เมื่อหลี่ซุนคิดว่าเขากำลังจะกลับไปอย่างผิดหวัง
“ศิษย์พี่หลี่!”
เสียงประหลาดใจดังมาจากด้านหลังหลี่ซุน
“หืม?”
หลี่ซุนมองย้อนกลับไป
เมื่อถึงจุดหนึ่ง ด้านหลังของเขามีชายร่างอ้วนเล็กน้อยสวมชุดของนิกายชั้นใน
ตอนนี้
ชายคนนี้มองดูหลี่ซุนด้วยความประหลาดใจ
“ศิษย์น้อง เ้าคือ...?”
หลี่ซุนเหลือบมองชายร่างอ้วนเล็กน้อย รู้สึกคุ้นเคยเล็กน้อยในใจ แต่สักพักเขาก็จำไม่ได้ว่าเขาเห็นมันที่ไหน
“ศิษย์พี่หลี่ ข้าเอง!”
“ผานหยวน!”
ชายคนนี้ชี้ไปที่ตัวเองและกล่าวอย่างตื่นเต้น “ท่านลืมหรือไม่? เมื่อยี่สิบวันก่อน ท่านให้คำแนะนำแก่ข้าครั้งหนึ่งในศาลาคัมภีร์ และขอให้ข้าเปลี่ยนทักษะการฝึกตน”
“ขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือของท่าน ศิษย์พี่ ข้าใช้เวลาเพียงครึ่งเดือนเท่านั้นในการฝึกตนจนถึงขั้นกลางของระดับกำเนิดปราณ!”
“โอ้ว!”
หลี่ซุนะโและกล่าวด้วยรอยยิ้ม “เป็ศิษย์น้องผานนี้เอง”
“วันนี้ศิษย์พี่มาที่ห้องโถงชิงหยุนเพื่อรับภารกิจหรือ?”
ผานหยวนมองไปที่หลี่ซุนและกำแพงด้านหลังหลี่ซุน แล้วถามอย่างสงสัย
“อืม”
หลี่ซุนพยักหน้า และจากหางตาของเขา เขามองเห็นเมฆสีน้ำเงินบนหน้าอกของผานหยวนโดยไม่ได้ตั้งใจ
เช่นเดียวกับหอคุมกฎ ศิษย์ที่เข้าร่วมห้องโถงชิงหยุนก็มีตราบนหน้าอกด้านซ้ายเช่นกัน
“ศิษย์น้องเข้าร่วมห้องโถงชิงหยุน?”
“ใช่”
ผานหยวนพยักหน้าและกล่าวอย่างตื่นเต้น “ศิษย์พี่จะทำภารกิจอะไร ตราบใดที่ท่านบอกข้า ข้าจะไปหาให้ท่านทันที!”
“โอ้ว!”
หลี่ซุนะโอีกครั้ง ดวงตาของเขาประหลาดใจเล็กน้อย
ดูเหมือนว่าการลงทุนครั้งก่อนของเขาเริ่มได้รับผลตอบแทนแล้ว
ในตอนนี้
มีหลูชางเหออยู่ในหอคุมกฎ และศิษย์น้องผานหยวนคนนี้อยู่ในห้องโถงชิงหยุน เมื่อเวลาผ่านไป เขาเกรงว่านิกายซวนหยางทั้งหมดจะไม่ใช่ของเขาหรือ
แม้ว่าเขาจะไม่ใช่ผู้นำนิกาย แต่ก็ประเมินว่าเขาสามารถพูดได้ดีกว่าผู้นำนิกาย
“ข้ากำลังมองหาภารกิจในการตามล่าผู้ฝึกตนปีศาจ จะเป็การดีที่สุดถ้าพื้นฐานการฝึกตนของคู่ต่อสู้อยู่ที่จุดสูงสุดของระดับกำเนิดปราณ หรือในขั้นต้นของระดับจิติญญา”
หลี่ซุนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าว
เหตุผลที่เขา้ารับภารกิจดังกล่าวส่วนใหญ่มาจากการพิจารณาสองประการ
หนึ่ง
จนถึงตอนนี้เขาฝึกตนมาแล้ว แต่เขาไม่เคยสู้กับใครเลยจริงๆ
ในโลกแห่งการฝึกตน ไม่มีประสบการณ์การต่อสู้ เป็ข้อห้ามครั้งใหญ่ ในอนาคตหากเจอศัตรูที่แข็งแกร่ง จะต้องทนทุกข์ทรมานในแง่ของประสบการณ์การต่อสู้
อย่างที่สองคือการไล่ล่าและฆ่าคนอื่น และเขาสามารถฆ่าคนเพื่อหากำไรได้มากขึ้น และรายได้ก็ดีกว่าการรวบรวมสมุนไพริญญามาก
และ
เขาเป็เ้าของอาวุธจิติญญาที่บินได้อย่างเรือิญญาหลวง
แค่ถาม
มีกี่คนที่สามารถหลบหนีการไล่ตามของเขาได้?
“เื่ง่ายๆ”
ผานหยวนตบหน้าอกของเขาและสาบาน “เื่เล็กน้อยแบบนี้ ศิษย์น้องจะจัดการให้ ศิษย์พี่รอสักพักหนึ่ง และศิษย์น้องจะไปและมาทันที!”
พูดเื่นี้จบ
ผานหยวนหันหลังกลับและจากไป ไม่นานหลังจากนั้นเขาก็ถือแผ่นหยกไว้ในมือซ้ายและมีภาพเหมือนอยู่ในมือขวาแล้วเดินกลับมา
“ศิษย์พี่ แล้วภารกิจนี้ล่ะ?”
หลี่ซุนหยิบแผ่นหยกขึ้นมาและมองดูเนื้อหาในนั้น
....
ไล่ล่าและสังหารลิ่วซานเต้า ศิษย์ของนิกายปีศาจโลหิต
เวลา : หนึ่งเดือน
สถานที่ : ลิ่วซานเต้า เพิ่งหลบหนีเข้าไปในูเาฉางหลางเมื่อสองวันก่อน
คำเตือน : พื้นฐานการฝึกตนของลิ่วซานเต้าได้มาถึงจุดสูงสุดของระดับกำเนิดปราณแล้ว และมีความเป็ไปได้ที่จะฝ่าทะลุระดับจิติญญาได้ตลอดเวลา ศิษย์ที่พื้นฐานการฝึกตนต่ำกว่าระดับจิติญญาจะต้องระมัดระวังเมื่อรับภารกิจ!
รางวัล : หินิญญาระดับสูง 5 ก้อน!
....
“นี่ก็ไม่เลว”
หลี่ซุนกล่าวอย่างพึงพอใจ
หินิญญาระดับสูงห้าก้อนในศิษย์ชั้นในนั้นเป็เงินจำนวนมหาศาลอยู่แล้ว ไม่ต้องพูดถึงว่าหลังจากสังหารลิ่วซานเต้าแล้ว ยังคงได้รับสมบัติของอีกฝ่ายได้
การเพิ่มทั้งสองอาจจะสามารถแลกเป็ยาพลังจิตได้!
และมูลค่าของยาพลังจิตคือหินิญญาระดับสูงเจ็ดหรือแปดก้อน
“เอาอันนี้แหละ”
หลี่ซุนหยิบแผ่นหยก ภาพเหมือน เปิดมันแล้วเหลือบมอง ก่อนยิ้มให้ผานหยวนแล้วกล่าวว่า “ขอบคุณศิษย์น้อง”
ในภาพ
เป็ผู้ชายที่ดุร้าย
บุคคลนี้ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากเป้าหมายของภารกิจของหลี่ซุน, ลิ่วซานเต้า
“ศิษย์พี่ ท่านกำลังพูดถึงเื่อะไร ถ้ากลับมาที่ห้องโถงชิงหยุนเพื่อรับภารกิจในอนาคต เพียงตามหาข้าผานหยวนโดยตรง”
ผานหยวนกล่าวด้วยรอยยิ้ม
หลี่ซุนพยักหน้า และหลังจากทักทายอีกสองครั้ง เขาก็กล่าวคำอำลาและออกจากห้องโถงชิงหยุน
หลังจากเดินออกจากนิกายซวนหยาง
หลี่ซุนค้นพบสถานที่ที่ไม่มีใครอยู่ และใช้เรือิญญา
หลังจากเข้าไปในเรือิญญาหลวงแล้ว เขาก็โยนหินิญญาออกไปสองสามก้อนและฝังไว้ภายในเรือิญญาหลวง
ด้วยความช่วยเหลือของหินิญญา เรือิญญาก็กลายเป็ลำแสง และมันก็ลอยขึ้นไปบนท้องฟ้าทันที
เพียงครึ่งชั่วโมง
เรือิญญาก็ทอดยาวกว่าหกพันลี้
ูเาฉางหลางก็ปรากฏให้เห็นแล้ว
“นี่คือประโยชน์ของอาวุธจิติญญาบินได้ใช่ไหม?”
หลี่ซุนเดาะลิ้นของเขา
ด้วยระยะทางหกพันลี้ หากเขาขี่ม้าิญญาจะใช้เวลาน้อยกว่าสองวัน หากถูกแทนที่โดยดาบบิน มันอาจจะน้อยลง แต่ก็ไม่มากเกินไป
เพราะ
ด้วยความแข็งแกร่งของระดับจิติญญา ดาบบินจึงมีราคาแพงเกินไปสำหรับเขา เขาไม่สามารถบินได้ไกลมากนัก ดังนั้นเขาจึงต้องหยุดและพักผ่อนสักพักเพื่อให้แน่ใจว่าเขาจะอยู่ในสภาพสูงสุดได้ตลอดเวลา
แต่หลังจากเป็เ้าของเรือิญญาหลวงแล้ว เขาก็ไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับเื่นี้อีกต่อไป และใช้เวลาเพียงประมาณครึ่งชั่วโมงก็มาถึงูเาฉางหลาง
คราวนี้สามารถประหยัดได้มากเกินไป
หากทุกอย่างเป็ไปด้วยดี เขาอาจจะฆ่าลิ่วซานเต้าได้ในวันนี้ แล้วรีบกลับไปที่นิกาย
“ข้าไม่รู้ว่าลิ่วซานเต้าซ่อนตัวอยู่ที่ไหน”
หลี่ซุนขึ้นไปบนยอดเขาฉางหลางและควบคุมความเร็วของเรือิญญา และค่อยๆ ลดความเร็วลง เขาก้มศีรษะลงและมองลงไปเพียงเพื่อดููเาที่ต่อเนื่องกัน
ต่อมา
เขาเปิดภาพของลิ่วซานเต้าในมือแล้วมองดูใบหน้าของอีกฝ่ายที่ดูน่าเกลียดเล็กน้อย
ในูเาลูกใหญ่เช่นนี้ การพยายามหาใครสักคนก็เหมือนกับการมองหาเข็มในกองหญ้า แม้ว่าเขาจะมีจิตััศักดิ์สิทธิ์ก็ตาม
เพราะ
จิตััศักดิ์สิทธิ์ของเขาสามารถครอบคลุมรัศมีมากกว่าพันเมตรเท่านั้น ซึ่งไม่มีประโยชน์เลย
“มันยุ่งยากนิดหน่อย”
หลี่ซุนขมวดคิ้วทีละน้อยเมื่อเขาหมดหนทาง
ในใจ
ทันใดนั้นก็มีเสียงเตือนของระบบ
[ติ๊ง ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ท่านพบผู้ลงทุนสีขาว สามารถลงทุนด้วยยาพลังจิต ท่านจะได้รับพื้นฐานการฝึกตน 10 ปี!]
จบบทที่ 24
11K
