ผู้โง่เขลา

สิ้นสุดเสียงของแจ็ค ปรากฏว่ารอบตัวของแจ็คสั่นเทาอย่างรุนแรงก่อนจะมีเงาหลายเงาปรากฏออกมาพร้อมกัน

“นี้…”

ธิดาตกใจอย่างมากเพราะเธอถูกผนึกการรับรู้เช่นกันให้อยู่ภายในเงาของแจ็คหรือเรียกง่าย ๆ ว่าตอนนี้เธอเป็นเพื่อนคุยกับแจ็คได้อย่างเดียว

แววตาของแจ็คส่องประกายออกมาและหัวใจของแจ็คเต้นอย่างรุนแรงเพราะรอบนี้คือประสบการณ์ที่ทำให้แจ็คเข้าใจว่าตนเองกำลังเหยียบอยู่ในความตาย

แจ็คมองศัตรูรอบตนเองและแจ็คไม่ได้มีความหวังเช่นกันว่าอลิคดิลหรือโรชิเฟสมาจะมาช่วยเหลือตนเอง

แจ็คไม่กล้าคิดว่าตนเองสำคัญอะไรแบบนี้ อีกอย่างหนึ่งคือถ้าแจ็คไม่สามารถผ่านบททดสอบแบบนี้ไปได้

แจ็คจะทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่ภายในอนาคตได้ยังไง แววตาของแจ็คส่องประกายออกมาด้วยความดุร้ายและบ้าคลั่ง

“แขกผู้มาใหม่ ไม่พูดคุยกับหรือยังไง”

สายตาของสิ่งมีชีวิตทั้งหมดจ้องมองผ้าคลุมของแจ็คที่เป็นลักษณ์ของประเทศเพลิงสวรรค์ก่อนที่ทุกคนจะคำรามออกมา

“ตายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย”

เสียงมากมายตะโกนออกมาก่อนที่แจ็คจะกัดฟันและกระโดดทันทีและในเวลาเดียวกันที่แจ็คกระโดดขึ้นมา

พื้นดินใต้เท้าของแจ็คระเบิดออกมาพร้อมกับหนวดมากมายโผล่ออกมาเพื่อที่จะจับแจ็คและแจ็คเข้าใจ

แจ็คถูกฝึกให้ใช้ประสาทสัมผัสทั้งห้าเช่นกันก่อนที่แจ็คจะมองเห็นว่าหนวดอันหนึ่งกำลังทะยานมาหาตนเอง

แจ็คได้ตีลังกากลับหลังก่อนจะคว้าหนวดที่กำลังโจมตีใส่แจ็คเล็กน้อยก่อนจะม้วนตัวเองเหมือนกับเล่นกายกรรมในอากาศ

ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม

หลังจากที่แจ็คม้วนตัวเองปรากฏว่ามีลำแสงมีเทาและลูกบอลพลังงานโจมตีแจ็คจากทางด้านซ้ายและขวา

การโจมตีของลำแสงและลูกบอลพลังงานกลับพลาดและโจมตีใส่กันและกันอย่างรุนแรงจนทำให้เกิดคลื่นทำลายล้าง

หลังจากการเกิดคลื่นทำลายล้าง แววตาของแจ็คส่องประกายออกเล็กน้อยก่อนจะใช้ฝ่ามือของตนเองกระชากหนวดที่ตนเองจับทันที

ฉัวะ

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

มีเสียงกรีดร้องออกมาจากทางใต้ดินและทำให้สิ่งที่อยู่ในใต้ดินคำรามออกมาและแผ่นดินสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

ในพอแจ็คได้ขว้างเศษหนวดลงใส่พื้นดินอย่างรุนแรงจนทำให้เกิดฝุ่นควันกระจัดกระจายไปทั่วบริเวณทั้งหมด

ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม

สิ่งที่เกิดขึ้นมาคือช่วงเวลา 3 วินาทีเท่านั้นและสิ่งมีชีวิตทั้งหมดไม่ได้โจมตีแจ็คสุดกำลังเพราะหวาดระแวงและต้องการดูพลังของแจ็ค

แต่ไม่มีใครคาดคิดว่าเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นมาในชั่วพริบตาเดียวและแจ็คอาศัยฝุ่นควันที่ทุกคนมองไม่เห็นหายไปทันที

“ไอบ้า มันหายไปแล้ว”

“ได้ยังไง พวกเจ้าโจมตีพลาดได้ยังไง”

“นี้มันเกิดอะไรขึ้น”

“ตามเร็ว”

“จะตามยังไง”

ตอนนี้สิ่งมีชีวิตทั้งหมดตกอยู่ในความโกลาหลอย่างมากและไม่สามารถแยกออกว่าอะไรคืออะไร

ก่อนที่ฝุ่นควันจะหายไปและสายตาของทุกคนกลับมามองเห็นปกติและทำให้สีหน้าของทุกคนเปลี่ยนแปลงไปทันที

เพราะว่าตอนนี้ทุกคนมองเห็นมีศพหนึ่งปรากฏออกมาเป็นศพของสิ่งมีชีวิตที่เหมือนกับแมลงถูกเหยียบอย่างรุนแรง

ร่างกายครึ่งส่วนถูกทำลายอย่างบ้าคลั่งและสีหน้าของทุกคนเปลี่ยนแปลงและตะโกนออกมา

“ไอบ้า พวกเจ้าจะลังเลทำไม”

“เจ้าก็ลังเล”

“ฉันกำลังมองอยู่และคิดแผนการ เจ้ากลับหวาดกลัวใช่ไหม”

“ไอเวร เจ้าที่หวาดกลัวมากกว่าฉัน”

“ไอบ้า อยากจะต่อสู้หรือยังไง”

“ใครกลัว”

“มาาาาาาาาาาา”

“หยุดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด”

ตอนนี้กลุ่มทั้งหมดแตกออกเป็นหลายกลุ่มและต้องการปะทะกันอย่างบ้าคลั่งเพราะคนหลายคนเข้าใจ

เข้าใจว่าตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่มาจากทำเรื่องไร้สาระแบบนี้ เพราะตอนนี้ทุกคนมีศัตรูคนเดียวคือแจ็ค

แต่ทุกคนลืมคิดไปอย่างหนึ่งคือสิ่งมีชีวิตที่อยู่ท่ามกลางความดุร้ายและความบ้าคลั่ง การใช้สมองคือเรื่องไร้สาระ

ส่วนมากจะใช้กำลังมากกว่า สมองคือใช้ตอนสื่อสารเท่านั้นเพราะไม่มีใครคาดคิดว่าจะต้องมาใช้สมองแบบนี้

ทุกคนต้องใช้ร่างกายเพื่อความอยู่รอดของตนเองมากกว่าและเมื่อตนเองใช้ร่างกายมากกว่าสมอง

เมื่อเกิดความผิดพลาดขึ้นมา ทุกคนอยากจะโยนความผิดของตนเองไปให้กับคนอื่นเสมอและแน่นอนว่าทุกคนมีความขัดแย้งกันอยู่แล้ว

การอยู่ร่วมกันโดยที่ไม่ได้ต่อสู้คือเรื่องยากแล้ว ตอนนี้กลับมีจุดความขัดแย้งขึ้นมาทำให้ความขัดแย้งมากกว่าเดิมอีก

ก่อนที่ความวุ่นวายทุกอย่างจะเพิ่มมากกว่าเดิม มีเสียงหนึ่งคำรามออกมาทันทีทำให้การกระทำทุกคนหยุดทันที

แววตาของทุกคนหันหน้าไปหาคนที่ตะโกนออกมาและพบว่าเป็นกลุ่มในหัวหน้ากลุ่มจากคนที่รอดชีวิตมาก่อน

“ต้องการอะไร”

“ใช่”

แม้ว่าจะเป็นคนที่รอดชีวิตจากเมื่อ 500 ปีที่แล้วแต่ทุกชีวิตภายในดินแดนแห่งนี้เข้าใจว่าระดับการฝึกฝนจะไม่เกินกว่าขั้นเปิดประสาทอย่างแน่นอน

ทำให้แม้ว่าจะมาหลัง แต่ไม่ได้หมายความว่าการฝึกฝนจะอ่อนแอกว่าเพราะการฝึกฝนขั้นเปิดประสาท

คือขั้นแรกและเป็นขั้นพื้นฐานที่เปิดง่ายที่สุด ทำให้ทุกคนตอนนี้ไม่มีใครอยู่ระดับต่ำกว่าตนเอง

เอาง่าย ๆ ถ้าต่อสู้กันคือจะไม่มีใครสามารถบอกได้ว่าใครรอดหรือใครตาย แต่โชคดีที่ดินแดนสนามเด็กเล่นในหายนะใหญ่มาก

ใหญ่จนไม่เกิดการต่อสู้เพื่อแย่งชิงพื้นที่กันและทรัพยากรเยอะมากที่ส่วนใหญ่สำหรับคนประเทศเพลิงสวรรค์ หลายคนเข้าใจอะไรแบบนี้และสีหน้าของหลายคนเปลี่ยนแปลงไปทันที

“หมายความว่ายังไง”

“ไอเวรนี้อยากจะตายหรือยังไง”

“หรือยังไงกัน”

“อยากจะตายหรือยังไง”

สีหน้าของทุกคนเปลี่ยนแปลงไปทันทีและแววตาของทุกคนเปลี่ยนแปลงด้วยความรุนแรง แม้ว่าพลังของทุกคนจะเหมือนกัน

แต่ไม่ได้หมายความว่าทุกคนจะต้องแยกย้ายกัน เพราะคนที่สามารถกลายเป็นผู้นำกลุ่มได้คือคนที่มีบารมีควบคุมลูกน้องได้

ทำให้ลูกน้องหลายคนยอมรับไม่ได้ที่หัวหน้าของตนเองถูกดูถูกก่อนที่หัวหน้ากลุ่มคนนี้จะถอนหายใจออกมา

“ฉันจะยอมครั้งหนึ่ง”

แววตาของหัวหน้ากลุ่มส่องประกายออกมาด้วยความโกรธเกรี้ยวเช่นกันก่อนที่จะพูดกลุ่มทุกคนทันที

“ตอนนี้สิ่งแรกที่พวกเราทำคืออะไร”

คำพูดของหัวหน้ากลุ่มคนนี้ทำให้ทุกคนมองหน้ากันก่อนจะเข้าใจว่าตอนนี้สิ่งแรกที่ทำมากที่สุดคือแจ็ค

หัวหน้ากลุ่มคนนี้หันหน้าไปสิ่งมีชีวิตที่สามารถได้กลิ่นของแจ็คก่อนจะถามออกมาทันที

“เจ้า ได้กลิ่นเลือดของคนจากประเทศเพลิงสวรรค์ไหม”

สิ่งมีชีวิตที่ไล่ตามแจ็คด้วยกลิ่นเลือดพยักหน้าออกมาและเข้าใจว่าทุกคนต้องการอะไรก่อนจะหลับตาเล็กน้อย

ก่อนที่สิ่งมีชีวิตนี้จะลืมตาขึ้นมาด้วยความตกใจและเงยหน้าขึ้นมาทันที

“นี้…”

“อะ….”

เปรี้ยงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง

ระหว่างที่ทุกคนกำลังสับสนอยู่ปรากฏว่าศีรษะของสิ่งมีชีวิตที่สามารถไล่ตามกลิ่นของแจ็คได้ระเบิดออกมาทันที

พร้อมกับในเวลาเดียวกันที่แจ็คปรากฏตัวขึ้นมาและมองทุกคนพร้อมกับฝ่ามือของแจ็คเต็มไปด้วยเลือดและเศษเนื้อ

แจ็คถอนหายใจออกมาทันทีและมองศัตรูตรงหน้าที่มากกว่าหลายร้อยและแจ็คหัวเราะออกมาเล็กน้อย

“น่าสนใจไหม”

“นายน้อย…”

ธิดาตกใจอย่างมากเพราะหลังจากที่แจ็คสร้างฝุ่นควัน แจ็คไม่ได้หลบหนีไปไหนกลับกันแจ็คซ่อนตัวอยู่บนต้นไม้ที่สูงที่สุด

เพราะขั้นเปิดประสาทยังไม่สามารถใช้สัมผัสทางจิตได้ ต้องใช้การค้นหาเหมือนกับคนธรรมดาคือตา หู จมูกหรือปากเท่านั้น

แจ็คสงสัยตั้งแต่แรกว่าศัตรูค้นหาตนเองได้ยังไงและตอนแรกที่เห็นทุกคนทะเลาะกันอย่างบ้าคลั่ง

แจ็คคิดว่าตนเองอาจจะไม่ต้องลงมือทำแล้ว แต่กลับยังมีคนฉลาดและแจ็คเข้าใจว่าศัตรูตามตนเองได้ด้วยกลิ่นเลือด