บรรยากาศการเปิดเทอมวันแรกไม่ได้ทำให้ฉันรู้สึกตื่นเต้นนัก
ก็แหงล่ะ... ถ้าให้พูดตรง ๆ ใครจะอยากมาโรงเรียนกันแทนที่จะได้นอนอยู่บ้านสบาย ๆ เหมือน่ปิดเทอม...
พูดแล้วอาจฟังดูเหมือนฉันเป็คนี้เี แต่มันก็เป็อย่างนั้นจริง ๆแหละค่ะ = =”
อาจจะลืมแนะนำตัวไปสักนิด
ฉันชื่อ นาตาชา เรียนอยู่ชั้น ม.2 ค่ะ
วันนี้ก็เป็วันเปิดเทอมวันแรก ซึ่งก็ไม่ได้มีอะไรแปลกใหม่เพียงแต่... พวกเราได้อยู่ในระดับชั้นที่สูงขึ้นซึ่งนั่นก็แปลว่าโตเป็ผู้ใหญ่ขึ้นอีกหนึ่งปี ^^
การเข้าแถวเคารพธงชาติในตอนเช้าเป็ไปอย่างตื่นเต้นคึกคัก
เพราะอาจารย์พิธีกรหน้าเสาธงท่านเชิญผู้อำนวยการโรงเรียนขึ้นมากล่าวให้โอวาทเนื่องในการเปิดเรียนปีการศึกษาใหม่บลา ๆๆ
...อันที่จริงน่ะนะมันก็เหมือนทุก ๆ ปีที่ผ่านมาเป็ธรรมเนียมปฏิบัติสุดแสนธรรมดานั่นเอง -_-
ก่อนเข้าเรียนชั่วโมงแรกซึ่งเป็คาบโฮมรูมอาจารย์ประจำชั้นได้แนะนำเพื่อนใหม่ให้รู้จัก
ซึ่งมันก็ทำให้ฉันแปลกใจนิด ๆ ที่อยู่ดี ๆ ก็มีนักเรียนใหม่มาเข้าระหว่างปีแบบนี้ตอนชั้นม.2 ก็อาจเป็พวกเด็กเส้น เด็กฝาก ฯลฯ อะไรทำนองนี้น่ะแหละเพราะโรงเรียนฉันเป็โรงเรียนสหศึกษา ซึ่งต้องสอบเข้าเท่านั้นในระดับ ม.1 และ ม.4
ฉันไม่ได้สนใจ นั่งเหม่อไปเรื่อย ๆและฟังอาจารย์พูดไปอย่างหูซ้ายทะลุหูหมา (?)
จนกระทั่งโต๊ะเรียนที่อยู่ด้านข้างฉันถูกมือของใครบางคนเลื่อนเก้าอี้ออกฉันหันมามองปรากฏว่าเป็นักเรียนใหม่นั่นเอง
ทีแรกฉันเกือบคิดไปแล้วว่า ‘ทำไมมานั่งตรงฉันฟะ’ แต่ก็ลืมไปว่าเพราะมีฉันคนเดียวที่นั่งเดี่ยวนี่นา =_=;; เพราะฉะนั้นที่นั่งข้างฉันมันจะยังคงว่างอยู่ก็ไม่แปลก
นายคนนี้เป็เด็กผู้ชายที่ท่าทางดูเฮ้ว ๆ ใบหน้าของเขาดูกวน ๆเหมือนไม่ยี่หระต่อสิ่งใด...
ฉันมองไปที่นายคนนี้แล้วยกคิ้วขึ้นมาเป็เชิงตั้งคำถาม ซึ่งเขาก็มองมาที่ฉันแวบหนึ่งแล้วก้มหน้าก้มตาหยิบสมุดหนังสือปากกาออกมาเตรียมเรียนวิชาแรก
“ถ้าอย่างนั้นฝากเพื่อนใหม่ด้วยนะคะ เธอ... นาตาชา ดูแลเพื่อนด้วยล่ะ”
เสียงของอาจารย์ประจำชั้นท่านว่าอย่างนั้น
“OxO” ฉันแสดงสีหน้าแบบนี้ออกไปแล้วพูดต่อไปว่า “ท...ทำไมต้องเป็หนูล่ะคะอาจารย์ ?”
ก็นั่นน่ะสิ ทำไมต้องเป็ฉัน ???
“เพราะว่าชนวีร์เลือกนั่งข้างเธอไงคะ ^-^”
อาจารย์ตอบง่าย ๆ พร้อมรอยยิ้มเป็เชิงบังคับ แต่ฉันว่ามันสยอง ๆอย่างไรชอบกล =3=
สุดท้ายฉันจึงต้องยอมตกปากรับคำไปท่ามกลางเสียงหัวเราะขำขันของเพื่อนในห้องนั่นเอง...
“นี่ เธอชื่อนาตาชา เหรอ ?”
นายชนวีร์ คนข้าง ๆ ฉันถามขึ้นหลังการเรียนชั่วโมงที่ 1 จบสิ้นลง
“ใช่” ฉันตอบ “แล้วนาย ชนวีร์ ใช่ไหม ชื่อเล่นชื่ออะไรล่ะ ?”
“เชน”
เขาตอบเรียบ ๆ
“อ้อ~”
ฉันเห็นท่านั่งโต๊ะเรียนของหมอนี่แล้วรู้สึกขัดใจจริงจริ๊ง ให้ตายสิ !
่เวลาที่อาจารย์ยังไม่เข้าสอน เขามักจะเลื่อนเก้าอี้ไปด้านหลังให้มากๆ แล้วนั่งยืดตัวเหยียดยาว วางท่าเหมือนกุ๊ยก็ไม่ปาน - -^
มีความผิดคาดอย่างหนึ่งที่ฉันแปลกใจ ก็คือนายเชนเป็คนไม่ค่อยสุงสิงกับใครนักเขามักจะชอบอยู่คนเดียวในโลกที่เขาสร้างขึ้นโดยการนั่งอ่านหนังสือการ์ตูนหรือไม่ก็ฟังเพลงจากหูฟัง
เรียกได้ว่าการนั่งเรียนด้วยกันทำให้ฉันค่อนข้างสนิทกับนายเชนพอสมควรกลายเป็คู่เพื่อนสนิทชายหญิงที่ไปไหนมาไหนด้วยกัน อาจเป็เพราะนิสัยห้าว ๆและไม่ค่อยเรียบร้อยของฉันด้วยมั้งคะ ที่ทำให้เข้ากันได้ง่ายขึ้น J
“นาตาชา ๆ >[]<”
เสียงของ เมย์เดย์ เพื่อนของฉันดังขึ้น
ยัยเมย์เดย์วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาหาฉันซึ่งนั่งอยู่ใต้ต้นไม้ในชั่วโมงพละ
อันที่จริงอาจารย์ประจำวิชาท่านให้ทุกคนฝึกซ้อมการโหม่งลูกตะกร้อเพื่อที่จะสอบทีละคนค่ะ แต่ฉัน... นั่นแหละนะ จะเรียกว่าอู้ก็ว่าด้ายย~ >O<
“มีอะไรเมย์เดย์ ?”
ฉันถามขึ้นอย่างไม่ใส่ใจนัก ยัยเมย์เดย์ทำท่าหงุดหงิดใส่ฉันแล้วพูดอย่างโมโหๆ
“ซ้อมสิยะ แก ! เอาแต่นั่งอู้อยู่นั่นแหละ T[]T ถ้าไม่มีแก ฉันจะคู่กับใครร~”
ยัยเมย์เดย์ทำท่าทีเว่อร์เสียไม่มีล่ะค่ะทุกคน
“ก็นายเชนไง ฉันบอกหมอนั่นไปแล้วนี่ว่าเราจับคู่กันสามคนไปเลยเพราะห้องเรามีเศษ”
“ก็นายเชนน่ะนะ ตานั่นน่ะโหดเกินไปแก !”
“อะไรคือโหด O_o?”
“โหย ! โหม่งลูกให้ฉันแบบไม่มีออมแรงเล้ยทั้งที่ก็เห็นอยู่ว่าฉันแค่ผู้หญิงน่ารักตัวเล็ก ๆ คนหนึ่ง *w*”
เว่อร์ไปอีกแล้วเพื่อนฉัน~ มันจะอะไรกันนักหนา -_-^
“ไหน ๆ ?”
สุดท้ายแล้วฉันก็ต้องลุกขึ้น เดินตามยัยเมย์เดย์ไปหานายเชนเท่ากับหมดเวลาอู้ของฉันแล้วว่างั้นเถอะ ! o(-_-)o
ฉันเดินมาหานายเชนที่กลางสนาม หมอนั่นกำลังเดาะลูกตะกร้อไปมาอย่างเพลิดเพลินเออจ้ะ -_-
เชนหยุดเดาะลูกตะกร้อแล้วเอ่ยทักเมื่อฉันเดินเข้ามา
“ไง” เขาว่า “เลิกอู้แล้วเหรอ ยัยี้เี !”
“ก็นายนั่นแหละ ออมแรง ๆ หน่อยก็ไม่ได้ เมย์เดย์บอก”
ฉันพูด เมื่อไปแย่งลูกตะกร้อมาจากเชน แล้วโหม่งให้เขาเสียเองซึ่งแน่นอนว่าเชนโหม่งกลับมา ฉันจึงโหม่งไปหาเมย์เดย์บ้าง
เราสามคนซ้อมกันไปเรื่อย ๆ ซึ่งก็น่าจะดูดีนะ = =” จนกระทั่งอาจารย์ประจำวิชาเรียกไปทดสอบรายบุคคล...
เลขที่ 1 ประเดิมก่อนคนแรก จนกระทั่งมาถึงเลขที่ของฉัน เลขที่ 21
ฉันก้าวเท้าออกไปอย่างคนมั่นใจมาก -_-/ (ไม่รู้ไปพกความมั่นใจนี้มาจากไหนแต่ฉันค่อนข้างเก่งเื่กีฬา เพราะฉะนั้นแค่นี้น่ะจิ๊บ ๆ จ้า~)
หึหึ ส่วนคู่ของฉันน่ะเหรอคะ ก็นายเชนไงจะใครล่ะ ! ^o^
เชนออกไปเป็คนโยนลูกตะกร้อให้ฉันซึ่งฉันก็โหม่งกลับไปได้ทุกครั้งจนเกือบจะครบยี่สิบทีอยู่แล้ว ถ้าเกิดยัยอิมซึ่งสอบเสร็จไปก่อนหน้านั้นแล้วไม่ร้องกรี๊ดขึ้นมาจนทำให้สมาธิฉันหลุดไปล่ะก็นะ !!!
“กรี๊ดด !~” ยัยอิมร้อง “กรี๊ด ๆๆ !!”
ทุกคนหันไปมองที่อิมเป็ตาเดียว รวมถึงฉันด้วย และนั่นทำให้...
ปั้ก ! เข้าให้
“+O+”
ลูกตะกร้อที่เชนโยนกลับมา กระแทกเข้าหน้าฉันเต็ม ๆฉันรู้สึกเหมือนตัวของฉันกำลังลงสู่พื้น และสติทั้งมวลก็ดับวูบไป...
ฉันรู้สึกตัวอีกครั้งเมื่อได้ยินเสียงพูดคุยจ้อกแจ้กจอแจ
“เฮ้ยแก ! นาตาชา ไม่เป็อะไรนะ ฉันขอโทษษ~ ขอโทษจริง ๆ TOT” เสียงของอิมดังขึ้นอยู่เหนือศีรษะ “ก็นกพิราบมันอึใส่ฉันอะแก ทำไงได้ YOY”
ตามด้วยเสียงของคนอื่น ๆ มากมาย
“นาตาชา ! นาตาชา !! แก ! เฮ้ย แก !! ตอบฉันสิ ไม่เป็ไรใช่ไหม O_O”
เสียงของเมย์เดย์ดังขึ้นอย่างร้อนรน
เอาล่ะ อย่างน้อยฉันก็รู้ว่าพวกเขาเป็ห่วงฉันล่ะนะแม้จะเจ็บตัวไปบ้างก็เถอะ =_=
“นาตาชา...” คราวนี้เป็เสียงที่นุ่มนวลมาก ฉันฟังแล้วรู้สึกตงิดเล็กๆ เพราะเป็เสียงที่ค่อนข้างคุ้นเคยทีเดียว “เฮ้ย ไม่เป็อะไรนะ ไปห้องพยาบาลไหม?”
ฉันค่อย ๆลืมตาขึ้นเพราะเ้าของเสียงสุดท้ายใช้มือมาประคองฉันให้ลุกขึ้นและแล้วใบหน้าของคนที่ฉันเห็นเป็คนแรกก็คือนายเชน ซึ่งนั่งอยู่ใกล้มาก ๆจนฉันรู้สึกเขิน ๆ ชอบกล O///O
เชนค่อย ๆ ประคองให้ฉันนั่งบนเก้าอี้ท่ามกลายสายตาของเพื่อนร่วมชั้นอีกกว่าสามสิบคน รวมทั้งอาจารย์ !
ฉันรู้สึกอายค่ะ บอกตามตรง อย่างไรฉันก็เป็เด็กผู้หญิงคนหนึ่งการที่ให้ทุกคนมาเห็นภาพแบบนี้ บอกเลยว่านาตาชาอาย !!!
“ม...ไม่เป็ไร ขอบใจเชน -///-”
ฉันพูดเบา ๆ ขณะสูดลมหายใจเข้าออกลึก ๆ
ยาดมยาลมยาหม่องถูกนำมาให้ฉันอย่างเร็วรี่ เมย์เดย์รีบเข้ามาพัด ๆให้ฉันเป็การใหญ่
“แกเหมือนน็อคเอาท์ไปอย่างไรอย่างนั้น ฉันเป็ห่วงแกแทบแย่”
เมย์เดย์พูด
“แล้วการสอบของฉันล่ะ ?”
...ครบยี่สิบหรือเปล่า ???
นี่แหละที่ฉันเป็ห่วง ไม่อยากจะต้องสอบใหม่แล้วน้า !~
“แกน็อคตรงยี่สิบพอดีน่ะ โชคดีไป อาจารย์บอก”
“อ้ออ”
เหอะ ๆ แบบนี้เรียกว่า ‘โชคดี’ อย่างนั้นเหรอคะอาจารย์=[]= นาตาชาคนนี้ไม่อยากจะเชื่อเลย เรียกว่า ‘โชคร้าย’ มากกว่าล่ะสิไม่ว่า !
เจ็บหัวฉันเฟ้ยย TOT
1K
![สารพันเมนูเด็ด กลเม็ดสาวทะลุมิติ [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1754636399_69583143.webp)
