If was a movie.

    ตอนที่ 4 : โลกกลม พรหมลิขิต

            1 อาทิตย์ผ่านไป !!!


            8 : 00 AM.

            " มาแต่เช้าเลยนะคุณเหมย "

            หึ !! ชั้นเข้างาน 8 โมง แต่สแกนนิ้ว 7 โมง 53 แล้วย่ะ ....

            " ว่าแต่ชั้นต้องเรียกนายว่าไง มีชื่อเล่นรึเปล่านายอ่ะ ?? "

            " ซัน !! เรียกผมว่า ซัน ก็ได้ครับ หรือถ้าเหมย อยากรู้จักผมให้มากกว่านี้ .. เดี๋ยวผมเขียนเบอร์โทรไว้ให้ !! "

            " พอๆๆ ชั้นแค่ถามชื่อเล่นย่ะ "

            

            คุยกับหมอนี่แล้ว ชวนให้อารมณ์เสียซะจริ๊งงงง


            " วันนี้เปิดบาร์วันแรก เหนื่อยหน่อยนะ "

            หมอนั่นพูดพลางยื่นน้ำหวานมาให้ฉันขวดนึง

            "อ่ะ.. นี่ ผมซื้อมาให้ กินแล้วจะได้สดชื่น อารมณ์ดีตลอดวัน "

            " ขอบใจ "

            " พูดขอบใจเป็๞ด้วยแฮะ "

            ....

            นี่ฉันต้องปวดหัวกับอีตานี่อีกนานมั๊ยเนี่ย .. เหม็นขี้หน้าชะมัด !!!

            

            06 : 10 PM. ณ บริเวณหน้าล็อกเกอร์ของพนักงาน

             " นี่คุณ เลิกงานแล้วไปไหนต่อมั๊ยอ่ะ ?? "

            เจออีกแล้ว ไอ้ขี้เก๊ก

            " ไม่อ่ะ ..๳ี้เ๠ี๾๽ "

            แต่เมื่อฉันเดินมาถึงมอไซด์ที่จอดอยู่

            ' บ้าจริง ... ยางรถดันแบนซะได้นี่ '

            

            " มีไรให้ผมช่วยมั๊ยคุณ ... เอ๋ !!! รถคุณยางแบนนี่ "

            ..' อืมมมมม รู้แล้วย่ะ '

            ฉันถอนหายใจแทนคำตอบ

            "เดี๋ยวผมโทรเรียกช่างให้ "

            5 นาทีผ่านไป

            " กว่าช่างจะมา ก็เกือบๆ 2 ทุ่มแน่ะ .. ผมบอกพิกัดกับป้ายทะเบียนรถคุณให้ช่างไปละ คุณกลับกับผมก่อนก็ได้นะ .. พักที่ไหนล่ะ เดี๋ยวผมไปส่ง "

            ' แล้วชั้นมีทางเลือกอื่นมั๊ยล่ะ '

            " อือ !! ก็ได้ "

            ฉันต้องจำยอมซ้อนมอไซด์อีตานั่นไปด้วยสีหน้าบอกบุญไม่รับ

            

            ----ระหว่างทาง ---

             " นี่ เดี๋ยวผมแวะหาไรกินที่ night market สักแป๊บ คุณจะว่าไรมั๊ย ? "

            " เชิญ .. ชั้นเป็๲แค่ผู้โดยสารนี่ จะไปว่าไรนายได้ "

            " ฮ่าฮ่าฮ่า .... น่ารักที่สุด "

            

            เฮ้อ !!! หมั่นไส้หมอนี่ชะมัด


            ---- night market---- ถนนคนเดินยามค่ำคืน

            " ป่ะ..คุณ.. ไปหาไรกินกัน "

            " ชั้นนั่งรอที่รถไม่ได้เหรอ ?? "

             " ,มาเหอะน่า เดี๋ยวเลี้ยงไอติม "

            ไอ้ขึ้เก๊กพูดพร้อมกับถือวิสาสะจับมือชั้นกึ่งจูงกึ่งลากไป

            นี่ยัยเหมย .. รู้ทั้งรู้ว่าอีตาเนี่ยฉวยโอกาส ทำไมถึงไม่ยอมขัดขืนเนี่ย !!!

             หมอนี่ลากฉันมาหยุดที่หน้าร้านขนมร้านหนึ่ง

            " คุณเอาไส้อะไร มะพร้าว รึ ฝอยทอง "

            " อะไรก็ได้ "

            ชั้นตอบส่งๆไป

            " งั้นเอาฝอยทองสองครับป้า "

            " นี่นายทานขนมแบบนี้กะเค้าด้วยเหรอ "

            หมอนั่นเลิกคิ้ว

            " ทำไมอ่ะ .. ขนมดอกโดน อร่อยจะตาย ตอนเด็ก ย่าชอบซื้อให้ผมกินประจำ "

             " อือ .. ว่าแต่ นายจะปล่อยมือชั้นได้รึยัง "

            ฉันพูดพร้อมสะบัดมือเบาๆแบบมีจริต

            " โหยยยยย...ทำไมอ่าคุณ เดินจูงมือกันเดินเล่นชิลๆ อบอุ่นดีออก "

            ฉันกระทุ้งศอกไปที่ไหล่ของอีตาขี้เก๊กไปอีกที

            " นี่นายฉวยโอกาสแบบนี้กับผู้หญิงทุกคนใช่มะ ?? "

             " โธ๋ !! เปล่าซะหน่อยคุณ "

            ซันพูดด้วยน้ำเสียงและใบหน้าที่ออดอ้อน แล้วยิ้มซื่อๆออกมาหนึ่งกรุบ

            

            --- ใจสั่นทำไมเนี่ย อีเหมย ... หมอนี่แค่ยิ้มเอง ----


            อีตาซันพาฉันเดินเตร็ดเตร่ซื้อของกินอยู่อีกเกือบชั่วโมง ก่อนที่จะชวนกันกลับ

            " คุณพักที่ไหนเหรอ เดี๋ยวผมไปส่ง "

            " ไม่ต้องย่ะ แค่พาชั้นกลับไปเอามอไซด์ชั้นที่โรงแรมก็พอ "

            " ผมว่ารถคุณคงยังไม่ได้ซ่อมมั้ง ไม่ต้องรอหรอก "

            " แล้วพรุ่งนี้ .... "

            " โธ่ .. คุณ เราเข้างานกะเดียวกันอยู่แล้ว เดี๋ยวผมไปรับเอง ... โอเค๊ ? "

             โอ๊ยยยย !! ชาติที่แล้วไปทำกรรมอะไรไว้กับหมอนี่กันนะอีเหมย



            ซันมาส่งฉันที่หน้าหอ

            " นี่ .. ขอเบอร์คุณไว้ด้วย พรุ่งนี้ถึงหน้าหอเดี๋ยวผมโทรหา "

            ฉันกดเบอร์ให้ซันอย่างเลี่ยงไม่ได้ ก่อนที่จะเดินขึ้นห้องไปอย่างเหนื่อยใจ


            ---- 10 : 45 PM.----

            ขณะที่ฉันเตรียมตัวจะเข้านอน จู่ๆก็มีสายโทรเข้ามา

             ... เบอร์ใครหว่า โทรมาป่านนี้ ...

            " สวัสดีคร้าบบบบ เหมย.. แค่จะโทรมาบอกว่า คิดถึง ... นอนหลับฝันดีนะคร้าบบบ ปู๊น ปู๊นนนนน !!! "


            แล้วสายก็ตัดไป


            สภาพชั้นตอนนี้เหมือนโดนเด็กช่างกลรุมกระทืบตุ้บตั้บ แล้วจากไปด้วยความงง

            ' อีตานี่ กวนประสาทชะมัด'


            แต่ให้ตายสิ เสียงหมอนั่นยังติดอยู่ในหัวชั้นอยู่เลย

            ' แค่จะโทรมาบอกว่า คิดถึง ... นอนหลับฝันดีนะคร้าบบบ ปู๊น ปู๊นนนนน !! '

            

            ทำไมใจสั่นอีกแล้วเนี่ยอีเหมย !!!