หยางจื่อราชันดาบพิชิตสวรรค์

    พบเจอคนรักอีกครั้ง

            ​เมื่อมีเสียงกรีดร้องโหยหวนของหยางฮัวดังขึ้นผู้อาวุโสสูงสุดที่อยู่ข้างเดียวกับหยางฮัวจึงรีบเข้าไปช่วยผู้อาวุโสสูงสุดได้ปลดปล่อยพลังปราณนักบุญเทวะขั้นที่ 7 ออกมาทำลาย ทักษะหมื่นดาบสังหาร ของหยางจื่อได้อย่างง่ายดาย

            เมื่อทักษะของหยางจื่อถูกทำลายไปก็เผยให้เห็นหยางฮัวที่นั่งคุกเข่าอยู่กับพื้นพร้อมกับเสื้อผ้าที่ถูกเผาพร้อมกับเส้นผมที่หายไปหยางฮัวที่นั่งอยู่มีใบหน้าที่เจ็บปวดอย่างถึงที่สุด

            "หยางฮัวเจ้าเป็นอย่างไรบ้าง" ผู้อาวุโสสูงสุดกล่าว

            "ช่วยข้า.... ด้วยผู้อา..วุโส" หยางฮัวกล่าวอย่างติดขัดเเล้วหมดสติไป

            ผู้อาวุโสสูงสุดหันไปมองทางหยางจื่อที่ยืนหอบหายใจอย่างหนักหน่วงและใบหน้าซีดขาวลงอย่างมาก

            "นายน้อยหยางจื่อ นี่มันไม่ทำเกินไปหน่อยรึนี่เป็นแค่การประลองไม่เห็นจะต้องทำกันถึงขนาดนี้เลย" ผู้อาวุโสสูงสุดกล่าว

            "ทำเกินไปงั้นหรือ ฮึ ท่านนี่ความจำเลอะเลือนเเล้วงั้นหรือก่อนเริ่มการประลองเป็นท่านเองที่กล่าวเอาไว้ว่าต้องการเห็นพลังที่แท้จริงของข้าและหยางฮัวก็คือคนที่เหมาะสมที่จะทำให้ข้าเอาจริงได้และก็เป็นไปตามที่ท่านบอกข้าได้เอาจริงเเล้วและนี่คือผลลัพธ์ของคำกล่าวของท่าน" หยางจื่อกล่าวอย่างเย็นชา

            "นี่เจ้ากล้าว่าข้าเลอะเลือนอย่างงั้นรึนี่เท่ากับว่าเจ้าได้กล่าวดูถูกผู้อาวุโสอย่างข้าเจ้าจะต้องถูกลงโทษตามกฎของตระกูล"ผู้อาวุโสสูงสุดกล่าว

            "พอได้เเล้วเจ้าคิดว่าข้าไม่รู้ถึงความคิดของเจ้าหรืออย่างไรและที่ข้าปล่อยให้เจ้าทำตามใจชอบมาสักพักก็เพราะเห็นแก่ที่เจ้าเป็นผู้อาวุโสของตระกูลแต่ถ้าหากยังดึงดันข้าหยางเทียนอวี้จะสังหารเจ้าซะพวกเจ้าก็พร้อมที่จะต้องเตรียมใจถูกข้าสังหารด้วย แม้จะต้องทำลายตระกูลลหยางข้าก็จะทำ"และข้าจะขอบอกพวกเจ้าเอาไว้ตรงนี้เลยว่าถ้าหากพวกเจ้าคนใดคิดไม่ซื่อกับยุตรชายของข้าหยางเทียนอวี้กล่าวออกมาอย่างหนักแน่น

            ทุกคำกล่าวของหยางเทียนอวี้เต็มไปด้วยจิตสังหารที่ทรงพลังทำให้ใบหน้าของผู้อาวุโสหลายๆคนที่คิดไม่ซื่อกับหยางจื่อรู้สึกหวาดกลัวพวกเขาต่างรู้ดีว่าหยางเทียนอวี้คือเสาหลักของตระกูลหยางอย่างแท้จริง ถ้าหากตระกูลหยางเสียหยางเทียนอวี้ไปตระกูลหยางก็จะตกต่ำและถูกศัตรูทำลายทิ้งเหมือนกับอดีตของตระกูลซูของซูชิง

            หลังจากจบการต่อสู้ของหยางจื่อและหยางฮัวผู้คนก็ไม่มีขอสงสัยเกี่ยวกับความแข็งแกร่งอีกต่อไปกลับกันพวกเขาได้พบว่าหยางจื่อนั้นมีพรสวรรค์ล้ำเลิศอย่างยิ่งทำให้พวกเขานึกถึงบุคคนที่สอนหยางจื่อมาจนถึงจุดนี้แต่สิ่งที่พวกเขารู้ก็คือมีผู้อาวุโสท่านนึงมาพาหยางจื่อไปปตั้งแต่ยังเด็กมีเพียงแค่ผู้อาวุโสสูงสุดที่ไว้ใจได้เท่านั้นที่รับรู้ความจริงเกี่ยวกับหยางจื่อ

            งานเลี้ยงยังคงดำเนินต่อไปเหล่าหญิงสาวมากมายต่างก็ต้องการเข้ามาทำความรู้จักกับหยางจื่อแต่ก็ถูกหยางอวี้หยุดไว้หยางอวี้ที่นั่งเกาะติดหยางจื่อราวกับปลิงทำให้ไม่มีใครกล้าเข้ามาใกล้หยางจื่อ

            เหล่าผู้อาวุโสหลายคนที่เลือกสนับสนุนหยางฮัวก็เริ่มเปลี่ยนใจหยางฮัวในตอนนี้ไม่มีอะไรที่เทียบได้กับหยางจ่ออีกต่อไป

            ในวันต่อมากลุ่มหลินกู่และหยางจื่อก็นั่งคุยกับหยางเทียนอวี้อยู่ในห้อง

            "ท่านพ่อข้ามีเรื่องจะขอร้อง" หยางจื่อกล่าว

            "ข้ารู้ว่าเจ้าต้องการอะไร แม่ของเจ้าได้ไปรับตัวพวกนางมาเเล้ว"หยางเทียนอวี้กล่าว

            หยางจื่อรู้สึกแปลกใจแต่ก็ดีใจในเวลาเดียวกันหลังจากนั้นไม่นาน ซูชิงก็ได้เดินมาพร้อมกับหญิงสาวทั้งสองคนแน่นอนพวกนางนั้นคือมู่โหลวและโม่หงเย่

            "หยางจื่อ!!!!" หญิงสาวทั้งสองต่างกล่าวออกมาด้วยความสุข

            พวกนางทั้งสองต่างก็วิ่งเข้าไปกอดหยางจื่อหลังจากที่แยกกับหยางจื่อถึงจะเป็นเวลาเพียงไม่นานแต่พวกนางก็อดที่จะรู้สึกกังวลเกี่ยวกับหยางจื่อไม่ได้

            "เอาละในเมื่อมากันครบเเล้วข้าจะได้กล่าวเรื่องสำคัญสักทีข้ารู้ว่าที่พวกท่านพาหญิงสาวเหล่านี้ขึ้นมาบนดินแดนเทวะเพื่อฝึกฝนใช่หรือไม่"หยางเทียนอวี้กล่าว

            "อย่างที่ท่านพูดพวกเราหวังอยากจะให้ลูกหลานของพวกเราได้เปิดหูเปิดตาและแข็งแกร่งขึ้น"หลินกู่กล่าว

            "งั้นข้าก็สามารถช่วยพวกท่านได้ สำหรับ เด็กน้อยหลี่ซวงเหยียนอืม..ไม่เลวเจ้ามีเส้นลมปราณวิหคเพลิงซึ่งด้อยกว่าเส้นลมปราณฟีนิกซ์ศักดิ์สิทธิ์เพียงขั้นเดียวข้ารู้จักกับปีศาจเฒ่าคนนึง ชายชราคนนี้มีความสามารถควบคุมเปลวไฟเป็นเลิศและเจตจำนงแห่งไฟของเขาก็ถึงระดับที่10 เเล้วด้วย ข้าจะรองขอให้เขารับเจ้าเป็นศิษย์ดู"หยางเทียนอวี้กล่าว

            "ขอบคุณท่านประมุขเทียนอวีที่มีเมตตากับพวกเรา"หลินกู่กับหลินกู่ซวนกล่าวออกมาด้วยความตื่นเต้น

            การที่หลี่ซวงเหยียนนั้นได้อาจารย์ที่ทรงพลังและมีเจตจำนงเปลวไฟขั้นที่10 มันก็สามารถรับประกันได้เลยว่าหลี่ซซงเหยียนจะแข็งแกร่งขึ้นมากในอนาคต

            "สำหรับเจ้าสาวน้อยจ้าวเสวี่ย ข้าจะแนะนำเจ้ากับวิหารจันทราตัวเจ้าจะมีอาจารย์คนเดียวกันกับอวี้เอ๋อด้วยเช่นนั้นเจ้าจะได้รับการคุ้มครองจากอวี้เอ๋อด้วย" หยางเทียนอวี้กล่าว

            "พวกเราขอขอบคุณท่านประมุขเทียนอวี้อย่างมาก"โอวหยางสู่กล่าวออกมาด้วยตื่นเต้น

            "ไม่จำเป็นต้องเป็นห่วงวิหารจันทรานั้นมีแต่ผู้หญิงจึงไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องจะมีผู้ชายมาเกาะแกะและข้าจะเป็นคนดูแลนางเอง" หยางอวี้กล่าว

            "ส่วนทางด้านโหลเอ๋อ ข้าจะพานางกลับไปยังตระกูลข้าที่นั่นเหมาะสมกับโหลวเอ๋ออย่างมากในการฝึกฝนและข้าจะเป็นคนฝึกนางเอง"ซูชิงกล่าว

            "และหงเย่นั้นข้าจะเป็นคนสอนนางเองด้วยนางเป็นผู้ใช้ดาบและมีเจตจำนงเเห่งสายลมขั้นที่ 1 เเล้วข้าจะสอนวิถีของสายฟ้าให้นางด้วย แล้วนางจะกลายเป็นผู้ใช้ดาบวายุอัสนีแบบข้า"หยางเทียนอวี้กล่าว

            กลุ่มหญิงสาวอดที่จะรู้สึกตื่นเต้นแต่ในบรรดาหญิงสาวทั้งหมดมีแต่คนรู้สึกอิจฉามู่โหลวและโม่หงเย่พวกนางต่างก็ได้รับการฝึกฝนจากพ่อและแม่ของหยางจื่อซึ่งมันก็ทำให้ความสัมพันธ์ของพวกเขาเเน่นเเฟ้นยิ่งงขึ้น

            "และสาวน้อยที่มีพลังดวงตาลึกลับข้ารู้จักหญิงชราคนนึงนางนั้นมีความสามารถในการทำนายโชคชะตาข้าก็ไม่รู้ว่าพลังของเจ้านั้นเป็นแบบใดกันแน่แต่ก็ต้องรองให้นางช่วยตรวจสอบเท่านั้น​"หยางเทียนอวี้กล่าว

            "ส่วนจื่อเอ๋อข้าคิดว่าตัวเจ้านั้นมีอาจารย์ที่สุดยอดอยู่เเล้วเพราะงั้นเลยไม่จำเป็นต้องมีอาจารย์"หยางเทียนอวี้กล่าว

            หยางจื่อยิ้มออกมาด้วยความสุขเขารู้ว่าอาจารย์ที่หยางเทียนอวี้หมายถึงคือ หญิงสาวชุดขาวที่อยู่ในดาบมังกรสวรรค์

            "พักอยู่ที่นี่สัก 10 วันเเล้วอาจารย์ของพวกเจ้าก็จะมารับตัวไป"

            -----------------------------------------------------------------------------------------

     

    คล้ายกับเรื่องหยางจื่อราชันดาบพิชิตสวรรค์ ที่คุณอ่าน