอีกคนหนึ่งคือยายกิมฮวย อยู่กัน 3 คน ทั้ง 3 ถูกขับไล่ออกมาจากตระกูลชางซึ่งเป็ตระกูลใหญ่ที่สุดในหมู่เกาะั์
ในหมู่เกาะ์มีตระกูลเป็สิบๆตระกูล แต่มีผู้ทรงอำนาจอยู่เพียง 4 ตระกูลกับอีก 1 สำนักคือ
ตระกูล ชาง
ตระกูล หลิน
ตระกูล หลี่
ตระกูล ฟาง
สำนักเทพั
แต่ละตระกูล จะมีผู้ที่ใช้ห้วงิญญาระดับกำเนิด(ระดับที่2) อยู่ไม่มากนัก และห้วงิญญาระดับบาดาล(ระดับที่1) 100 กว่าคนในหมื่นคน และทุกๆปี ทั้ง 4 ตระกูลจะส่งผู้เยาว์อายุ 15 ปี เข้าทำการทดสอบพร์เพื่อคัดเลือกเป็ศิษย์ของสำนักเทพั
ในครอบครัวของหนุ่มน้อยมีกันอยู่ 3 คน ชางอวิ่น ชางเหมย และยายกิมฮวย
ชางอวิ๋นก็คิดในใจแบบตระหนัก 'เป็เพราะเรามีชื่อที่เหมือนกัน หรือเป็เพราะโชคชะตาพาให้ข้ามาในที่แบบนี้นะ'
'ข้าต้องรีบกลับไปหาพี่สาวแสนสวยของข้าแล้ว หึหึหึ'
จากความทรงจำของเขา ระยะทางจากถ้ำห่างจากบ้าน ไม่ใกล้ ไม่ไกล 1000 ย่างก้าว ซึ่งบริเวณรอบๆนี้ไม่มีสัตว์อสูรแม้แต่ตัวเดียว ทั้งๆที่รอบๆข้างเป็ป่าไม้ทึมทึบ มีทางเดินเป็เส้นทางไปถึงหมู่บ้าน เหมือนมีใครใช้พลังมาปกป้องเส้นทางนี้เอาไว้
'กว่าจะถึงบ้านข้าขอทดลองหน่อยเถอะ อยู่ในเกมส์มาตั้ง 5 เดือน ข้าเรียกหน้าต่างเป็แสนๆครั้ง หายไปแบบนี้มันก็น่าใจหาย'
"กระ~~~~~~เป๋าาาาาาาา มิ~~~~ติ" !!! ทันใดนั้นก็มีช่องว่างมิติโผล่ออกมา
"ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า อะไรมันเป็ใจแบบนี้ นี้ของๆข้า ยังอยู่กับข้า รึนี้" ชางอวิ๋นรีบเอาหน้าเข้าไปส่องดูของในช่องมิติก็อุทานออกมา "เฮ้ย !! ของๆข้าหายไปไหนหมด มันก็คงเป็เื่ปกติสินะที่ไม่หลงเหลืออะไรอยู่เลย แต่ . . . . เอะ! นั้นแสงอะไรหว่าสีทองๆ"
"หึหึหึ ถ้ามีเ้านี้......." ชางอวิ๋นก็จบคำพูดเพียงเท่านั้น และก็โยนกล่องลึกลับเข้าไปเก็บในมิติ
'อย่างน้อยๆ ก็มีกระเป๋าที่สามารถเก็บอะไรได้ทุกอย่างหละนะ'
ชางอวิ๋นเดินก้าวย่างมาถึงหน้าบ้าน ก็พบว่าบ้านของเขานั้นเป็ลานกว้างและมีบ้านเล็กๆของเขาตั้งอยู่ตรงกลาง โดยรอบๆข้างเป็ป่าทั้งหมด
‘นี่บ้านข้าไม่มีเพื่อนบ้านเลยหรอนี้ มันช่างโดดเดี่ยวเสียเหลือเกิน’
‘ท้องฟ้าก็ยังไม่มืด ขอออกไปเก็บเลเวลก่อนเข้าบ้านน่าจะดีกว่าแฮะ’
แล้วชางอวิ๋นก็เดินตรงเข้าไปในป่า ซึ่งมีทิศทางตรงกันข้ามกับทางที่มาจากถ้ำ พอเดินออกมาได้เพียงแค่ 300 ก้าว ก็พบกับป้าย 'มีสัตว์อสูรดุร้ายอันตรายห้ามเข้า' ชางอวิ๋นก็หาใส่ใจไม่ รีบเดินเข้าไปหวังจะเก็บเลเวลกับสัตว์ตัวเล็กๆน้อยๆก่อนจะกลับบ้าน
เขาได้เจอกับสัตว์ที่ไม่ดุร้าย กระต่าย กวาง กบ หมูป่า เด็กหนุ่มได้ใช้พลังปราณต่อยเข้าไปที่กระต่าย แล้วเก็บซากไว้ในกระเป๋ามิติ
เมื่อเดินเข้ามาลึกได้ระยะนึง ก็ได้ยินเสียงคำราม ‘โฮกกกกกกกกก’ ในระยะไม่ใกล้ไม่ไกล แค่เสียงของอสูรตัวนี้ ลมปราณของชางอวิ๋นก็สั่นะเืเล็กน้อย
‘สงสัยต้องหลบไอ้ตัวนี้ก่อนดีกว่า หาตัวเล็กๆสู้ก็พอ’
เมื่อชางอวิ๋นกำลังจะพุ่งตัวไปอีกทางทั้งๆที่ยังไม่เห็นตัว ด้วยเสียงที่ทรงพลังก็รู้ว่าเป็สัตว์อสูรอันตรายแน่ๆ
ทันใดนั้น! ก็มีเสียงะโที่ดังมาก "ช่วยด้วยยยยย" "รีบหนีไป~~~~~" ถึงจะเป็เสียงที่ดังมากแต่ชางอวิ๋นก็คิดว่ามันเป็เสียงที่หวานละมุนมาก จึงตัดสินใจพุ่งตัวตามเสียงไป
ไม่เกินชั่วลมหายใจ ชางอวิ๋นก็เห็น กลุ่มนักสู้ ที่โดนสัตว์อสูรกำลังโจมตีอยู่
“1 , 2 , 3 , 4 .........” ชางอวิ๋นทำหน้าเคร่งเครียดเมื่อพบกับสัตว์อสูร “สัตว์อสูรสีทอง 1 ตัว สีฟ้า 7 ตัว นี้มันกลุ่ม raid boss ชัดๆ”
‘แต่ว่าข้าจะทิ้ง สาวน้อยที่มีคิ้วเรียวสมส่วน ตาที่หวานเหมือนน้ำผึ้ง ปากอมชมพูน่าประกบเป็อย่างยิ่ง ผิวขาวที่สว่างสดใส ที่สำคัญ!!นี้มันคัพ F ชัดๆ เต่งตึงด้วยชุดที่รัดรูป เว้าอก โว้ววววววว !! เป็ผู้หญิงที่ในโลกจริงหรือในเกมส์ก็เทียบไม่ได้เลย’
‘แต่ว่า..........ข้านั้นมีพลังลมปราณระดับ1ขั้น1จะเอาอะไรไปสู้กับมันหละ’ ในโลกของ VRMMORPG ชางอวิ๋นเอาตัวเข้าไปเสี่ยงทุกสถานการณ์ ค้นคว้าสถานที่ใหม่ๆ เพื่อท่องและเก็บเกี่ยวบรรยากาศให้เต็มที่ เพราะมันเป็เพยงแค่เกมส์ แต่ครั้งนี้คือประสบการณ์ครั้งแรกที่ต้องเสี่ยงเอาชีวิตเข้าแลก
แต่ถึงอย่างไร ทักษะที่สะสม ต่อสู้อย่างต่อเนื่องถึง 5 เดือนในโลกแห่งความเป็จริง มันเทียบเท่ากับ 3 ปีในโลกออนไลน์ นั้นมากมายมหาศาล จนเป็ผู้ที่มีพลังและไอเท็มระดับหนึ่งของเกมส์ ชางอวิ๋นก็คิดกะว่า จะมาลองกับอสูรตัวเล็กๆก่อน แต่สถานการณ์มันพามาแบบนี้
เบื้องหน้าของชางอวิ๋นเป็ทุ่งหญ้า ล้อมรอบด้วยป่าสูงและมีเ้าสัตว์อสูรสูง 4 เมตร มิโนทอร์ สัตว์อสูรวัวยืนตรงมหึมา 2 ขา ถือค้อนอันทรงพลัง ออร่าที่ปล่อยออกมารอบบรรยากาศนั้นเป็สีทอง พร้อมกับสมุนของมันเป็โครงกระดูกปีศาจออร่าสีฟ้าอีก 7 ตัว
ระดับอสูร
แบ่งออกเป็ 5 ระดับ แต่ละระดับแบ่งออกเป็ 4 ออร่า 1.ขาว 2.ฟ้า 3.แดง 4.ทอง
1.ระดับสัตว์อสูร
2.ระดับปีศาจอสูร
3.ระดับิญญาอสูร
4.ระดับตำนานอสูร
5.ระดับัอสูร
ข้างๆมีกลุ่มนักสู้ เด็กผู้หญิงอายุรุ่นราวคราวเดียวกับเขา เป็สาวน้อยที่ชางอวิ๋นกำลังเล็งอย่างตั้งอกตั้งใจ และเด็กผู้ชาย 3 คน หนึ่งในนั้นนอนาเ็สาหัสอยู่ใต้เท้าของอสูรวัวร่างั์มหึมาสะท้านแผ่นดิน
ชางอวิ๋นเร่งสมาธิเข้าสู่จุดสูงสุดะเิออร่าสีขาวออกมา(ระดับเด็กน้อยเริ่มต้น) ทำให้ผมพริ้วไหว หวังทำเท่ ตัดสินใจ พุ่งตัวเข้าไปหาอสูรวัว กลุ่มนักสู้ทั้ง 4 คน เห็นเงาพุ่งเข้ามา แอบมีประกายแห่งความหวังได้ 1 ลมตด
ก็พบว่า 'นี่มันเด็กรุ่นราวคราวเดียวกับเรา แถมเป็เด็กระดับออร่าสีขาวเหมือนกับพวกเราอีก' ..... 'สงสัยวันนี้พวกเราคงไม่รอดเป็แน่แท้'
ขณะที่พุ่งเข้าหาอสูรวัวชางอวิ๋นะโบอก “ถ้ายังอยากรอด พวกเ้ามีเวลาแค่ 20 วินาที จงหนีไปให้ไกลที่สุด !! ... นะสาวน้อยแสนสวย กระพริบตา ปริ๊บๆ “ หน่อยไอ้เ้านี่พุ่งเข้าไปหาแบบนั้นจะตายอยู่แล้วยังบังอาจมาหลีคุณหนูของข้าอีก
เมื่อกลุ่มดังกล่าวได้ยิน ก็รีบโคจรลมปราณ ใช้พลังทั้งหมดพุ่งตัวออกห่างจากกลุ่มสัตว์อสูรทันที
โครงกระดูกปีศาจถูกเบี่ยงเบนความสนใจ พวกมันทั้ง 7 เปลี่ยนเป้าหมาย เท้าของมันเหยียบพื้นเป็หลุมเพื่อเปลี่ยนทิศทาง พุ่งตรงเข้าหาชางอวิ๋นทันที
เมื่อชางอวิ๋นพุ่งเข้าใกล้อสูรวัว อีกเพียงแค่ 5 เมตร ทิศทางของโครงกระดูกและอสูรวัวก็อยู่ตรงหน้ามันพอดี !! เขากลับหยุดลมปราณ ลดพลังออร่าลง
“เ้าอยากตายหรือไง รีบหนีออกมาได้แล้ว !!” เสียงสาวแสนสวยะโเตือนผ่านวงล้อมอสูรเข้ามาเพราะไม่อยากเป็หนี้ใคร แถมยังหันหลังกลับมาช่วยข้าเพียงคนเดียวอีกด้วย ส่วนที่เหลืออีก2คน หนีหัวซุกหัวซุนไปแล้ว อีกคนนอนแน่นิ่งใต้เท้าอสูรวัว
เมื่อชางอวิ๋นได้ยินเสียง์พร้อมหันไปมอง ก็เห็นหน้าอกหน้าใจอันเต็งตึงเด่นเป็สง่า ชางอวิ๋นจึงส่งยิ้มให้ ‘นี้น้องคัพ F น้องช่างกล้าหาญจริงๆหรือด้วยหลงไหลความงามของข้าเข้าแล้วนะ หึหึหึ’ และหันหน้ากลับไปทางอสูร ทำหน้าเคร่งขรึมพร้อมกับะเิพลังออกมา
“พลังเทพัฟ้า” เปรี้ยง !!~~~~
3K
