ทลายสวรรค์ กลืนพิภพ

ชายร่างสูงใหญ่มองการโจมตีที่ประสานเข้ามาเขายิ้มเล็กน้อยราวกับมันเป็นเพียงฝุ่นละออง เขายกมือขึ้นและบิดข้อมือเบา ๆ

“ซู่!”

พลังมหาศาลของเขาระเบิดออกมาอีกครั้งและเปลี่ยนแรงอากาศรอบตัวให้กลายเป็นอาวุธมวลพลังของแต่ละคนที่ที่โจมตีเข้ามาถูกควบคุมพุ่งย้อนกลับไปใส่เจ้าหน้าที่ “ตูมมม”!

เจ้าหน้าที่ทั้งห้าคน กระเด็นออกไปคนละทิศทาง

พาริสที่ตอนนี้เริ่มฟื้นคืนกำลัง ขบฟันแน่นขณะเขามองเห็นช่องโหว่ในพลังของศัตรูที่บังเกิดขึ้นเพียงชั่วครู่เขารวบรวมพลังลมในระดับที่เหนือกว่าที่เคยสร้างมาก่อน กระแสลมหมุนวนรอบตัวเขาอย่างรุนแรงจนดูเหมือนเป็นพายุเล็กๆ ก่อนที่เขาจะตะโกนบอกเจ้าหน้าที่

“ทุกคน หลบออกไป!”

เจ้าหน้าที่ทุกคนกระโดดออกจากรัศมีในพริบตา

ขณะที่พาริสปลดปล่อยพายุลมมหาศาลที่เขารวบรวมไว้ออกไปยังชายร่างใหญ่แรงลมบ้าคลั่งพุ่งทะลุอากาศเบื้องหน้าและกดดันเข้าใส่ศัตรูอย่างไร้ปรานี

พลังของทั้งสองฝ่ายปะทะกันกลางอากาศ

“ตูมม!”  “ตูมม!”  “ตูมม!”

เกิดเสียงระเบิดดังสนั่นสะท้านฟ้าพื้นที่โดยรอบถูกแรงกระแทกทำลายเป็นเศษซาก

ชายร่างใหญ่เซถอยหลัง มวลอากาศที่เขาควบคุมเริ่มกระจัดกระจายและอ่อนกำลังลงพาริสพุ่งตามเข้าไปด้วยความเร็วสูง ขณะกระแสลมโอบรอบหมัดของเขาราวกับคมมีดเขาพุ่งตัวเข้าไปจู่โจมศัตรูอย่างไม่ลังเล

และในที่สุด

“เปรี้ยงงง!”

หมัดของพาริสที่ห่อหุ้มด้วยกระแสลมก็พุ่งตรงเข้ากระแทกชายร่างใหญ่ที่กลางอกเต็มแรง

“ตูมมม!”

เสียงกระแทกดังกึกก้องจนร่างของอีกฝ่ายลอยกระเด็นไปไกลพาริสยืนหอบมองศัตรูที่บัดนี้สิ้นฤทธิ์ล้มลงบนพื้นความคิดว่าเขาชนะแล้วเริ่มฉายชัดในใจ

แต่ในเสี้ยววินาทีเดียวกันนั้นเองเปลวไฟสีม่วงที่อบอวลไปด้วยพลังทำลายล้างก็พุ่งตรงเข้ามาทางด้านหลังของเขา

 ความร้อนจากเปลวเพลิงแผ่กระจายจนผิวหลังของพาริสรู้สึกได้ถึงแรงร้อนราวจะเผาไหม้เขาสัมผัสถึงอันตรายแต่หันมาไม่ทันร่างของหญิงสาวผู้ใช้พลังไฟปรากฏขึ้นข้างหลังเขาราวกับเงาเปลวไฟสีม่วงในมือของเธอกำลังระเบิดพร้อมปลดปล่อยออกมาอย่างไม่ลังเล

"แก....ตาย!"

เธอตะโกนเสียงกร้าว เปลวไฟพุ่งเข้าหาแผ่นหลังของ

พาริสอย่างจังความร้อนและพลังรุนแรงแผ่ซ่านรอบตัวเขาจนรู้สึกถึงผิวที่เริ่มแสบไหม้เสื้อผ้าบางส่วนของเขาถูกไฟเผาจนไหม้เป็นเส้น

พาริสกัดฟันฝืนหันหลังกลับพร้อมรวบรวมพลังลมในมือให้กลายเป็นโล่ป้องกันสุดท้ายแต่พลังของเธอก็แข็งแกร่งเกินจะหยุดยั้งได้ทัน

“เปรี้ยงงง!”

เปลวไฟสีม่วงปะทะกับพลังลมที่กั้นไว้อย่างแรงกระแสลมหมุนวนกลับเข้าหาพาริสระเบิดใส่ใกล้ตัวเขาจนกระเด็นถอยหลัง

ร่างของพาริสกระแทกพื้นอย่างแรงสะเก็ดไฟยังคงเผาไหม้อยู่บนแขนและไหล่ของเขาบาดแผลไหม้บนผิวเผยให้เห็นถึงความรุนแรงของการโจมตีดวงตาของพาริสเหลือบมองหญิงสาวผู้ใช้ไฟที่ยืนอยู่ไม่ไกล เธอเองก็หอบหายใจใบหน้าเต็มไปด้วยความกร้าว

พาริสยืนขึ้นมาได้แต่ความเจ็บปวดจากการเผาไหม้ยังคงแผ่ซ่านมือที่เต็มไปด้วยรอยไหม้สั่นเล็กน้อยเมื่อเขารวบรวมพลังลมอีกครั้ง ในเวลาเดียวกันหญิงสาวผู้ใช้พลังไฟสีม่วงก็เตรียมพร้อม เธอยกมือขึ้นเปลวไฟสว่างวาบอีกครั้งพร้อมจะโจมตีซ้ำ

แต่ก่อนที่ใครจะทันขยับตัวร่างของชายร่างใหญ่ก็ขยับตัวลุกขึ้นจากพื้น เขาค่อย ๆ ดึงมวลอากาศรอบตัวมากระชับร่างตัวเองและมองพาริสด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความอาฆาต

บัดนี้ ทั้งพาริส หญิงสาวผู้ใช้ไฟ และชายร่างใหญ่ต่างยืนประจันหน้ากันความเจ็บปวดจากบาดแผลที่ได้รับไม่ได้ทำให้ใครในสามคนถอยแม้เพียงก้าวเดียวเป็นดั่งหมอกควันแห่งสงครามที่ยังคงไม่มอดดับ

ที่อีกฝั่งหนึ่งของหุบเขา ท่ามกลางความเงียบสงัดเสียงฝีเท้าของเจ้าหน้าที่ฝั่งอาณานิคมที่ฝ่าฝืนความมืดเข้ามาในป่าเริ่มกระจายไปทั่วอังเก้หัวหน้าหน่วยก้าวนำหน้ามองไปยังตำแหน่งที่ซุ่มอยู่ของกลุ่มสมาคมใต้ดินที่ถูกฝังตัวอยู่ลึกเข้าไปในหมู่ไม้

พวกเขามีทั้งหมดห้าทั้งหมดยืนล้อมรอบกวางมิติไว้แต่ละคน ต่างเป็นผู้ใช้พลังระดับสี่ทั้งสิ้น นั่นหมายความว่าฝ่ายของเขาจะต้องเผชิญหน้ากับการต่อสู้ที่เต็มไปด้วยความเสี่ยง

“ทุกคน เตรียมตัว... อย่าให้พวกมันหนีไปได้!”

อังเก้สั่งเสียงกร้าวสายตาของเขาจับจ้องไปที่กลุ่มสมาคมใต้ดินที่ยืนอยู่อย่างมั่นคงแต่รู้สึกได้ถึงการตึงเครียดที่ก่อตัวขึ้นในอากาศ

เจ้าหน้าที่ที่อยู่กับเขาเริ่มจัดระเบียบตัวเองขณะเดียวกัน ความกดดันก็เริ่มถาโถมเข้ามาเมื่อพวกสมาคมใต้ดินห้าคนยืนอยู่ในระยะที่ค่อนข้างจะเป็นเป้าหมายที่สมบูรณ์แบบแต่ที่ทำให้ทุกคนในฝั่งอังเก้ไม่มั่นใจคือ ระดับพลังของศัตรู

“พวกมัน... เป็นผู้ใช้พลังระดับสี่ทั้งหมด”เจ้าหน้าที่คนหนึ่งกล่าวเสียงต่ำ ขณะที่พวกเขาทยอยยืนเตรียมพร้อม

ชายผู้หนึ่งในกลุ่มสมาคมใต้ดินยิ้มเล็กน้อยเมื่อเห็นฝ่ายหน่วยสำรวจเริ่มเคลื่อนไหวเขาเอ่ยเสียงเย็นชา

"ดูท่าทางจะมีแค่หัวหน้าหน่วยที่พอจะสนุกได้...ไม่แน่ใจว่าเพื่อนร่วมงานของคุณจะรอดไหม"

ท่ามกลางคำพูดแซะนั้นอังเก้ได้ยินเสียงกระซิบที่แฝงไปด้วยความมั่นใจและอันตราย

ดวงตาของเขาหรี่ลงมันเป็นการยั่วยุที่เขาคุ้นเคยดีในสนามรบแต่เขาก็รู้ว่าเวลานี้ไม่ใช่เวลาที่จะเล่นเกมกับพวกมัน

“บุก!”