1 อาทิตย์ผ่านไป !!!
8 : 00 AM.
" มาแต่เช้าเลยนะคุณเหมย "
หึ !! ชั้นเข้างาน 8 โมง แต่สแกนนิ้ว 7 โมง 53 แล้วย่ะ ....
" ว่าแต่ชั้นต้องเรียกนายว่าไง มีชื่อเล่นรึเปล่านายอ่ะ ?? "
" ซัน !! เรียกผมว่า ซัน ก็ได้ครับ หรือถ้าเหมย อยากรู้จักผมให้มากกว่านี้ .. เดี๋ยวผมเขียนเบอร์โทรไว้ให้ !! "
" พอๆๆ ชั้นแค่ถามชื่อเล่นย่ะ "
คุยกับหมอนี่แล้ว ชวนให้อารมณ์เสียซะจริ๊งงงง
" วันนี้เปิดบาร์วันแรก เหนื่อยหน่อยนะ "
หมอนั่นพูดพลางยื่นน้ำหวานมาให้ฉันขวดนึง
"อ่ะ.. นี่ ผมซื้อมาให้ กินแล้วจะได้สดชื่น อารมณ์ดีตลอดวัน "
" ขอบใจ "
" พูดขอบใจเป็ด้วยแฮะ "
....
นี่ฉันต้องปวดหัวกับอีตานี่อีกนานมั๊ยเนี่ย .. เหม็นขี้หน้าชะมัด !!!
06 : 10 PM. ณ บริเวณหน้าล็อกเกอร์ของพนักงาน
" นี่คุณ เลิกงานแล้วไปไหนต่อมั๊ยอ่ะ ?? "
เจออีกแล้ว ไอ้ขี้เก๊ก
" ไม่อ่ะ ..ี้เี "
แต่เมื่อฉันเดินมาถึงมอไซด์ที่จอดอยู่
' บ้าจริง ... ยางรถดันแบนซะได้นี่ '
" มีไรให้ผมช่วยมั๊ยคุณ ... เอ๋ !!! รถคุณยางแบนนี่ "
..' อืมมมมม รู้แล้วย่ะ '
ฉันถอนหายใจแทนคำตอบ
"เดี๋ยวผมโทรเรียกช่างให้ "
5 นาทีผ่านไป
" กว่าช่างจะมา ก็เกือบๆ 2 ทุ่มแน่ะ .. ผมบอกพิกัดกับป้ายทะเบียนรถคุณให้ช่างไปละ คุณกลับกับผมก่อนก็ได้นะ .. พักที่ไหนล่ะ เดี๋ยวผมไปส่ง "
' แล้วชั้นมีทางเลือกอื่นมั๊ยล่ะ '
" อือ !! ก็ได้ "
ฉันต้องจำยอมซ้อนมอไซด์อีตานั่นไปด้วยสีหน้าบอกบุญไม่รับ
----ระหว่างทาง ---
" นี่ เดี๋ยวผมแวะหาไรกินที่ night market สักแป๊บ คุณจะว่าไรมั๊ย ? "
" เชิญ .. ชั้นเป็แค่ผู้โดยสารนี่ จะไปว่าไรนายได้ "
" ฮ่าฮ่าฮ่า .... น่ารักที่สุด "
เฮ้อ !!! หมั่นไส้หมอนี่ชะมัด
---- night market---- ถนนคนเดินยามค่ำคืน
" ป่ะ..คุณ.. ไปหาไรกินกัน "
" ชั้นนั่งรอที่รถไม่ได้เหรอ ?? "
" ,มาเหอะน่า เดี๋ยวเลี้ยงไอติม "
ไอ้ขึ้เก๊กพูดพร้อมกับถือวิสาสะจับมือชั้นกึ่งจูงกึ่งลากไป
นี่ยัยเหมย .. รู้ทั้งรู้ว่าอีตาเนี่ยฉวยโอกาส ทำไมถึงไม่ยอมขัดขืนเนี่ย !!!
หมอนี่ลากฉันมาหยุดที่หน้าร้านขนมร้านหนึ่ง
" คุณเอาไส้อะไร มะพร้าว รึ ฝอยทอง "
" อะไรก็ได้ "
ชั้นตอบส่งๆไป
" งั้นเอาฝอยทองสองครับป้า "
" นี่นายทานขนมแบบนี้กะเค้าด้วยเหรอ "
หมอนั่นเลิกคิ้ว
" ทำไมอ่ะ .. ขนมดอกโดน อร่อยจะตาย ตอนเด็ก ย่าชอบซื้อให้ผมกินประจำ "
" อือ .. ว่าแต่ นายจะปล่อยมือชั้นได้รึยัง "
ฉันพูดพร้อมสะบัดมือเบาๆแบบมีจริต
" โหยยยยย...ทำไมอ่าคุณ เดินจูงมือกันเดินเล่นชิลๆ อบอุ่นดีออก "
ฉันกระทุ้งศอกไปที่ไหล่ของอีตาขี้เก๊กไปอีกที
" นี่นายฉวยโอกาสแบบนี้กับผู้หญิงทุกคนใช่มะ ?? "
" โธ๋ !! เปล่าซะหน่อยคุณ "
ซันพูดด้วยน้ำเสียงและใบหน้าที่ออดอ้อน แล้วยิ้มซื่อๆออกมาหนึ่งกรุบ
--- ใจสั่นทำไมเนี่ย อีเหมย ... หมอนี่แค่ยิ้มเอง ----
อีตาซันพาฉันเดินเตร็ดเตร่ซื้อของกินอยู่อีกเกือบชั่วโมง ก่อนที่จะชวนกันกลับ
" คุณพักที่ไหนเหรอ เดี๋ยวผมไปส่ง "
" ไม่ต้องย่ะ แค่พาชั้นกลับไปเอามอไซด์ชั้นที่โรงแรมก็พอ "
" ผมว่ารถคุณคงยังไม่ได้ซ่อมมั้ง ไม่ต้องรอหรอก "
" แล้วพรุ่งนี้ .... "
" โธ่ .. คุณ เราเข้างานกะเดียวกันอยู่แล้ว เดี๋ยวผมไปรับเอง ... โอเค๊ ? "
โอ๊ยยยย !! ชาติที่แล้วไปทำกรรมอะไรไว้กับหมอนี่กันนะอีเหมย
ซันมาส่งฉันที่หน้าหอ
" นี่ .. ขอเบอร์คุณไว้ด้วย พรุ่งนี้ถึงหน้าหอเดี๋ยวผมโทรหา "
ฉันกดเบอร์ให้ซันอย่างเลี่ยงไม่ได้ ก่อนที่จะเดินขึ้นห้องไปอย่างเหนื่อยใจ
---- 10 : 45 PM.----
ขณะที่ฉันเตรียมตัวจะเข้านอน จู่ๆก็มีสายโทรเข้ามา
... เบอร์ใครหว่า โทรมาป่านนี้ ...
" สวัสดีคร้าบบบบ เหมย.. แค่จะโทรมาบอกว่า คิดถึง ... นอนหลับฝันดีนะคร้าบบบ ปู๊น ปู๊นนนนน !!! "
แล้วสายก็ตัดไป
สภาพชั้นตอนนี้เหมือนโดนเด็กช่างกลรุมกระทืบตุ้บตั้บ แล้วจากไปด้วยความงง
' อีตานี่ กวนประสาทชะมัด'
แต่ให้ตายสิ เสียงหมอนั่นยังติดอยู่ในหัวชั้นอยู่เลย
' แค่จะโทรมาบอกว่า คิดถึง ... นอนหลับฝันดีนะคร้าบบบ ปู๊น ปู๊นนนนน !! '
ทำไมใจสั่นอีกแล้วเนี่ยอีเหมย !!!