ตำแหน่งพระชายาเนี่ย ขอลาออกได้ไหม [จบ]

        ช่วงที่รอให้มีประกาศราชโองการของฮ่องเต้ เรื่องที่จะให้พระโอรสทั้งสามไปช่วยผู้ประสบภัยนั้น นีนีก็นั่ง ๆ นอน ๆ สบายใจเฉิบอยู่ที่เรือนของตัวเอง

        อาหารบริบูรณ์ ที่หลับที่นอนสบาย งานการไม่ต้องทำ มีคนที่ไว้ใจคอยทำนู่นทำนี่ให้ตลอดเวลา แถมไม่ต้องพบเจอคนที่ไม่อยากจะเจอด้วย เป็นชีวิตที่เคยใฝ่ฝันว่าจะมีตั้งแต่ชาติที่แล้ว เพิ่งจะได้มีจริง ๆ ก็ตอนนี้ ขอเกลือกกลิ้งคลุกฟูกนอนให้ฉ่ำปอดสักหน่อย

        ส่วนคนที่ไม่ค่อยจะสบายใจเท่าไหร่ดูเหมือนจะเป็นอนุเฉินที่ส่งจดหมายกลับไปให้ตระกูลเดิมแล้ว แต่เหยื่อยังไม่ยอมเคลื่อนไหวอะไรสักที

        เฉินอี้หลินอดทนรออย่างใจเย็นอยู่ที่เรือนเล็กของตนเอง ตั้งแต่ที่นังพระชายาเอกแต่งเข้ามา นอกจากคืนเข้าหอแล้วจวิ้นอ๋องก็ไม่ได้เสด็จไปยังเรือนอนุคนใดอีกเลย และตั้งแต่ที่อนุเหลียนกระเด็นออกจากจวนไป ก็คล้ายว่าจวิ้นอ๋องจะทำตัวตัดขาดจากสตรีในตำหนักทั้งหมดด้วย

        บางวันนางเอาน้ำแกงไปเอาอกเอาใจจวิ้นอ๋อง ยังถูกองครักษ์หน้าห้องของเขาไล่กลับมา ได้ข่าวว่าทางอนุหม่าก็เจอสถานการณ์แบบเดียวกัน

        ส่วนทางเรือนอนุหม่าก็ไม่ได้ต่างกันสักเท่าไหร่

        “นางแพศยานั่นอยู่สุขสบายเสียจริง ขนาดมันเล่นงานหลานสาวของเต๋อเฟยก็ยังอยู่ดีไร้รอยขีดข่วน ตระกูลหลี่ไม่คิดจะทำอะไรบ้างเลยหรือ นางเฉินอี้หลินก็อีกคน มัวแต่รออะไรอยู่ น่าโมโหนัก!”

        ชุนเสียงที่ยืนรับใช้อยู่ใกล้ ๆ ได้แต่ก้มหน้าลง ไม่ปริปากเสนอความเห็นใด ๆ ยังดีที่เจ้านายของนางทำเพียงออกแรงด้วยปากอยู่แค่ในเรือนของตนเอง นางกลัวอยู่เหมือนกันว่าถ้าเกิดเจ้านายใจร้อนนึกอยากลงมืออะไรในช่วงนี้ขึ้นมา จุดจบอาจจะไม่ต่างจากอนุเหลียนหรือคุณหนูหลี่ก็ได้ ขนาดหลานสาวเต๋อเฟยป่านนี้ยังอยู่ในคุกอยู่เลย

        สองวันถัดมาราชโองการส่งกองทัพและเสบียงเพื่อช่วยเหลือผู้ประสบภัยทางใต้ของแคว้นก็ถูกประกาศออกมา ในราชโองการระบุให้รัชทายาทไปดูแลเมืองเหอซื่อ ส่วนชินอ๋องและจวิ้นอ๋องไปดูแลเมืองจิ่วฉา ให้รีบจัดทัพและเสบียงออกเดินทางโดยเร็วที่สุด

        ดูเหมือนชินอ๋องจะเคลื่อนไหวก่อนใครเพื่อน โดยขี่ม้าเร็วนำเสบียงเพียงส่วนหนึ่งไปกับทหาร 100 คนก่อน ส่วนที่เหลือให้ขนเป็นขบวนใหญ่ตามไปทีหลังกับจวิ้นอ๋อง

        นีนีได้ข่าวจากองครักษ์หน่วย 2 แล้วล่ะ แต่ก็ไม่ได้ตื่นเต้นอะไรเพราะรู้เรื่องนี้อยู่แล้ว ตอนนี้เธอกำลังนอนกระดิกเท้า หยิบกลีบส้มเข้าปากเป็นระยะอย่างเพลิดเพลินอยู่บนเตียง มืออีกข้างมีหนังสือนิยายยุคโบราณเล่มหนึ่ง

        “นิยายสมัยนี้ก็มีความโหดและดราม่าเยอะอยู่นะ แต่มันมาพร้อมกับอภินิหารเทพเซียนกำลังภายในซะเยอะ” นีนีอ่านไปก็พึมพำไป

        หรือตรูจะลุกขึ้นมาเขียนนิยายขายเองบ้าง? ประสบการณ์จากนิยายสองพันกว่าเรื่องก็น่าจะทำเงินได้เยอะอยู่

        โดยเฉพาะนิยายแนวชิงรักหักสวาทและเล่ห์กลเรือนหลังทั้งหลาย (แถวบ้านเรียกแนวแย่งผู้ชาย) เผ็ดแซ่บสะใจคนอ่านแน่ ๆ ผสมวิถีละครไทยเข้าไปอีก มีฉากจิกหัวตบ คร่อมตัวตบ นางร้ายทำตาเถลือกถลนสลับกับส่งเสียงกรี๊ด ๆ อ่านไปก็ชวนให้ความดันพุ่งไป แต่ขายโคตรดี

        กำลังคิดเรื่องไร้สาระอยู่ดี ๆ เสี่ยวหลิงก็พุ่งเข้ามารายงานว่ามู่กงกงรอพบอยู่ที่ห้องโถง

        “อ้อ... สงสัยเจ้านายจะให้มาสั่งลามั้ง จะไม่อยู่นานเป็นเดือน ๆ หนิ”

        นีนีจัดเสื้อผ้าหน้าผมไม่ให้ดูน่าเกลียดเกินไปนัก เพราะปกติอยู่กันเองแค่นี้แต่งตัวก็ไม่ได้เรียบร้อยเท่าไหร่ จากนั้นก็เดินมาถึงห้องโถงพร้อมกับเสี่ยวหลิง

        “คารวะพระชายาเอกพ่ะย่ะค่ะ” มู่กงกงทำความเคารพตามพิธีการ

        “คนกันเอง ไม่ต้องมากพิธีหรอก ท่านกงกงมีเรื่องอะไรเหรอ”

        “ทูลพระชายา เป็นเรื่องการช่วยผู้ประสบภัยที่เมืองจิ่วฉาพ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาทมีพระราชโองการให้ท่านอ๋องนำทัพและเสบียงไปช่วยเหลือ และจะออกเดินทางภายใน 3 วันนี้พ่ะย่ะค่ะ”

        นีนีพยักหน้าหงึก ๆ

        “อ้อ... เข้าใจละ เอาเป็นว่าข้ารับรู้แล้วนะ”

        มู่กงกงมองหน้าพระชายาเอกเหมือนจะบอกว่าท่านกล่าวอะไรออกมา? แล้วพูดต่อ

        “ท่านอ๋องจึงให้กระหม่อมมาทูลพระชายาว่าให้ทรงจัดเตรียมเสื้อผ้าข้าวของเท่าที่จำเป็น อีกสามวันพวกเราจะออกเดินทางกันตั้งแต่ยามเฉิน (07.00 - 08.59 น.) พ่ะย่ะค่ะ”

        “อืม ๆ ได้ ๆ ......... เดี๋ยวนะ ...... เสื้อผ้าข้าวของท่านอ๋อง ปกติแล้วท่านเป็นคนจัดการไม่ใช่เหรอ มาบอกข้าทำไม”

        “ถ้าเป็นของท่านอ๋องกระหม่อมเป็นผู้จัดเตรียมให้อยู่แล้วพ่ะย่ะค่ะ แต่ของพระชายาคงต้องให้สาวใช้ของพระองค์เป็นผู้ดูแลจัดเตรียมให้ กระหม่อมเกรงว่าพระชายาจะจัดเตรียมข้าวของไม่ทันวันออกเดินทาง จึงเร่งมาทูลโดยเร็วตามคำสั่งของท่านอ๋องพ่ะย่ะค่ะ”

        นีนีกำลังมึนงงกับคำพูดที่เต็มไปด้วยภาษาทางการของมู่กงกง แต่เมื่อจับใจความได้แล้วก็รู้สึกเหมือนเลือดลมจะตีกลับ

        อีอ๋อง!! อี@$&#$+#%!!!

============