ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

แววตาของถังจ้าวดูเยียบเย็น กระทั่งน้ำเสียงก็เย็นชา
“เดิมทีข้าแค่จะสั่งสอนเจ้าเล็กน้อย หักแขนหักข้าสักข้างหนึ่ง แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าคงน้อยเกินไป ข้าจะฝากบทเรียนให้กับท่านลุง และหักแขนกับขาทั้งหมดของเจ้าเพื่อจะได้จำจนวันตายว่า อะไรควรพูด ไม่ควรพูด!”
“ไม่ต้องพูดแล้ว!”ถังฮวนหัวเราะด้วยความแค้นเคือง เปล่งเสียงกังวาน ดาบในมือของเขาแทงออกไปอย่างเชื่องช้า ดาบนั้นไม่ช้าไม่เร็ว แต่แฝงพลังแห่งการทำลายล้าง
ถังจ้าวยิ้มที่มุมปากเล็กน้อย เท้าขวาของเขาเตะอย่างรุนแรง และร่างก็กระโดดขึ้น
ในตอนนี้ถังจ้าวเหมือนเสือที่หลุดออกจากกรง ไม่เพียงแต่รวดเร็ว ทว่ายังแฝงไปด้วยพลังอันรุนแรง ขณะที่ร่างของเขาพุ่งขึ้นไปสูงสุดแล้ว ยังดูเหมือนว่าจะขึ้นไปได้อีก ศีรษะของถังฮวนคล้ายมีฟ้าฝนคะนองก็ไม่ปาน
“ฮูม!” หมัดที่ออกก่อเกิดลมปะทะหวีดหวิว
“เพลงหมัดพยัคฆ์คำราม!”
เมื่อถังหง ถังเจียง และถังจวิ้นเจวี๋ยตามมาถึง ดวงตาพวกมันก็เป็นประกาย “หมัดพยัคฆ์คำราม” นี่แม้จะเป็นวิชาต่อสู้ระดับต่ำของตระกูลถัง แต่พวกมันรู้ดีว่าว่าถังจ้าวฝึกฝนวิชามวยนี้ ได้ถึงจุดสูงสุดแล้ว
ดูท่าเจ้าของเพลงหมัดจะเอาจริง
ถังฮวนเป็นคนแรกที่ต้องรับแรงกดดันนั้น และทันใดนั้นเขารู้สึกว่ามีแรงลมปะทะอย่างรุนแรง ราวกับก้อนหินร่วงหล่นมาจากฟ้า ทำให้ใจของผู้คนถึงกับสั่นสะเทือน
แน่นอนว่า มันเป็นพลังของผู้ฝึกยุทธ์ระดับสอง!
“มังกรคะนองสำราญนที!”
แม้ว่าจะใช้เวลาเพียงไม่นาน ก่อนที่จะได้พบกับถังหงและคนอื่นๆ ทว่าตอนนี้ถังฮวนได้เปลี่ยนแปลงไปมากมายนัก ขณะนี้ใจของเขานิ่งสงบราวกับกำลังขับขานด้วยท่วงทำนองแผ่วเบา แล้วดาบของเขาก็เปลี่ยนแปรอย่างฉับพลัน จากกระบวนท่าแรกเป็นกระบวนท่าที่สาม ปลายดาบสั่นระริกและหันไปทางช่วงท้องของถังจ้าวดั่งสายฟ้า จากพลังดุจมรสุมนั้น ความแหลมคมที่เปล่งออกมาจากปลายดาบแทบจะฉีกกระชากหน้าท้องของถังจ้าว ให้แยกออกมา
ถังจ้าวไม่ได้คาดมาก่อนว่าเพลงดาบของถังฮวน จะรุนแรงและเปลี่ยนแปรได้มากมายปานนี้ ใบหน้าของเขาเริ่มเป็นกังวล แปรเปลี่ยนหมัดเป็นกรงเล็บ ตะปบไปที่ตัวดาบ
“ตูมม!”
เสียงปะทะกันดังสนั่นหวั่นไหว
เมื่อกรงเล็บสัมผัสกับตัวดาบ พลังแหลมคมทั้งสองปะทะกันอย่างดุเดือด ดาบยาวถึงกับหักไปทันที ถังฮวนเหลือเพียงด้ามจับและตัวดาบเล็กน้อย ส่วนปลายดาบที่หักจากกรงเล็บของถังจ้าว กระเด็นไปตกอยู่ไม่ไกล
“อะไรว๊า แค่นี้ก็หักซะแล้ว?”
ถังฮวนรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย และเผลอหัวเราะออกมา แม้จะรู้ดีว่าระดับการหลอมอาวุธของเด็กหนุ่มเข้าของร่างนี้แย่มาก แต่ก็ไม่คิดว่ามันจะอ่อนด้อยจนกระทั่งรับการโจมตีโดยผู้ฝึกยุทธ์ระดับสองไม่ได้ ไม่แปลกใจเลย ที่ว่ามีค่าเพียงเหรียญทองเดียว
เดิมทีเขารู้สึกว่าถูกกดราคามากเกินไป แต่ตอนนี้เข้าใจแล้วว่า ขายได้หนึ่งเหรียญทองนี่เกินราคาไปด้วยซ้ำ
“ฮ่าๆ ฝีมือพี่รองนี้ช่างยอดเยี่ยมเหลือเกิน”“เจ้าสุนัขตัวนี้ถึงกับกล้าลงมือกับพี่จ้าว เจ้าไม่รู้ซะแล้วว่าความตายเป็นยังไง!”
"ยอดไปเลยท่านพี่ สมเป็นเพลงหมัดประจำตระกูลจริงๆ ยังไงซะอาวุธที่มันหลอมนี่ห่วยสุดๆ แค่นิดเดียวก็หัก น่าขำจริงๆ”
ถังฮวนรู้สึกท้อแท้ แต่ถังหง ถังเจียง และถังจวิ้นเจวี๋ยกลับยิ้มแย้ม เมื่อถังจ้าวหักดาบของเขาด้วยกรงเล็บข้างหนึ่ง เท้าของเขาก็สัมผัสพื้น แต่เขาไม่หยุดเพียงเท่านั้น ทั้งร่างกลับกระโจนขึ้นมาอีกราวกับพยัคฆ์ลำพอง วิ่งไปที่ถังฮวนอย่างเหี้ยมโหด
“ลงไปกองซะเถอะ!”คิ้วของถังจ้าวยักไหวพร้อมกับรอยยิ้มอำมหิต แล้วกำปั้นขวาก็กระแทกลงอีกครั้ง ด้วยพลังอันเกรี้ยวกราด ทั้งพลังลมและเพลงหมัดกระแทกใส่อกของถังฮวนราวค้อนหนักมหาศาล
ถังฮวนได้สติทันที ช่วยไม่ได้ที่หนุ่มน้อยเจ้าของร่างนี่จะตีดาบได้แย่มาก ในสถานการณ์นี้ ทำได้แค่เพียงต้องเผชิญหน้าตรงๆ เท่านั้น!

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 9 พยัคฆ์คำราม (2)

นิยายแนะนำ

ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 9 พยัคฆ์คำราม (2)

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้