ตำหนักหมื่นขุนเขา

       หลังจากเหตุการณ์วันนั้นเวลาผ่านไปกว่าหกเดือนแล้วทุกคนต่างก็ตั้งใจฝึกฝนด้วยโอสถกับของเหลวจิตวิญญาณที่เทียนหลงมีให้และวิชาก้าวไร้เงาที่เทียนหลงให้ทุกคนได้ฝึกนั้นต่างก็มีความก้าวหน้าอย่างมาก ฟางหมิงมาถึงปราณนภาขั้นสูงสุด ถิงเอ๋อร์ปราณนภาขั้นต่ำเท่านั้น หลงอ้าวเทียนหลังจากที่ได้รับผลโลหิตมังกรไปและเปลี่ยนแปลงสายเลือดทำให้ตอนนี้แข็งแกร่งเป็นอย่างมากและได้มาถึงระดับวังวิญญาณขั้นต่ำ เกาหยวน หยางเฟยต่างอยู่ขั้นปราณนภาแล้ว ชุนเกามาถึงปราณจิต ถังหลิงเองก็เริ่มฝึกฝนแม้จะช้าไปบ้างนางก็มาถึงระดับแก่นแท้แล้ว 

              อีกอย่างนางและถิงเอ๋อร์ก็เป็นเด็กสาวอายุเท่ากันทำให้สนิทกันอย่างรวดเร็วจึงมักจะพากันแอบไปเที่ยวเล่นตลอดและไม่ค่อยจะขยันฝึกเท่าไหร่ทำให้การบ่มเพาะช้ากว่าคนอื่นมาก แต่ที่ต้องตกใจคงไม่พ้นเสี่ยวไป๋เนื่องจากเสี่ยวไป๋มาถึงระดับ7 ทำให้สายเลือดเข็มข้นขึ้นอย่างมาก จนตอนนี้สามารถจำแลงร่างมนุษย์ได้แล้ว ความจริงสัตว์อสูรจะจำแลงร่างมนุษย์ได้ก็ต่อเมื่อมาถึงระดับ8หรือเทียบเท่าระดับราชันของมนุษย์เท่านั้น เพราะสัตว์อสูรทุกตัวที่มาถึงระดับราชันจะสามารถปลุกมรกดทางสายเลือดของตัวเองขึ้นมาได้ 

              เทียนหลงตอนนี้อยู่ระดับวังวิญญาณขั้นสูงสุดแล้ว การจะเข้าสู่ระดับวังวิญญาณนั้นทุกคนจะต้องสร้างวังวิญญาณของตนเองขึ้นมาและรวบรวมปราณและจิตวิญญาณก่อรูปขึ้นเป็นตัวเราที่มีขนาดเล็กให้เข้าอยู่ข้างในวังวิญญาณที่เราสร้างขึ้น เมื่อมาถึงระดับนี้ถ้าไม่ถูกทำลายวังวิญญาณและวิญญาณของเราที่อยู่ภายใน ต่อให้ร่างกายจะระเบิดออกเราก็จะสามารถใช้ทรัพยากรสร้างร่างกายขึ้นมาใหม่ได้ตลอด  วิชาเก้าดาบเองก็มาถึงขั้น7แล้วด้วยระดับตอนนี้ถ้าได้เจอกับเจ้าเมืองพฤกษาขจีอีกครั้ง เทียนหลงมั่นใจได้ว่าเขาสามารถเอาชนะได้ไม่ยาก 

        จากความพยายามของเทียนหลงที่พยายามอย่างหนักใช้ทรพยากรของตนเองและของที่ได้จากคฤหาสน์ตระกูลเหลียงจนหมด เทียนหลงทำให้ต้นไม้จักรวาลสูงถึง1000เมตรได้สำเร็จ และมันก็เป็นความจริงที่ว่างมันช่วยให้ตันเถียนของเทียนหลงกลายเป็นโลกใบเล็กหนึ่งใบที่กว้างกว่าแสนลี้ รากหยั่งลึกลงดินส่วนกิ่งมันแผ่ขยายไปทั่งทั้งโลกตันเถียน 

        เทียนหลงลองเอาสมุนไพรไปปลูกดูแล้วมันช่วยในการเติมโตอย่างมาก เทียนหลงเริ่มที่จะปลูกสมุนไพรมากมายที่ซื้อมาจากสมาคมผู้หลอมโอสถและเข้าไปในป่าต้องห้ามเพื่อตามหาสมุนไพรหายากมากมายมาปลูกเอาไว้ เทียนหลงยังขุดหลุมใกล้กับลำต้นของต้นไม้จักรวาลเพื่อวางต้นกำเนิดน้ำนมปฐพี เทียนหลงเริ่มย้ายของที่อยู่ภายในแหวนมิติของตนเองเอามาไว้ที่โลกตันเถียน 

        ก่อนที่เขาจะสะดุดกับกล่องบางอย่างเทียนหลงเหมือนจะจำได้ว่าของชิ้นนี้เป็นสิ่งที่ท่านแม่ของเขาฝากเอาไว้ให้ เทียนหลงจึงหยิบออกมาก่อนจะเปิดดูแต่ก็ไม่สามารถเปิดได้ เทียนหลงลองหยดเลือดลงไปก้ไม่ได้ผล จากนั้นเทียนหลงเริ่มส่งจิตวิญญาณของตนเองเข้าไปที่กล่องหยก 

        แสงจากกล่องหยกส่องประกายออกมาก่อนจะมีร่างจิตวิญญาณของชายชราหน้าตาใจดีกำลังยิ้มให้กับเทียนหลง ด้วยรอยยิ้มและรอยยิ้มแบบนี้ทำให้เทียนหลงนึกถึงคือท่านยายของตนเอง มันเป็นรอยยิ้มที่อบอุ่นและใจดี 

        “ผู้เยาว์เทียนหลงคารวะผู้อาวุโส ผู้อาวุโสเป็นใครทำไมถึงมาอยู่ในกล่องหยกที่ท่านแม่ของผู้เยาว์มอบให้หละ” เทียนหลงก้มคำนับอย่างนอบน้อมก่อนจะถามออกไป

        “เวลาผ่านมานานแค่ไหนแล้วนะจำไม่ได้เลยแสนหรือล้านปีกันนะ อ่าขอโทษทีพอดีนึกถึงวันเก่าๆขึ้นมา” เจี้ยนเฟิงบ่นพึมก่อนก่อนจะหันไปพูดกับเทียนหลง 

        “ข้าเจี้ยนเฟิงเป็นเจ้าของกล่องหยกอันนี้และยังเป็นผู้ก่อตั้งตำหนักหมื่นขุนเขา” เจี้ยนเฟิงเอยแนะนำตัวเอง

        “ตำหนักหมื่นขุนเขา คือที่ไหนกันไม่เห็นเคยได้ยินเลยขอรับ หรือว่าอยู่ที่ทวีปศักดิ์สิทธิ์”เทียนหลงทำหน้างงก่อนจะถามกลับอย่างสงสัย

        “ทวีปศักดิ์สิทธิ์คือที่ไหนกันแดนเทพมีทวีปศักดิ์สิทธิ์ด้วยหรือ”เจี้ยนเฟิงถามอย่างสงสัย

        “ที่นี้ไม่ใช่แดนเทพอะไรนั้นหรอกขอรับที่นี้คือดินแดนต้นกำเนิด เป็นโลกเบื้องล่าง ที่มีระดับสูงสุดแค่ระดับเผชิญทัณฑ์เท่านั้นเองขอรับ” เมื่อได้ยินที่เทียนหลงบอกเจี้ยนเฟิงเผลอตะโกนออกมาเสียงดังลั่น “อะไรนะโลกเบื้องล่างงั้นรึ”

        “มันจะมาอยู่ที่โลกเบื้องล่างได้ยังไง หรือมันจะเป็นโชคชะตาที่ทำให้มันมาอยู่ที่นี่และได้เจอเจ้าหนูคนนี้”เจี้ยนเฟิงพึีมพำออกมาก่อนที่จะมองหน้าเทียนหลง

        “ผู้อาวุโสขอรับท่านจะบอกได้ไหมว่าแดนเทพคือที่ไหนแล้วตำหนักหมื่นขุนเขาคืออะไร”เทียนหลงถามด้วยความสงสัย

        “มันอาจจะเป็นโชคชะตาที่ก็ได้แต่เจ้าอยากรู้จริงๆหรือ”เจี้ยนเฟิงมองหน้าแล้วถาม 

        “ผู้เยาว์อยากรู้ขอรับ”เมื่อเจี้ยนเฟิงได้ยินดังนั้นจึงเริ่มเล่าเรื่องราวทั้งหมดของตำหนักหมื่นขุนเขาให้เทียนหลงฟัง เมื่อได้ฟังเรื่องราวทั้งหมดเทียนหลงก็เข้าใจแล้วว่าทำไมตนถึงไม่รู้จักเพราะว่ามันไม่ได้อยู่ที่นี้แต่มันอยู่ที่ดินแดนแห่งทวยเทพดินแดนที่มีแต่ผู้แข็งแกร่ง ดินแดนอมตะสำหรับผู้ฝึกตน

        “อย่าพึ่งคิดไปไกลขนาดนั้น เวลายังอีกไกลกว่าจะไปถึงดินแดนแห่งนั้น ตอนนี้ข้าอยากจะถามเจ้าว่าสนใจอยากเป็นศิษย์ของข้าไหม แต่การจะเป็นศิษย์ของข้าเจ้าจะต้องเป็นเจ้าตำหนักหมื่นขุนเขารุ่นที่3และต้องแบกรับการนำพาตำหนักของเราให้กลับมายิ่งใหญ่อีกครั้งและเจ้าจะต้องแบกรับความเสี่ยงที่จะถูกศัตรูของเราตามล่าเจ้าจะยินดีไหม” เจี้ยนเฟิงมองหน้าเทียนหลงก่อนจะถาม

        เทียนหลงคิดลเ็กน้อยก่อนจะถามออกไป “ทำไมต้องเป็นผู้เยาว์ด้วยหละ”

        “มันอาจจะเป็นโชคชะตาก็ได้ที่นำพาเรามาเจอกันในสถานทีี่่แห่งนี้ และเวลาของข้าเองก็กำลังจะหมดแล้ว”เมื่อเทียนหลงได้ฟังก่อนจะคุกเข่าลงแล้วคำนับ “ศิษย์เทียนหลงคารวะท่านอาจารย์”

        “ดี ดี ดี ลุกขึ้นมาศิษย์รักอาจารย์ดีใจที่ได้เจอเจ้าก่อนจะจากไป ฮ่า ฮ่า ฮ่า” เจี้ยนเฟิงที่ดีใจหัวเราะออกมาเสียงดัง

                                                       จบ.