กำเนิดใหม่ กับครอบครัว ที่แสน [จะ] ธรรมดา [มั้ง]

หลังจากที่น็อกทำความเข้าใจทั้งหมดแล้ว ก็เริ่มโคจรพลังภายในร่างเพื่อฟื้นฟูร่างกาย ผ่านไปเพียงชั่วครู่ น็อกก็รู้สึกได้ถึงพลังที่เอ่อล้นออกมา และร่างกายที่อ่อนล้าก็รู้สึกกระชุ่มกระชวยขึ้นมา น็อกจึงหยุดโคจรพลัง ก่อนจะพาตัวเองไปเดินเล่นภายในโรงเรียนต่อ ถึงเขาจะเคยเรียนมาก่อนแต่โรงเรียนนี้เขาเองก็ไม่รู้จักมากนักในชีวิตก่อน เลยอยากสำรวจดูพื้นที่รอบๆ ภายในใจก็นึกไปถึงช่วงในวัยเด็กของตน ที่ช่วงเวลานี้จะต้องขะมักขะเม่นอ่านหนังสือ อย่างมาก เพราะถ้าก้าวออกนอกโรงเรียนนั่นคือเวลาทำงานของเขาทั้งหมด จนเวลาพักผ่อนนั้นแทบจะไม่มีด้วยซ้ำ ในขณะที่กำลังรำลึกถึงความหลัง ก็ต้องขมวดคิ้วอีกครั้ง
"ประกาศ นาย นนท์ธวัช ทรัพย์ทวี เชิญมาพบคณะอาจารย์ที่ห้องปกครองด่วน" เสียงประกาศที่ดังเรียกชื่อของเขา ทำให้อดที่จะส่ายหัวอย่างเบื่อหน่ายไม่ได้ "ไอ้เจ้าของเดิมร่างนี้ มันสร้างเวรกรรมไรนักหนาฟร่ะเนี่ย!!" ก่อนที่น็อกจะเดินไปห้องปกครองอย่างไม่สะทกสะท้าน
ห้องฝ่ายปกครอง
คณะครูอาจารย์ฝ่ายปกครองอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตา ทั้งผู้อำนวยการ รองผู้อำนวยการ ที่นั่งอยู่ด้วยใบหน้าเคร่งเครียด แต่ที่น่าสนใจคือ ตำรวจ 4 นาย และต้นกับพรรคพวกที่มีสายตามองมาทางเขาราวกับผู้ชนะ น็อกหันไปมองตำรวจ 4 นาย และผู้อำนวยการ กับ รองผู้อำนวยการ เพื่อประเมินอะไรบางอย่างก่อนจะยกยิ้มขึ้นมุมปากเล็กน้อย
"เรียกผมมาเพราะอะไรมิทราบ?" น็อกเลือกที่จะเปิดประเด็นถามทันที
"ปากดี จริงๆนะไอ้เด็กนรก!!" หนึ่งในอาจารย์ฝ่ายปกครองชื่อพลตะหวาดขึ้น
"ผมจำเป็นต้องกลัว?" น็อกเลือกที่พูดจากวนประสาททันที เพราะทันทีที่เขาก้าวเท้าเข้ามาในห้องก็มีภารกิจรัวๆ เด้งขึ้นมา และน็อกมีความมั่นใจในระบบ จึงไม่จำเป็นต้องเกรงกลัวใดใด
"แกไอ้เด็กเหลือขอ!!" อาจารย์พลที่เห็นน็อกไม่เกรงกลัวถึงกับโกรธจนเลือดขึ้นหน้า
"ห่วงตัวเองดีกว่าครับ อาจารย์พล ขอให้โชคดีไม่ถูกไล่ออกนะ" น็อกยังพูดกวนประสาทเหมือนในขณะที่อาจารย์ลุกขึ้นมาเพื่อจะตบปากสั่งสอนน็อก ก็ถูกหยุดด้วยเสียงของผู้อำนวยการที่เฝ้ามองเหตุการณ์มาตลอด ก่อนจะหันไปพูดกับลูกศิษย์ตน
"นาย นนท์ธวัช อาจารย์ไม่รู้หรอกนะว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น แต่ช่วยเล่าเหตุการณ์ที่ทำให้เธอต้องทำร้ายเพื่อนๆให้ฟังหน่อยสิ"
ขณะที่น็อกกำลังจะเอ่ยเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้น ก็ถูกขัดโดยกลุ่มของต้นและพรรคพวกที่พยายามจะพูดแทรกให้ไขว่เขว่ "ผู้อำนวยการครับ พวกผมถูกเจ้านี่มาไถเงินครับพอไม่ให้ เขาก็เข้ามาทำร้ายพวกเราครับ"
ส่วนน็อกที่ได้ยินก็ไม่รู้สึกโกรธเคืองอะไร กลับกันยังรู้สึกตลกขบขันซะด้วยซ้ำ ผิดกับอาจารย์พลที่จ้องจะเอาเรื่องเขาให้ถึงที่สุด แต่ไม่นานนักน็อกก็เดินไปทางกลุ่มของต้นพร้อมๆกับ ประเคนมือ เท้า เข่า ศอก ชุดใหญ่ไปหนึ่งชุด ก่อนจะเดินกลับมาที่เดิมราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ท่ามกลางความตื่นตะลึงของคนทั้งห้อง ก่อนจะเริ่มพูดเรียกสติคนในห้องกลับมา
"ว่าด้วยมาตรา 391 ความผิดฐานทำร้ายร่างกาย ผู้ใดใช้กำลังทำร้ายผู้อื่นเป็นเหตุให้เกิด อันตรายแก่จิตใจ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกิน 1 เดือน หรือปรับไม่เกิน 1,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับดุลยพินิจ ในกรณีที่เด็กอายุไม่ถึง 18 ก็ว่ากันไปอีกเหตุผลหนึ่ง ความผิดนี้ผมน้อมรับครับ ก็ต้องมาดูว่าพวกเขาจะกล้าแจ้งความผมมั้ยนะ อ้อ อีกอย่างไหนๆคุณตำรวจก็อุส่ามาทั้งทีแล้วเพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา ผมจะขอแจ้งข้อหา 5 คนนี้ ด้วย 3 ข้อหาครับ มาตรา 83 กรณีความผิดใดเกิดขึ้นโดยการกระทำของบุคคลอื่นตั้งแต่สองคนขึ้นไป ผู้ที่ได้ร่วมกระทำผิดนั้น ต้องระวางโทษตามกฏหมาย มาตรา 295.......... มาตรา 297........... โดยสามารถดูได้จากกล้องวงจรปิด ช่วงเวลา 07.26 น. ที่หน้าโรงเรียนมี 2 ตัว 2 มุม กล้องตรงเสาไฟฟ้าข้างโรงเรียนอีกหนึ่งมุม ถ้าไม่เป็นการสะดวกในการเปิดผมสามารถแฮกข้อมูลภาพจากกล้องวงจรปิดทั้ง 3 ตัว ภายใน 5 นาทีเพื่อยืนยันความบริสุทธิ์ครับ" น็อกพูดอย่างชิวๆแบบสบายอารมณ์ โดยมีต้นและพรรค ที่เพิ่งโดนไปชุดใหญ่จนลงไปกองนอนกับพื้น หน้าซีดตัวสั่นไปเลยทีเดียว
ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบอีกครั้ง โดยมีสายตาของตำรวจคนนึงมองมาอย่างชื่นชม ในขณะที่อาจารย์พลนั้นได้นิ่งเงียบสนิททันที แต่แววตาปรากฏความเคียดแค้นเป็นอย่างมาก มีหรือที่น็อกจะมองไม่ออก ก่อนที่น็อกจะชี้ไปที่ อาจารย์พลแล้วกล่าวอย่างเสียงดังฉะฉาน "หากท่านผู้อำนวยการต้องการ ข้อมูลความผิดของอาจารย์คนนี้ ผมขอใช้เวลาเพียง 10 นาทีในการรวบรวมข้อมูลการกระทำผิดของเขา โดยมีเงื่อนไข 2 ข้อ"
ผู้อำนวยการ และ อาจารย์พล ที่ได้ยินถึงกับสะดุ้งตกใจไปทันที ผู้อำนวยการนั้นตกใจเพราะเขาพอทราบข้อมูลมาบ้างแล้ว แต่ไม่มีหลักฐานในการกระทำผิด ส่วนอาจารย์พลตกใจเพราะไม่คิดว่าข้อมูลของตนจะรั่วไหล ก่อนจะพยายามสงบสติไม่แสดงพิรุธใดใด "ถ้ามีก็เอามาให้ดูหน่อยสิ" อาจารย์พลนั้นมีความมั่นใจมากว่า น็อกเพียงแค่พูดขู่ตนเท่านั้น ผิดกับผู้อำนวยการก่อนจะเอ่ยด้วยเสียงราบเรียบ
"เธอต้องการเงื่อนไขอะไร"
"ข้อแรก ผมต้องการสิทธิ์ในการออกไปข้างนอกตามแต่ต้องการ ส่วนเรื่องการสอบนั้นไม่ต้องเป็นห่วงถ้าผมต้องการจะทำมันต้องได้เต็มทุกวิชา ข้อสอง เรื่องทั้งหมดต้องไม่ทราบถึงหูครอบครัวผม" น็อกพูดด้วยสีหน้าจริงจัง เมื่อพูดถึงเงื่อนไขที่สอง
"ตกลง"
"ต..แต่..ว่า ท่านผู้อำ......." อาจารย์พลพยายามเอ่ยแต่ถูกขัดขึ้น"กรุณาอยู่ในความสงบด้วย ถ้าไม่ได้ทำคุณผิดจะกลัวทำไม!!" ผู้อำนวยการเอ่ยด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด ก่อนจะหันไปบอกให้น็อกเริ่มลงมือได้
"คร้าบ คร้าบบ!!" น็อกเอ่ยเสียงลากยาว ก่อนจะเดินไปโต๊ะผู้อำนวยการ เพื่อทำการแฮกข้อมูล ในช่วงตลอด 10 ปีมานี้ของอาจารย์พล
ขณะที่ทำการแฮกข้อมูลนั้น ผู้อำนวยลอบตกใจกับความเร็วในการใช้เขียนรูปแบบโปรแกรมฉบับเร่งด่วนขึ้นมา การที่ลูกศิษย์คนนี้ที่เขาไม่เคยรู้จักมาก่อน และเพิ่งจะรู้มาว่าเขาคือม้ามืดที่พลิกเกมส์การแข่งขันเมื่อวานนี้ และขณะกำลังจะค้นประวัติ อาจารย์พลและคณะอาจารย์ฝ่ายปกครอง พร้อมตำรวจ และลูกศิษย์อีก 5 คนก็เข้ามาเรียกร้องความเป็นธรรมพอดี ในระหว่างที่กำลังคิดอยู่นั้นก็เริ่มมีข้อมูลการกระผิดบางส่วนผุดขึ้นทีละนิด แต่จำนวนไม่น้อยจนกระทั่ง สายตาของผู้อำนวยการนั้นเปลี่ยนเป็นดุร้ายทันที
"เอาแค่นี้ก็พอแล้วล่ะครับ ผู้อำนวยการ" น็อกทำการหยุดการแฮกข้อมูลต่อทันที และเซฟข้อมูลความผิดบางส่วนลงในแฟลชไดร์ และทำลายโปรแกรมแฮกฉบับเร่งด่วนทันที
"อ้าว ทำไมล่ะ" ผู้อำนวยการพลันชะงักตกใจในทันทีที่น็อกหยุดการแฮกกลางคัน ก่อนจะเริ่มเข้าใจอะไรบางอย่าง
"ข้อมูลความผิดพวกนี้ แค่โทษจำคุก 563 ปี ก็น่าจะเพียงพอแล้วนะคร้าบบ" น็อกพูดจบก็เดินไปหยุดอยู่ที่กลุ่มของต้น และถามด้วยน้ำเสียงเย็นชาทันที "จะแจ้งความเอาเรื่องชั้นอีกไหม ชั้นจะได้แจ้งความกลับ" กลุ่มของต้นที่ได้ยินราวกับเสียงสวรรค์ลงมาโปรด รีบส่ายหัวทันที "โอเคร คุณตำรวจผมขอถอนแจ้งความครับ แต่ถ้าพวกนี้ไปรบกวนคุณอีก รอบหน้าผมไม่ยอมความนะครับ"
กลุ่มตำรวจที่ได้ยินถึงกับเสียวสันหลังวาบก่อนจะคิดตรงกัน "เด็กคนนี้น่ากลัวจริงๆ" ก่อนที่หนึ่งในตำรวจจะเดินออกมายืนเบื้อหน้าน็อก "พี่ชื่อทศนะ เป็นผู้กองหวังว่าสักวันเราจะได้ร่วมมือกัน" ก่อนจะยื่นนามบัตรให้เด็กหนุ่มตรงหน้าเพราะเขามั่นใจว่า ในภายภาคหน้าเด็กหนุ่มคนนี้อาจเป็นตัวแปรสำคัญในกรมตำรวจก็เป็นได้ ผิดกับน็อกที่รับนามบัตรด้วยรอยยิ้ม แต่ในใจกลับคิดไปอีกอย่าง "จะบ้าหรือไง ชีวิตที่แล้วก็ทำงานกับตำรวจมาครึ่งชีวิต ชีวิตใหม่นี้ฝันไปเหอะ"
ส่วนผู้อำนวยการเมื่อเห็นเหตุการณ์ลูกศิษย์ทะเลาะวิวาทจบลงด้วยดี [โดนขู่มากกว่า] ก็รีบเปลี่ยนเรื่องทันทีพร้อมเรียกเจ้าหน้าที่ตำรวจ 4 นายจับอาจารย์พล พร้อมกับข้อมูลความผิดกว่า 146 กระทง ส่งผลให้อาจารย์พลตอนนี้ราวกับร่างไร้วิญญาณเลยทีเดียว เพราะคงไม่มีทางได้ออกมาเห็นโลกภายนอกอีกเป็นแน่ ส่วนอาจารย์ฝ่ายปกครองอีก 3 คนหันมามองหน้ากันเหมือนจะสื่อสารทางจิตประมาณว่า "อย่ายุ่งกับเด็กคนนี้จะดีกว่า"
เมื่อเรื่องเลวร้ายผ่านพ้นไป ความสงบสุขก็กลับ ในขณะที่น็อกกำลังจะออกจากโรงเรียนเพื่อกลับบ้านก็พลันนึกขึ้นได้ ว่าแม่เขาไม่ได้ทำงานนี่นา แล้วตอนนี้ก็เพิ่งจะพักเที่ยงเอง กว่าจะเลิกเรียนก็ 4 โมงเย็นถ้ากลับไปตอนนี้แม่เขาต้องไม่สบายใจอย่างแน่นอน สุดท้ายก็เลนต้องกลับขึ้นห้องไปเรียนวิชาที่เหลือ ซึ่งเป็นวิชาวิทยาศาสตร์ น็อกจึงไม่มีทางเลือก "หลับแมร่งเลย" แต่ก็ถูกปลุกด้วยน้ำเสียงกล้าๆกลัวๆ จากอาจารย์เกล้า ที่สอนวิชาวิทยาศาสตร์ เพราะเธอก็เป็นหนึ่งในอาจารย์ฝ่ายปกครองนั่นเอง
ก่อนจะให้น็อกใช้สูตรเดิม คือแก้ปัญหาโจทย์ของเขา 5 ข้อถ้าทำได้ก็เชิญหลับต่อประมาณนั้น ส่วนน็อกที่งัวเงีย ก็ค่อยๆลุกขึ้นไปแก้โจทย์ช้าๆ โดยมีสายตาของทั้งห้องมองมาราวกับว่านี่ใช่ "ไอ้ขีแพ้" แน่หรอ แต่สุดท้ายทุกคนก็ต้องก้มหน้าก้มตาเรียนต่อไป ส่วนน็อกก็กลับมาหลับต่อเหมือนเดิม
วันเวลาที่แสนน่าเบื่อก็เดินไปอย่างช้าๆ ส่วนน็อกที่สะลึมสะลือ ได้แต่สบถในใจอย่างช่วยไม่ได้ "ไอ้เวรเอ้ยยย เมื่อไหร่ตรูจะได้กลับบ้านซะทีโว้ยยยยย!!"

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

No.5 คดีพลิก

นิยายแนะนำ

กำเนิดใหม่ กับครอบครัว ที่แสน [จะ] ธรรมดา [มั้ง]

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

No.5 คดีพลิก

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้