F-Hunter (ภาคแรก โลกวิบัติ+ภาค 2 เมืองศูนย์กลาง)

วิ่งผ่านป้ายหลุมศพมากมายมาพักใหญ่ ในที่สุดเขาก็เห็นวิญญาณที่มีรูปร่างไม่ใช่กลุ่มควัน มันมีรูปร่างเป็นมนุษย์หมาป่าตัวของมันสีดำสนิท มีขนขึ้นรุงรังเต็มลำตัว มวลกล้ามเนิอนูนหนาเป็นมัดๆตาแขนและขาของมัน ปากของมันมีเขี้ยวแกลมคนมองเก็นฟันสีขาวสท้อนแสงจันทร์สีเลือดสลัวๆ ดวงตาสีแดงฉานของมันทอประกายสว่างจ้าออกมาอย่างน่ากลัว มันนั่งอยู่บนป้ายหลุมศพอันใหญ่ ใช่แล้วป้ายหลุมศพที่มันนั่งอยู่มีขนาดใหญ่กว่าป้ายอื่นๆที่อยู่ละแวกนั้นมากมันมี 5*10 เมตรหนาประมาณ 5 เมตร ราวกับว่ามันไม่ใช่ป้ายหลุมศพ แต่มันเป็นตึกๆหนึ่งเลยก็ว่าได้ มันอยู่ห่างออกไป ไกลจากเขา 500 เมตร และมี วิญญาณแรกกำเนิดหลายตัวที่ลอยเข้าไปหามัน หมาป่าตวัดกรงเล็บของมันตัดเข้าไปที่วิญญาณเหล่านั้นจนขาดครึ่งแล้วเริ่มกัดกินอีกครั้ง ตอนนี้วิทย์ ไม่ได้วิ่งไปข้างหน้าอีกแล้ว เขาหยุด แล้วมองผ่านม่านหมอกหนาออกไปเพื่อสังเกตการณ์ มนุษย์หมาป่าตัวนั้น กัดกิน กิน และก็กินอย่างต่อเนื่อง ผ่านไปนานเท่าไร่ไม่ทราบได้ ตัวของมันก็ส่องแสงออกมา แล้วร่างของมันก็ชัดเจนขึ้นมากกว่าเดิมมวลกล้ามเนื้อก็เพิ่มขึ้นมาอีกเล็กน้อยวิทย์มองเห็นอณูวิญญาณ 7 สีที่ไหลออกจากตัวของหมาป่า เข้าไปในป้ายหลุมศพใหญ่ยักอันนั้นทุกๆครั้งที่มันฆ่าและก็กิน จนถึงจุดๆหนึ่ง ป้ายหลุมศพของมันสั่นไหวและขยายขนาดขึ้นอีกเล็กน้อย ตอนนี้เขาพอจะได้คำตอบแล้ว วิญญาณแรกกำเนิดพวกนี้จะสู้กันเองแล้วกัดกินกันและกัน ตนไหนถูกกินไป มันก็จะกลับมาเกิดใหม่ และป้ายหลุมศพของพวกมันก็จะเล็กลงไปเรื่อยๆ แต่ถ้ามันชนะและกัดกินวิญญาณตนอื่นได้พวกมันก็จะชัดเจนขึ้นแข็งแกร่งขึ้นและป้ายหลุมศพของมันก็จะขยายใหญ่ขึ้น นี้อาจจะเป็นการวิวัฒน์ของพวกมันหรืออาจจะเป็นการฝึกฝนของพวกมันก็ได้ อาจจะคล้ายๆกับตัวเขาเองที่ ต้องฆ่าและหลอมรวม ละอองอณูวิญญาณที่เหลืออยู่ของเหล่าวิญญาณร้ายพวกนี้ บางทีการกินของพวกมันก็คือการ หลอมรวมอย่างหนึ่ง วิทย์ตัดสินในจะเข้าไปจัดการกับวิญญาณมนุษย์หมาป่าตนนั้นดู เขายังไม่เคยสู้กับวิญญาณในแดนคนตายนี้มาก่อน นี้เป็นครั้งแรก เขาจึงไม่ประมาทสัตรูเลยแม้แต่น้อย ร่างของเขาเคลื่อนที่ด้วยความเร็วลัดเลาะไปตามเงาของป้ายหลุมศพจนมาอยู่ในระยะ 20 เมตร เจ้าวิญญาณหมาป่าที่กำลังกัดกินวิญญาณแรกกำเนิดตัวล่าสุดอยู่นั้น มันพลันหยุดชะงัก มันเงยหน้าขึ้น จมูกสีดำของมันขึ้นบนท้องฟ้าสูดดมอะไรบางอย่างในอากาศ มันหันรีหันขวางอยู่พักหนึ่งก่อนจะหันมายังทิศทางที่ วิทย์หลบอยู่ กรร!!!!.สายตาของมันจ้องเขม็งมาทางเขาพร้อมกับคำรามเสียงต่ำในลำคอ มันกระโจนพรวดลงจากป้ายหลุมศพด้วยความเร็ว เพียง 3-5 อึดใจมันก็เข้ามาในระยะประชิดได้ มันตวัดกรงเล็บใส่ป้ายหลุมศพที่วิทย์หลบอยู่ทันที โครม! ป้ายหลุมศพกระจัดกระจายออกไป วิทย์ฟุบตัวลงต่ำติดพื้นในเซี่ยววินาทีที่ถูกโจมตี จังหวะที่ตัวของหมาป่าลอยผ่านหัวของเขาไป พลังญาณสีทองถูกอัดเข้าไปในมีดประกายมังกรเพลิง เปลวเพลิงสีส้มลุกโหมกระพือไหม้ขึ้นอย่างรุนแรง เท้าของเขาสปริงขึ้นด้านบนเขาตวัดปลายมีดฟันเข้ากลางลำตัวของมันอย่างแรง ควับ! ร่างของหมาป่าขาดครึ่งทันทีใน ฉับเดียว ลำตัวทั้งสองส่วนของมันกระเด็นไปคนละทาง แต่มันยังไม่ตายตัวของมันร้องโหยหวนอยู่ชั่วอึดใจ แล้วสิ่งที่น่าปวดหัวก็เกิดขึ้นจนได้ ร่างส่วนบนของมันงอกลำตัวด้านล่างออกมาใหม่ กลายเป็นมนุษย์หมาป่าที่ตัวเล็กลง ร่างท่อนล่างของมันก็เช่นกันงอกลำตัวส่วนที่มันไม่มีออกมาใหม่กลายเป็นมนุษย์หมาป่าอีกตัว มนุษย์หมาป่าสองตัวหอนขึ้นพร้อมกัน วิญญาณแรกกำเนิดหลายร้อยตัวที่อยู่บริเวณนั้น พุ่งร่างเข้ามาโจมตีวิทย์ทันที เขาไม่ได้ตกใจเลยซักนิดด้วยพลังสมาธิของเขาที่เลื่อนขั้นขึ้นมาอยู่ที่ระดับ 2 แล้วทำให้ประสาทสัมผัสของเขาเร็วกว่าคนปกติถึงสองเท่า วิญญาณแรกกำเนิดเหล่านี้ ในสายตาของเขามันไม่ได้เร็วอะไรเลย รวมถึงมนุษย์หมาป่าตัวนั้นก็ยังช้ากว่าเขาอยู่เท่าหนึ่ง จึงทำให้มันถูกเขาฟันขาดเป็น 2ท่อนในการปะทะกันครั้งแรก มีดประกายเพลิงของเขาตวัดตัดร่างวิญญาณเหล่านั้นตัวแล้วตัวเล่าอย่างง่ายดาย ร่างของวิญญาณแรกกำเนิดระเบิดออก กลายเป็นละอองอณูวิญญาณกระจัดกรอยู่ในอากาศ มีบางส่วนที่ล่องลอยกลับไปยังป้ายหลุมศพของพวกมันเพื่อกำเนิดใหม่ เหลือทิ้งไว้เพียงเหรียญสีดำสนิทและเศษผ่าเก่าๆเท่านั้น หัวใจทองคำของเขาโคจรอักขระมหามนต์ตราโลหิตทองคำเส้นที่มีอยู่โดยอัตโนมัติ ละอองวิญญาณสีทองถูกมันดูดเข้าไปภายในร่างกายทำให้ทะเลวิญญาณของเขาถูกเติมเต็ม ในทะเลจิตของเขา เนตสีดำสองดวงโคจรอักขระสายแรก 1 สายที่มีอยู่ในดวงตาทั้ง 2 ดูดเอาละอองวิญญาณสีดำเข้าไปเติมเต็มพลังสมาธิของเขาเช่นกัน มนุษย์หมาป่าควบคุมวิญญาณแรกกำเนิดที่เป็นบริวารโถมโจมตีวิทย์จากด้านหน้าอย่างหนัก ทันทีที่วิสัยของเขาถูกบดบังหนึ่งในมนุษย์หมาป่ากระโจนเข้าโจมตีเขาจากด้านหลังอย่างรวดเร็ว กรงเล็บอันแหลมคมพุ่งแทงเข้ามายังตำแหน่งหัวใจของวิทย์ เกิดเป็นเงากรงเล็บสีขาวซ้อนทับกัน 5 ชั้นหมายจะเจาะทะลวงหัวใจของเขาให้แหลกสลาย วิทย์ บิดตัวออกด้านข้างด้วยความเร็วที่เหนือชั้นกว่าทำให้การโจมตีของมันพลาดเป้า เงาของกรงเล็บทะลวงลงไปที่พื้นระเบิด ตูม!! เกิดเป็นหลุมราวกับถูกยิงด้วยกระสุนปืนใหญ่ เลือดในกายของวิทย์เย็นเฉียบในทันที ถ้าเขาไม่เร็วกว่ามัน คงถูกกรงเล็บของมันระเบิดร่างแหลกเละไปแล้วแน่ๆ แต่ถึงจะตกใจร่างของวิทย์ก็ไม่มีชงักเลยแม้แต่น้อย มีดในมือของเขาฟันเข้ากลางลำตัวของมันอีกครั้ง ร่างของมนุษย์หมาป่าขาดกระเด็นออกไปทันที อีกหนึ่งตัวที่รอจังหวะสองอยู่เมื่อมันรู้ว่าตัวแรกพลาดไปแล้วมันกระโจนเข้ามาหมายจะกัดหัวมนุษย์ตรงหน้านี้ให้แหลกละเอียด แต่แล้วร่างนั้นก็ฟุบหายไปจากสายตาของมัน มีดอันร้อนแรงตวัดฟันขึ้นมาจากด้านล่างอีกครั้ง ร่างของมันขาดออกเป็น 2 ท่อนตามตัวแรกไปติดๆ ชิ้นส่วนตัวของมันกระเด็นไปกองอยู่ใกล้ๆกับร่างมนุษย์หมาป่าตนแรก ครั้งที่ สองแล้วที่พวกมันถูกฟันขาดเป็น 2 ท่อน ร่างของมันก็กลายเป็นหมาป่าที่ตัวเล็กและเพิ่มจำนวนจาก 2 กลายเป็น 4 ตัว ความเร็วของมันเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งเท่าแต่ก็ยังช้ากว่าวิทย์อยู่อีกหนึ่งขั้น คราวนี้เขาไม่ได้รอให้มันตั้งตัวได้ รางของเขาพุ่งเข้าหาตัวที่อยู่ใกล้ที่สุด ตวัดมีดตัวหัวของมันกระเด็นหลุดลอยออกไป ร่างมนุษย์หมาป่าตัวนั้นแตกสลายกลายเป็นอณูวิญญาณทันที เหลือเพียงเหรียญสีดำหนึ่งเหรียญกับผ้าห่อศพหนึ่งผืน มนุษย์หมาป่า 3 ตัวที่เหลือหอนยาวออกมาสุดเสียงอีกครั้ง วิญญาณแรกกำเนิดจำนวนมากกว่าเดิม 3 เท่าเข้ามาโจมตีวิทย์แบบมืดฟ้ามัวดิน แต่ความเร็วของเขาก็ยังเป็นต่ออยู่จึงไม่เป็นปัญหามากนักมนุษย์ตรงหน้าของมันเก่งกาจกว่ามันมาก มันเป็นวิญาณร้ายที่มีร่างเนื้อและเกิดสติปัญญาแล้ว เมื่อมันรู้ว่าไม่สามารถสู้กับสัตรูตรงหน้านี้ได้ มันจึงตัดสินใจที่จะหนีไป วิทย์ที่ใช้พลังสมาธิออกมาเต็มที่ได้สังเกตมันสามตนอยู่ตลอดเวลา เพื่อป้องกันการลอบโจมตี และเมื่อมันคิดจะหนีเขาก็รับรู้ได้ทันทีเช่นกัน ทันทีที่หนึ่งใน 3 ตัวหันหลังเตรียมจะหนี วิทย์ก็กระโจนออกจากวงล้อม ของเหล่าวิญญาณแรกกำเนิดฟันเข้าที่หลังของมันทันที คมมีดเฉือนจากบ่าซ้ายตัดลงมาจนร่างของมันขาดสบายแหล่งล้มลง มันร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดเป็นครั้งแรกก่อนร่างจะระเบิดออกกลายเป็นละอองอณูวิญญาณไป ตอนนี้เหลือสองตนแล้ว มันตัดสินใจให้หนึ่งตนเข้าปะทะถ่วงเวลาวิทย์เอาไว้ และใช้อีกหนึ่งร่างพุ่งออกไปยังป้ายหลุมศพของมัน วิทย์ใช้เวลาเพียงชั่วอึดในก็ตวัดมีดตัดหัวมนุษย์หมาป่าตนที่ 3 ลงได้ แต่ ตนสุดท้ายไปถึงป้ายหลุมศพของมันเสียแล้ว มันตวัดกรงเล็บใส่ป้ายหลุมศพเบาๆ ป้ายหลุมศพขนาดใหญ่พลันหดเล็กลงกลายเป็นโลหะสี่เหลี่ยมสีดำสนิทลอยเข้ามาอยู่ในมือของมัน มนุษย์หมาป่ากระโจนขึ้นไปบนฟ้าร้องคำรามออกมาเสียงดัง วิญญาณแรกกำเนิดมากมายบินเข้ามาหามันรวมตัวกันกลายเป็นปีกสีเทาขึ้น มันหมายจะบินหนีไป วิทย์เห็นดังนั้นก็อัดพลังสมาธิลงไปในมีดประกายเพลิงมังกร เกิดอักขระเส้นที่ 2 ที่อยู่ภายในดวงเนตของเขา ขึ้นที่ตัวมีดอักขระส่องประกายสีดำหม่นๆขึ้นมา เขาสะบัดมีดปละกายเพลิงพุ่งตรงไปยังมนุษย์หมาป่าที่ลอยอยู่กลางอากาศทันที เกิดเป็นเงามีด 3 สายพุ่งขึ้นไปขากพื้นดิน ตัดทะลุกลางหลังของมนุษย์หมาป่าตัวนั้นออกไปทันที เลือดสีดำพุ่งกระฉูดขึ้นไปบนท้องฟ้าอย่างน่าหวาดหลัว โฮกกก!มนุษย์หมาป่าร้องคำรามออกมาด้วยความเจ็บปวด วิทย์ควบคุมมีดวกกลับมาเสียบเข้ากลางหน้าผากของมัน หัวของมนุษย์หมาป่าเกิดรูเท่าฝ่ามือขึ้นมารอยหนึ่ง คราวนี้ร่างของมันไม่ได้ระเบิดออกเป็นอณูวิญญาณอีกแล้วรางเนื้อของมันร่วงลงมาที่พื้น เลือดไหลรินออกมาจากตัวของมัน ตายสนิท ทุกอย่างเกิดขึ้นไม่ได้ใช้เวลานานกว่า 3 อึดใจเลยแม้แต่น้อย วิทย์เดินเข้าไปตรวจสอบดู ศพของมนุษย์หมาป่า นี้เป็นสิ่งมีชีวิตตนแรกที่เขาฆ่าในโลกวิญญาณแห่งนี้ “นิหรือว่าจะเป็นสัตว์วิญญาณ” เขาคิด วิทย์หยิบยื่นมือไปหยิบเอาแท่งเหล็กที่มีสีดำสนิท ผิวมันเป็นเงาในมือของมนุษย์หมาป่า แต่ก็ไม่สามารถยกมันขึ้นมาได้ มันมีน้ำหนักมหาศาล ไม่รู้ว่าทำมาจากเหล็กอะไร “หรือจะเป็นของวิเศษ”เขาคิด เขาลองเก็บมันเข้าไปในมิติเก็บของแต่ก็ทำไม่ได้ เก็บได้แค่ร่างของมนุษย์หมาป่าเท่านั้น เขาลองอยู่หลายวิธี แต่มันก็ไม่มีวี่แววที่จะขยัง ใช้พลังสมาธิพิจารณาอยู่นานก็ไม่เห็นอะไร “ต้องทำยังไงถึงจะเอามันไปได้”เขาร้องออกมาอย่างหัวเสีย มันคือของวิเศษชัดๆ ไม่อย่างนั้นมนุษย์หมาป่าจะมาเอามันก่อนที่จะหนีไหทำไม จากการต่อสู้ มนุษย์หาป่ามันก็ไม่ได้มีแรงมากกว่าเขานัก นอกจากตอนที่มันใช้กรงเล็บ จนเกิดเงาซ้อนทับกันเหมือนเงามีดของเขาถึงจะเกิดพลังทำลายที่รุนแรงขึ้น “แล้วมันยกของสิ่งนี้ได้ยังไง เออ ใช่ หรือมันต้องหยดเลือดลงไปเหมือนกับหนังสือของเรากัน” เมื่อคิดได้ดังนั้น วิทย์ก็กรีดนิ้วมือของตัวเองหยดเลือดลงไปที่แท่งเหล็กสีดำอันนั้นทันที แท่งเหล็กสั่นไหวเบาๆเกิดไอสีดำพวยพุงออกมาอย่างรุนแรง ก่อนแท่งเหล็กจะหดเล็กลงแล้วพุ่งเข้าไปในหน้าผากของเขาอย่างรวดเร็ว วิ้ง! แท่งเหล็กอันนั้นล่องลอยอยู่ในทะแลจิตรของเขา วิทย์ยืนอยู่ตรงนั้นอย่างโง่งม ทุกอย่างมันเกิดขึ้นเร็วมาก พอตั้งสติได้ เขาก็ส่งพลังจิตเข้าไปภายในแท่งเหล็กอันนั้น มันสั่นไหวเบาๆเป็นการตอบรับ วิทย์รู้สึกว่าตอนนี้เขาควบคุมมันได้ดั่งใจนึก เขาลองบังคับให้มันออกมาด้านนอก แทงเหล็กพุ่งออกมาขยายขนาดขึ้นเท่าตึกหลั่งหนึ่ง ตั้งลงบนพื้นดินดังตึง! เขาสั่งให้มันหดเล็กลงเหลือเท่ากล่องนม นี้คือเล็กที่สุดแล้ว วิทย์หยิบมันขึ้นมาพิจารณา มีอักขระเขียนเอาไว้ 3 บรรทัด บรรทัดแรกความว่า “หอคอยหมาป่าสวรรค์” อีกสองบรรทัดหลังเป็นกลอน “บุกสวรรค์กลั่นนภา หลอมเทพพฤกษาสร้างหอคอย” วิทย์สังเกตเห็นประตูเล็กๆอยู่ตรงด้านล่างอักขระ เขาใช้พลังจิตของเขากระตุ้นมันให้เปิดออก วิ้ง!ประตูบานเล็กเปิดออกทันที....

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

36.หอคอยหมาป่าสวรรค์

คล้ายกับเรื่องF-Hunter (ภาคแรก โลกวิบัติ+ภาค 2 เมืองศูนย์กลาง) ที่คุณอ่าน

F-Hunter (ภาคแรก โลกวิบัติ+ภาค 2 เมืองศูนย์กลาง)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

36.หอคอยหมาป่าสวรรค์

คล้ายกับเรื่องF-Hunter (ภาคแรก โลกวิบัติ+ภาค 2 เมืองศูนย์กลาง) ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้